برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیرهبران و زمامداران کشورهای جهان و رفتار سیاسی آنان.
امام خمینی
تحقیر و مسموم کردن ملتها بهدست همهٔ سران جز انگشتشمار
… بروند پیش زن و بچههایشان یا مهمانخانههایی که از اشخاص طبقه پایین- یعنی، از حیث ثروت، نه از حیث جهات دیگر- در اینجا زندگی میکنند. این طور اینها را ظلم برشان میکنند و واقعاً دنیا الآن یک مرضی دارد، مرض مزمنی دارد که خوب شدنش به این چیزها نمیتواند باشد. دنیا علیل است، سران همه کشورها، الّا انگشت شمار. نمیتوانم بگویم این یکی، دو تا، سه تا؛ سران همه اینها مردم را مسموم کردهاند و افکار ملتهای خودشان را مسموم کردهاند و علیل کردهاند ملتهای خودشان را. آن قدر تحقیر کردهاند از این ملتها، آن قدر اینها را در فشار اقتصادی قرار دادهاند و آن قدر این بیچارهها زحمت کشیدند و زحمتهایشان را دیگران به غارت بردند که علیل شدند، افکارشان از بین رفته است. یکی میخواهد که بیاید احیا کند این افکار را. و من امیدوارم که ان شاء الله حضرت بقیه الله زودتر تشریف بیاورند و این طبیب واقعی بشر، با آن دم مسیحایی خود اصلاح کند اینها را.
لزوم تغییر افکار سرانی که با ملتها و مستضعفان بدرفتاری میکنند
اینها باید خودشان را عوض کنند. این سران کشورهایی که با ملتهایشان آن طور رفتار میکنند، با مستضعفین جهان آن طور رفتار میکنند، اینها باید افکارشان را عوض بکنند.
انحطاط اخلاقی حاکمان و کشاندن بشر به هلاکت
… نقاط جهان متحقق بشود.آن چیزی که دنیا را تهدید میکند، سلاحها و سر نیزهها و موشکها و امثال این نیست. آن چیزی که دارد این سیاره ما را در سراشیبی انحطاط قرار میدهد، انحراف اخلاقی است. اگر انحراف اخلاقی نباشد، هیچ یک از این سلاحهای جنگی به حال بشر ضرر ندارد. آن چیزی که دارد این انسانها را و این کشورها را رو به هلاکت و رو به انحطاط میکشاند، این انحطاطهایی است که در سران کشورها و در دست به کارهای این حکومتها، از انحطاط اخلاقی، دارد تحقق پیدا میکند و همه بشر را دارد سوق میدهد به سراشیب انحطاط و نمیدانیم که عاقبت امر این بشر چه خواهد شد. شما ملاحظهبفرمایید که این سلاحهای بزرگ مدرن، که الآن در دست ابرقدرتهاست، این سلاحها در چه امری از امور کار میرود؟ آیا برای خیر بشر است؟ برای تامین صلح است، چنانچه مدعی هستند؟ یا برای هلاکت بشر و برای خودخواهیهایی که این سران دارند؟
… به اصطلاح انقلابی، هفت، هشت سال قبل از این در یکی از مجامع جهانی که بیش از صد دولت در آن شرکت کرده بودند و ما هم بودیم، به من گفت: «غیر از شما، همه کسانی که در این مجمع هستند، میترسند!» بعد سرش را پایین آورد و آهسته ادامه داد: «من هم میترسم!» حقیقت این است. حرف حق را قبول دارند؛ اما بر قدرتشان، بر سلطنتشان، بر ریاستشان و بر حکومتشان میترسند! برای اینکه چند صباحی در رأس قدرت باشند، حقیقت را نمیگویند. ملت و دولت ایران و نظام مقدّس اسلامی در ایران، حرف حقِّ خود را در مقابل یک دنیای پر زرق و برقِ پر مدّعاىِ بلند صدایی که تبلیغاتش همه عالم را گرفته است، میگوید. این خصوصیتی است که همه ناظران در سطح دنیا آن را تحسین میکنند. آن وقت شما ببینید که یک پیغمبر، یک …
نکوهش سران متملقی که پیروزی ادعایی آمریکا را تبریک گفتند
باطن قضیّه [این است که] آمریکایىها در اینجا شکست خوردند، پیروز نشدند. حالا شما مىبینید با کمال وقاحت مىایستند، اسم از پیروزى مىآورند، دم از پیروزى میزنند! یک عدّه آدم متملّق و پَست در رأس کشورها ــ که واقعاً بزرگترین اهانت به بشریّت و بزرگترین اهانت به حقوق انسان همین است که بعضى از این آقایانى که در رأس کشورها قرار دارند، در رأس کشورها قرار داشته باشند ــ بعضى از این انسانهاى حقیر و پَست هم به آنها تبریک میگویند و چیزى که اسمش را پیروزى گذاشتهاند، به آنها خوشامد میگویند؛ امّا در واقع پیروزى نیست. چه پیروزىاى؟ یک ابرقدرتى با کمک چندین کشور دیگر ــ از اقصاىِ شرق آسیا یعنى ژاپن، تا همهى اروپا و ناتو[9] و تا کشورهاى منطقه و تا بقیّهى دولتهاى ضعیف و حقیر عالم ــ همه، پولهایشان را، دستهایشان را، موجودىشان را روى هم گذاشتند …
رسیدن افراد خشن یا متقلب به فرماندهی و ضعفهای بشری سران منتخب
… ارتشیها گفتم که در دنیا «فرمانده کلّ قوا»ى عارفِ عاشقِ الهىِ حکیم، دیگر سراغ نداریم؛ نه امروز، نه در گذشته؛ مگر دوران پیغمبران. بله، سلیمان پیغمبر هم مثلاً فرمانده نیروهاى مسلّحِ زمان خودش بود و پیغمبر بود؛ یا رسول گرامى اسلام؛ دیگر بعد از آن سراغ نداریم. یکى از همه غلیظتر و خشنتر، یا از همه متقلّبتر و زیرکتر، یا کسى که به غصب و وراثت و امثال اینها مقامى را گرفته، در مرکز فرماندهى قرار میگیرد؛ غالباً اینجورى است. آنجایى هم که رؤساى کشورها هستند و فرضاً با انتخابات و شیوهی دموکراسى سر کار آمدهاند، آدمهاى معمولیاند؛ با همان احساساتِ آدمهاى معمولى، با همان هواها، با همان هوسها، با همان ضعفهاى بیشمار؛ ما از نزدیک هم بسیارى از این سران را دیدیم، زندگیهایشان را دیدیم، خصلتهایشان را دیدیم، روحیّاتشان را دیدیم، ضعفهایشان را شناختیم. هیچ جاى دنیا -نه امروز، نه در گذشته- ما سراغ نداریم که نیروهاى نظامى که کارشان حراست و دفاع از ناموس یک ملّت و حیات …