تجاوز بیدلیل به ایران با بهانهها و آگاهی دنیا از متجاوز بودن آن
اصولاً وارد شدن به حریم خاک دیگران دو نوع است: یک نوع این است که از روی تجاوز، به قصد تصرف و برای زورگوئی است؛ این تهاجم است، این تجاوز است. همانطور که عراق وارد خاک ما شد. دلیلی برای این کار نداشت. یک بهانههایی همان اوّل ذکر کردند، اما حتی خودشان هم کاملاً واقف بودند و میدانستند که اینها بهانه است. دنیا هم این را فهمید. لذا بود که همهی کسانی که توی مسأله جنگ وارد شدند، تا امروز هم بما میگویند، از اوائل هم به ما گفتند که ما میدانیم متجاوز کی است، این تجاوز است. یکجور وارد شدن به خاک دشمن هست که برای استنقاذ حق است، برای گوشمال دادن به متجاوز است، برای حفظ امنیت است. برای …
مبارزهٔ فرزندان آیتالله حکیم با رژیم سفاک بعث و عوامل استکبار
برای ملت و دولت عراق این، ضایعهیی بزرگ و برای جمهوری اسلامی ایران، فقدانی دردناک است. ایشان آخرین بازمانده از فرزندان برومند مرجع بزرگ شیعه مرحوم آیت الله العظمی سیّدمحسن حکیم بود که همگی در راه مبارزه با رژیم سفاک بعث عراق و عوامل استکبار شربت شهادت نوشیده یا آزمونهای دشوار این جهاد عظیم را تحمل کرده بودند.
رژیم چپ غیرمتکی به مردم که برای آمریکا خطری نبود
… نامشروع خود دست پیدا میکرد، آرامشِ قدرتمندانهاش بر هم خورده و در منطقهی اسلامی تهدید شده است. یک روز بود که امریکا در منطقهی خاورمیانه احساس قدرت مطلقه میکرد و دغدغهای نداشت. حتّی حکومتهایی هم که بظاهر گرایش چپ داشتند، برای امریکا خطر محسوب نمیشدند. رژیم بعثی عراق یک رژیم بهاصطلاح چپ بود و با شوروی ارتباطات نزدیکی داشت؛ اما برای امریکا خطر محسوب نمیشد؛ چون امریکاییها میدانستند هر چه آنها بخواهند، میتوانند این حکومت بیپایهی غیرمتکی به مردم را به سمت آن سوق دهند؛ و آنچه ارادهی آنها بود، بهوسیلهی او تحقق پیدا میکرد. حکومتهای چپ دیگری هم که در منطقه بودند، برای امریکا تهدید محسوب نمیشدند؛ اما وقتی نظام جمهوری اسلامی بهوجود آمد، پدیدهی جدید و غیرقابل تفسیری برای امریکاییها بود. این، یک نظام چپِ وابستهی به اردوگاه کمونیسم نبود که اگر با آن مشکلی پیدا کردند، بروند با …
روی کار آمدن حکومت بعثی در عراق در سال ۱۳۴۷ با احمدحسن البکر و صدام
… که اوّلی مُرد، دومی در حادثه مشکوکی کشته شد و سومی هم به دست مردم قطعه قطعه گردید. اینها را انگلیسیها سرِکار گذاشته بودند. بعد، حکومتهای کودتایی یکی پس از دیگری روی کار آمدند. تقریباً ده سال - از سال سیوهفت تا چهلوهفت - هم حکومتهای کودتایی آمدند و رفتند. در سال چهلوهفت حکومت بعثیها سرِ کار آمد که نفر اوّل این حکومت «احمدحسن البکر» و نفر دومش هم همین «صدّام» بود. پس ده سال هم آنها بودند. سه حکومت کودتایی و نظامی آمد که عامل اوّلین حکومت کودتایی کشته شد، دومی در یک حادثه مشکوک به قتل رسید و سومی هم از کار برکنار گردید.
مخالفت با حملهٔ آمریکا به معنای تأیید سیاستهای رژیم بعثی نیست
… عرض میکنم و آنچه گفتم، نهفقط در چهارچوب چهاردیوارى ایران، [بلکه] براى افکار عمومى جهان قابل فهم و قابل قبول و منطقى است. بنابراین بر طبق چنین پشتوانهى استدلال و منطق محکمى، ما با حضور آمریکا در خلیج فارس مخالفیم، با حملهى نظامی آمریکا به عراق مخالفیم. البتّه این به معناى تأیید کارها و سیاستها و روشهاى رژیم بعثى عراق نیست و همه هم این را میدانند.
پاسخ ندادن رؤسای عراق به ملت ایران، علت ماندن اسرای عراقی
… خشن نیست؛ رفتار ملایم است. علاقهای هم نداریم که آنها اسیر بمانند؛ مایلیم آنها هم آزاد بشوند و بروند. از لحاظ ترتیب منطقی، آنها در واقع اسیر ما نیستند؛ اسیر دولت خودشان هستند. چندین سال پیش، جمعیتی از همین اسرا جمع شده بودند و من رفتم با آنها صحبت کردم. در آنجا هم به آنها گفتم که شما در واقع اسیر رؤسای خودتان هستید. آنها هستند که جواب ملت ایران را نمیدهند؛ نتیجه این میشود که شما در اینجا بمانید.
سرنوشت حاکمان عراق بهسبب همراه نداشتن ملت
… استکبار جهانی، هر کشوری را که در مقابل او دست به حرکتی بزند و منافعش را اندکی مورد تردید قرار دهد، توقّعش این است که همین کاری را که با عراق کرد بتواند با آن انجام دهد. چه چیزی مانع آنهاست؟ یک ملت زنده؛ یک ملت مقاوم و شجاع و ملتی که با دولتش همدست باشد. اگر حکّام روسیاه عراق میتوانستند ملتشان را با خودشان داشتهباشند، این، سرنوشتشان نمیشد. راه عظمت دنیای اسلام، امروز، برگشت به پیام بعثت است. خداوند به ما توفیق دهد که بتوانیم در این راه حرکت کنیم و معرفت دین و معرفت صراط مستقیم و توفیق تزکیه و حرکت به سمت قسط اجتماعی را به همه ما عنایت کند.
جاهطلبی رژیم خودخواه و پرداخت کفارهٔ آن به دست ملتهای منطقه
… به فساد. اگر یک انسان نتواند آن شیطان درونى را سرکوب کند، ضایعهى آن فقط به خود او برنمیگردد؛ ممکن است به یک خانواده برگردد، به مردم یک شهر برگردد، به یک ملّت برگردد یا ضایعهى آن به یک منطقه برگردد؛ همچنان که در مورد این حوادث اخیر دیدید که برگشت. یک رژیم خودخواهِ بیگانهى از مفاهیم الهى و انسانى کارى میکند براى جاهطلبى، که کفّارهى آن را باید مردم پس بدهند؛ [آن هم] نه فقط ملّت عراق؛ ملّتهاى منطقه.