شرارت تا حد استفادهٔ سیاسی از جسد شهید علیه جمهوری اسلامی
… میروند یک قبرى را میکَنند، یک جسد دیگرى را میدهند. البتّه اینها فهمیدند، گفتند این نیست، اصرار کردند؛ جسد اصلى را بالاخره آنها مجبور شدند بدهند. حالا اگر چنانچه اینها قانع میشدند و همان جسد را مىآوردند، بگو شما با آن جسد مومیایىکرده میخواستید چه کار کنید؟ شرارت این دشمن تا این حد است. از یک جسد مومیایىکردهى حاضر هم حاضر نیست بگذرد، براى اینکه یک وقتى یک جورى از آن استفاده کند علیه جمهورى اسلامى؛ یک بىآبرویى سیاسى درست کند، یک مشکلى درست کند. یک چنین دشمن شریرى است. این را چه کسى زد؟ چه کسى اینجور منهدمش کرد؟ چه کسى اوضاع جهانى را اینچنین ملتهب کرده و گرایش عمومى دنیا را به سمتى که در نهایت به فضل الهى به نفع نیروهاى حق هست، راه انداخته؟ اینها کارهایى است که خداى متعال میکند و پاداش همان …
رد پیشنهاد کمک جمهوری اسلامی به رژیم مهاجم و دینستیز بعث
هنگامى که ارتش عراق براى ارضاى جاهطلبى و افزونخواهى سران رژیم آن کشور، به کشور کویت حمله و آن را تصرّف کرد و بهانهاى نقد به دست آمریکا براى حضور بىسابقهى نظامى و بالطّبع نفوذ شوم سیاسى و اقتصادى در منطقهى خلیج فارس داد و منطقهى خلیج فارس از هر دو طرف ــ رژیم عراق و متّحدین غربى ــ به آتش کشیده شد، کسانى از مسلمین غالباً از روى سادهاندیشىِ خیرخواهانه، و شاید معدودى از سر بدخواهى و حسابگرانه، به جمهورى اسلامى مصرّانه پیشنهاد میکردند که به کمک رژیم بعثى عراق شتافته، به سهم خود ابعاد جنگ را گستردهتر سازد. این نظر البتّه برخلاف اصول مسلّم اسلام بود که جهاد را فقط در راه گسترش دین خدا یا دفاع از ملّتهاى مستضعف و یا دفاع از دولت اسلامى واجب میشمرد و نه در دفاع از رژیمى مهاجم و اشغالگر و قدرتطلب، آن هم با ایدئولوژى حزب بعث که رسماً و علناً منکر و مُعرض دین و معنویّت است، آن هم با سوابق ظلم و فساد و اختناق و نسلکشى که رژیم عراق در آن داراى وضعى استثنائى است، و بالخصوص رژیمى که سابقهى تسلیم و فرمانپذیرىاش در برابر قدرتهاى سلطهگر را ایرانیان در طول هشت سال جنگى که به خواست استکبار و با سلاح و کمک همهجانبهى آنان بر نظام اسلامى تحمیل کرد، بخوبى دریافتهاند.
تسلیم مفتضحانه در برابر آمریکا و حفظ حکومتی ذلتآمیز
اکنون با تسلیم و فرار مفتضحانهى رژیم و ارتش عراق در برابر آمریکا و متّحدین غربى و قبول همهى شرایط مستکبران، آن رژیم توانسته خود را براى مدّت نامعلوم دیگرى بر سریر حکومتى بىافتخار و قدرتى ذلّتآمیز تأمین کند؛ و در این حال باز مردم عراق ــ این ملّت مظلوم ــ که سالها است گروگان رژیمى خشن و ظالم و فاسد و شکنجهگرند، باید علاوه بر تاوان جنگى که فقط به هدف افزونخواهى سران رژیم بر آنان تحمیل شده، غرامت شکست و ذلّت و عقدههاى حقارت آن رژیم را نیز بپردازند.[33]
سرکوب و قتلعام کردها و اعراب عراق پس از شکست در برابر دشمن خارجی
همان رژیم و ارتشى که بیش از صد ساعت نتوانستند با دشمنان خارجى که به داخل خانهى آنان آمده بودند، بجنگند و از مرگ نترسند، اکنون بیش از صد روز است که به جان ملّت عراق افتاده؛ خانهها را ویران، شهرها را بمباران، عتبات عالیات را هتک، مردم را از وطن آواره، علما و بزرگان را دستگیر و بسیارى را شکنجه و ملّت را قتلعام میکنند. در شمال، کُردها و در جنوب، اعراب را طورى کشتند و زدند و دربهدر کردند و به عزاى عزیزان نشاندند که واقعاً در مورد هیچ یک از جنایتکارانِ شناختهشده در روزگاران اخیر ما نشنیده و گمان نبردهایم. با مردم عراق رفتارى کردند که انسانهاى باوجدان با حیوانات نمیکنند.
