مردود بودن سازش دولتها به معنای آوارگی همیشگی ملت فلسطین
سازش دولتها با صهیونیسم مردوداعلام میشود، چون این به معنی آوارگی همیشگی ملت فلسطین واشغال همیشگی کشور فلسطین بوسیلهی دشمن است.نامهای دیگر: روند سازش، روند صلح خاورمیانه، سازش با اسرائیل
طرحها و توافقهای صلح با رژیم صهیونیستی و موضعگیری دربارهٔ آنها.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:گزیدهای از خطبههای نماز جمعه تهران— ۱۳۶۳/۰۹/۰۹
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
سازش دولتها با صهیونیسم مردوداعلام میشود، چون این به معنی آوارگی همیشگی ملت فلسطین واشغال همیشگی کشور فلسطین بوسیلهی دشمن است.شما ببینید این قضیّهى فلسطین را و این سرنوشت شومى را که بعضى از فلسطینىها براى خودشان و براى ملّت فلسطین قبول کردند.[12] این بسیار تجربهى عظیمى است و عبرت بزرگى است امروز در دنیا. از بس اینها مرتّب گوشه و کنار یک چیزى گفتند و دیگران به آنها تشر نزدند؛ مدام گفتند چه مانعى دارد که ما با اسرائیل صحبت کنیم دیگر نگفتند دشمن غاصب [در حالى که] این، دشمن غاصب است، این داخل خانهى فلسطینىها نشسته است؛ چه مذاکرهاى! مذاکرهى با او این است که بگویند فلانفلانشده، از خانهى ما برو! مذاکرهى با غاصب این است دیگر. …قضیّهی فلسطین تمام نشده است. تجربهی تاریخ ثابت کرده است که قراردادهایی مانند طرح سازش غزّه ـ اریحا همیشه به نفع طرّاحان آن نبوده است و با استمرار مبارزهی جدّی، این حادثه به ضرر دشمن صهیونیستی تمام خواهد شد.… تکرار کردند که آقا اینها تروریستند، اینها چه هستند، چرا میجنگید، تا بالاخره این ترتیباتِ یکى دو سال پیش تا حالا را درست کردند،[7] حالا هم اسمش را گذاشتهاند «صلح»! این صلح است؟ آن بابا[8] هم آنجا شده است اسلامشناس براى ما؛ میگوید قرآن گفته است که صلح کنید! این صلح است؟ این صلح را اسلام و قرآن گفته انجام بدهید؟ اینکه کسى به دیگرى ظلم کند، بعد مظلوم را وادار کنند که ظلم او را بپذیرد، بدون اینکه از طرف ظالم اندکانعطافى به وجود بیاید و از ظلم خود کم کند، اسم این صلح است، یا ننگ است؟ این تسلیم به ظلم است، این همان انظلامى[9] است که در شرع مقدّس اسلام حرام است و مذموم است.دشمن یک سنگر فتح کرده است و جلو آمده است امّا این فتح نهایى نیست، این فتح واقعى نیست، تودهنىاش را خواهد خورد. دنیاى اسلام باید پاتک کند و در همهجاى دنیاى اسلام بایستى جوانها، روشنفکران، علما، بخصوص علماى دین احساس مسئولیّت کنند. و من به رؤساى سیاسى دولتهاى اسلامى هم در همین جا میگویم که خیال نکنند که با کوتاه آمدن در یک چنین قضیّهى بزرگى، اسرائیل غاصب و پشت سر او آمریکا، تجاوزات خودشان و تعدّیات خودشان را متوقّف خواهند کرد؛ [اگر] یک قدم که جلو آمدند تسلیم شدید، یک قدم دیگر جلو …… اگر صد سال هم این غصب او طول بکشد، باز او غاصب است، و باز صاحب حق، صاحب حق است و باید حق به او برگردد. اینکه چهل سال، پنجاه سال از قضیّهى فلسطین میگذرد، از غصب فلسطین میگذرد، این موجب نمیشود که مسئلهى فلسطین کهنه بشود و از حسّاسیّت براى مسلمانها بیفتد. امروز متأسّفانه کارى کردهاند که قبح فروشِ فلسطین را و سخن گفتن از سازش را از چشم مسلمانها بردهاند؛ چرا باید این جور بشود؟ چرا باید رؤساى کشورهاى اسلامى جرئت کنند که در مقابل افکار عمومى ملّتهاى خودشان بیایند و آنجا بِایستند و صریحاً صحبت بکنند از اینکه باید با دشمن غاصب و صهیونیست آشتى کرد؟ کدام آشتى؟ کدام سازش؟ در قضیّهى فلسطین، سازش صحیح و گفتگو و مذاکرهى صحیح، آن مذاکرهاى است که به خروج صهیونیستها از فلسطین منتهى بشود. بله، هر مذاکرهاى که به اینجا بخواهد برسد، این مذاکرهى درستى است؛ بروند مذاکره کنند. امّا اگر بخواهند مذاکره کنند که نتیجهى آن مذاکره این …بهاصطلاح، مذاکرات صلح راه انداختهاند[8] براى اینکه قیام مسلمانان فلسطین را خاموش کنند؛ مگر توانستند؟ مگر میتوانند؟ اسمش را گذاشتهاند «صلح»! این صلح است یا ظلم است؟ مخالفت ما با این مذاکراتى که دارد بر سر فلسطین مظلوم انجام میگیرد، به خاطر مخالفت با صلح نیست؛ ما طرفدار صلحیم، ما منادى صلحیم، ما منادى بالاتر از صلح هستیم؛ ما میگوییم برادرى بین مسلمین عالم، بین آحاد بشر؛ ما طرفدار برادرى هستیم، ما مخالف با صلح نیستیم، امّا این مذاکراتى که امروز در آمریکا در جریان است، مذاکرهى صلح نیست، این مذاکرهى ظلم است.میخواهند یک ظلم را تثبیت کنند، میخواهند یک ظلم را قانونى کنند، رسمى کنند! البتّه که ما مخالفیم؛ همهى جوانمردان عالم باید مخالف باشند؛ همهى مسلمانان باید مخالف باشند و با آن مخالفت بکنند. خانهى ملّت فلسطین را از آنها گرفتهاند، یک مشت غاصب را در اینجا جا دادهاند، پشتیبانى کردهاند و به دست آن غاصبین، صاحبخانهها را در فجیعترین شکلى سرکوب کردهاند، حالا هم براى اینکه دهن صاحبخانهها را ببندند و بکلّى ادّعاى آنها را از مایملکِ خودشان پس …… به عنوان یک مجموعهی جعلی، بیریشه و فاقد سابقه و تاریخ، تحت حمایت بدون قیدوشرط آمریکا و همپیمانانش، صاحبان اصلی فلسطین را تحت انواع فشارها و شکنجهها قرار داده است و حتّی به فلسطینیان اجازه داده نمیشود که حقّ خود را بیان کنند. در چنین شرایطی، آمریکاییها و همفکران آنها جمهوری اسلامی ایران را به سبب مخالفت صریح با مذاکرات سازش میان رژیم صهیونیستی و اعراب، مورد اعتراض قرار میدهند. ما اعتقاد داریم پایهی این مذاکرات که صاحبان حق ــ یعنی مردم فلسطین ــ از آن بهکلّی برکنار هستند، ظالمانه است و ما با نظر منفی آن را ارزیابی میکنیم.… کردند که اوّل ماجرای «کمپدیوید»[4] را میان مصر و اسرائیل راه انداختند، حالا هم دارند «کمپدیوید» را در کشورهای دیگر عمومی میکنند، همه هم تقریباً قبول کردهاند؛ حالا بعضی صد درصد قبول کردهاند، بعضی یک امّا و اگری وسطش گذاشتهاند امّا دارند مذاکره میکنند؛ این مذاکره بر سر چیست؟ مذاکره بر سر این است که همهی این کسانی که تا امروز با اشغالگران فلسطین مبارزه میکردند، اشغالگران را به رسمیّت بشناسند؛ یعنی چه؟ یعنی مبارزه تمام! وقتی صهیونیستها را به رسمیّت شناختند، مبارزه تمامشده است. همه قبول کردهاند؛ ما هم قبول کنیم؟ دیگران لابد مجبور بودند، دیگران لابد ترسیدند، دیگران لابد رشوه گرفتند، دیگران لابد وجدانشان بیدار نبوده، دیگران لابد پشتوانهی مقابله با خواست آمریکا را نداشتند؛ جمهوری اسلامی چرا باید قبول کند؟ ملّت ایران چرا باید قبول …… سرزمین بیشتری را بگیرند. وقتی که توی دهانشان خورد، مدّتی صبر کردند. البته زمین زیادی گرفتند؛ اما چون دیگر نتوانستند پیش بروند، متوقّف شدند و باز به حیلهگری پرداختند تا ببینند چگونه میتوانند جای پای جدیدی پیدا کنند. به همین ترتیب، تا امروز پیش آمدهاند. امروز حیلهگری آنها، همین ایجاد «کنفرانس فلسطین» یعنی کنفرانس برای شناسایی اسرائیل است. همین کنفرانس ژنو و دیگر مجامع جهانی، که امریکا کارگردانی میکند، ترفند اینهاست. به مجرّد اینکه اعراب، اینها را به رسمیت بشناسند و این مانع که مانع مهمی است، از سر راه صهیونیستها برداشته شود، باز نوبت زور و خشونت و خباثت آنها میشود. هماکنون نیز در لبنان به خباثت و خشونت متوسّل شدهاند. این، وضع رفتار استکبار خبری با قضیه صهیونیسم و غصب فلسطین است. به نظر من، گزنده ترین حوادث فلسطین این است که واقعیّتها چنین وارونه شده است و معکوس نشان داده میشود.راهحلّ مسئلهى فلسطین، راه روشنى است. آنهایى که گول این مطلب را میخورند که بروند با دشمن، با عامل غصب مذاکره کنند، خودشان را فریب میدهند؛ میخواهند ملّتها را فریب بدهند، [امّا] ملّتها فریب نمیخورند. راهحلّ مسئلهى فلسطین این نیست که بروند با اسرائیلِ غاصبِ فلسطین بنشینند به حرف زدن. آنهایى که در این منطقه صلح میخواهند، خانهى فلسطینىها را به خودشان برگردانند، صلح ایجاد خواهد شد. چرا شما افرادى را از کشورهاى مختلف دنیا با ملّیّت روسى، ملّیّت انگلیسى، ملّیّت آمریکایى، ملّیّت آفریقایى، ملّیّت آسیایى، از هند، از مناطق مختلف دنیا اینجا جمع …… مسئله این است که آمریکا در بحبوحهى آنچه پیروزىهاى پس از پایان «جنگ سرد» نامیده میشود و به برکت سکوت رعبآمیزى که بر برخى از کشورهاى این منطقه حاکم گشته، و با تکیه بر حضور نظامى غاصبانه در خلیج فارس، درصدد است مشکل خود و مشکل صهیونیستهاى غاصب را حل کند؛ اسرائیل از سوى اعراب به رسمیّت شناخته شود و داعیهى «فلسطین» براى همیشه پایان یابد.خلاصىِ اسرائیل از دغدغهى معارضات دولتهاى عربى، آن دستآموز آمریکا را اوّلاً براى وظیفهى اصلىاش یعنى مبارزه با حرکتهاى اسلامى در این منطقه که بزرگترین خطر جدّى براى آمریکا است، آماده میسازد، ثانیاً نفوذ آمریکا را بر کشورهاى این منطقهى حیاتى قطعى کرده، منطقه را به صورت خانهى امن آمریکاییان درمىآورد و شیطان بزرگ، صاحباختیار بىدردسر خاورمیانه میشود؛ و ثالثاً اسرائیل در راه توسعهى سرزمینهاى اشغالى و آرزوى «از نیل تا فرات»، یک سنگر مهمّ دیگر را فتح میکند.چه شد آن شور و هیجانى که در برابر اسرائیل غاصب ابراز میشد؟ و چه شد تعهّدى که رؤساى عرب با ملّتهاى خود دربارهى مبارزه با اسرائیل بستند؟ لعنت خدا و بندگان صالحش بر آن دستى که اوّلین معاهدهى سازش با اسرائیل[19] را امضا کرد و زندگى سیاه دنیوى و سرنوشت اخروى خود را با فرعون قرین ساخت. و نفرین بندگان صالح و فرشتگان و انبیا و اولیا بر آنان که آن راه را ادامه دادهاند و میدهند؛ مخصوصاً آنان که امید کاذبى به ملّت مظلوم فلسطین داده و آنگاه به بهاى سیهروزى آنان، عیش ناپایدارى براى خود فراهم کردند.نقطهنظر دوّم ما دربارهى فلسطین این است که صلح با صهیونیستها به هر عنوانى مردود است. صلح یک جور هم نیست؛ بعضىها صلحشان با صهیونیستها مثل کمپدیوید است، آشکارا با صهیونیستها سر میز مذاکره مىنشینند؛ بعضى به این وضوح صلح نمیکنند. صلح کردن با صهیونیستها در قالب طرحهاى گوناگون، در چهارچوب قطعنامههاى گوناگون، از هر سازمانى، به وسیلهى هر …… بیرون کردن میلیونها انسان از خانه و مزرعه و محلّ زندگی و کسب خود، آن هم با قتل و جنایت، هر وجدان انسانی را آزرده و متأثّر میکند و در صورت داشتن همّت و شجاعت به مقابله وادار میسازد. پس محدود کردن آن به یک مسئلهی صرفاً فلسطینی و حدّاکثر عربی، خطایی فاحش است. آنها که سازش چند عنصر فلسطینی یا حکّام چند کشور عربی را مجوّز عبور از این مسئلهی اسلامی و انسانی میشمرند، بشدّت دچار خطا در فهم مسئله و احیاناً دچار خیانت در تحریف آنند.۲) هدف این مبارزه، آزادی همهی سرزمین فلسطین -از بحر تا نهر- و بازگشت همهی فلسطینیان به کشور خویش است. فروکاستن آن به تشکیل دولتی در گوشهای از این سرزمین، آن هم به شیوهی تحقیرآمیزی که در ادبیّات صهیونیستهای بیادب از آن یاد میشود، نه نشانهی حقجویی است و نه نشانهِی واقعبینی است. واقع آن است که امروز میلیونها فلسطینی به مرتبهای از اندیشه و تجربه و اعتماد به نفْس رسیدهاند که بتوانند این جهاد بزرگ را وجههی همّت سازند و البتّه به نصرت الهی و پیروزی نهایی مطمئن باشند، که فرمود: وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه، اِنَّ اللهَ …اینک مردم فلسطین در کارنامهی سه دههی گذشتهی خود، دو الگوی متفاوت را تجربه کردهاند و میزان تناسب آن با شرایط خویش را دریافتهاند. در مقابل روند سازش، الگوی مقاومت قهرمانانه و مستمرِ انتفاضهی مقدّس قرار دارد که دستاوردهای عظیمی برای این ملّت داشته است. بیدلیل نیست که این روزها مشاهده میکنیم که از سوی مراکز معلومالحال، «مقاومت»، مورد هجوم و یا «انتفاضه»، مورد سؤال قرار میگیرد. از دشمن انتظاری جز این نیست؛ زیرا بهدرستیِ این راه و ثمربخش بودن آن وقوف کامل دارد؛ امّا گاه مشاهده میکنیم که برخی از جریانها و …ملّتها در مقابل رژیم صهیونیستی مقاومت کردند یعنی تسلیم نشدند این نکته را توجّه کنید! در طول دهها سالی که رژیم صهیونیستی با پشتیبانی و کمک انگلیس و بعد هم آمریکا، در این منطقه، مرتّب روزبهروز بر قدرت مادّی خود افزود، در این مدّت برخی دولتهای ضعیف و برخی آدمهای ناباب در دولتهای مسلمان گرایش پیدا کردند به جانب صهیونیستها. خیلی از دولتهای مسلمان و برخی از سیاستمداران دنیای اسلام -از جمله رژیم منحوس قبلیِ کشور خود ما و بعضیهای دیگر- با صهیونیستها که غاصب بودند، معارض بودند، متجاوز بودند، آدمکُش بودند، توسعهطلبی داشتند، «از نیل تا فرات» میگفتند، با یک چنین دولتی ارتباطات برقرار کردند و دشمنیها را بکلّی نادیده گرفتند؛ امّا ملّتها نه، ملّتها همچنان در دلشان احساس نفرت از صهیونیسم اشغالگر و دولت صهیونیست موج میزد. ملّتها در این زمینه دنبال دولتها نرفتند. و خب، این برای دولتهای وابستهی به آمریکا و رفیق و همکاسهی با رژیم صهیونیستی، چیز سنگینی بود.