سلب آزادی مطبوعات و دیکته کردن سازمان امنیت سند عقبماندگی
شماها میدانید اگر ملت سرنوشت خود را در دست بگیرد، وضع شماها این نحو نیست و باید تا آخر کنار بروید. و اگر ده روز آزادی به گویندگان و نویسندگان بدهید، جرایم شما برملا خواهد شد؛ قدرت آزادی دادن ندارید «و الخائن خائف».[2] سلب آزادی مطبوعات و دیکته کردن سازمان به اصطلاح امنیت، سند عقب افتادگی است. هر چندی جشن گرفتن برای اموری که در کشورهای دیگر اسمی از آن نیست با تحمیل خرجهای کمرشکن به ملت، سند دیگری است. تسلیم به خواستههای دولت پوشالی اسرائیل و به خطر انداختن اقتصاد مملکت، سند ضعف و نوکری است و سند خیانت به اسلام و مسلمین است. اعطای مصونیت به اجانب، …
کارهای تحریکآمیز دولت یا سازمان امنیت برخلاف مصلحت کشور
قضایای اخیر ایران در کمال ابهام است و نمیدانم چه شده است که دولت یا سازمان امنیت در این موقع خطیر دست به کارهای تحریکآمیز که مخالف مصلحت مملکت است میزند. گمان میکنم که صلاح در این است که حضرات روحانیون و خطبای محترم با احتیاط رفتار کنند که مبادا خدای نخواسته آلت دست خارجی یا داخلی واقع شوند. اگر به حضرتعالی در این ایام پیشنهاد شد که راجع مقصر امور بود که در جراید منعکس شده است اظهار نظری فرمایید خودداری …
شنیدهها از قصد سازمان امنیت برای انداختن شاه از چشم مردم
… که من بگویم کافر است؛ بیرونت کنند. نکن این طور؛ بدبخت! نکن این طور. تعلیم اجباری عمومی نظامی کردن زن، رای عبد البهاء است. آقا تقویمش موجود است، ببینید! شاه ندیده این را؟ اگر ندیده مواخذه کند از آنهایی که دیدهاند و به این بیچاره تزریق کردهاند اینها را بگو. و الله، من شنیدهام که سازمان امنیت در نظر دارد شاه را از نظر مردم بیندازد تا بیرونش کنند و لهذا مطالب را معلوم نیست به او برسانند. مطالب خیلی زیاد است، بیشتر از این معانی است که شما تصور میکنید. مملکت ما، دین ما، در معرض خطر است؛ شما هی بگویید که «آقایان! نگویید: دین در معرض خطر است». ما که نگفتیم دین در معرض خطر است، در معرض خطر نیست؟! ما اگر نگوییم شاه چطور است، چطور نیست؟ آقا یک کاری …
منع سخن از شاه و اسرائیل و پرسش از ربط میان این دو
تاثرات ما زیاد است؛ نه اینکه امروز عاشوراست و زیاد است، آن هم باید باشد، لکن این چیزی که برای این ملت دارد پیش میآید، این چیزی که در شرف تکوین است، از آن تاثرمان زیاد است؛ میترسیم. ربط ما بین شاه و اسرائیل چیست که سازمان امنیت میگوید: از اسرائیل حرف نزنید، از شاه هم حرف نزنید؛ این دو تا تناسبشان چیست؟ مگر شاهْ اسرائیلی است؟ به نظر سازمان امنیت، شاه یهودی است؟ این طور که نیست، ایشان میگوید: مسلمانم؛ ایشان که ادعای اسلام میکند، محکوم به اسلام است، به حَسَب ظواهر شرع. ربط ما بین اسرائیل ... این ممکن است سرّی در کار باشد؛ ممکن است آن معنایی که میگویند که …
انداختن مسئولیت یورش بر گردن یکدیگر میان شهربانی و ساواک و نسبت دادن آن به شاه
