کمبود فرصتهای علم و تربیت و پیشرفت، نه آزادی بیبندوبار
… حقوق زنان در جامعهى اسلامى، در جامعهى ما، حتماً باید انجام بگیرد منتها بر مبانى اسلامى و با هدف اسلامى. یک عدّهاى نگویند که «این چه نهضتى است، چه حرکتى است؛ مگر زن در جامعهى ما چه کم دارد؟». متأسّفانه ممکن است بعضى اینجور فکر کنند؛ این ظاهربینى است. زن در همهى جوامع از جمله در جامعهى ما دچار ستم است، دچار کمبودهایى است که بر او تحمیل میشود؛ امّا این کمبود، کمبود آزادىِ به معناى بىبندوبارى نیست؛ این کمبود، کمبود میدانها و فرصتها براى علم و معرفت و تربیت و اخلاق و پیشرفت و شکوفایى استعدادها است؛ این را باید تأمین کرد، این را باید جستجو کرد؛ این همان چیزى است که اسلام بر روى آن تکیه کرده است. اگر جامعهى اسلامى بتواند زنان را با الگوى اسلامى یعنى الگوى زهرائى، الگوى زینبى ــ زنان بزرگ، زنان باعظمت، زنانى که میتوانند یک دنیایى را، یک تاریخى را تحت …
ناامنی محیط کار و تحصیل و منع علمآموزی زن از مصادیق ظلم
در محیط بیرون خانواده هم همینجور است؛ اگر چنانچه زن محیط امن و توأم با امنیّتى نداشته باشد براى درس خواندن، براى کار کردن، براى احیاناً کسب درآمد، براى استراحت، این ظلم است، این ستمکارى است؛ هر کسى موجب این ظلم بشود، باید قانون و جامعهى اسلامى با او مقابله کند. اگر چنانچه نگذارند زن به تحصیلات صحیح دست پیدا کند، به علم و معرفت دست پیدا کند، این ظلم است؛ اگر شرایط جورى باشد که زن فرصت پیدا نکند به خاطر زیادى کار و فشار کارهاى گوناگون که به اخلاق خود، به دین خود، به معرفت خود برسد، این ظلم است؛ اگر زن امکان پیدا نکند که از مایَملک خود به طور مستقل و با ارادهى خود استفاده کند، این ظلم است؛ اگر در هنگام …
لزوم برخورد سخت قانونی و اخلاقی با تعدی به زن
و نکتهى آخر اینکه جامعه، هم از لحاظ قانونى، هم از لحاظ اخلاقى باید با کسانى که تعدّى به زن را حقّ خودشان میدانند، برخورد سخت بکند؛ قانون هم باید در این زمینه مجازاتهاى سختى را پیشبینى بکند. باز همین جا من عرض بکنم که در کشورهاى غربى، علىرغم اینهمه شعارى که میدهند، هنوز نتوانستهاند این را تأمین بکنند؛ یعنى در داخل خانوادهها، زنانى که از دست شوهرانشان کتک میخورند، دخترانى که از دست پدرانشان مجروح میشوند و کتک میخورند فراوانند. آمارهاى …
احساس مالکیت مرد و نگاه استخدامی به زن در خانه، ظلم است
… عشق ورزیدن همراه با خشونت هم مورد قبول نیست، مهربانى بدون محبّت هم مورد قبول نیست. طبیعت الهىِ زن و مرد در محیط خانواده، طبیعتى است که براى زن و براى مرد رابطهاى را فیمابین آنها به وجود مىآورد که آن رابطه، رابطهى عشق و مهربانى است؛ مَوَدَّةً وَ رَحمَة. اگر این رابطه تغییر پیدا کرد، اگر مرد در خانه احساس مالکیّت کرد، اگر به چشم استخدام و استثمار به زن نگاه کرد، این ظلم است، که متأسّفانه خیلىها این ظلم را میکنند.