رفتن به محتوای اصلی

رسانه

نام‌های دیگر: رسانه‌ها، رسانه‌های فرامرزی، رسانه‌های نوظهور

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

وسایل ارتباط جمعی از مطبوعات و رادیو و تلویزیون تا ابزارهای نو و نقش آنها در جهت دادن به افکار عمومی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:خطبه‌‌های نماز جمعه در مسجد آل الرسول(ص) ایرانشهر— ۱۳۵۷/۰۲/۲۲

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۷۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

اینجا است که وظیفه‌ی صداوسیما در تفهیم درخشندگی‌هاى فرهنگ اسلامى در همه‌ی زمینه‌ها، بخصوص در زمینه‌ی روابط زن و مرد و شأن زن در اجتماع، آشکار میشود. صداوسیما خیلى مسئولیّت دارد. رادیو و تلویزیون یک دستگاه سرگرم‌کننده نیست؛ یک دستگاه آموزنده است. امروز تمام دنیا ‌-آن کسانى که با فکر و تدبیر از این دستگاه استفاده میکنند- دارند از رادیو و تلویزیون براى آموزش استفاده میکنند؛ همین صهیونیست‌هایى که با پولهاى گزاف و با میلیاردها دلار در سال، رادیو و تلویزیون راه می‌اندازند، دارند آموزش میدهند؛ منتها چه چیزى را آموزش میدهند؟ همان چیزى را که خودشان میخواهند: فساد را آموزش میدهند. در این کشورهایى که در رأس آن کشورها حکّام فاسد و استعمارى و وابسته‌اى قرار دارند ‌-مثل این کشورهاى مرتجع و امثال آنها- رادیو و تلویزیون دارد به مردم غفلت را، بی‌خیالى را، شهوت‌رانى را، عیّاشى را، میگسارى را آموزش میدهد. اگر اینها را به مردمشان آموزش ندهند و مردم با همان فرهنگ بومى و اسلامى و دینى ‌-هر دینى- رشد بکنند، قدرتها و استعمارگران و حکّام مستبد به‌آسانى نمیتوانند بر آنها حکومت بکنند.اگر شما هر کدام از این رادیوهاى بیگانه را ‌-که براى مردم خودشان [برنامه] پخش میکنند- باز کنید، خواهید دید سرشار از فساد است؛ چیزى که به مردم میدهند غفلت و ناهوشیارى و بی‌توجّهى به امور زندگى و جامعه است؛ حالا در کنار آن ممکن است دو کلمه از فلان دانش یا از فلان مقوله‌ی علمى هم به مردم یاد بدهند، امّا اصل قضیّه آنجا است. آن رادیوها و تلویزیون‌هایى هم که از بیرون اداره میشوند ‌-که هدفشان کشورهاى اسلامى، بخصوص کشور ما است- آنها هم در حال یاد دادن هستند. این رسانه یک وسیله‌اى است براى یاد دادن، براى تحلیل کردن، براى سوق دادن دلها و ذهنها و مغزها و روحها به آن سمتى که اداره‌کنندگان آن رسانه‌ها میخواهند؛ در کشور ما [هم] نمیتواند غیر از این باشد. در جمهورى اسلامى صداوسیما باید وسیله‌اى براى سوق دادن مردم به فرهنگ اسلامى و وسیله‌اى براى معرفت و آشنایى مردم با درخشندگی‌هاى اسلامى و انسانى باشد؛ حق ندارد غیر از این باشد. چیزهایى را که ضدّ این و غیر از این است، باید پخش نکنند. و هنرمندان و نویسندگان و گویندگان و مجریان و کارگردانان و هنرپیشگان و همه‌وهمه باید دست به دست هم بدهند تا این مفاهیم اسلامىِ ارزشمند و درخشنده را به‌صورت برنامه‌هاى هنرى بسازند تا مردم از آنها تعلیم بگیرند.

