برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیسفارت آمریکا در تهران و فعالیت آن در سالهای پس از انقلاب.
امام خمینی
جاسوسخانه بودن سفارت آمریکا و جاسوس بودن کارکنان آن
… مردم جوانهایشان را دادند. مردم خانههایشان را سوزاندند. خراب کردند. همه چیزشان را دادند برای اینکه یک حکومت اسلامی پیدا بشود. حالا احساس میکنند که یک جایی درست شده است برای توطئه. روابط ما بین ریشهها با دولت امریکا بلکه محل جاسوسی برای منطقه در اینجا هست. اصلًا ما اینجا را سفارتخانه نمیدانیم. ما اینها را اجزای سفارتخانه نمیدانیم. اینجا جاسوسخانه است و آنها هم جاسوس هستند. این همه فریادی هم که قشرهای مختلفی که در خارج هستند دارند میزنند که همه رای به این میدهند که اینها باید رها بشوند برای اینکه اینها اشخاصی هستند، اجزای سفارتخانه هستند، مامورین کذا هستند. ما همه اینها را منکر هستیم و میگوییم بیایید ببینید. دعوت میکنیم از …
تبدیل سفارت به مرکز جاسوسی و توطئه برخلاف موازین بینالمللی و تصمیم به بستن آن
من احتمال نمیدادم که آقای کارتر بر خلاف همه موازین بین المللی عمل بکند و اینجا را مرکز جاسوسی و مرکز توطئه و مرکز حکومت بر ملت قرار بدهد. ما حالا بعد از اینکه جوانهای ما رفتند و شاید آنها روی این احتمالات رفته باشند که من نمیدانم که آنها روی چه احتمال رفتند و مورد تایید همه ملت ما شده است. الآن ما فهمیدیم این مساله را و ما این مرکز جاسوسی را خواهیم بست. و مادامی که کارتر در راس امور است معلوم نیست که بتوانیم با دولت امریکا همکاری داشته باشیم.
مرکز توطئه و جاسوسی در کشور
… به کارشناسان است. این جوانها خودشان نمیدانند، لکن آن مقداری که میتوانند میخواهند ارائه بدهند و ارائه میدهند، لکن بسیاری از آنها کارشناس لازم دارد، رمز است. خیلی از جعبهها را، صندوقهایی که در آنجا هست رمز است، و باز کردنش محتاج به اینکه کارشناس باشد. اینها یک مرکز توطئه و مرکز جاسوسی در مملکت قرار دادند.
ستاد برنامهریزی تحریک داخلی و نابودی انقلاب و تهدید جان امام
… این است که سفارت آمریکا در اوّل انقلاب و تا وقتی که به وسیلهی دانشجویان ما تسخیر شد، صرفاً یک محل تحرّک دیپلماتیک، بلکه محلّ تحرّک اطّلاعاتیِ صرف نبود؛ خب بله، همهی سفارتهای دنیا اخبار آشکار و پنهان کشوری را که در آنجا هستند، به مراکز خودشان منتقل میکنند؛ مسئله این نبود؛ مسئله این بود که سفارت آمریکا ستاد برنامهریزی برای تحریک داخلی علیه انقلاب و نابود کردن انقلاب و حتّی تهدید جان مبارک امام بزرگوار بود. جوانهای ما اوّل به این نکته توجّه نداشتند و به دلیل دیگری وارد سفارت شدند، امّا وقتی رفتند آنجا و اسناد سفارت را به دست آوردند، [اینها را] دیدند.
تبدیل سفارت به مرکز سازماندهی مخالفان و دشمنان انقلاب
… هر تصمیمی نسبت به آنها گرفته میشد، کسی در دنیا ملامت نمیکرد و نمیتوانست بکند. از آن طرف، آمریکاییها چه کار کردند؟ به جای اینکه این کرامت و بزرگواری امام بزرگوار و مردم را مغتنم بشمارند و قدردانی کنند و پاسخ مناسب بدهند، رفتار شدیداً خصمانهای در پیش گرفتند. این سفارتی که بعد به عنوان لانه جاسوسی معرّفی شد - که واقعش نیز همین بود - به مرکز سازماندهی مخالفین و دشمنان انقلاب تبدیل شد که بروند آنجا دستور بگیرند و در بیرون، علیه انقلاب و نظام اسلامی همکاری کنند. آنها در سنای آمریکا، علیه انقلاب و نظام جمهوری اسلامی مصوّبه گذراندند. تبلیغات آمریکایی در سراسر دنیا، تبلیغات به شدّت خصمانهای علیه انقلاب و مردم بود که انجام میشد. مگر این مردم چه گناهی کرده بودند؟ چرا باید رژیم آمریکا اینقدر با اینها خصومت و کینهورزی …