روز مبارکِ سوم شعبان المعظم، روز پاسدار است و روز تحقق پاسداری از اسلام، از حقیقت، از مکتب الهی؛ روز تولد بزرگْ پاسداری که با خون خود و فرزندان و اصحابش مکتب را زنده کرد. مکتبی که میرفت با کجرویهای تفاله جاهلیت و برنامههای حسابشده احیای ملیگرایی و عروبت با شعار «لا خَبَرٌ جاءَ وَ لا وَحْیٌ نَزَلْ»[1] محو و نابود شود، و از حکومت عدل اسلامی یک رژیم …