تکرار مصیبت عاشورا با یورش وحشیانه به نجف و کربلا
… حضرت امیر مؤمنان و حضرت سیّدالشّهدا و حضرت ابوالفضل (علیهم السّلام) و هتک و تخریب آستان مقدّس آنان که قبلهى قلوب شیعیان و محبّان و آزادگان عالم است، هر روز بیش از پیش، پرده از این هتّاکىهاى کینهآلود برداشته، ابعاد جنایت عظیم آنان را آشکارتر میسازد. لعنت و غضب خداوند بر حکّام بعث عراق باد که چون اسلاف[2] خویش، مصیبت عاشورا را بار دیگر تکرار کردند و با یورش وحشیانه به نجف و کربلا، آن کردند که قلم از شرح آن عاجز است؛ و بر عتبات عالیات و مسلمانان مظلوم عراق و حوزههاى علمیّه، آن روا داشتند که طواغیت ستمگر و خونآشام بنىامیّه و بنىعبّاس هم روا نداشته بودند؛ و چنان ضایعه و جراحتى بر قلب دوستان اهلبیت (علیهم السّلام) وارد کردند که سنگینى آن را با هیچ فاجعهاى در این زمان نتوان قیاس کرد؛ «هَیَّجَ اَحزانَ یَومِ الطُّفوف».[3] با این جنایاتى که به دست مزدوران بعث عراق و با حمایت کامل آمریکا و سایر شیاطین بر آستان مقدّس اهلبیت (علیهم السّلام) وارد شد، امّت اسلامى داغدار و عزادار است.
جنگ بیسابقهٔ رژیم با ملت خود و کشتار بیمحابای مردم
… سال گذشته در اروپاى شرقى چه اتّفاقى افتاد،(۱۸) یا رژیم منحوس پهلوى با ملّت خودش، با شما مردم مدّتى چه جور مبارزه کرد ــ امّا آن چیزى که امروز در عراق دارد اتّفاق مىافتد، براى من بىسابقه است؛ من نظیر آن را سراغ ندارم؛ اگر هم وجود داشته، بنده اطّلاعى ندارم. اینهایى که بنده مىشناسم ــ این انقلابها، این مبارزههاى مردمى، این چیزهایى که در تاریخ معاصر ما اتّفاق افتاده و ما کموبیش مطّلعیم ــ هیچ کدام با وضع فعلى عراق قابل مقایسه نیست: یک رژیمى افتاده به جان ملّت خودش، بىدریغ میکُشد. در خیابانها تانک وارد میشود ــ آنطور که نقل کردند ــ مردم رهگذر را بىمحابا از دم تیر و تیربار و رگبار مسلسلها میگذراند؛ حالا [اینکه] چه کسى است، مرد است، زن است، چهکاره است، مخالفتى کرده یا نکرده، کارى ندارند. نقل کردند که با هلىکوپتر که حالا در اختیار دارند، بر روى سر مردمشان در شهرها گازهاى سمّى و بمبهاى شیمیایى مىاندازند. خب، نظیرش را در حلبچه هم ما قبلاً دیده بودیم،(۱۹) امّا حالا دایرهاش وسیعتر است؛ از هر وسیلهاى هم استفاده میکند. این وضع فعلى عراق است که وضع بسیار عجیبى است.
هشدار به سران بعث دربارهٔ شکست حتمی رژیم ضدمردمی در برابر ملت
بنده دو سه جمله عرض میکنم. یک جمله خطاب به سران رژیم بعثى [میگویم]؛ یک نکته را اینها بدانند که اینجور مبارزهاى محال است که با پیروزى رژیم معارضِ با همهى ملّتش تمام بشود. یعنى هر وقت یک رژیمى با ملّت خود طرف شد، لامحاله(۲۰) آن که پیروز خواهد شد در کوتاهمدّت یا میانمدّت، مردم هستند؛ و آن که مغلوب خواهد شد، آن رژیمِ ضدّ مردمى است؛ در این نباید شکّی داشته باشند. هر چه فشار را بیشتر کنند و ادامه بدهند، جرم خودشان را بیشتر کردهاند، کفّهى گناه خودشان را سنگینتر کردهاند؛ لامحاله این است.
