رفتن به محتوای اصلی

سامرامکان

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شهری در عراق که معتصم عباسی بنا کرد و محل اقامت امام هادی (ع) و امام حسن عسکری (ع) بود.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات پس از مراسم روضه حضرت امام حسن عسکری (ع)— ۱۳۸۲/۰۲/۲۰

سیر زمانی

از ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۳
۱۳۸۲۱۳۸۳

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شهری پادگانی ساختهٔ معتصم برای نگه‌داشتن غلامان ترک

حضرت هادی علیه‌السلام چهل‌ودو سال عمر کردند که بیست سالش را در سامرا بودند؛ آنجا مزرعه داشتند و در آن شهر کار و زندگی می‌کردند. سامرا در واقع مثل یک پادگان بود و آن را معتصم ساخت[4] تا غلامان تُرک نزدیک به خود را ـ با تُرک‌های خودمان، تُرک‌های آذربایجان و سایر نقاط، اشتباه نشود ـ که از ترکستان و سمرقند و از همین منطقۀ مغولستان و آسیای شرقی آورده بود، در سامرا نگه دارد. این عده چون تازه اسلام آورده بودند، ائمه و مؤمنان را نمی‌شناختند و از اسلام سر در نمی‌آوردند. به همین دلیل، مزاحم مردم می‌شدند و با عرب‌ها ـ مردم بغداد ـ اختلاف پیدا کردند. در همین شهرِ سامرا عدۀ قابل توجهی از بزرگانِ شیعه در زمان امام هادی علیه‌السلام جمع شدند و حضرت توانست آنها را اداره کند و به‌وسیلۀ آنها پیام امامت را به سرتاسر دنیای اسلام ـ با نامه‌نگاری و... ـ برساند. این شبکه‌های شیعه در قم، خراسان، ری، مدینه، یمن و در …

محل زندگی بیست‌سالهٔ امام هادی (ع) و پادگان غلامان ترک ساختهٔ معتصم

حضرت هادی (علیه‌السّلام) چهل و دو سال عمر کردند که بیست سالش را در سامرا بودند؛ آن‌جا مزرعه داشتند و در آن شهر کار و زندگی میکردند. سامرا در واقع مثل یک پادگان بود و آن را معتصم ساخت تا غلامان ترکِ نزدیک به خود را - با ترکهای خودمان؛ ترکهای آذربایجان و سایر نقاط اشتباه نشود - که از ترکستان و سمرقند و از همین منطقه‌ی مغولستان و آسیای شرقی آورده بود، در سامرا نگه دارد. این عده چون تازه اسلام آورده بودند، ائمه و مؤمنان را نمیشناختند و از اسلام سر در نمیآوردند. به همین دلیل، مزاحم مردم میشدند و با عربها - مردم بغداد - اختلاف پیدا کردند. در همین شهر سامرا عده‌ی قابل توجهی از بزرگان شیعه در زمان امام هادی (علیه‌السّلام) جمع …

شهر نوبنیاد و پادگانی محل حضور ائمه

یک‌ چنین حادثه‌‌اى اتّفاق افتاده. آن ‌وقت [همه‌ی] اینها در همان شهر سامرا که در واقع سامرا یک پادگان بود [رخ داده]. «سُرَّ مَن رأىٰ» یک شهر بزرگ آن‌چنانى نبود [بلکه] شهرى بود، پایتختى بود که تازه درست کرده بودند و سران و اعیان و رجالِ حکومت و به‌ قدرى از مردم عادى که حوائج روزمرّه را رفع کنند [حضور داشتند]. سُرّ مَن رأىٰ یا سامرا بعد از بغداد یک شهر نوبنیاد بود. در این شهر سامرا با آن‌ همه شدّت عمل، این دو بزرگوار یعنى حضرت هادى و حضرت عسکرى توانستند این‌ همه ارتباطات را با سرتاسر دنیاى اسلام تنظیم کنند. اینها خیلى مهم است؛ یعنى ما این ابعاد زندگى ائمّه را وقتى نگاه کنیم میفهمیم اینها چه ‌کار داشتند میکردند. آن ‌وقت …