برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیمحدودسازی نشر کتاب، خبر و اندیشه در دورهها و کشورهای گوناگون.
امام خمینی
سانسور کامل مطبوعات، رادیو-تلویزیون و گفتارها در دوران پهلوی
اما آن آزادی که آنها میخواستند و زمان رضا خان و پسرش میخواستند، و خصوصاً زمان دومی، آن آزادی نبود، آن تباه کردن ملت بود. آنجا هم شما آزادی را دو قسم کنید؛ یک آزادی مطبوعات و رادیو و تلویزیون و عرض میکنم که، قلمها و گفتارها و خطابهها، و اینها که در راه مصلحت ملت و در راه مصلحت کشور انجام میگرفت، تمام آنها سانسور بود، هیچ آزادی نبود. برای اینکه گرفتاری ما از ناحیه خود دولت بود و اربابهایش و اگر شما میخواستید یک صحبتی بکنید، اول باید بگویید که رضا خان چه کرد و مسائلی که او و خیانتهایی که او کرده بود و جنایتهایی که او کرده بود و خیانتهایی که پسرش کرد، باید این را بگویید. یک کلمه آزاد …
نفی سانسور همراه با لزوم انطباق اخبار با طریق اسلام و ملت
… الآن در تمام دهات، در تمام شهرستانها، تقریباً عمومی شده است. رادیو- تلویزیون هم تقریباً و آناً هر مطلبی واقع میشود، همه جای ایران و خارج متوجه میشوند. و این رادیو- تلویزیون باید اصلاح بشود؛ یعنی باید متحول بشود به یک بنگاه تعلیمی، آن هم تعلیمات اسلامی. اخباری که در آنجا گفته میشود و واقع میشود، باید بر خلاف موازین اسلام نباشد [که] هر گروهی بخواهند توطئه کنند، بیایند در رادیو- تلویزیون حرفهایی بزنند که توطئهآمیز باشد. البته نه اینکه ما میگوییم باید سانسور باشد؛ ما میگوییم باید بر طریق اسلام و ملت باشد.
نرساندن تلگرافهای امام و تلگرافهای ارسالی از ایران به او و درخواست اطلاعرسانی آن
به عرض عالی میرساند، مرقومه شریفه که حاوی تبریک تشرف این جانب به اعتاب مقدسه بود موجب تشکر گردید. تلگرافی نیز در این باب واصل و جواب مخابره شد، و احتمال دارد که نرسانده باشد زیرا از قرار اطلاع تلگرافات حقیر را نرساندهاند. چنانچه غالب تلگرافاتی که از ایران شده است، به این جانب نرساندهاند، و این معنی را حضرت عالی به هر نحو صلاح میدانید به اطلاع آقایان محترم و سایر طبقات برسانید. از خدای تعالی موفقیت عموم علمای اعلام- دامت برکاتهم- را در اعلای کلمه طیبه اسلام خواستار و ملتمس دعا هستم. و السلام علیکم و رحمه الله.
جایگزینی سانسور با نوشتن مستقیم مطالب از سوی مأموران ساواک
میگویند که مدیر کیهان[21] گفته است: ما دیگر راحتیم؛ برای اینکه آن وقت ما مینوشتیم و اینها[22] نظر میکردند، حالا خودشان مینویسند، ما دیگر راحتیم. منتها این اعتراض هست که آقا! چرا این قدر بیحیثیت هستید که آنها بنویسند و شما هم بنویسید؟ چرا باید مطبوعات ما این قدر بیحیثیت باشند؟
امام شهید سید علی خامنهای
سانسور رسمی و علنی در آمریکا در موارد اصطکاک با منافع آمریکایی
… حالا یک دختر خانمِ دانشجوی روشنفکری که نه اُمّل است، نه عقبافتاده است، نه تحصیلنکرده است، نه سابقهی تروریستی دارد و خودش در آن قضیه بوده، ایشان قضیه را تشریح میکند؛ حاضر نیستند این را چاپ کنند. ببینید مسئله این است. خوب، او ملاحظهی سیاست خودش را میکند. در امریکا این نمایش بیسانسوری فقط در مورد آن جاهایی است که به اصول امریکایی اصطکاک نداشته باشد. آنجایی که اصطکاک پیدا میکند، چه به اصول امریکایی و چه به مصالح فوری امریکایی - مثل مسئلهی جنگ خلیجفارس که زمان بوش پدر انجام گرفت - سانسور وجود دارد؛ خیلی کامل و خیلی رسمی و علنی؛ بدون پردهپوشی.
تمایز پرهیز از لغزاندن جوان به گناه و فساد با سانسور
… کند، لذا یک مشت افرادِ بخصوصی را جمع میکنند. متأسّفانه این عیب بزرگی است که در بسیاری از فیلمهای ما دیده میشود. آن نمونههایی که دوستان گفتند، اصلاً قابل قبول نیست؛ کاملاً مردود است. البته این چند فیلمی که آقایان به آن اشاره کردند، من هیچکدام را ندیدهام. بحثِ سانسور نیست؛ بحثِ این است که ما نباید به ذهن و دل جوان چیزی را بدهیم که او را به سمت گناه و فساد میلغزاند. این غیر از آزاد گذاشتن فکر برای انتخاب در مسألهای است. شما میدانید که مسائل احساساتی به کسی فرصت انتخاب نمیدهد؛ انسان را به سمتی میکشاند، بدون اینکه قدرت انتخاب داشته باشد. اینها را من نمیپسندم. انسان در بسیاری از فیلمها و کارهای نمایشی مشاهده میکند که برای جلوه دادن به کار، از جاذبههای جنسی استفاده میکنند؛ در …
موانع سانسور در برابر انتشار جزوهها و کتابهای اسلامی پیش از انقلاب
… بود و تار و مارشان کرده بود؛ اما درعینحال در آن برههای که من عرض میکنم - یعنی اواخر دههی ۴۰ و اوایل دههی ۵۰ - ترویج مفاهیم مارکسیستی و کتابهای مارکسیستی در محیط عمومی جوانان و دانشگاه و دانشجو، به مراتب جرم کمتری از ترویج تفکّرات اسلامىِ انقلابی داشت! من میدیدم گاهی که میخواستیم مثلاً جزوه یا کتابی منتشر کنیم، در مراکز سانسور و مراقبت، با چه موانعی مواجه میشد و واقعاً به چاپ نمیرسید. اگر هم یک وقت به شکلی ممکن بود این جزوهها و کتابها چاپ شوند و از زیر دستشان در بروند، مگر کتابفروشها جرأت میکردند اینها را در پیشخوان مغازهی خود بگذارند؟! در همان حال، پیشخوانهای کتابفروشیها از این جزوههای مارکسیستی پُر بود! این وضعیت در تهران بدتر از همه جا بود؛ اما در مشهد هم دیده میشد. نزدیک مسجدی که بنده در آنجا نماز میخواندم و سخنرانی میکردم، یک جلوخان وجود داشت. یک روز از آنجا عبور میکردم، دیدم شاید …