تجاوز به کویت، گشودن راه ورود آمریکا و تسلیم ذلیلانه در برابر شروط آن
والموضوع الاخر وهو موضوعٌ یعزّ مثیله فی المرارة والالم والحزن، إنّه قضیّة الشّعب العراقیّ المسلم. النّظام البعثیّ الحاکم من خلال اعتدائه الجاهل والتّوسّعیّ علی الکویت وفسح المجال لامریکا المجرمة وحلفائها لدخول المنطقة قد عرّض القطر والشّعب العراقی لاقصی الضّربات والمآسی الموجعة وصبّ الدّمار والخراب علی المدن، وأودی بحیاة الکثیرین من أبناء هذا الشّعب. کلّ ذلک فی سبیل تحقیق تحرّکٍ عقیمٍ خاسر ثمّ استسلم فی نهایة المطاف وبکلّ ذلّةٍ ومهانةٍ لکلّ شروط أمریکا وحلفائها تارکاً أقدام الجنود الامریکان والانجلیز والفرنسیّین تطأ جزءاً من الاراضیّ العراقیّة المسلمة. إلّا أنّ هذا النّظام البعثیّ لم یکتف بذلک بل راح هو یسدّد ضربةً ثانیةً لشعبه وقطره هی أقصی وأشدّ مرارةً وإیلاماً من الضّربات السّابقة.
کشتار ملت عراق در شمال و جنوب با سلاحهای ویرانگر و گازهای سمی
إنّ الشّعب العراقیّ فی الشّمال والجنوب وبمختلف قومیّاته یواجه عملیّات إبادة تقوم بها عناصر النّظام فتهدّم البیوت علی رؤوس أصحابها وتصبّ الاسلحة المدمّرة والغازات السّامة بواسطة طائراتها العمودیّة علی المدن وتخرق قدسیّة أماکن لم یتجرّأ حتّی أعداء الاسلام علی إنتهاکها من قبل. إنّ هذه الاماکن المقدّسة، طبق الاخبار الموثّقة، تواجه الاهانة والتّخریب. کما یواجه النّاس فی داخلها بالقتل الفجیع فی حین تصوّب نیران المدافع والدبّابات نحو الساحات و العتب و القبب الطّاهرة رغم کونها محلّ استجابة الدّعاء و مناجاة المؤمنین و نزول الرّحمة …
بیاعتنایی به رأی و مصالح مردم و کشاندن آنان به جنگ هشتساله و اشغال کویت
أمّا رأی الشّعب بل وحتّی مصالحه فلا قیمة لذلک فی مجال صلح القرار وهکذا رأینا تلک المصالح التّسلّطیّة تقود الشّعب تارةً الی الدّخول فی حربٍ تدوم ثمانی سنوات ضدّ شعبٍ شقیق کما تقوده تارةً اخری لاحتلال الکویت وتعمل ثالثة علی تمریغ شرفه بوحل أقدام الغزاة الامریکیّین والاوروبیِّین وإلقاء غرامةٍ باهضةٍ علی عاتقة، کلّ ذلک نتیجة تّهور الانانیّ الارعن.
ناممکن بودن بقای سران رژیم پس از خونریزی و خاموش نشدن انقلاب ملت بیدار با گلوله
أمّا ما نقوله للنّظام البعثیّ فهو أنّ رؤوس هذا النّظام و بالخصوص القادة العسکریّین یجب أن یعلموا جیّداً أنّ سیل الدّم الّذی جری بینهم وبین شعبهم یجعل من غیر الممکن أن یبقوا فی الحکم فلا یمکن إطفاء ثورة شعبٍ یقظٍ بلعلعة الرّصاص وأمامکم حوادث الثّورة الاسلامیّة فی إیران وسائر الثّورات فتأمّلوها لتقفوا علی هذه الحقیقة وتعتبروا بها.
شرارت ذاتی و تهدید آرامش ایران در صورت حفظ توان نظامی
… ایران منتهى شد؛ این حادثهى عراق و منهدم شدن آن هستهاى که سالهاى متمادى در ویرانى جمهورى اسلامى پافشارى کرده بود.[3] چه کسى این برنامهها را ریخت؟ چه کسى طرّاحى کرد که یک دشمنِ پا به نقدِ دمِ گوش نشستهى شریر، اینجور پا در گل بشود؟ اصلاً کسى نمیتوانست. واقعاً اگر چنانچه عراق با آن ساز و برگى که بعد از جریانات پایان قطعنامه و قبول قطعنامه [از سوى] ما، باقى میماند پشت این ۱۳۰۰ کیلومتر مرز ما، فکر میکنید که ملّت ایران روى آرامش و آسایش میدید؟ فکر میکنید که نیروهاى مسلّح ــ که شماها باشید ــ میتوانستند اندک احساس آرامشى بکنند؟ آب خوشى از گلوى این ملّت پایین میرفت؟ او اصلاً شریر بالذّات است. اصلاً نمیتواند تحمّل کند عدم شرارت را.