پیش هر که میروی، گردن دیگری میگذارد، به هر که اعتراض میکنی، به دیگری نسبت میدهد، دستگاه شهربانی میگوید که سازمان امنیت؛ سازمان امنیت میگوید شهربانی؛ دوتایشان میگویند: امر اعلیحضرت؛ راست میگویند که امر اعلیحضرت است؟ اعلیحضرت با دیانت اسلام مخالف است؟ واقعاً با قرآن مخالف است اعلیحضرت، به حَسَب قول اینها؟ اگر مخالف است، آن حرفها چه هست دیگر؟ آن همه کشف و کرامت کجاست؟ اگر مخالف نیستند، پس چرا جلوگیری نمیکنند از این وحشیگریها؟ چرا تودهنی …
وادار کردن جراید به معرفی روحانینمایان بهعنوان قاچاقچی
اینها برای از بین بردن روحانیت چند نفر از همکاران خود را به لباس روحانی درآورده. سازمان امنیت جراید را مجبور میسازد که عکس آنها را کشیده و آنان را به عنوان قاچاقچی و بدعمل معرفی کنند و با این وسایل میخواهند روحانیت را رسوا نمایند. ولی عموم مردم و حتی خود اینها بهتر میدانند که روحانیت، مختصر نان خود را میخورد و از اسلام و استقلال و نوامیس اسلام و مسلمین دفاع میکند و در نتیجه هم در نزد خود و رسول و هم نزد خدا سرافراز است. رسوا و مفتضح نزد خدا و خلق آنهایی هستند که بعد از چند روز ریاست …
افشای پروندهٔ آن فرد سرشناس و انگشتر فرستادنش برای سلامت شاه
… معرفی کردند. آن کاسب یا تاجری که در منزل او بود و از او شنید این را، گفته بود که آقا، بعضی از اینها مردم کذا و کذا هستند و اینها بعضیشان هم شهید شدهاند. آن آقای سرشناس گفته بود: این از خریّتشان بوده است! آدم که نمیرود در توی خیابان مقابل مسلسل بایستد! و همان آقای سرشناس پروندهاش از ساواک بیرون آمده و آن وقتی که جوانهای ما در خیابانها کشته میشدند، انگشتر برای سلامت محمد رضا فرستاده بود. یک دسته این طورند که حضرت امیر- سلام الله علیه- از اینها تعبیر میکند که اینها همّشان علفشان است[5]؛ مثل حیواناتی که همّشان این است که شکمشان سیر بشود، شهواتشان را بر همه چیز مقدم میدارند؛ نماز هم میخوانند و روزه هم میگیرند و عبادات شرعی را هم بجا …
نادرستی محکوم کردن همهٔ یک صنف به سبب چند ساواکی
… قدرتی را که مانع بود از اینکه ما یک کاری بکنیم از بین بردیم؛ در این امر، هم ارتش سهیم بوده، هم سپاه پاسداران سهیم بوده، هم ملت سهیم بوده، هم سایر قوای انتظامیه سهیم بودند. ما نباید از این چیزی که اینها سهیم در آن بودند قدرشناسی نکنیم، ما باید قدردانی بکنیم. اگر یکوقتی در بین روحانیون که دارای مثلًا چقدر جمعیت هستند، بنا شد یکصد نفرشان ساواکی از کار درآمدند، نباید روحانیون را ما بشکنیم. اگر در بین- فرض کنید- ارگانهای دیگر دولتی یک چند نفر ساواکی بیرون آمد، نباید ما همه آنجا را بگوییم که بر خلاف هستند. البته در یک رژیمی که تقریباً پنجاه- شصت سال حکومت کرده است، و مغزها را یکجوری تربیت کرده است که مطابق میل خودشان باشد، توقع این نیست که فوراً صلح کنند و همه چیز درست شده باشد؛ توقع این است که الآن همه با هم دست به هم بدهند تا اینکه هم پاکسازی بشود، هم شناسایی …
شناخته بودن دشمنی ساواک نزد مردم و آسانی مبارزه با آن
