جهتگیری یکسان و لزوم کوتاه آمدن دو طرف در اختلاف سلیقهها
البته ارتباطات مجلس و دولت خوب است و من میدانم که ارتباطات مجلس و دولت چهطور است. الحمدللَّه جهتگیریهای کلی، جهتگیریهای یکسانی است؛ اگرچه اختلاف سلائقی وجود دارد. در موارد اختلاف سلیقه، بالاخره هر طرف بایستی یک مقداری کوتاه بیاید تا بتوانند مسائل را جمع کنند. این را به عنوان یک نگاه مصلحتاندیشانهی اساسی من عرض میکنم: با دولت بایستی همراهی بشود. دولت در ادارهی کشور و در مدیریت کشور، جهتگیری درستی دارد. در همهی برنامهها، دولتها ممکن است با مجالس، با بعضی از نخبگان یا با بعضی از افراد دیگر اختلافنظرهایی داشته …
یکدستی و هماهنگی مجلس و دولت حسن است نه عیب
… دولت و مجلس مخالفند. از اول هم همینطور شعار دادند که اینها یکدست کردند؛ با این که کسی در این یکدستی تأثیری نداشت. ملت این کار را کرده بود و اینطور انتخاب کرده بود؛ رئیس جمهور را آنطور، نمایندگان را هم اینطور. حالا یکدست درآمدهاند دیگر! چه کار کنیم؟ این یکدستی عیب نیست، حسن است؛ تا بتوانند با همدیگر کار کنند و با هم اهداف مشترکی را دنبال بکنند.