سبکسری و جاهطلبی رژیم عراق در بحران منطقه
… آمد؛[2] چه انسانهاى مظلومى از آحاد ملّت عراق که یا به وسیلهى متجاوزان غربى، آمریکایى و غیره و یا به وسیلهى خونآشامان بعثى در زیر باران آتش و گلوله از بین رفتند یا عزیزانشان را از دست دادند؛ رژیم متجاوز و متجاسر[3] و مستکبر آمریکا چه کرد در این یک سال! رژیم سبکسر و ابله و جاهطلب عراق چه کرد در این یک سال! مردم عراق چه کشیدند؛ آوارگان چه کشیدند؛ ما چه کشیدیم؛ منطقه چه سختىهایى را تحمّل کرد.
تسلیم در برابر زورگویی آمریکا و تحمیل هزینهٔ آن بر ملت عراق
جنجالى کردند و قدرتطلبىاى به خرج دادند و بعد در مقابل هجوم نیروهاى اردوگاه استکبار مثل موشى به سوراخ خزیدند و براى حفظ جان و موقعیّت و سلطنت خودشان تسلیم زورگویىهاى آمریکا شدند و عوضِ آن را سر ملّتشان درآوردند. هم ملّت عراق ضرر کرد، هم منطقه ضرر کرد، هم عراق ویرانه شد، هم کشورهاى اسلامى در مقابل هم قرار گرفتند و هم بدتر از همهى اینها و خطرناکتر از همهى اینها، آمریکا در منطقه احساس قدرت کرد و پایش را وسط گذاشت و شروع کرد به عربدهکشى کردن و مبارزطلبى. اینها …
تحمیل جنگ ناعادلانه بر همسایگان و کشتار مردم خود با سلاح شیمیایی
ج) یکى دیگر از مسائل کنونى جهان اسلام، مسئلهى عراق و وضع مصیبتبار و گریهآور ملّتى است که بر اثر سوء نیّت و سوء تدبیر زمامدارانش، علاوه بر اختناق و حکومتِ پلیسىِ شدید، و پس از اینکه از ده سال پیش به این طرف، به جنگ غیر عادلانه با همسایگان خود مجبور گشته و به خاطر تدابیر ابلهانه و جاهطلبانهى سرانش، هزاران هزار زن و مرد و کودک و پیر و جوانش در بمبارانها و تخریبها به قتل رسیده یا داغدیده و یا مجروح و معلول و بىخانمان شده و بخش عظیمى از ثروت ملّى و تاریخىاش نابود شده، اکنون از سوى همان زمامدارانى که مسبّب همهى این مصائب بودهاند، به صورت مستقیم تهدید میشود و با بمبارانها و سلاحهاى دستهجمعى و شیمیایى، قتلعام و آواره و نومید از زندگى میگردد.
تظاهر ریاکارانهٔ سران رژیم به اسلام برای جلب سادهلوحان
آرى، اسلام، دفاع از چنین رژیمى را جهاد نمیشمرد و آن را جایز نمیداند. لیکن این پیشنهادکنندگان بعضاً تحت تأثیر اظهارات ریاکارانه و فرصتطلبانهى مسئولان ویرانى عراق ــ که در برههاى کوتاه براى جلب نظر سادهلوحان، بدروغ دم از اسلام و مقدّسات دینى میزدند ــ و بعضاً با اعتراف به خباثت و فساد و ظلم سران آن رژیم، دفاع از ملّت عراق را انگیزهى خود از این پیشنهاد میدانستند. ما به آنان یادآورى میکردیم که کمک به مردم مظلوم عراق واجب است امّا ورود در جنگ به نفع رژیم عراق و تحکیم سلطهى آن رژیم، کمک به مردم عراق نیست بلکه کمک به رژیم ضدّمردمى عراق و ظلم به مردم عراق است که ده سال است آن رژیم منحوس، جنگى ناخواسته را بر آنان تحمیل …
جهالت و قدرتطلبی حکام عراق زمینهساز اوضاع تلخ منطقه
رژیم آمریکا اینک از هر وسیلهاى براى رسیدن به آن هدف شیطانى استفاده میکند و متأسّفانه جهالت و غرور و قدرتطلبى حکّام عراق ــ که زمینهى آن را هم کمکهاى قبلى آمریکا و غرب به عراق فراهم کرده بود ــ اوضاعى را در این منطقه به وجود آورد که عواقب تلخ و دردناک آن را همه کم و بیش میدانند؛ و از جمله تبعات آن، یکى این است که آمریکا به تصمیمگیرندهى اصلى در بخش مهمّى از این منطقه مبدّل شده و دولتهاى منطقه را مرعوب خود ساخته است و این تهدیدى بزرگ براى موجودیّت اسلامى بلکه کیان انسانى در این منطقه و در هر منطقه از جهان که چنین اتّفاقى بیفتد، به …
