رفتن به محتوای اصلی

رضایت مردم

نام‌های دیگر: رضایت عمومی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

خشنودی عموم مردم از کارگزاران و کار دستگاه‌ها و نسبت آن با رضای الهی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار مدیران و مسئولان استان بوشهر— ۱۳۷۰/۱۰/۱۲

سیر زمانی

از ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۳
۱۳۷۰۱۴۰۳

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۱۲ پاراگراف)

رضایت مردم ارزشمند است تا وقتی معارض تکلیف نباشد

… خوشایند مردم نیست، ولی شرعاً واجب است، انجام بدهید. یا یک کاری را باید نکنید؛ به حسب موازین شرعی و عقلائی و کارشناسی درست، اما مردم خوشایندشان این است که شما این کار را بکنید. اینجا باید کدام را انتخاب کنید؟ اینجا بایستی آن چیزی را که تکلیف هست، انتخاب کرد. رضایت مردم، قناعت مردم، خدمت به مردم، چیزِ بسیار باارزشی است؛ اما تا آن وقتی که خوشایند مردم، معارضِ با تکلیف نشود.

لزوم جلب رضایت عامهٔ مردم در انتخاب کارها

ثانیاً «و اجمعها لرضی الرعیة»؛ دیگر این‌که کاری که انتخاب میکنی، رضایت مردم را با خودش داشته باشد. «رعیت» به مردم اطلاق میشود؛ یعنی کسی که مراعات او لازم است. رعیت چیز بدی نیست. بعضیها خیال میکنند رعیت فحش است! رعیت یعنی کسی که مراعاتش لازم است؛ یعنی توده‌ی مردم و عامه‌ی مردم. اصطلاح «ناس» و «رعیت» غالباً به قشر سواد مردم گفته میشود، نه گروههای خاص. تکیه‌ی …

پامال شدن رضایت خواص و نخبگان سیاسی با نارضایتی عامهٔ مردم

بعد حضرت استدلالی دارد که خیلی عجیب و جالب است. میفرماید: «فان سخط العامة یجحف برضی الخاصة»؛ ملاک و مناط و معیار و میزان کار، رضایت و عدم رضایت عامه‌ی مردم است. چرا؟ چون اگر عامه‌ی مردم نارضایی داشته باشند، رضایت و خشنودی گروههای خاص از تو بکلی پامال میشود و از بین میرود. ای بسا جماعتی به اسم روشنفکر و نخبگان سیاسی، طرفدار حکومت و حاکمی هستند، اما عامه‌ی مردم ناراضیاند؛ این نارضایىِ عمومىِ مردم، خشنودی و رضایت آن جماعت ویژه را لگدمال میکند و از بین می‌برد؛ کمااین‌که دیدیم همین کار را کردند. عکس این هم صادق است؛ «و انّ سخط الخاصة یغتفر مع رضی العامة»؛ اما اگر مردم را راضی کردی و رضایت عمومی را به دست آوردی، سَخَط و ناخشنودی گروههای خاص قابل بخشش است؛ یعنی خیلی اهمیتی ندارد و خیلی تأثیری نمیگذارد؛ بنابراین بروید …

رضایت و شادمانی مردم از بزرگ‌ترین اجرهای نقد الهی

… این‌که در را روی مردم باز میکنید تا بیایند با شما ملاقات کنند، کار بسیار مثبت، خوب و باارزشی است؛ این را حفظ کنید. البته این کار زحمت و دردسر دارد؛ لیکن این مؤونه را بر خودتان هموار کنید و زحماتش را به جان بخرید تا ان‌شاءاللَّه از آثار نیک آن برخوردار شوید. از بزرگترین اجرهایی که خدای متعال نقداً به انسان میدهد، رضایت مردم است - البته اجرهای بزرگترِ بعدی به جای خود محفوظ - همین که مردم خوشحال و شادمان میشوند و از شما تشکّر میکنند.

