سلام از اعماق دل شیعهٔ مخلص و دور از سردی و ظاهرسازی
… العَهدِ مِنّی لِزیارَتِکُم اَلسَّلامُ عَلَی الحُسینِ وَ عَلَی عَلِیِّ بنِ الحُسَینِ وَ عَلَی أَوْلادِ الْحُسَینِ وَ عَلَی اَصحابِ الحُسَینِ اَلَّذینَ بَذَلوا مُهَجَهُم دونَ الحُسَینِ عَلَیهِالسَّلام ..سلام یک انسانِ دورافتاده و مشتاق، یک خصوصیاتی دارد؛ بیروح نیست، سرد نیست، لفظی نیست، ظاهرسازانه نیست. وقتیکه در این سلام در زیارت عاشورا، شیعۀ مخلص و محب امام حسین رو میکند به آن قبر یا به یاد آن حضرت در دل خود، از اعماق دل میگوید: «اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللهِ» یعنی سلام من، درود من، احترام من و دل من حامل هدیهها و تحفههای معنوی، نثار توست ای اباعبدالله.
معنای «الی یوم القیامه»: تمامنشدنی بودن کارزار جبههٔ حسینی و یزیدی
در زیارت عاشورا، شما به امام حسین (علیه السّلام) عرض میکنید: یا اَبا عَبدِ اللهِ اِنّی سِلمٌ لِمَن سالَمَکُم وَ حَربٌ لِمَن حارَبَکُم اِلىٰ یَومِ القِیامَة.[2] «اِلىٰ یَومِ القِیامَة» یعنی چه؟ یعنی این کارزار میان جبههی حسینی و جبههی یزیدی تمامنشدنی است؛ این کارزار ادامه دارد. جبههی حسینی خودش را معرّفی کرده؛ امام حسین (علیه السّلام)، در همین سفر کربلا، در چند جا مشخّص کرده که حرفش چیست، هدفش چیست. فرمود: اِنَّ رَسولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ قالَ مَن رَأَى سُلطاناً جَائِرا؛ مسئله، مسئلهی ظلم است، مسئلهی جُور است. …
لعن نخستین ظالم بر حق محمد و آل محمد
امروز به دنیای اسلام و به کشورهای مختلف اسلامی و سرزمینی که خانهی خدا و مدینةالنّبی در آن قرار دارد، نگاه کنید و ببینید چه فُسّاق و فُجّاری در رأس قدرت و حکومتند! بقیهی سرزمینها را نیز با آن سرزمین قیاس کنید. لذا، شما در زیارت عاشورا میگویید: «اللهمّ العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد» در درجهی اوّل، گذارندگان خشت اوّل را لعنت میکنیم، که حق هم همین است.