… کارهای زشتی بکنند و خلاف اسلام بکنند، بدانید اینها اسلامی نیستند، اینها ضد اسلام هستند، ضد انقلاب هستند، نفوذ کردهاند در بین جمعیتها. همه جا هست ملت ما باید هوشیار باشد. الآن هوشیاری بیشتر لازم است از اول. اول آن کسی که مخالف با اسلام بود میشناختندش مردم. سازمان امنیت را همه مردم میگفتند: اینها بر خلاف ملت و اسلام هستند؛ میشناختند این را. این سردمدارها هم مردم میشناختندشان. چون میشناختندشان، با آنها مبارزه میکردند. مبارزه با آنها آسان بود. منافقها هستند که بدتر از کفارند. آن که میگوید مسلمان هستم و به ضد اسلام عمل میکند و میخواهد به ضد اسلام عمل بکند، آن است که در قرآن بیشتر از آنها تکذیب شده تا دیگران. ما سوره منافقین داریم، اما سوره کفار نداریم. سوره منافقین داریم …
بلاهای وارده بر جوانان در زیرزمینهای ساواک
… و رسیدگی کردند، گرچه نمیتوانند رسیدگی کنند، آنها نمیتوانند به همه دردهای ما برسند آنها مصیبتهایی که من در زمان رضا خان شاهدش بودم که بر این ملت گذشت، آنها دیگر مثل اینکه دیگر منسی[4] شده و کهنه شده، و آن اشخاصی که آن را ادراک کردند دیگر در آنها کم است. الآن شما نمیتوانید آنها را اطلاع پیدا کنید، شما نمیتوانید اطلاع پیدا کنید اینکه این پنجاه سال به ما چه گذشته است، به این ملت چه گذشته است، و نمیتوانید تصور این را بکنید که این ملت جوانهایش به چه بلاهایی مبتلا شدند، در این تاریکخانهها و در این زیرزمینهای ساواک، لکن آن مقداری که اطلاع پیدا کردید و اسناد را به شما دادهاند، و اگر رفتید آن محل را هم دیدید، و آن چیزهایی که در آنجا هست، که هیچ شباهتی به سفارتخانه ندارد، آن وقت تصدیق میکنید که مساله، مسئله گروگان گرفتن یک عده دیپلمات نیست. این چیزی است که قلمهای خارج و مطبوعات خارج به شما تحمیل کرده است که بگویید دیپلماتها، و الّا اگر، اینها را ببینید میفهمید که این محل، محل دیپلمات نیست، و این اشخاص، اشخاص دیپلمات نبودند. من امیدوارم که خدای تبارک و تعالی، به همه ما و به همه مظلومین عالَم و …
هراس مردم از بهانهجویی سازمان امنیت در رژیم گذشته
… اسلامی تحقق پیدا بکند، و آن طوری که دستورات اسلام است عمل بشود، برای همه گروهها رفاه هست، آرامش قلبی و طمانینه هست. یکی از بزرگترین نعمتهای خدا این است که انسان قلبش آرام باشد. با زیر سلطه اجانب و بدتر از او زیر سلطه حکومتهای جور رفتن قلبها مطمئن نمیشود. نمیداند حالا که دارد میرود به بازار، آیا «سازمان امنیت» میآید، یک بهانهای میگیرد. یا آن پاسبان میآید، یک بهانهای میگیرد. و او را به حبس میاندازند یا نه. در اسلام این مسائل اصلًا مطرح نیست. در اسلام هر کس باید از خودش بترسد. از حکومت نباید بترسد. برای اینکه حکومت عدل است. اگر خودش کاری کرد که باید بهش رسیدگی بشود، خودش ظلم کرد، حکومت عدل جلوی این ظلم را باید بگیرد. اما، حاکم اسلامی یک قدم برای ظلم و تعدی …
فروریختن ترس مردم از سازمان امنیت و نفی رژیم شاهنشاهی
… ضعیف چیزی نیستیم. با یک فوت میتوانستند اینها، ما را بیرون کنند. آنکه این قدرت را به این ملت داد، و آن طور وارد شد به میدان و بیرون کرد حریف خودش را، آن یک قدرت روحی بود که خدا داد به اینها. یک قدرت الهی و غیبی بود که این ملت را متحول کرد به یک چیز دیگری. این مردمی که وقتی اسم «سازمان امنیت» میآمد به خودشان میلرزیدند، ریختند و گفتند ما اصلًا نه شاه میخواهیم و نه سازمان امنیت و نه اصل رژیم شاهنشاهی را میخواهیم. و به واسطه این امری که خدای تبارک و تعالی انجام داد به اراده مبارک خودش.
