برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیکاهلی و کوتاهی افراد و ملتها در ادامهٔ راه و مبارزه.
امام خمینی
فشل یعنی ناتوانی دولت یا ملت از کار لازم برای حفظ نظام خود
… شما آثار فشل را در مسلمین مشاهده میکنید، آثار فشل را در کشورهای عربی مشاهده میکنید. فشل شدن از این بدتر چه که کشورهای پهناور اسلامی با همه قدرتی که از حیث سیاسی، از حیث نظامی، از حیث ذخایر دارند، در مقابل اسرائیل همه فشل هستند؟ شما فشل را چه میدانید؟ جز این است که نتواند یک دولتی یا یک ملتی کاری که باید انجام بدهد، کاری که باید برای حفظ نظام خودش انجام بدهد، نتواند انجام بدهد؟ دشمنی که حمله بر اسلام کرده است و حمله بر بلاد مسلمین کرده است و هر روز توسعه را زیاد میکند و قانع به یک کشور هم برای خودش نیست، مسلمین در مقابل او فشل هستند. شما ملاحظه کنید این کودکهایی که از لبنان و جنوب لبنان آمدهاند و این کودکهایی که وارث شهدای اسلام …
خطر سستی پس از پیروزی در حالی که هنوز پیروزی کامل نشده است
الآن من میبینم که رو به سستی داریم میرویم. و این لازمه هر پیروزی است. وقتی عقیده شد که پیروز است، سست میشود، لکن ما پیروز نشدیم باز؛ سست نشوید. ریشههای گندیده رژیم و اجانب در مملکت ما هست؛ و در هر گوشه و کنار هست؛ اگر سستی کنید، این ریشهها با هم مجتمع خواهند شد. و اگر مجتمع بشوند خطر دارد. باید این نهضت حفظ بشود، این وحدت کلمه حفظ بشود، برنگردید، ملت ما برنگردند سراغ اینکه خانه ندارند؛ سراغ اینکه …
سستی و توجه به خواستههای شخصی پس از احساس پیروزی
الآن یک سستی مشاهده میشود که پیدا شده است، و این سستی در اثر این است که خودشان را پیروز دانستهاند؛ و چون خودشان را پیروز دانستهاند، از این جهت یک قدری سست شدهاند، و توجه به جهات شخصی شروع شده؛ «خانه ندارم، حقوقم کم است، درجه میخواهم» از این حرفهایی که آن وقت که انقلاب رو به جلو رفتن بود این حرفها هیچ نبود. حالا که رسیده است به یک حدی که یک شکستی به طرف داده است، قهراً در هر انقلابی این طور است که بعد از اینکه طرف را شکست دادند و به پیروزی رسیدند باز برمیگردند به حالات خودشان و به حالات اولیه و چیزهایی که احتیاج دارند مورد نظرشان میشود؛ خانه ندارم و حقوق ندارم …
توهم پایان کار و پیروزی بهعنوان عامل سستی
… که داشتند، هیچ توجه نداشتند؛ برای اینکه در راه بودند. نظیر یک قافلهای که حرکت میکند از یک محلی به محل دیگر؛ مادامی که توی راه است خستگی را نمیفهمد، دارد میرود؛ وقتی که رسید به آن محلی که منزل است، آن وقت خستگی را ادراک میکند؛ کم کم تنبل میشود. این نهضتی که با وحدت کلمه همه اقشار ملت ما و توجه و ایمان به خدای تبارک و تعالی پیشرفت کرد و تا اینجا رسید نباید ما خیال بکنیم که ما دیگر تمام شد کارمان؛ پیروز شدیم. این توهّم پیروزی برای ما سستی میآورد. وقتی انسان اعتقاد [پیدا] کرد که دیگر کار تمام شده است مثل قافلهای است که به منزل رسیده است؛ دیگر نمیتواند پا شود یک نیم فرسخ هم راه برود، دیگر میافتد. ما باید توجه داشته باشیم به اینکه ما الآن هم بین راه هستیم؛ مراحلی داریم که طی کنیم. و مهمش این ریشههای گندیدهای است که در کشور ما الآن موجود است؛ آن توطئههایی که در پس پرده الآن میشود.
خطر سستی و سردی نهضت و احتمال شکست و نابودی اسلام
… از راه را رفتیم و بسیارْ مشکلات باقی مانده است. شما خودتان را پیروز حساب نکنید، که کسانی که خود را پیروز حساب میکنند سستی میکنند. ما نیمه راه هستیم و دشمن در کمین ماست، باید وحدت خودمان را حفظ کنیم، باید با هم همین طور که تا اینجا آمدهایم تا آخر برویم. این نهضت را نگذارید سرد بشود، نگذارید سست بشود. سستی و سردی در امروز، احتمال این را دارد که ما را به شکست ببرد و اگر خدای نخواسته شکستی برای ملت حاصل بشود به نابودی اسلام تمام میشود. همه با هم باشید، همه با هم دوست باشید، همهمان با هم جمهوری اسلامی را میخواهیم.
گناه نابخشودنی کسانی که بهخاطر شهوات و قدرتطلبی پا سست کردند و لزوم مراقبت همه
گناه بزرگ و نابخشودنی آن کسانی که در حرکت عظیم انقلابی ملت ایران به پشت سر نگاه کردند، به خود نگاه کردند - به شهوات خود، به قدرتطلبیهای خود - یادشان رفت که این ملت برای چه انقلاب کرده است و این حرکت معنایش چیست، این است که پا سست کردند. البته ملت بحمداللَّه از آنها یاد نگرفت و یاد نخواهد گرفت، اما همهمان باید مواظب باشیم. در این حرکت عظیم شتابان به سمت جلو، که خدای متعال هم دارد بشائر پیروزی را پیدرپی در مقابل چشم ما قرار میدهد، باید کسی پا سست نکند.