لزوم جلوگیری از پردهپوشی جنایات بعث با غیرت دولت و ملت
امیدوارم همّت و غیرت دولت و ملّت مسلمان ما، که حبّ اهلبیت پیامبر (علیهم السّلام) را با جان و دل آمیخته دارند، نگذارد که عاملان این جنایات بزرگ، پردهاى از اغفال و تزویر بر آن بکشند؛ و زبان سخنوران و شاعران و دست چیرهى هنرمندان و نویسندگان، این حقایق تلخ را که بخشى از ماجراى فاجعهآمیز این روزگار و سرگذشت ملّتهاى مظلوم است، بدرستى ترسیم کرده و براى همیشه در سینهى تاریخ ثبت نماید. از خداوند قهّار خذلان و نابودى عاملان این جنایت را …
کمک ایران به آن در رویاروییاش با آمریکا و نمکنشناسی آن
مسئلهى دوّم و مشکل دوّم، مشکل عراق است. برادران و خواهران! وضع عراق یک وضع استثنائى است. سردمداران رژیم عراق آن روزى که با آمریکا طرف بودند، هر چند که ما اصل انگیزهى آنها را تخطئه میکردیم و غلط میشمردیم، به آنها کمک کردیم: مرزهایى را که با ما داشتند، امن نگه داشتیم؛ تهدید از طرف ما بکلّى منتفى شد؛ هواپیماهایشان را فرستادند اینجا، از ما کمک غذایى و آذوقهاى خواستند، به میزان زیادى ملّت ما به آنها کمک کرد، و خود ملّت آذوقه فرستادند؛ حالا نمکنشناسها دارند همانجور که از آنها انتظار میرود، حتّى با همان کمکها در مقام تبلیغات برخورد میکنند؛ از آنها غیر از این واقعاً انتظارى هم نیست. حالا قضیّه چیز دیگرى است؛ آن قضیّه تمام شد. آنجا متأسّفانه رژیم عراق ذلّتى را که سابقه نداشت، بر ملّت عراق تحمیل کرد و در مقابل دشمن به شکل بسیار وهنآور و خفّتآمیزى تسلیم شد که گمانم در تاریخ عراق بىسابقه باشد؛ …
رژیمی خائن و فاقد انسجام درونی با وجود تظاهر به قدرت
إنّ النّظام العراقی رغم ما یتظاهر به من قوّةٍ وقدرة إنّما هو نظامٌ خائن یفتقد التّرابط الذّاتی ولذا فانّ هممکم البطولیّة سوف تکسر مقاومته أمامکم بلاریب.
تسلیم در برابر ارادهٔ مردم، برخلاف تسلیم در برابر آمریکا، ننگ نیست
إنّ السّبیل الصّحیح هو فسح المجال لارادة الشّعب وتسلیم الامور والاستسلام له. إنّ الاستسلام للشّعب وخلافاً للاستسلام لامریکا وحلیفاتها لن یشکّل عاراً علیکم. إنّ علی عناصر الجیش أن تلتحق بالقوی الشّعبیة أو تعمل علی اعتزال السّاحة علی الاقلّ وإنّ علی هؤلاء العسکریّین الشّباب سواءٌ الضّبّاط والمراتب والجنود أن یغادروا ثکناتهم وینضمّوا إلی أحضان الشّعب. إنّه السّبیل الوحید للتّمتّع برضا اللَه تعالی وإنّ هذا العمل …
جاهطلبی رژیم خودخواه و پرداخت کفارهٔ آن به دست ملتهای منطقه
… به فساد. اگر یک انسان نتواند آن شیطان درونى را سرکوب کند، ضایعهى آن فقط به خود او برنمیگردد؛ ممکن است به یک خانواده برگردد، به مردم یک شهر برگردد، به یک ملّت برگردد یا ضایعهى آن به یک منطقه برگردد؛ همچنان که در مورد این حوادث اخیر دیدید که برگشت. یک رژیم خودخواهِ بیگانهى از مفاهیم الهى و انسانى کارى میکند براى جاهطلبى، که کفّارهى آن را باید مردم پس بدهند؛ [آن هم] نه فقط ملّت عراق؛ ملّتهاى منطقه.