رسانهٔ جمعی از حساس‌ترین مراکز در همهٔ دنیا

رسانه‌ى جمعى در همه ‌جاى دنیا یکى از حسّاس‌ترین مراکز است؛ مخصوص ایران نیست. دلیل آن هم واضح است؛ زیرا همه چیز یک دستگاه تبلیغاتى و یک وسیله‌ى عمومى مثل صداوسیما در هر لحظه‌اى جلوى چشم مردم است؛ خوبى‌اش، بدى‌اش، کارى که در آن انجام گرفته باشد، تلاشى که شما انجام میدهید. این‌‌جور نیست که امروز شما یک کارى را در صداوسیما انجام بدهید و …

رد دیدگاه منافات بیان سخن نظام در رسانه با دموکراسی

اینکه کسى بگوید که آقا، حالا صداوسیما مثلاً یک کانالى است، تا فقط یک فکر خاصّى را، یک ایده‌ى خاصّى را به مردم بدهند و این مثلاً منافى با اصول دموکراسى است یا نیست، این حرفها، به نظر ما حرفهاى تمام‌شده و حل‌شده‌اى است. یک نظام، با یک انقلابى، با یک مکتب مترقّى و پیشرفته‌اى، با یک حالت بسیار ممتاز سیاسى‌اى در دنیا دارد اداره میشود و سخنى گفتنى دارد و این سخن را میخواهد به مخاطبان خودش ــ چه در داخل و چه در خارج ــ بگوید؛ باید از رسانه‌ها این سخن گفته بشود و نه چیز دیگر. این حرفى که از سابق هم بین بعضى از هنرمندها بود و بحث وقت‌پُرکنِ باب اوقات بیکارى بود: هنر موظّف، هنر غیر موظّف، هنر فرمایشى، و مانند اینها، یا [این حرف که] به هنرمند میشود گفت این کار را بکن یا نمیشود گفت، اینها به نظر بنده حرفهاى خیلى کهنه‌اى است. یعنى …

نقش رسانه‌ها و رادیوها در شتاب و جهت‌دهی به حوادث اروپای شرقی

… اقلام کار سیاسى که اقطاب[3] سیاسى عالم انجام میدهند، همین خبردهى است. فرض بفرمایید مثلاً در قضایاى اروپاى شرقى[4] ــ این قضایایى که در این سال گذشته اروپا را کلّاً و بلکه دنیا را تحت‌ تأثیر خود قرار داد ــ شما ببینید نقش خبر در این حوادث چقدر زیاد بود. یعنى آن قطب سیاسى‌اى که از حادثه‌ى فلان کشور وابسته‌ى به بلوک شرق ــ بلوک شرق سابق ــ منتفع میشد، چقدر نقش ایفا میکرد در شتاب بخشیدن و جهت دادن و اصلاً به وجود آوردن آن حادثه‌اى که فرضاً در آلمان شرقى یا در مجارستان یا در لهستان یا در فلان ‌جا اتّفاق افتاد. اگر رسانه‌ها را حذف میکردید، این حادثه البتّه یک روزى لابد اتّفاق مى‌افتاد امّا آن روز به‌ این ‌زودى نبود، با این کیفیّت نبود، در این جهت نبود. اصلاً شما ببینید چه نقشى رادیوها ایفا کردند!

بهره‌گیری از فیلم و سینما و رادیو برای انجام این کارها در جامعه

… انجام دادند؛ یکى از راه‌هایش کشف حجاب بود که یکى از مهم‌ترین کارها بود؛ یکى از راه‌ها رواج مِى‌خوارگى بود که این کار را انجام دادند؛ ]یکی از راه‌ها این بود که[ مسئله‌ى رابطه‌ى محدود زن و مرد را بشکنند که این کار را انجام دادند؛ این جزو کارهاى تجربه‌شده است. وسایل جدید علمى و پیشرفتهاى تمدّن مثل فیلم و سینما و رادیو و این چیزها هم به آنها این امکان را میداد که با خیال راحت این کارها را در جامعه انجام بدهند؛ این غیر از مقوله‌ى علم و سواد و فکریّات و ذهنیّات بود.

لزوم رسانهٔ قوی برای رساندن سخن حق به دنیا

… را بهتر از تلویزیون ما میگرفت! تلویزیون را باز کردند، دیدیم بله، تلویزیون عراق است؛ منتها خب، بد بود، فاسد بود، آن را بستیم؛ [امّا] تلویزیون خودمان که خوب بود و صالح بود و میخواستیم تماشا کنیم، بزحمت، با مشکلات [نشان میداد]؛ این خیلى واقعاً چیز مهمّى است. خب، شما حرف حسابى دارید و میخواهید به دنیا بگویید؛ چطور میشود با بلندگوى ضعیف گفت؟ باید بلندگویتان قوى باشد. این هم یک نکته است. البتّه حرف باز هم نوشته بودم که دیگر وقت گذشت.