ترجیح کارهای معتدل و عادلانه که رضایت عموم مردم را جلب کند

سوم: این هم یک نشانه دیگر مردم‌سالاری است؛ «و لیکن احبّ الامور الیک اوسطها فی الحقّ و اعمها فی العدل و اجمعها لرضی الرعیّة»؛[19] دنبال کارهایی باش که از افراط و تفریط دور باشد و عدالت را در سطح وسیعتری شامل حال مردم کند؛ یعنی سطح تماسش با مردم و منافع آنها هرچه وسیعتر باشد و رضایت و خشنودی عامّه و توده‌های مردم را بیشتر جلب کند. دنبال این نباش که رضایت گروههای خاص - یعنی صاحبان ثروت و قدرت - را به دست آوری. من و شما مخاطب این خطابیم. الان شما اگر وزیرید، اگر نماینده‌اید، اگر از مسؤولان مربوط به نیروهای مسلّحید، اگر مربوط به رهبری هستید، اگر مربوط به قوّه قضایّیه هستید، هرجا هستید، …

تقدم رضایت عامهٔ مردم بر خشنودی گروه‌های خاص مالی و سیاسی

… است که «فَاِنَّ سُخطَ العامَّةِ یُجحِفُ بِرِضَی الخاصَّة»؛ یعنى اگر چنانچه یک ‌وقتى مردم خشمگین بودند، خشنودى گروه‌هاى خواص بکل نابود خواهد شد، بر باد خواهد رفت. سَخَط عمومى، خشم عمومى، خشنودى گروه‌هاى خاص را پایمال خواهد کرد؛ [خشنودی آنها] هیچ ارزشى ندارد. گیرم که حالا چند صباحى، ما در فلان سیاستى که اِعمال کردیم، فلان کارى که اجرا کردیم، چهار نفر را هم از گروه‌هاى خاص ــ گروه‌هاى مالى و غیره ــ از خودمان راضى کردیم، امّا اگر خداى ‌ناکرده با این کار، مردم را ناراضى کرده باشیم، این نارضایى مردم، مثل طوفانى مى‌آید همه‌ى اینها را درمینوردد. بعد [حضرت] عکس آن را میفرمایند: وَ اِنَّ‌ سُخطَ الخاصَّةِ یُغتَفَرُ مَعَ رِضَی العامَّة.[1] یعنى اگر فرض کنیم [همان‌طور] که عرض کردم گروه‌هاى خاص ــ گروه‌هاى سیاسى، گروه‌هاى اقتصادى، گروه‌هاى فرهنگى و غیره ــ سر یک سیاستى، سر یک عملى از ما خشمگین و ناراضى شدند که چرا دولت این کار را انجام داد، اگر مردم راضى باشند، یُغتَفَرُ مَعَ رِضَی العامَّة؛ یعنى خشم آنها قابل بخشایش است، وقتى که عامّه‌ى مردم، عموم مردم، یا به تعبیر امروز ما توده‌ى مردم، خشنود و راضى باشند؛ باید این فکر را کرد.

آشکار شدن رضایت یا نارضایتی مردم از مجلس در رفتار و واکنش آنها

… را که جعل میکنید و وضع میکنید، یک حکمی را که امضا میکنید، باید جواب بدهید. همه‌ی ما باید به این مسئولیّت بزرگ فکر کنیم. این مسئولیّت در مقابل خدا است که از همه‌ی مسئولیّتها، از همه‌ی سؤالها بالاتر، خطیرتر و درخورِ اهتمامِ بیشتر است. بعد هم در قبال مردم. حالا مردم اگر چنانچه از مجلسی یک امر خلاف انتظاری را مشاهده کنند، یقه‌ی مجلس را البتّه نمیگیرند؛ یعنی سازو‌کار قانونی‌ای برای این کار وجود ندارد، لکن در رفتار آنها، در روش آنها، در واکنش آنها، انسان میتواند مشاهده کند رضایت آنها یا عدم رضایت آنها را.

