… غارت کردند و قایم کردند، حالا به روی خود همین ملت میکشند، ما با همه این گرفتاریها که داریم، در مقابل همه کشورهایی که میخواهند تعدی بکنند ایستادهایم. در مقابل همه قدرتهایی که با ما میخواهند مخالفت کنند و با اسلام میخواهند مخالفت کنند، ما ایستادهایم. و مع الاسف، این دولتهای اسلامی بسیاریشان به جای اینکه با اسرائیل جنگ کنند، به جای اینکه دست اتحاد به ایران بدهند که اسرائیل را دفن کنند، اسرائیلی که به همه چیز مسلمین طمع دوخته است، اسرائیلی که برنامهاش این است که از نیل تا فرات مال اوست، این اسرائیلی که مکه و مدینه مکرمه را از خودش میداند و میخواهد دست درازی کند، مع الاسف، این حکومتها به او کار ندارند، بلکه میخواهند [به رسمیت] بشناسند او را و همه تبلیغات خودشان را و همه همّ و غم خودشان را به اسلام و به حکومت اسلامی ایران متمرکز کردهاند. تا گفته میشود که ما از این حدودی که داریم و چیزی که از اول گفتهایم هیچ قدمی کنار نمیگذاریم، فوراً میبینید که یک جا میگوید که دیگر صلح امکان ندارد، برای اینکه ایران سر صلح ندارد. مگر آن حدودی که ما گفتیم چیست؟ جز این است که باید بیرون برود تا ما بنشینیم …
دعوت به پیوستن به ایران و برادری برای حل مشکلات
ما، ملت ایران، دولت ایران، همه ایرانیها دستشان را پیش همه مسلمین دراز میکنند و از آنها میخواهند که به این ملت بپیوندند و برادری را مستحکم کنند و همه مسلمین با هم پیوند اخوت داشته باشند. و ما دستمان را پیش همه دولتهای کشورهای اسلامی دراز میکنیم و از آنها میخواهیم که به ما بپیوندند و همه ما با هم برادر باشیم و همان طور که اسلام فرموده است ما همه دوست، برادر، با هم باشیم تا اینکه مشکلاتمان را حل کنیم.
درخواست محکوم کردن متجاوز یا دستکم بیطرفی
… صلح کنید به عدالت، به قسط».[1] ما میگوییم به دنیا که بیایید ببینید که ما در خاک عراقیم یا عراق در خاک ماست؟ اگر ما در خاک عراقیم، شما با ما جنگ کنید، و اگر عراق در خاک ماست، به حسب قرآن کریم تجاوز کرده، فئه باغیه است و فئه باغیه را باید با او قتال کنید. ما از قتال شما هم گذشتیم و امیدی به این نداریم، لا اقل محکوم کنید. اگر به قرآن عمل نمیکنید که قتال کنید و او را با سرنیزه بیرون کنید از کشور اسلامی، لا اقل محکوم کنید او را، و اگر محکوم هم نمیکنید لا اقل بیصدا باشید، بیطرف باشید. چه شده اینها را که نه به قرآن اعتنا دارند و نه به حکم عقل اعتنا دارند و نه به مسائل بین المللی، به هیچی اعتنا ندارند.
امید به بیداری دولتها و تحلیل مسائل همبستگی مسلمانان
این وحدت کلمهای که در ایران پیدا شده است و الآن از سایر بلاد هم به ما دارند متصل میشوند و دیگران هم دارند اخوت پیدا میکنند با ایرانیها، من امیدوارم که دولتها هم توجه کنند، بیدار بشوند، تحلیل کنند مسائل را، ببینند که آیا مسلمانها همه در کنار هم، هر کدام در کشور خودشان مستقل لکن به ما ...
پرسش از توان دولتهای متحد در بیرون راندن چپاولگران
اینکه همه مسلمان هستند، در آرمانهای اسلامی با هم باشند، این خوب است یا هر کشوری با کشور دیگر مخالف؟ آنچه میتواند مشکلات همه کشورها را و مسلمین را از بین ببرد، آیا اخوّت بین مسلمین است که خدای تبارک و تعالی به او سفارش فرموده است یا تفرقه بین مسلمین است؟ دولتها اگر با هم متحد و برادر باشند بهتر میتوانند آن چپاولگرها را از صحنه خارج کنند یا حالا که با هم مختلف هستند و دامن به اختلاف میزنند؟
لزوم بیداری دولتها و توجه به امکانات انسانی و ذخایر خود
آن روز مبارک است بر ما که سلطه جهانخواران بر ملت مظلوم ما و بر سایر ملتهای مستضعف شکسته شود؛ و تمام ملتها سرنوشت خودشان را به دست خودشان بگیرند؛ و دولتها بیدار بشوند و ببینند که با داشتن آن همه ابزار و آن همه انسان و قوای انسانی و آن همه اراضی وسیع و ذخایر زیرزمینی، برای اینکه ما توجه نکردیم به دستورات اسلام که بین همه مسلمانها عقد اخوت بسته است[1] و همه را دعوت به اعتصام به حبل الله[2] و پیروی از خط اسلام میفرماید نکردیم.