کشتن افراد به دست مأموران ساواک برای ایجاد غائله در گذشته
… شنیدم که یک اختلاف اینجا واقع شده. خدا میداند که من چقدر متاسفم از این معانی که یک عده جاهل، یک عده اشخاصی که بیاطلاع از مسائل و از ریشههای مسائل هستند، این یک چیزی، یک کسی یک کاری میکند یک کس دیگر میزند او را. اشخاصی هستند میخواهند غائله ایجاد کنند. در همان سابق هم این طور بود که یکی از خود سازمانیها[2] یکی را میکشت، مردم خیال میکردند آن کشته، میریختند به هم، بعد غائله ایجاد میشد. حالا ممکن است که یک کسی از همان ریشههایی که سابق بوده حالا باشد، یک غائله ایجاد کند، یک کسی را بکشد، یک کسی را بزند، بعد اسباب این بشود که یک مملکت به هم بریزد. این کارها بر خلاف شرع است. بر خلاف انسانیت است. بر خلاف ملیت است. دست از این کارها بردارند. چرا …
ایجاد رعب و وحشت در مردم
شما میدانید که سابق، بنا بر این بود که ارتش را در مقابل ملت قرار بدهند. و این نکتهاش این بود که چون سران بالا خیانتکار بودند و از ملتها میترسیدند، چون از ملت میترسیدند، علاج را این میدیدند که باید با ملت مقابله کنند. از این جهت، قوای انتظامی را، و بالاتر قوای ساواک را در مقابل ملت قرار داده بودند برای ایجاد رعب، مردم وقتی که این لباس را میدیدند به وحشت میافتادند. وقتی اسم «ساواک» را میشنیدند وحشت میکردند. اگر یک مشکلی برای کشور پیش میآمد، مردم اگر دامننمیزدند نمیزدند به آن مشکل، همراهی هم نمیکردند، بیتفاوت بودند، برای اینکه میدیدند که اینها مقابل هم هستند؛ تربیت این طور شده است که تمام قوای انتظامی و دولتی در مقابل ملت باشد. بحمد الله آن طرز فکر رفت، و …
درآمدن ساواک به صورت گروههای دیگر با همان مقصد
… زهرآگین و صحبتهای انحرافی مشغول شدهاند. آنها سابق با سرنیزه اهل علم را، اهل تقوا را، مومنین را میکوبیدند؛ با سرنیزه مجالسِ وعظ و خطابه را، مجالس عزاداری بر شهدا را، میکوبیدند؛ اینها با قلم. قلم اینها همان سرنیزه سابق است، آن سرنیزه به صورت قلم درآمده. ساواک به منزله، به صورت یک گروههای دیگر درآمده؛ و مقصد همان مقصد است، باید بیدار بشود ملت ما.
تنفر بیشتر مردم از سازمان امنیت در دوران طاغوت
… ملت به طور خشونت رفتار کنند، و آسیبی، اگر احتمال میرود، نتواند به او بزنند. همیشه این مطلب بوده است. اگر یک نظامی میرفت توی بازار، این وقتی که وارد بازار میشد، دلش میخواست که به طور حکومت با مردم رفتار کند و هیاهو راه بیندازد. مردم هم پشت به او میکردند؛ تنفر از او داشتند، از پاسبانها هم همین طور، از سازمان امنیت دیگر بدتر، برای اینکه اخیراً از همه بدتر بود. این وضع رژیم طاغوتی و ارتشی که در خدمت او باشد، و ژاندارمری و سایر قوای انتظامی که در خدمت او باشد. وضع را این طوری درست کرده بودند که همه [برای] حفاظت شاه باشند؛ و مردم را بترسانند که مبادا یک وقت به فکر یک کسی بیفتد که مخالفتی بکند.
