اشتباه تکیه بر قدرت خود و نشناختن اثر انقلاب در ملت ایران
یک اشتباه هم اشتباه رژیم عراق است که باید این اشتباه را ادامه ندهد. رژیم عراق اشتباهش این بود که به قدرت خود متّکى شد، خودش را قوى تصوّر کرد و فرض کرد؛ اهمّیّت و عظمت تأثیر انقلاب را در ملّت ما نتوانست تشخیص بدهد و همین موجب شد اوّل حمله کند و بعد [هم] موجب شد که در مقابل شرایط عادلانهى ما و نظرات ما، مقاومت و سرسختى نشان بدهد و بر ادامهى جنگ پافشارى کند و بر مواضع غلط و خشن و غیر عادلانهى خودش باز هم اصرار بورزد. این تجربه را به نظر ما با گذشت این شش سال، دیگر بایستى رژیم کنونى عراق خوب یاد بگیرد و بیاموزد. بیخود مقاومت میکنند، بیخود در مقابل یک ملّت انقلابى سرسختى نشان میدهند. این ملّتى که با تمام توان خودش از حقّ خود دارد دفاع میکند، ممکن نیست که از حقّ الهى و …
انگیزههای حمله: ریاست بر خلیج فارس، دستنشانده کردن ایران و نفت خوزستان
… که انسان خشکمغز، خشن، جاهطلب و مغرورى است، مناسبترین کس و مناسبترین کشور یا تنها کشور مناسب [بود]؛ یک شخص مناسب و رژیم مناسب، شخص صدّام و کشور عراق بود. اینجا خواستههاى استکبار جهانى با خواستههاى رژیم عراق با هم التقاء پیدا کردند، یکى شدند. رژیم عراق البتّه از انقلاب میترسید، او هم انگیزه داشت براى اینکه انقلاب را و جمهورى اسلامى را از بین ببرد امّا انگیزههاى دیگر هم داشت: مایل بود رئیس خلیج فارس بشود. مایل بود در بین کشورهاى عرب گردنش را بلند کند، بگوید من بودم که ایران را که در دوران شاه در بین کشورهاى مرتجع از همهشان یک سر و گردن بالاتر بود، شکست دادم. مایل بود یک دولت دستنشاندهاى در تهران حاکم بشود و او از بغداد ادّعا کند که دولت ایران در مشت من است، دستنشاندهى من است و به این اعتبار به کشورهاى عربى فخر بفروشد، به آنها هم به نوبهى خود زور بگوید. مایل بود اگر بتواند به عنوان باج جنگى، نفت خوزستان را تا مدّتى، ده سالى، پانزده سالى به خودش اختصاص بدهد؛ چاهها را استخراج کند، نفت را صادر کند و یک غنیمت مالى هم از این طریق ببرد. یک چنین افکار و رؤیاهاى کودکانهى جاهلانهاى در مغز خشک این حاکم جاهطلب و مغرور و بىتجربه و مردمنشناس و دنیانشناس وجود داشت؛ آنها هم آمدند تحریکش کردند، شیرش کردند. …
ماندنی نبودن رژیم صدام برخلاف ملت و کشور عراق
… عراق بیشتر در دل ملّت ما جا خواهد گرفت، آشتى آنها با ملّت ما دشوارتر خواهد شد. اگر قرار است که از یک ملّت پیروز بترسند، آن روز بیشتر باید بترسند تا امروز. ما مایلیم که استکبار جهانى این اشتباه را دیگر ادامه ندهد، این اشتباه را تکرار نکند، از عراق حمایت نکند؛ رژیم عراق ماندنى نیست ــ ملّت عراق و کشور عراق همیشه ماندنى است ــ رژیم صدّام و رژیم کنونى عراق قابل ماندن نیست؛ از بین رفتنى است و هیچ تردیدى در این نیست. هر چه این آینده بیشتر به تأخیر بیفتد، پیروزى ما بزرگتر خواهد بود و کینهى ما و ملّت ما نسبت به آن کسانى که این پیروزى را به تأخیر انداختند، بیشتر خواهد شد. این هم اشتباه دوّم.
