بیاعتنایی سرمایهداری به فقیر و بیکاری که به کارش نیاید
مبناى سیاست سرمایهدارى بر این نیست که بایستى انسانها همه مستغنى باشند و فقیر نباشد. اگر فقیر را غنى میکند، براى خاطر این است که فقیر برایش باید کار کند ولى آن که کار نمیکند برایش، میگوید بگذار بمیرد! ولگردى که هست، بیکارى که هست، اگر چنانچه سرمایهدارها و کمپانىها و تراستها نتوانستند این آدم بیکار را به کار بگیرند، یعنى لازمش نداشتند، اگر بگویند آقا، دلت میخواهد یک آمپول بدهیم بزنى از بین ببرد؟ میگوید: بله، بده بزنم! براى او مسئله این نیست. براى ما مسئله غیر از این است؛ ما میگوییم هر انسانى ــ نه فقط انسانى که در این کشور است؛ منتها نسبت به انسانِ این کشور، ما یک مسئولیّت فورىترى داریم ــ بلکه همهى مسلمین در عالم عائلهى ما هستند به یک معنا؛ اگر چنانچه فراغت پیدا کردیم …