نقد اختصاص گروبندی به تیر و کمان و اسبدوانی جنگهای سابق
پس از عرض سلام و قبل از پرداختن به دو مورد سوال و جواب، این جانب لازم است از برداشت جنابعالی از اخبار و احکام الهی اظهار تاسف کنم. بنا بر نوشته جنابعالی زکات تنها برای مصارف فقرا و سایر اموری است که ذکرش رفته است و اکنون که مصارف به صدها مقابل آن رسیده است راهی نیست و «رِهان»[1] در «سَبْق»[2] و «رِمایه»[3] مختص است به تیر و کمان و اسب دوانی و امثال آن، که در جنگهای سابق به کار گرفته میشده است و امروز هم تنها در همان موارد است. و «انفال»[4] که بر شیعیان «تحلیل»[5] شده
جواز مسابقهٔ با شرط در تیراندازی و اسبدوانی و استحباب یادگیری فنون جنگی
… به اشخاصی که- عرض میکنم- که همین طوری دارند راه میروند تعلیمات نظامی بدهید. مملکت اسلامی باید همهاش نظامی باشد. تعلیمات نظامی داشته باشد. یکی از ابواب فقه، باب «رمی» است، که تیراندازی است. خوب، آن وقت تیراندازی بوده، حالا هم تیراندازی است به یک جور دیگر. در اسلام با اینکه «رهان» یعنی یک [شرطی] را بگذارند برای چیزی، که نظیر قماربازی میشود حرام است، برای رمی حرام نیست. برای اسبدوانی حرام نیست. «سبق و رمایه» یکی از مسائل فقه است. برای اینکه همه برای همه افراد مستحب است که سواری را یاد بگیرند. حالا اتومبیل سواری را، رانندگی را یاد بگیرند. و برای همه مستحب است که تیراندازی را یاد بگیرند. فنون جنگی را یاد بگیرند.