زیانرسانی به کشورهای خلیج فارس در صلح و جنگ
… خودشان میخرند و این یک اشتباهى است که در این شش سال مکرّر انجام دادند و ضربهى این اشتباه را هم خودشان خوردند. ما مایلیم اینها این اشتباه را تکرار نکنند؛ از این گذشته، از این تجربه درس بگیرند؛ عراق را رها کنند. عراق براى آنها جز ضرر چیز دیگرى ندارد. اگر رژیم عراق در صلح هم باشد، در حالت صلح براى کشورهاى خلیج فارس ضرر دارد؛ اگر در جنگ هم باشد، براى کشورهاى خلیج فارس ضرر دارد. در حالت صلح دائماً کویت و سعودى و امارات را با انواع و اقسام شیوههاى باجگیرانه و تروریستى تهدید میکرد و بر آنها فشار مىآورد؛ وقتى که هیچ جنگى هم نداشت. از اوّلى هم که جنگ شروع شده، بار سنگین جنگ را بر دوش آنها سوار کرده. میلیاردها دلار پول آنها، نفت آنها، ذخایر آنها و خیلى بیشتر از آن، آبروى آنها را خرج کرده. رها کنند این دولت مزاحم و متعرّض و متجاوز و آتشافروز را؛ چرا از او جدا …
اعلام هدف سرنگونی نظام، الحاق خوزستان و پاره کردن قرارداد الجزایر
… الحرب علی هذا الحجم والکیفیّة لولا ما تحمله الطّغمة المسیطرة علی العراق من خصال متمیّزة تتمثّل فی الاندفاع نحو ارتکاب العدوان و سفک الدّماء والبحث عن المغامرات والرّغبة البلهاء فی التّوسّع. لکن هذه الخصائص أدت إلی حدوث هزّة شدیدة فی أوساط الشّعب الإیرانیّ. النّظام العراقیّ فی أبواقه المسعورة وفی ما کانت تتناقل عنه جمیع وسائل الإعلام الاستکباریّة بفرح وسرور، أعلن أنّه یستهدف من هجومه هذا الإطاحة بنظام الجمهوریّة الإسلامیّة واحتلال المناطق الجنوبیّة الغربیّة و الجنوبیّة من البلد الإسلامیّ، حتّی عمد قبل شنّ حربه إلی نشر خرائط جغرافیة جعل فیها محافظة خوزستان النّفطیّة الإیرانیّة ـ بعد أن أطلق علیها اسماً جدیداً ـ جزء من الأراضی العراقیّة. النّظام العراقیّ قبیل هجومه مزّق اتّفاق الجزائر المنعقد بین النّظام الحاکم فی العراق والموقع من قبل حاکم العراق الحالی نفسه و بین النّظام البائد بشأن عدم الاعتداء علی الحدود المشترکة، معلناً أنّ العراق الآن أصبح قویّاً ولذلک لایری نفسه ملزماً بهذه المعاهدة. وبذلک أوضح طبیعة تفسیر الطّغمة المسیطرة علی العراق و طبیعة ممارستهم العدوانیّة القائمة علی هذا اللون من التّفسیر الإرهابیّ الجنونیّ. هذه الحرب، وإن بدأت فی وقت لم تکن الجمهوریّة الإسلامیّة مهیأة إطلاقاً علی صعید الاستعدادات العسکریّة المعتادة للمواجهة، قد اتّخذت مساراً آخر بفضل ما یتحلّی به الشّعب الإیرانیّ الأبی من روح ثوریة و إیمان عمیق صادق. وبالتّدریج سجل الصّمود الجبّار أمام هذا …
میل دشمن به تجاوز و توقف ایران در مرز پس از عقبنشینی او
جنگ ما از آغاز به صورت دفاع شروع شد و تا این ساعت هم ما در حال دفاع هستیم. علت هم این است که حتی ورود ما به خاک عراق، در ادامهی دفاع مقدس ماست. البته دشمن طبعاً مایل است که هنگامی که میتواند و احساس قدرت میکند، وارد مرزهای ما بشود، تا هر وقتی که میتواند در آنجا بماند، ویرانگری بکند، تخریب بکند، افراد نظامی و غیرنظامی را به قتل برساند، زندگی را ناامن بکند، هر وقت هم که تاب نیاورد و نتوانست بماند، برگردد و داخل مرزهای خودش بشود و ما هم با فداکاری و با توانائی مردم، وقتی که توانستیم او را از مرزها بیرون برانیم، لب مرز بایستیم که نبادا وارد خاک دشمن بشویم و به حریم دشمن نبادا که قدم بگذاریم، این میل دشمن است.
تجاوز بیدلیل به ایران با بهانهها و آگاهی دنیا از متجاوز بودن آن
اصولاً وارد شدن به حریم خاک دیگران دو نوع است: یک نوع این است که از روی تجاوز، به قصد تصرف و برای زورگوئی است؛ این تهاجم است، این تجاوز است. همانطور که عراق وارد خاک ما شد. دلیلی برای این کار نداشت. یک بهانههایی همان اوّل ذکر کردند، اما حتی خودشان هم کاملاً واقف بودند و میدانستند که اینها بهانه است. دنیا هم این را فهمید. لذا بود که همهی کسانی که توی مسأله جنگ وارد شدند، تا امروز هم بما میگویند، از اوائل هم به ما گفتند که ما میدانیم متجاوز کی است، این تجاوز است. یکجور وارد شدن به خاک دشمن هست که برای استنقاذ حق است، برای گوشمال دادن به متجاوز است، برای حفظ امنیت است. برای …