رفتن به محتوای اصلی

ذبح شرعی

نام‌های دیگر: ذبیحه

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شرایط فقهی ذبح حیوان و بردن نام خدا هنگام آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه در بیان حکم شرعی ذبح با دستگاه‌— ۱۳۴۷/۱۰/۲۶

شرط مسلمان بودن ذابح و مباشر بودن تیغهٔ برقی در ذبح دستگاهی

یکی آنکه معتبر است در «ذابح» اسلام، و این امر مسلّم است و دلالت بر آن دارد صحیحه محمد بن مسلم در باب پانزده کتاب ذبایح، حدیث دوم. و معلوم است ذابحْ مباشرِ ذبح است، و آن در این مورد تیغه خودکار است به قوه برق، هر چند قتل تسبیباً به او منتسب است. نظیر انداختن شخصی را در مسبعه که قاتل ملقی است لکن آکل سبُع است.

لزوم تسمیه به‌دست ذابح مسلم و کافی نبودن پخش آن از نوار

دیگر آنکه ذابح مسلم باید در حال ذبح تسمیه بگوید و تسمیه در این مورد که از نوار است نه تسمیه مسلم است و نه ذکر الله است، بلکه انعکاس ذکری است که شخص نموده است، و اگر ذکر آن شخص باشد باید در نماز کافی باشد، و به این شرط دلالت دارد جمله‌ای از روایات مثل صحیحه حلبی ششم باب سابق و روایت پنجم بلکه ظاهر آیه‌ شریفه؛ علی‌ تامل.

حرمت ذبح از پشت گردن و لزوم آغاز ذبح از حلق

دیگر آنکه ذبح از قفا موجب حرمت است و دلالت بر آن دارد: صحیحه محمد بن مسلم باب چهار و دیگر روایات، و ظاهر روایات آن است که مبدا شروع به ذبح باید حلق باشد یا سایر اوداج که مذبح هستند، و پشت گردن مذبح نیست.

قطعیت حرمت و گزارش اجرای ذبح دستگاهی بی‌تسمیه در ایران

در هر صورت حرمت آن بی‌اشکال است. در ایران نیز از قرار مذکور عمل شده است. منتها اول بعضی آقایان را گول زدند و اظهار کردند که ذبح به طور شرعی می‌شود و سایر کارها را مکینه می‌کند. لکن از قراری که یک نفر معمم اظهار می‌کرد همان نحو که در سوال ذکر شده است عمل می‌شود و از «تسمیه» حتی در نوار هم خبری نیست- و العهده علیه. از جنابعالی امید دعای خیر دارم. و السلام علیکم و رحمه الله.