ما معتقدیم دنیای اسلام باید از انگیزهی خود در مسئلهی فلسطین لحظهای کوتاه نیاید و عمل غاصبانهی گرگهای درندهی صهیونیست و حامیان بینالمللی آنها را محکوم کند. این مذاکراتِ به اصطلاح با میانجیگری آمریکا - که در واقع آمریکا میانجی نیست، خود او یک طرف قضیه است؛ در طرف غاصبان فلسطین و صهیونیستها قرار دارد - به ظلم بیشتر به مردم فلسطین و منزوی شدن مسلمانان مبارز فلسطین نینجامد.رژیم طاغوتهای مصر، اولین حکومت عربی بود که به آرمان فلسطین خیانت کرد و راه سازش اعراب را گشود، تا آنجا که به جز یک رژیم عربی - که همان سوریه است - بقیه همگی فلسطین را فروختند و با صهیونیزم از درِ آشتی درآمدند. رژیم مصر، یکی از دو رژیم اصلی عربی مورد اعتماد آمریکا و اسرائیل بود و رئیس جمهور ریاکار کنونی آمریکا برای ارسال پیام فریب و نفاق به مسلمانان، سفر به مصرِ حسنی مبارک را برگزید؛ اما مردم مصر در انقلابشان نظر خود را گفتند و همه را از توهم بیرون آوردند.مراقب بازیهای آنها باشید. همچنین وارد بازی دلارهای نفتىِ وابستگان و متحدان غرب در میان اعراب نشوید، که در آینده از این بازیها سالم بیرون نخواهید آمد. اسرائیل رفتنی است، نباید بماند و نخواهد ماند. شروع انحراف در نهضتهای کنونی، تن دادن به بقاء رژیم صهیونیستی است و ادامهی مذاکرات سازش و تسلیم که رژیمهای ساقط شده آن را پایهگذاری کردند.مسئلهی فلسطین، همچنان مسئلهی اول دنیای اسلام است. جنایات در غزه همچنان ادامه دارد. جنایات در کرانهی غربی رود اردن همچنان ادامه دارد. رژیم صهیونیستی با کمال وقاحت و پرروئی ظلم و ستم خود را بر مردم مظلوم فلسطین ادامه میدهد، آنوقت آنجا در واشنگتن جلسهی کنفرانس صلح میگذارند! صلح با کی!؟ میخواهند قضایای فلسطین را، جنایات دشمنان ملت فلسطین را سرپوش بگذارند، با این مذاکراتی که اسمش را گذاشتهاند «مذاکرات صلح»! غاصبی آمده است خانهی یک ملت را غصب کرده است، به این اکتفاء نکرده؛ از هر نوع امکانی برای سرکوب این ملت استفاده میکند، اینها هم با کمال بیاعتنائی - دنیای غرب، آمریکا و دیگران - نشستهاند دارند تماشا میکنند، متجاوز و ظالم و سرکوبگر را تشویق هم میکنند، آن وقت …… از یک طرف، و تهاجم و کشتار و فاجعهآفرینی و تخریب و حملات گوناگون، آتشباری بر روی زن و کودک از یک طرف دیگر، در عین حال این ملت ایستادهاند. هدف آنها این است که بین این ملت و بین دولت منتخبشان جدائی بیندازند و هر کار میخواهند بکنند و آن سیاست را اجرا کنند. نشستند آن کنفرانس تاریخی را - که کنفرانس بسیار ننگینی بود برای این منطقه - راه انداختند، نتیجهاش شد این. نتیجهی نشستن با امریکا و با صهیونیست غاصب و دربارهی منطقه رایزنی کردن و تصمیمگیری کردن، همین است. رئیس جمهور امریکا آمد منطقه و رفت، این آتش به جان مردم و زن و کودک منطقهی غزه افتاد؛ این محاصره، این کشتار.