رفتن به محتوای اصلی

روحیه

نام‌های دیگر: روحیه و احساس توانایی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حالت روانی و توان درونی فرد و جامعه در رویارویی با دشواری‌ها.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعی از مردم خراسان— ۱۳۶۹/۰۳/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۹۱۴۰۳

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

«روحیه»، در اصطلاح اسلامی ما، عبارت است از اعتماد به خدای متعال؛ وقتی میگوییم «روحیه»، یعنی این؛ اعتماد به خدای متعال، توکّل به خدای متعال، حُسن ظن به خدای متعال. در قرآن، از سوء ظن به خدا مذمّت شده: اَلظّانّینَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوءِ عَلَیهِم دائِرَةُ السَّوءِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَیهِم؛[1] سوء ظن به خدا نباید داشت. خدای متعال وعده کرده که از مؤمنین دفاع میکند: اِنَّ اللّهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ آمَنوا؛[2] از این صریح‌تر، دیگر خدای متعال چه بگوید؟ اِنَّ اللّهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ آمَنوا. اگر ما یک جایی دیدیم از ما دفاع نشد، باید در آن «عَنِ الَّذینَ آمَنوا» شک کنیم؛ مشکل ما در ایمان ما، در دل ما، در باطن ما، در عمل ما است؛ اینها را باید درست کنیم. لذا بحث روحیه و بحث توجّه به خدا و توکّل به خدا هم یک بحث خیلی مهمّی است.

روحیه در اصطلاح اسلامی یعنی اعتماد، توکل و حسن ظن به خدا

«روحیه»، در اصطلاح اسلامی ما، عبارت است از اعتماد به خدای متعال؛ وقتی میگوییم «روحیه»، یعنی این؛ اعتماد به خدای متعال، توکّل به خدای متعال، حُسن ظن به خدای متعال. در قرآن، از سوء ظن به خدا مذمّت شده: اَلظّانّینَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوءِ عَلَیهِم دائِرَةُ السَّوءِ وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَیهِم؛[1] سوء ظن به خدا نباید داشت. خدای متعال وعده کرده که از مؤمنین دفاع میکند: اِنَّ اللّهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ آمَنوا؛[2] از این …

نقش روحیه بیش از دیگر عوامل در پیروزی و شکست ملت‌ها

… ملّت ایران و رهبر عظیم‌الشّأن‌شان داشت، یک هدف براى آنها در اولویّت قرار داشت و آن هدف این بود که نگذارند این انقلاب روحیه‌ى مسلمانها را در دنیا تقویت کند. این خیلى چیز مهمّى است و براى آمریکا و ارتجاع و سردمداران سیاستهاى خبیث استعمارى، بسیار خطر بزرگى است. یک ملّت، یک جمعیّت آن ‌وقتى از میدان خارج میشود و شکست میخورد که روحیه‌ى خود را ببازد؛ رزمندگانى که در میدان جنگ بودند، این مطلب را خوب تجربه کردند. تأثیر روحیه از بقیّه‌ى عوامل در پیروزى و در شکست بیشتر است.

زنده شدن مسلمانان دنیا با روحیه‌ای که انقلاب، امام و جنگ دادند

… دارند. کِى مسلمانان انگلیس به خودشان قدرت میدادند و جرئت میدادند که بیایند در خیابانها، هزارهزار حرکت کنند و سخن حقّ خودشان را با صداى بلند بیان کنند؟ کِى یک دختربچّه‌ى مسلمان جرئت میکرد در قلب دنیاى کفر و فساد، داعیه‌ى مسلمانى و حجاب مسلمانى داشته ‌باشد؟ اینها روحیه‌اى است که شما دادید، انقلاب شما داد، امام شما داد، این جنگ پُربرکت شما داد به همه‌ى مسلمانان عالم. مقاومت شما، قیام شما، روحیه‌ى پولادین شما، سخن حقّ شما و مشت گره‌کرده‌ى شما، مسلمانهاى دنیا را زنده کرد. استکبار نمیتواند این را علاج کند. ما ضربه را، شکست را بر آمریکا و استکبار وارد کردیم. امام این بذر را پاشید؛ چه کار میتوانند بکنند؟ و براى این است که استکبار در مقابل ملّت ایران دستپاچه است.

وظیفهٔ ملت ایران در جلوگیری از تضعیف روحیهٔ مسلمانان جهان

خب، حالا وظیفه‌ى ما چیست؟ دلهاى غیور و مؤمن و سرشار از اخلاص به این نکته توجّه کنند: شما باید نگذارید این روحیه‌ى قوى‌اى که مسلمانان عالم به ‌خاطر انقلاب شما به دست آورده‌اند، حتّى سرِ سوزنى تضعیف بشود. این بزرگ‌ترین وظیفه‌ى ملّت ایران است. امام ما به کمک شما مردم کارى کرد که توطئه‌ى تضعیف روحیه‌ى مسلمین عالم را ــ که گفتیم ۱۵۰ سال یا بیشتر براى آن کارکرده بودند ــ شکست داد و روحیه‌ى مسلمین عالم را بالا برد. من و شما که امروز در ادامه‌ى آن راه داریم حرکت میکنیم، باید مواظب باشیم کارى نکنیم که آن …

شکستن روحیهٔ ملت‌ها نخستین اقدام زورگویان و شکست‌ناپذیری جامعهٔ باروحیه

… دارد که امروز علاج دردها و ضعفهای دنیای اسلام است و اینهاست که ایمان انسان را عمیق و راسخ میکند؛ معرفت انسان را روشن و آگاهانه میکند؛ نیروی حیاتی انسان را به میدان میآورد و از آنها کار میکِشد. آن وقت جامعه‌ای با این خصوصیات، هم ترقّی میکند، هم روحیه میگیرد. وقتی جامعه‌ای روحیه‌اش قوی شد، دشمن نمیتواند به آن زور بگوید. وقتی زورگویان دنیا بخواهند سوار فرد، جماعت و یا ملتی شوند، اوّلین اقدامشان این است که روحیه آن فرد یا ملت را بشکنند و احساس توانایی و ایستادگیاش را از بین ببرند. تا زمانی که احساس قدرت و توانایی و روحیه در یک ملت و جماعتی وجود دارد، هیچ‌کس نمیتواند بر آن فائق آید؛ نه دشمنان بیرونی و نه دشمنان درونی؛ تنبلی و بیعاری و بیکارگی. این که در روایت دارد: «و رجل قرأ القرآن فوضع دواء القرآن علی داء قلبه»[1] برای این است که قرآن را فقط برای این که اسم و رسم بیابند یا مشغولیتی برای خودشان درست کنند، نخوانند؛ بلکه قرآن را به جهت …