پیشنهاد سرمایهگذاری برای خانوادههای شاهد بهجای حقوق دائمی
… معلوم نیست بهترین کارها باشد؛ آسانترین گاهى بهترین است، گاهى هم نه؛ شاید بشود کارهاى بهترى کرد. شاید [اگر] یکى را مثلاً به قدر حقوق ده ماهش را به او بدهیم، یک دفعه سرمایهاى درست کند و راه بیفتد. شاید [اگر] یکی را یک سرمایهگذاریای [برایش کنیم، راه بیفتد]؛ به ذهنم هست یک وقتهایى سابقها صحبت بود که یک سرمایهگذارىاى براى خانوادههاى شاهد میشد؛ خیلى خب، یک سرمایهگذارى بشود تا خودشان ادارهى امور خودشان را به عهده بگیرند؛ دیگر بنیاد شهید نخواهد تا آخر دائم حقوق بدهد. خب، این حقوق بعد از چند سالى یک چیز ثابتى میشود، یک ذرّه از گوشهاش نمیشود زد، تورّم بالا میرود. این چه جورى است؟ من نمیدانم اصل این قضیّه چقدر بررسى شده است تا اینکه ببینیم حالا به چند نفر میدهید.
عاقلانه بودن سیاستها بدون برهم زدن اقتصاد و تاراندن سرمایهگذاران
… قضائیّه عمل میشود و آن، این است که جهت کلّى سیاستهاى ما در همهى این مراکز، بایستى جهت تأمین و حفظ منافع طبقات محروم و مستضعفى باشد که متأسّفانه در کشور ما، در طول دهها سال بلکه بیشتر، اکثریّت بودند و هنوز هم همینطور است؛ [تأمین] منافع اینها؛ این هدف است. من نمیگویم که ما جورى رفتار بکنیم که اوضاع اقتصادى را به هم بپاشیم، کسانى را که میخواهند یک کارى بکنند، اقدامى بکنند، سرمایهگذارىای بکنند، بتارانیم؛ نه، خب سیاستها باید عاقلانه و مدبّرانه باشد؛ در این هیچ شکّى نیست ــ همانجور که بحمدالله در ترتیباتى که هست، همینجور هم هست ــ لکن مسئله این است که در تمام سیاستگذارىها، در تمام روشهایى که شما براى اجرا در نظر میگیرید، باید نگاه کنید ببینید این قانون، این روش، این آئیننامه در مجموع به سود چه کسى …