در همین زمینهی مسائل فلسطین، امروز تلاش میشود که باز به نحوی به نام صلح، تحمیل دیگری بر مردم فلسطین بکنند. تا حالا هر چه اجتماع به نام صلح تشکیل شده است، نتیجه، علیه مردم فلسطین و به ضرر آنها بوده است. باز امریکائیها یک کنفرانس دیگری را پیشقدم شدند، ملت فلسطین رد کردند. این کنفرانسی که اسمش را کنفرانس پائیزی گذاشتند، فلسطینیها رد کردند. وقتی فلسطینی یک عملی را، یک حرکتی را که به نام او از سوی جمعی تشکیل میشود - دولتهای دیگر - رد میکند، چگونه میتوانند این …… الأعوام الماضیة استطاعوا رغم اختلافهاتهم الداخلیة استطاعوا ان یجدوا الساحات المشترکة بینهم، و أن یجتازوا بذلک مراحل فی غایة الصعوبة. غیر أنّ أجهزة الاستخبارات الأمریکیة و الصهیونیة تسعی الیوم ان تحول اختلافات و جهات النظر الفلسطینیة إلی مسألة عصیة علی الحلّ. ألیس من العجیب ان یتحول الاعتراف بإسرائیل إلی شرط لتعاون الفلسطینیین؟ إنّه شرط لاینسجم دون شکّ مع الإرادة القلبیة لکلّ الفصائل الفلسطینیة. إنّ علی الإخوة الفلسطینیین أن یکونوا علی حذر من العدو الظروف حساسة جدّا. المهزمون فی لبنان یسعون بحقد عمیق الی حلّ عُقَدهم. أنتم الیوم بحاجة إلی وحدة حول محور الدولة المنتخبة من الجماهیر: لاتدعوا اختلافاتکم تشکّل عاملاً علی تشجیع العدو.… اختلافات داخلی خود- توانستهاند زمینههای مشترکی میان خود به وجود آورند، و بدینسان مراحل فوقالعاده دشواری را پشت سر گذارند. ولی دستگاههای اطلاعاتی آمریکایی و صهیونیستی امروز میکوشند تا اختلافنظرهای فلسطینیان را به مسألهای غیر قابل حل تبدیل نمایند. آیا این عجیب نیست که شناسایی اسرائیل به صورت شرطی برای همکاری فلسطینیان درآید؟ قطعاً این شرط با خواست قبلی هیچ یک از گروههای فلسطینی سازگاری ندارد. برادران فلسطینی باید از دشمن برحذر باشند. شرایط حسّاس است. آنها که در لبنان شکست خوردهاند با کینهای عمیق در تلاشند تا عقدههای خود را بگشایند. شما امروز نیاز دارید که پیرامون محور دولت منتخب مردم متحد شوید. نگذارید اختلافات شما عامل مشوقی برای دشمن گردد.بیتردید پیروزی خیرهکننده مقاومت اسلامی در جنوب لبنان از یک سو و شکست فضاحتبار طرحهای سازشکارانه از سوی دیگر، از عبرتهای اصلی منطقه است که موجب شده مردم مسلمان فلسطین یک بار دیگر به انتفاضه رو کنند؛ ولی این بار دیگر نغمههای سازشکاری در داخل فلسطین و یا منطقه، بر روی فلسطینیانِ صبور، شجاع و مقاوم اثری ندارد و آنها مصمّم هستند که انشاءالله مبارزات خویش را تا پیروزی ادامه دهند.انتفاضه اول، تحت تأثیر القائات صهیونیستها و حامیانشان، با وعده دستیابی فلسطینیان به امتیازات از طُرق صلحآمیز و با اِعمال نفوذ سازشکاران و فشار آمریکا و غرب متوقّف شد؛ ولی گذشت ده سال از آن تاریخ، نشان داد که همه تلاشهای حامیان صهیونیسم در جهان، برای نجات رژیم اسرائیل از فشارهای ناشی از مبارزات مسلمانان بوده و آنچه را که به مذاکرهکنندگان فلسطین وعده داده بودند، سرابی بیش نبوده است.