بیآبی و نبود بهداری و پزشک در روستاها و شهرهای دیگر
دهقانهای ما باید بیایند در تهران، زندگیشان آن طور باشد که گفتهاند؛ و انسان تا نبیند، هر که نبیند و مطلب را نرود بررسی کند نمیفهمد چه خبر است؛ با اینها چه کردهاند. این مال خود تهرانش است و پایتخت! از اینجا وقتی بیرون بروید و در شهرهای دیگر و در دهات دیگر بروید، آنجا چه خبر است! خدا میداند چه خبر است! آب ندارند؛ بهداری نیست. در خود روزنامهها مینویسند بیست تا دِهْ هست که یک بهداری در آن نیست، یک طبیب ندارد؛ آب ندارند. در روزنامه اطلاعات یا کیهان یکوقتی بود- در چند سال پیش از این- که اینها از بیآبی، آن قدر بیآب هستند که صبح وقتی این بچه از خواب بیدار میشود تراخُم دارد، چشمش بسته است و ... کرده است که به هم بسته است، میخواهند چشمش را باز کنند، مادرش با بول این را [شستشو] …