تأثیر عملکرد دستگاه قضایی بر خرسندی یا ناخرسندی مردم از حکومت

… است؛ این دیگر محلّ تردید نیست؛ این کاری است که دستگاه حاکم بر کشور موظّف است این کار را انجام بدهد؛ در همه جای دنیا هم همین است؛ یک وظیفه‌ی حاکمیّتی است که عبارت است از قضاوت و فصل خصومت و مجازات متخلّف از قانون؛ این کاری است که حکومت بایستی انجام بدهد. اگر چنانچه خوب انجام گرفت، نتیجه‌اش این است که مردم از دستگاه حاکم خرسند و خشنود میشوند؛ اگر چنانچه ناقص انجام گرفت، بد انجام گرفت، معیوب انجام گرفت، مردم از دستگاه حاکم ناراحت و نگران و ناخرسند میشوند؛ این‌جور نیست که بگویند خیلی خب حالا دستگاه قضائی مثلاً یک مشکلی دارد؛ نه، این وظیفه‌، یک وظیفه‌ی حاکمیّتی است و مجموعه‌ی دستگاه حاکم بر کشور در این زمینه مسئول است. لذا این حسّاسیّت کار شما را بالا میبرد. اگر چنانچه این وظیفه انجام بگیرد، فقط هم این نیست که …

خشنودی مردم از توجه مسئولان و درک دردهایشان حتی بدون برآورده شدن درخواست

… با آغوش باز و صمیمانه با مردم برخورد شود، مردم خشنود میشوند، راضی میشوند. گاهی به دفتر ما در تهران مراجعاتی میشود. کسی درخواستی دارد، برای ما عملی نیست. میگویند بله، درخواست شما رسید، اما نمیتوانیم این کار را بکنیم؛ یا خلاف قانون است، یا مشکلات دیگری دارد. آن طرف میگوید من همین اندازه که شما به درخواست من توجه و رسیدگی کردید، راضیام؛ ولو این کار انجام نگرفته. مردم خشنود میشوند از اینکه مسئولان دردهای آنها را احساس کنند، غمگسار آنها باشند. البته تلاش هم بکنند و به قدر امکان، نیازهای آنها را برآورده کنند. عرض کردیم امکانات دولت محدود است. اینجور نیست که ما خیال کنیم همه‌ی این کارهائی را که لازم است، دولت میتواند با دست باز انجام دهد؛ نه، از جهات مختلف محدودیتهای زیادی وجود دارد؛ اما همان مقداری …

اصل قرار دادن راضی کردن مردم در ادارات

… بخواهید روان کنید چه کار میکنید؟ یک مقدار روغن‌کارى میکنید، یک مقدار پیچ و مهره‌هایش را جابه‌جا میکنید؛ بالاخره هر کار باید بکنید، بکنید. عمده این است که آن مدیر بالاى سر این تشکیلات که هست، با چشم نافذى تا آن اعماق تشکیلات را ببیند، از خطاها آسان نگذرید؛ اصل را بر راضى کردن مردم باید قرار داد. به هر حال امیدواریم که ان‌شاءالله‌ همه‌ی این مشکلات برطرف بشود و جورى باشد که همه بتوانیم پیش خداى متعال سرافراز باشیم که تلاش خودمان را کرده‌ایم و خدمت خودمان را انجام داده‌ایم. خب من تشکّر میکنم از اینکه این فرصت را آقایان به من دادید.

راضی برگرداندن مردم، مایهٔ مصونیت کشور از تیزترین تهاجم‌ها

امروز که همین مردم به من مراجعه کردند، هرچند خدمت شماها جسارت هم میشود، اما یکی از چیزهایی که به من گفتند، این بود که به این ادارات برسید و بگویید جواب ما را بدهند. شما باید جواب مردم را بدهید. به‌هرحال، مردم را باید راضی برگرداند. اگر این‌طور شد، بدانید که واللَّه تیزترین پیکانها در بدنه‌ی این کشتی نفوذ نخواهد کرد؛ بدنه‌اش محکم، قطب‌نمایش هم دقیق، هدفش هم روشن، و اتفاقاً باد موافق هم دارد؛ یعنی سنتهای الهی در جهت حرکتِ درست است. این، بحث مفصلی میخواهد و من الان نمیخواهم برایتان بحث اسلامی و دینی بکنم.

رضایت مردم حاکی از رضایت الهی

رئیسی عزیز خستگی نمیشناخت. در این حادثه‌ی تلخ، ملت ایران، خدمتگزار صمیمی و مخلص و با ارزشی را از دست داد. برای او صلاح و رضایت مردم که حاکی از رضایت الهی است بر همه چیز ترجیح داشت، از این رو آزردگیهایش از ناسپاسی و طعن برخی بدخواهان، مانع تلاش شبانه روزیش برای پیشرفت و اصلاح امور نمیشد.