… میگفت که قلیان را دستش میداد و میگفت که شما آبش را بریز تا من آتشش را درست کنم. فرمانفرما شکست میخورد. تحت تاثیر همچو واقع میشد که مدرّس به او گفت تو آب قلیان را بریز. وادارش میکرد که آب قلیان را بریزد و من خودم آتش را درست میکنم تا قلیان درست بشود. این برای این بود که برخورد با این مغزهای فاسد گاهی باید طوری باشد که از اول طمع نکنند به آن طرف. اگر با تواضع و خضوع و آن طوری که آن وقتها متداول بود رفتار میکردند، او طمع میکرد که اگر مطلبی دارد تحمیل کند. اما وقتی برخورد یک برخورد این طوری بود، ساده و لکن کوبنده، دیگر نمیتوانست به او تحمیل کند مطلبی را.