طرح برچسب فکلی بیدین برای جدا کردن روحانیون از تحصیلکردگان
… اینها را اگر از دست بدهید این جوانها را از دست دادهاید. نمیتوانید کاری بکنید، قشر روشنفکر نمیتواند کار را انجام بدهد. هر چه هم بخواهد انجام بدهد کسی همراهش نیست. اینهایند که میتوانند کار را انجام بدهند. روحانیون باید از قشر جوان روشنفکر قدردانی بکنند. و آن مسائلی که سابق بود که اینها یک مشت فُکُلی بیدین هستند- که سازمان امنیت میآورد طرح میکرد تا ما را از شما جدا کند- آن قشر هم یک مردم فرصت طلب درباری هستند و انگلیسی هستند و اینها، اینها حرفهایی بود که ما را از شما جدا کردند. شما را از ما جدا کردند و خودشان استفادههایشان را کردند.
ترس مردم از شهربانی و سازمان امنیت در رژیم گذشته
… خیانتکار نیست، از ملت نمیترسد. ملت به او وفادارند. قوای انتظامی در این رژیم برای حفظ ملت است و برای این است که به مردم خدمت بکند. وقتی که قوای انتظامی این طور تربیت شد که به مردم خدمت بکند، آنها خدمتگزار ملت میشوند؛ ملت هم خدمتگزار خودش را پشتیبانی میکند. اینکه در آن رژیم شهربانیها مثل وقتی که مردم اسم شهربانی را میشنیدند یا اسم سازمان امنیت را میشنیدند میلرزیدند به خودشان و میترسیدند از اینها و از شما روگردان بودند این برای این بود که وضع را این طوری پیش آورده بودند. در این ممالکی که اینها همه میخواهند مردم را بچاپند، خزائن مردم را ببرند و خدمت بکنند به اربابهاشان، اینها ناچارند که برای این کار، یک قوایی تهیه کنند مناسب با این کار، و این طور تربیت میکردند. قهراً آن کسی که وارد میشد در شهربانی یا وارد میشد در ژاندارمری …
آزار و شلاق زدن روستاییان در رژیم گذشته
… یک ارزشی دارد عمل اینها که قدرت به آنها میدهد، و آنها کارشان چند برابر میشود، خیلی ارزش دارد این. وقتی ببینند شما از اروپا پا شدید آمدید، از امریکا پا شدید آمدید اینجا، برای اینکه کمک کنید به برادرهای خودتان، ببینید چه حالی برای این رعیت پیدا میشود. این رعیتی که هر روز یک سازمان امنیت میرفت بالا سرش و یا شلاقی میزد یا چه و چه. حالا میبیند که از اقصی بلاد خارج، نه داخل، برادرانشان آمدند و میگویند که ما آمدیم به شما کمک کنیم، ما آمدیم که با شما درو کنیم، ما آمدیم با شما زراعتتان را برداریم، نمیدانید این چه حَظّی برای آنهاست و در قلب آنها چه اثری خواهد گذاشت، و نمیدانید ارزش …
ترس شدید مردم از نام سازمان امنیت پیش از انقلاب
ما باید فکر بکنیم که چه کردم؛ و بعد از این کار چه باید بشود و بعد ما چه تکلیف داریم. آنکه ملت ما انجام داده است یک امر اعجازآمیزی است که به حسب قواعد طبیعی نمیشد یک همچو امری واقع بشود، برای اینکه یک ملتی بود اولًا خیلی ترسان از سازمانها و اینها، که وقتی اسم سازمان[2] را میشنید، هر کس میشنید، شاید به خودش میلرزید. و ثانیاً نداشت هیچ چیزی که مقابله کند با یک قدرت بزرگ مع ذلک، هم در روحیه متبدل شد به یک موجود دیگری، یک موجود ترسو به یک موجود شجاع، یک موجودی که از سایه پلیس میترسید متبدل شد به یک موجودی که با شاه در افتاد و بیرونش کرد. و ثانیاً هیچ نداشت، و آنها همه چیز …