خسارت بزرگ دوری مؤمنان، اهل ذوق و انقلابیون از صداوسیما

… کردید، همه چیز درست خواهد شد. این هم آن مطلبى که عرض کردم که میخواهم عرض بکنم. تذکّرات، دوستانه است، برادرانه است، از روى دلسوزى است، از روى علاقه‌ى به شما است و از روى علاقه‌ى به ملّت است که پاى این تلویزیون و رادیو باید بنشینند و باید این را داشته باشند. خداى نکرده [اگر] جورى باشد که یک عدّه‌اى به یک دلیل، یک عدّه‌اى به یک دلیل دیگر، پاى تلویزیون شما ننشینند، خیلى خسارت بزرگى است! [اینکه] خرج کنید و مستمع نداشته باشید، فایده‌اى ندارد. [اگر] یک عدّه مؤمنین به یک دلیل ننشینند، یک عدّه آدمهاى باذوق و بامعرفت و سطح اندیشه‌ى بالا به یک دلیل ننشینند، یک عدّه عناصر انقلابى دلسوز به یک دلیل ننشینند، آن وقت چه کسى پاى این مى‌نشیند؟ این همه خرج، این همه نیروى انسانى، این همه تلاش مخلصانه ــ بنده بخشى‌اش را از نزدیک شاهد بودم در بازدیدى که چند سال پیش داشتم ــ هدر خواهد رفت؛ حیف است. این تذکّرات از این جهت است.

لزوم خدمت زبان و عمل گویندگان و تریبون‌ها به وحدت

… اِعمال بکنند، چشم امید بسته‌اند به اختلافات؛ میترسند از وحدت و یکپارچگى شما مردم؛ این را متوجّه باشید. ملّت ایران به هیچ قیمت باید وحدت و یکپارچگى خودش را از دست ندهد. مسئولان باید متوجّه باشند که با این یکپارچگى عظیم چگونه باید برخورد کرد و رفتار کرد. نویسندگان، گویندگان، کسانى که پشت تریبون‌ها قرار میگیرند ــ چه تریبون‌هاى عمومى، مثل مجلس شوراى اسلامى و رادیو و تلویزیون و چه تریبون‌هاى محدودتر، سخنرانى‌ها در مساجد، در حسینیّه‌ها و هر جا با مردم روبه‌رو هستند ــ باید زبانشان و عملشان هر دو در خدمت وحدت و یکپارچگى باشد. هیچ ‌کس به‌ هیچ عنوانى نباید حرکتى بکند که مردم را یا عدّه‌اى از مردم را در مقابله‌ى با یکدیگر برانگیخته کند؛ هیچ بهانه‌اى نباید پذیرفته باشد. اختلاف سلیقه، اختلاف خط، اختلاف مذاق، نباید موجب اختلاف و شکاف میان مردم بشود. این وحدت و یکپارچگى را که شما مردم در …

سلطهٔ صهیونیست‌ها و دشمنان بر رسانه‌ها و منتشر نکردن ستایش انقلاب

… در دنیا راجع به انقلاب، راجع به امام این‌‌جور با همه‌ى وجود شعر گفتند، حرف زدند، مقاله نوشتند، تمجید کردند، تحسین کردند ــ که اگر این حرفهایى که راجع به امام و راجع به انقلاب، خارجى‌ها، خارجى‌هاى حسابى، آدمهاى حسابى گفتند، جمع بشود، چندین جلد کتاب میشود؛ منتها خب، رسانه‌ها دست صهیونیست‌ها است؛ این رادیوى بى‌بى‌سى و رادیو آمریکا دست یک عدّه آدمهاى دشمن سرسختِ صد درصدِ با ما است و خب معلوم است آنها این چیزها را منتشر نمیکنند؛ مگر یک ‌وقت به‌ قدر ضرورت مجبور باشند منتشر کنند؛ آنچه در دنیا وجود دارد نسبت به ستایش انقلاب، فوق‌العاده است ــ به‌ خاطر همین است؛ انگیزه‌ى آنها این بود. گاهى ماها تعجّب میکردیم چطور یک شاعر درجه‌ى یک عربِ شمال آفریقا که خودش هم یک شخصیّت سیاسى است، آمده یک قصیده گفته درباره‌ى امام، یا قصیده در مدح تهران؛ …