رفتن به محتوای اصلی

روح علمی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

باور به نظم آفرینش و اشتیاق جامعه به آموختن و کشف قوانین هستی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار اعضای گروه دانش صدای جمهوری اسلامی ایران‌— ۱۳۷۰/۱۱/۱۵

تعریف در کلام رهبر

روح علمى آثار متعدّدى در انسانها دارد؛ یکى‌‌ از آثار آن همین است که سعى میکند علم را بیاموزد. وقتى کسى روح علمى پیدا کرد یعنى فهمید که یک قوانینى هست، یک ترتیب و نظمى هست در کُون،[9] در این حیات، در این آفرینش که ما اگر آن نظم را پیدا بکنیم، کار زندگى خودمان و مجموعه‌مان بهتر پیش خواهد رفت ــ این روح علمى است ــ گرایش پیدا میکند به اینکه این را پیدا بکنیم. البتّه ممکن است در سطوح خیلى ابتدائى، اصلاً این تصوّر هم حتّى نگنجد و اجمالاً یک گرایشى پیدا کند. مثلاً بفهمد که میتواند با شما صحبت کند از راه دور به وسیله‌ى نوشتن و این تشویق بشود به سوادآموزى؛ حتّى در این حد. و ما هر چه پیشتر برویم، این گرایش به روح علمى، آثار مثبت‌تر و عمیق‌ترى را در جامعه میگذارد. پس یکى از آثار این روح علمى در جامعه این است که هر کسى مشتاق خواهد شد به اینکه علم را بیاموزد و از بى‌علمى فرار کند. مثلاً فرض کنید کشاورزى است، میداند که اگر از سم و کود و روش علمى براى کشاورزى‌اش استفاده کند، امسال به جاى فرض بفرمایید سه تُن گندم، چهار تُن برداشت خواهد کرد. [حالا] یکى هست اصلاً اعتقاد به این ندارد که اینجا یک علمى وجود دارد، یک روشى وجود دارد، یک قانونى هست که اگر ما این قانون را بشناسم خوب عمل میکنیم. فرق است بین این کسى که معتقد است قانونى هست و این قانون به نفعش است و گرایش پیدا کند به اینکه این قانون را یاد بگیرد، با آن کسى که نه، اصلاً بى‌تفاوت است، معتقد نیست، مثلاً میگوید «ول کن این حرفها را، همه‌اش کشک است». توجّه میکنید؟ ما باید این روح علمى را و علم‌گرایى را در همه‌ى سطوح در جامعه به وجود بیاوریم؛ این علم‌گرایى خیلى چیز مهمّى است.

باور به قوانین و نظم آفرینش و اشتیاق به آموختن علم

روح علمى آثار متعدّدى در انسانها دارد؛ یکى‌‌ از آثار آن همین است که سعى میکند علم را بیاموزد. وقتى کسى روح علمى پیدا کرد یعنى فهمید که یک قوانینى هست، یک ترتیب و نظمى هست در کُون،[9] در این حیات، در این آفرینش که ما اگر آن نظم را پیدا بکنیم، کار زندگى خودمان و مجموعه‌مان بهتر پیش خواهد رفت ــ این روح علمى است ــ گرایش پیدا میکند به اینکه این را پیدا بکنیم. البتّه ممکن است در سطوح خیلى ابتدائى، اصلاً این تصوّر هم حتّى نگنجد و اجمالاً یک گرایشى پیدا کند. مثلاً بفهمد که میتواند با شما صحبت کند از راه دور به وسیله‌ى نوشتن و این تشویق بشود به سوادآموزى؛ حتّى در این حد. و ما هر چه پیشتر برویم، این گرایش به روح علمى، …

استقرار روح علمی در جامعه به‌عنوان هدف برنامه‌های علمی

یکى دو نکته‌ى کوتاه را من بگویم تا ان‌شاءالله‌ شما بروید و در جهت پیشبرد همین راه و این خط ان‌شاءالله‌ ادامه بدهید. غیر از این هدفهایى که شما گفتید، یک چیز دیگر هم هست که میتواند در یک چنین برنامه‌اى منظور و هدف باشد و آن، یافتن روح علمى است یعنى استقرار روح علمى در جامعه. این خودش چیز مهمّى است. دیگر بحث دانشجو نیست که دانشجو علاقه‌مند به علم بشود و مثلاً دنبال رشته‌هاى علمى برود؛ نه، اصلاً در کلّ جامعه‌اى که ما در آن زندگى میکنیم، فرق است بین اینکه در مردم ــ ولو یک روستایى ــ روح علم‌گرایى باشد، یا اینکه روح ضدّیّت با علم …

لزوم گسترش روح علمی و کشف قوانین هستی به دستور دین

شما باید روح علمى را در جامعه گسترش بدهید و علم‌گرایى را و اینکه این کُون عظیم یک قاعده‌اى دارد و یک قانونى حکم‌فرما است بر تمام اجزاى آن و ما از طرف دین مأموریم که این قانون را کشف کنیم تا بتوانیم این کُون را اداره کنیم. چون بشر براى اداره‌ى این کُون آمده؛ بشر آمده که بر سنگ و چوب و درخت و روى زمین و زیر زمین حکومت کند؛ نیامده که محکوم اینها باشد! این حاکمیّتِ بر روى زمین که فلسفه‌ى بشر و وظیفه‌ى اصلى بشر است، محقّق نمیشود مگر آن وقتى که شما قوانین زمین را، قوانین آب و باد و …