نسبت دادن رفتار ساواکگونهٔ پاسداران با مردم به جمهوری اسلامی از سوی دشمنان
… یکجور دیگری غیر از آنچه باید باشد نمایش بدهند. این مسئولیتش خیلی زیاد است. مسئولیتِ اصلِ کارْ همه دارند اگر خلاف بکنند؛ اما یک مسئولیتهای شخصی است که بین خودش و خدا تمام میشود وقتی توبه بکند، اما یک مسئولیتی است که یک نهضت، اسلام [و] اینها بسته به آن دارد. اگر چنانچه یکی از شماها امروز که در لباس شریف پاسداری هستید- مثلًا- با مردم رفتارش یک رفتاری باشد، مثل رفتاری که سابق اجزای ساواک- مثلًا خدای نخواسته- داشت، امروز نمیگویند که این آقا این کار را کرد؛ آنهایی که دشمن هستند میگویند که خوب ما دیدیم که اینها هم آمدند روی کار و جمهوری اسلامی هم شد و [در] جمهوری اسلامی هم همان کارهایی که ساواکیها میکردند میکنند. به جمهوری اسلامی نسبت میدهند، به اسلام نسبت میدهند.
کماهمیت شدن خطر ساواکیها
… وقتی که یک مطلبی دستمان آمده، یک قدرتی دستمان آمده است، آیا ما چه میکنیم؟ ما هم همان هستیم به صورت دیگر؟ یا خیر، ما روی مقررات عمل میکنیم؟ آنی که مهم است پیش من این است که امروز خطر هست در کار، خطر کمونیست در کار این قدرها نیست؛ هست، ولی این قدرها نیست. خطر ساواکی دیگر این قدرها نیست در کار، این خطرها مهم نیست. اموال شاه سابق برود یا نرود، پیش من چیز مهمی نیست؛
هشدار دربارهٔ احتمال نفوذ معممان وابسته به ساواک در کمیتهها
… میگفتند «آخوندها» این طورند! نمیدانم این از کجا پیدا شده بود که راجع به آخوندها یک نفر که خلاف میکرد میگفتند «آخوندها». راجع به سایر طبقات، گناه آن یک نفر [را] سَرِ خودش میگذاشتند. و لهذا برای جمعیت اهل علم سنگین است مطلب؛ یعنی یک وظیفه بسیار سنگین است. نباید بگذارند که یک معمم، خدای نخواسته، یک خلافی در یکی از این کمیتهها- چون میگویند که از این هم هستند، من نمیدانم راست یا دروغ باشد- و لکن باید اجازه ندهید که یک معمم منحرف، یک معمم سازمانی[18] که بوده است توی اینها و از خود آنها بودند سرش عمامه گذاشتند؛ نباید اینها را اجازه بدهید که در این کمیتهها وارد بشوند و یک خلاف بکنند و آن وقت بگویند کمیتهها این طورند؛ کمیتهها! نگاه نمیکنند که کمیتهها حفظ کردند مملکت را، این کمیتهها درست کردند این مملکت را، این پاسداران انقلابند که مملکت را حفظ کردند. اینها فکرش …
ترس از دستگیری به دست ساواکیها پیش از انقلاب
… آزاد نیستم. «من آزادم اطاعت از- مثلًا- فرماندارم نکنم»؛ نه، این آزادی نیست. در حدود قواعد و قوانین آزادی هست. یعنی شما دیگر از کسی الآن اینجا که نشستهاید نمیترسید. اگر قبل از این بود، شما خوف این را داشتهاید که از اینجا پایتان ... جمع نمیتوانستید بشوید. حالا اگر هم آمده بودید، خوف این را داشتید که از اینجا وقتی بروید بیرون، این ساواکیها بیرون نباشند شما را بگیرند و ببرند! و بودند و میگرفتند و میبردند. این به این معنا- الحمد للَّه- ما الآن آزادیم. لکن معنای آزادی این نیست که من هر کاری دلم بخواهد بکنم. من این را باز هم گفتهام که خدای تبارک و تعالی ما را به این آزادی امتحان میکند. به این نعمتی که به ما داده است- که از همه نعمتها بالاتر است- الآن ما را …
تسلط ساواک و نظامیان بر جان و مال مردم پیش از اوج نهضت
و تشبث دیگرش هم به زور بود و ساواک و نظامی، و تسلط پاسبان و نظامی و ساواک و اینها به جان و مال مردم، تا قبل از این شکوفایی نهضت. وقتی که، از پیش از یک سال، شکوفایی پیدا کرد این نهضت و گسترش پیدا کرد در تمام ایران و هر روز هم گسترشش زیادتر میشود- و ان شاء الله تا آخر هم این گسترش و این نهضت هست- در این بُرْهه از زمان که این گسترش پیدا شد، ایشان مختلفْ تشبث کرد و پناهگاه پیدا کرد. …
بازی بودن سازمانهای امنیتی رژیم برای فریب مردم
… اگر یک روز این سرنیزه امریکا از سر این برداشته بشود، در خودِ دربارْ پوستِ این آدم را میکنند، خود دربار. یک روز یک همچو تجربهای آقای کارتر بکند، رها کند این ملت ضعیف را، رها کند این مردم را، این سازمانهایی که به گوش ما میرسد سازمان مثلًا چه و کذا. همهاش بازی است؛ امنیتی در کار نیست که سازمان امنیت اینجا باشد یا امنیت عمومی باشد. اینها همه برای بازی دادن مردم است.
احتمال دست داشتن ساواک در مقالات برخی عناصر برای حفظ شاه
… رنجدیده برای رسیدن به وزارت و وکالت داخل کنند، یا با نوشتن چند مقاله که در آن نه اسمی از اسلام و نه اسمی از هسته مرکزی فساد است، جای خود را بین ملت باز کنند؛ و اگر خدای نخواسته به مقامی برسند، همان خیانتها و همان سرسپردگیها و همان رنجها و مصیبتها تکرار شود. این نحو مقالات و اعلامیهها از بعض عناصر شناخته شده، اگر با دست سازمان امنیت و برای نگه داشتن شاه که سرچشمه همه بدبختیهای کشور و ملت است نباشد، بیشک برای صلاح ملت و حفظ اساس اسلام که حافظ و نگهبان استقلال و تمامیت کشورها و ضامن عدالت اجتماعی و آزادیها است، نیست.
توصیهٔ فرستادن کتابها با رجوع به ساواک و اطلاع آن
«وسیله» و «حاشیه» را هم بفرستید. شاید آنها را به وسیله پست هم برای سفارت ایران در آنکارا بفرستید، برسد. لکن بهتر آن است که به سازمان[4] رجوع شود و با اطلاع آنها باشد.
گزارش وجود اختلاف به سازمان در تهران و مشهد
در موضوع دیگری که اظهار تاسف شده بود بنده نیز کمال تاسف را دارم و میدانم خلاف در این زمان چه نتایجی دارد و غایت کوشش را نمودم و موفق نشدم ولی بعد از نشر انتشارات عجیبی که متوقع نبود داده و میدهند و هو تعالی شانه ولی الامر و اذنه الامور بیده تعالی باز هم مایوس نیستم از اینکه بتوانم بعض افکار را تعدیل کنم و نگذارم شکافی حاصل شود از حضرتعالی نیز در این موضوع کمک فکری و عملی میخواهم غایت آمال حریف همین موضوع است و به طوری که بعض مطلعین گفتند از اینجا گزارش به سازمان تهران و مشهد شده است که خلاف در کار است. بنده میدانم اگر این طرز افکار دنباله پیدا کند برای اسلام و مسلمین چه خطرهایی پیش خواهد آید مگر آنکه خداوند تعالی حفظ فرماید. از انفاس قدسیه حضرتعالی در تحت قبه مطهره امید دعای خیر دارم. والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته.