اگر دولتهای اسلامی واقعاً به خود میآمدند، توجه میکردند که یک همچو محفل بزرگی، که خدای تبارک و تعالی بر ما لازم کرده است، بر عددی از ما الزام کرده است و بر همه مستحب کرده است که آنجا برویم، این دولتها وسایلش را فراهم میکردند و ملتهایی که میرفتند آنجا با دست باز با هم ملاقات میکردند، با هم دردهای بلاد خودشان را [در] میان میگذاشتند، گرفتاریهایی که از قدرتهای بزرگ برای آنها پیش میآمد و پیش میآید، طرح میکردند، گفتگو میکردند و برمیگشتند به محالّ خودشان و تبلیغ میکردند مسائل را اگر دولتها، دولتهایی بودند که توجه داشتند به این مسائل و نمیخواستند که زیر بار قدرتهای بزرگ باشند و میفهمیدند لذت اینکه یک حکومت بر یک جامعه بیدار از یک حکومت بر یک جامعهای که هیچ خبر از هیچ چیز ندارد بهتر است، از زیر بار بیرون آمدن از ابرقدرتها، و لو هر جور مصیبت هم برای ملتهای ما داشته باشد، بهتر است از اینکه ما در کاخهای بزرگ و در خانههای چه و کذا و اتومبیلهای کذا باشیم و نوکر باشیم اگر اینها این را میفهمیدند، دست از این کارها برمیداشتند و با ملتها هم صدا میشدند و وسایل را فراهم میکردند و این محفل بزرگ حج را نه این طوری که حالا هست، درست به جا میآوردند و خودشان هم میآمدند در آن محافل و مینشستند و مسائلشان را حل میکردند، آن وقت اسلام یک قدرتی میشد که هیچ قدرتی مقابل او نبود. این یک راه هست که مردم را، همه مردم را سالی یک دفعه همه بلاد را دعوت کردند و للَّهِ عَلَی النَّاسِ حِجُّ البَیْتِ[5] هر کس بتواند باید برود.
حکومتها منشأ مشکلات مسلمانان بهسبب سرسپردگی به ابرقدرتها
مشکل مسلمین، حکومتهای مسلمین است. این حکومتها هستند که مسلمین را به این روز رساندهاند. ملتها مشکل مسلمین نیستند. ملتها با آن فطرت ذاتی که دارند، میتوانند مسائل را حل کنند، لکن مشکل، دولتها هستند. شما سرتاسر ممالک اسلامی را وقتی که ملاحظه کنید کم جایی را میتوانید پیدا بکنید که مشکلاتشان به واسطه حکومتهایشان ایجاد نشده. این حکومتها هستند که به …
سران کشورها مانع رشد فکری، معنوی و مادی ملتها
… کرد که میشود. ملت [ها] از دولتهای خودشان بخواهند که تسلیم بشوند، و الّا همان کاری را که ملت ایران کرد، با آنها بکنند تا حلّ مشکل بشود. حلّ مشکل بدون اینکه این اشخاصی که سر راه ایستادند و مانع هستند از اینکه مشکلات حل بشود، اینها را باید از بین راه بردارند. هر جا شما بروید، در هر کشوری از کشورهای اسلامی نه، بلکه همه کشورهای دنیا، این سران قوم هستند که مانع هستند از رشد فکری و معنوی و مادی ملتها. این سران کشورها هستند که وابستگان خودشان را در دانشگاهها معلّم میکنند، و معلّمهای دانشگاه، جوانهای ما را خراب میکنند. مانع، این حکومتهاست؛ حکومتها با اختلاف مراتب. حکومتها جلوی رشد جوانهای ما را گرفتند و جلوی پیشرفت مسلمین را.
لزوم بازگشت دولتها از عروبت و ترکیت به اسلامیت
مشکل ما الآن دولتهای ماست. مشکل اسلام دولتهای اسلامی است. این مشکل باید حل بشود. اگر دولتهای اسلامی به خود بیایند و گرایش [پیدا] کنند به اسلام و از عروبت برگردند به اسلامیت، و از ترکیّت برگردند به اسلامیت، حل میشود مسائل و اگر آنها نکنند، این مشکل هست تا وقتی سایر کشورها مثل ایران بشوند. ایران با مشت، این مشکل را حل کرد و باید همه کشورها با مشت خودشان این مشکل را رفع کنند.
بیاعتنایی حکومتها به اسلام و ادعای لفظی آن
ما نباید بنشینیم که حکومتهای ما کاری برای ما انجام بدهند. حکومتهای ما برای خودشان هستند. این حکومتهایی که در بلاد مسلمین هست، اینها به اسلام هیچ کاری ندارند. اگر یک دفعه اسلام بگویند، برای این است که شما را بازی بدهند. اسلام صدّام هم مثل اسلام محمد رضا خان است. اسلام آن مصری هم؛ سادات هم، مثل اسلام صدّام است. این یک اسلامی است که در لفظ گفته میشود، لکن پایگاه درست میکند و میگوید ما همراه هم میشویم، برویم ایران را از بین ببریم. ایران یعنی چه؟ یعنی، یک مملکت اسلامی. با …
شکستناپذیری دولتها در صورت جلب دل ملت و حکومت برخاسته از ملت و اسلام
… به دست میآورند و گزارش میدهند. پاسدارها همه دنبال این مطلب هستند که این توطئهها را خنثی کنند و خود ملت است که ناظر است، در همه جا ناظر است. الآن هم در همه اطراف، این جنایتکارها را به تدریج، پیدا میکنند و معرفی میکنند و خودشان میگیرند و تحویل میدهند. اگر دولتها بفهمند این معنا را که اگر اینها با ملت خودشان درست رفتار کنند و ملت همراه آنها باشد چه خواهد شد، اگر این خوفی که این ابرقدرتها ایجاد کردند در این دولتها بفهمند که در دولت ایران هم این اخافهها[4] همیشه بوده است و حالا هم هست، لکن دولت فعلی ایران دیگر گوش به این حرفها نمیدهد. اگر بفهمند که طرفداری ملت از یک دولتی چه معنا دارد، بفهمند این معنا را که اگر ملتها را دلشان را به دست بیاورند و حکومت بشود- یک حکومتی که مال خود ملت باشد، از خود ملت جوشش کند و عقاید، عقاید اسلامی باشد، احکام، احکام اسلامی باشد و زیر سایه اسلام بخواهند زندگی بکنند- و ملتهایی که به اسلام عقیده دارند همراه آنها بشوند، آن وقت میفهمند که هیچ یک از دولتهای بزرگ نمیتوانند کاری انجام بدهند، چنانچه در اینجا نتوانستند. تا الآن دو مرتبه، سه مرتبه- به حسب ظاهر- هی قیام کردند یا [توطئه] کردند که کودتایی بکنند یا بریزند در ایران، لکن فَشَل شدند و دائماً هم درصدد هستند، نه این است که در صدد نیستند. لکن من مطمئنم و اطمینان میدهم به ملت خودمان که نمیتوانند کاری انجام بدهند.
نقد همراهی با آمریکا، هشدار به سرنوشت شاه و دعوت به محکوم کردن آمریکا
… ما چطور شده است و آنها طرفداری از ما بکنند. آنها مسلماند و ما مسلمیم. این شخص مجرم است. مجرم بزرگتر کارتر است که دارد ظلم به ما میکند. باید دولت اسلامی بگوید من مسلم هستم و قرآن کریم او را وادار کرده است به اینکه با مسلمین ید واحد باشند و برادر باشند. چهشان شده است که اینها این طور خودشان را در مقابل یک قدرتی باختهاند و بنا بر اینکه باید به حسب اسلام با ما موافق باشند، اظهار موافقت با آنها میکنند؟ و باید این را بدانند که ممکن است که برای آنها هم همان پیش بیاید که برای محمد رضا پیش آمد. و بهتر این است که نصیحت ما را گوش کنند و با ملت ما موافقت کنند و امریکا را محکوم کنند. و این حربهای که در دست آنهاست که حربه نفت است، این حربه را به کار ببرند. خارج به شما، اجانب به شما احتیاج دارند. شما به آنها احتیاج ندارید. چرا خودتان را ذلیل میکنید در مقابل اشخاص دیگر؟ خدای تبارک و تعالی میفرماید: عزت برای مومنین است. مومنین باید عزیز …
دعوت به رفع مشکل جدایی از ملتها و عبرتگیری از تجربهٔ ایران
اگر این دولتها از آن بیماری که عرض کردم بیرون بیایند و حل این مشکله را بکنند- حالا من راجع به این دولتهای اسلامی میگویم این را، آن دولتهای خارجی سر جای خودشان، من برای این دولتهای اسلامی میگویم- که این دولتهای اسلامی این مشکله را رفع بکنند. این مشکل کلیدش دست خودشان است. عبرت بگیرند از ایران، و وضع این دو حال که زمان محمد رضا و این زمان. آن روز اگر مشکلی برای دولت پیدا میشد ملت اگر این مشکل را اضافه نمیکرد رفع هم نمیکرد. اگر میتوانست اضافهاش هم میکرد.
ابتلا به بیماری خودبینی محمدرضا و نادیده گرفتن ملت
امروز همین ملت اگر برای دولت پیشامدی بکند خودش پیشقدم است. میبینیم و دیدیم این مشکله را اینها[4] رفع نمیکنند. الآن هم در بسیاری از همین ممالک اسلامی میبینیم که همان بیماری که محمد رضا به آن مبتلا بود- و به طور زیادتر کارتر بر آن مبتلاست- آنها هم مبتلا هستند. آنها هم خودشان را میبینند و یک دسته که اقلیتی هستند و به آنها چسبیدهاند برای منافعشان. ملت خودشان را نمیبینند. اصلًا توجه ندارند که ملت هم یک چیزی است. و لهذا بر خلاف موازین اسلامی، بر خلاف موازین عدل و انصاف، هر چه ظلم میتوانند به این مستضعفین میکنند. جمع میکنند و میدهند به آن عدهای که دور و برشان جمع است. اگر مشکلی برایشان پیدا بشود، ابداً ملت با آنها همراه نیستند. پشت میکنند ملت به آنها. اگر این …
لزوم تغییر رفتار دولتهای اسلامی و پشت کردن مردم به حکومتهای خشن
… عزیز، با محتوای بسیار عزیز، پیاده شود؛ بلکه آرزو این است که از سرحَدّات ممالک اسلامی به جاهای دیگر ان شاء الله سرایت کند و امید است که بیرق پر افتخار اسلام در تمام نقاط ارض به اهتزاز درآید. لیکن شرط تحقق این مطالب این است که مسلمین وضع خودشان را تغییر بدهند؛ دولتهای اسلامی هم وضع خودشان را تغییر بدهند. دولتهای اسلامی مع الاسف اکثراً با مردم به خشونت و به حکومت رفتار میکنند و از این جهت، مردم هم به آنها پشت میکنند. اگر برای حکومتها مشکلی پیدا بشود، مردم بیتفاوت هستند؛ بلکه شاید تایید بکنند آن مشکلات را.
ریشهٔ ضعف مسلمانان و فساد کشورهای اسلامی در حکومتها: نوکری برای اجانب و آقایی بر ملت
میل داشتم که این حقیقت را از شما بشنوم، و این حقیقتی است که ما هم بر او مطلع هستیم که هر چه ضعف در مسلمین و فساد در ممالک اسلامی است، از حکومتهاست. حکومتها به واسطه خودخواهی که دارند مع الاسف برای اجانب به طور نوکری عمل میکنند و برای ملت خودشان آقایی میکنند، و تمام مفاسد را همین نوکری و آقایی در ممالک مسلمین ایجاد کرده است؛ و راه حل همان است که شما گفتید، راه حل اینها به دست ملت است.
آگاهی از چپاول ناشی از نبود اتحاد و بیعملی در رفع اختلافها
همه دولتها درد را میدانند ولی توجه به درمان آن ندارند. همه میدانند که چون اتحاد نیست، در نتیجه، چپاولگریها و غارتگریها به وجود میآید ولی در مقام عمل نیستند که اختلافهای دولتهای اسلامی را برطرف کنند.
سرچشمهٔ بسیاری از مصیبتهای مسلمانان و افزایش اختلاف میانشان
اضافه بر همه این مسائل، قضیه دولتهای اسلامی است، که مصیبت مسلمین بسیارش از دولتهای اسلامی سرچشمه میگیرد. دولتهای اسلامی که باید با هم همصدا باشند، همفکر باشند، همه از یک دیانت، صاحب یک کتاب، و همه هم میبینند که با اختلافاتی که بینشان هست دیگران نتیجه میگیرند، درد را میدانند، لکن دنبال دوا نمیروند؛ بلکه هر روز اختلافاتشان بیشتر میشود و جدایی از هم بیشتر پیدا میکنند. و دولتهای بزرگ هم حرفشان همین است که ماها از هم جدا باشیم، و بلکه با هم دشمن باشیم و اشتغال پیدا کنیم به حال هم، و آنها استفاده کنند.
لزوم اندیشهٔ اساسی بهجای رفاه و سلطهٔ چندروزه
باید مسلمین فکر اساسی برای خودشان بکنند و دولتهای اسلامی فکر اساسی بکنند، فکر این نباشند که چند روزی که هستند مرفَّه باشند و دارای سلطه بر کشور خودشان و این درد تفرُّق را خودشان دوا کنند؛ و الّا هیچ علاجی دیگر نیست در کار، و هیچ مجلس و هیچ کنفرانس و هیچ اجتماعی نخواهد داشت. من از خدای تبارک و تعالی خواستارم که مسلمین را عموماً و دولتهای اسلامی را خصوصاً بیدار کند؛ و بر مشکلات خودشان غالب بشوند و اسلام آن طور که هست در ممالک اسلامی تحقق پیدا …
رفتار دشمنانه با ملتها و پشتوانه نبودن ملتها برای آنها
بله، یکی از مشکلات که باز مسلمین گرفتارش هستند، مشکله دولت و ملت است و دولتها- در آن قدری که ما اطلاع داریم و شما هم مطلع هستید- دولتهایی هستند که با ملتشان تفاهم ندارند. معامله دولتها با ملتها، معامله دشمن با دشمن است. ملت پشت میکند بر دولت؛ و دولت میخواهد تحمیل کند بر ملت. از این جهت، ملتها پشتوانه دولتها نیستند؛ بلکه معامله دشمن با دشمن میکنند، و این موجب ضعف دولتهاست. ما دیدیم که این پدر و پسر، که در ایران حکومت کردند، حکومت جابرانه، هم در زمان پدر همچو ملت پشت به او کرده بود که وقتی متفقین آمدند و همه جهات مملکت ما در خطر بود، وقتی که رضا شاه رفت، مردم شادی کردند …
شکستناپذیری دولت خدمتگزار مردم و موانع دخالت خارجی و عدم رشد
… ما غلبه کرد. این برای این بود که ارتش او هم وقتی که ملت را دید یک طرف میرود، پشت به او کرد، قوای خودش بر خود او پشت کرد، چون که دیدند که ملت را دید یک طرف میرود، پشت به او کرد، قوای خودش بر خود او پشت کرد؛ چون که دیدند که ملت یک راهی دارد و آنها راه مخالف. از این جهت، اینها غلبه کردند و دولتها اگر چنانچه با مردم تفاهم کنند و خدمتگزار مردم باشند، مردم پشتیبان آنها هستند و شکست برای آنها دیگر نیست، لکن مع الاسف هم دستهای خارجی نمیگذارد، و هم عدم رشد خود آنها.
اختلاف و بیتوجهی دولتهای اسلامی از مشکلات اصلی
آن چیزی که در نظر من از جمله مشکلات است، دولتهای اسلامی است. اگر دولتهای اسلامی به وظایف اسلامی خودشان عمل بکنند و دست از اختلافاتی که بین خودشان هست بردارند و همه تحت کلمه اسلام- همه- مجتمع بشوند، مشکلات ممالک همه حل خواهد شد. مع الاسف میبینیم که دستهای ناپاکی که در بین ملتها از اجانب هست نمیگذارند که تفاهم بین دولتهای اسلامی واقع بشود. چنانکه بین ملتها هم اختلاف ایجاد میکنند. اگر ما بیدار بشویم و به تبلیغات اسلام که یکی از تعلیمات بزرگش این است که: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ …
انتظار حمایت دولتهای اسلامی از ملت ایران، نه مخالفت با جنبش اسلامی
در هر صورت، شما به آنها تذکر بدهید. ما توقع نداریم [نسبت به ما] که یک مملکتی که برای اسلام قیام کرده، و [برای دفع] کسانی که مخالف با اسلام و با مصالح مسلمین بودهاند و دستهایی که به این مخالفان کمک میکردند ملت ما به رسم اسلام و با قدرت اسلام قیام کرده، متوقع نیستیم که کسانی که مسْلمند و دولتهای اسلامی هستند آنها خدای نخواسته مخالفتی با جنبش اسلامی داشته باشند. مخالفت با این، مخالفت با اسلام است یا خدای نخواسته یک موافقتی با دستگاههای دیگری که میخواهند باز اسلام را عقب بزنند، و یک رژیمهای فاسد بیاورند. ما همچو توقعی نداریم از دولتهایی که روسای دولت اسلام هستند، ما انتظار این را داریم که قدرتهای اسلامی تقویت کنند ملت ما را؛ نه اینکه- این طور که گفته میشود و نباید باور کرد- دولت کویت هم کمک بکند به مخالفین اسلام و به اشخاص منحرف. این اگر یک مطلبی باشد، این بر خلاف صلاح خود شما است؛ و بر خلاف صلاح مسلمین است. در حدود این حرفهایی که گفته شد.
امید به یاری نکردن دولتهای همسایه به معاندان اسلام و تضعیف جمهوری اسلامی
امام: ان شاء الله دولتهای همجوار، معاندین اسلام را یاری نداده و نخواهند داد؛ زیرا نمیتوان باور کرد که کشورهای اسلامی منافع و مصالحی در تضعیف جمهوری اسلامی ایران داشته باشند.
دشمن کردن حکومتهای مسلمان با یکدیگر و گماشتن مأموران اجانب بر آنها
… و قدرتی بود که گاهی با ژاپن و با شوروی مبارزه میکرد و غلبه میکرد، مع الاسف به واسطه همین که اجانب از این وحدت میترسیدند، وقتی در جنگ اول جهانی غلبه کردند، حکومت عثمانی را تکه تکه کردند و هر کس را بر جایی گماردند، و کوشیدند این حکومتها با هم دشمن شوند؛ زیرا میدانستند که مسلمین با این خزائن و این جمعیت اگر متحد شوند، برای امریکا و برای غرب حظی نیست؛ و شاید مسلمین آنها را تهدید میکردند، از این جهت حکومتها را با هم بد کردند؛ و اینها مامورین آنها بودند.
مانع شدن حکومتها از وحدت مسلمانان برای تأمین منافع خود
… نتوانستند شاه را نگه دارند. اینها وحدت کلمه را احساس کردند. پیشتر علمی بود، و الآن وجدانی و لمس. از این رو الآن قوای خودشان را بیشتر بسیج کردند تا اختلاف در ایران ایجاد کنند. در کردستان، در بلوچستان، در بین خوزستان، به بهانههایی میخواهند اختلاف بیندازند. و همین معنا باعث این است که اینها کوشش کنند بین برادران اسلامی وحدت کلمه حاصل نشود، به اینکه حکومتها را وادار کنند که به مبارزه هم بروند، و طرفداران خود را در[1] کشورهای اسلامی بگمارند. مشکل بزرگ، حکومتهای ماست که نمیگذارند وحدت حاصل شود؛ و آنها میخواهند منافع خودشان را تامین کنند.
تأسف از پشتیبانی نکردن از ملت ایران و حمایت برخی از شاه
… در عین حال باز این دولتها، دولتهای استفادهچیای که پشتیبانی اظهار میکنند، و دولتهای دیگری مثل دولتهای اسلامی، تا کنون از طرف دولتها پشتیبانی نسبت به ملت ایران اظهار نشده است. از ملتها شده است لکن از دولتها تا کنون هیچ اظهار پشتیبانی از ملت ایران نشده است. و این بسیار موجب تاسف است که دولتهایی خودشان را به اسم دولت اسلامی معرفی میکنند و مع ذلک در طول یک سال و بیشتر که ایران در خاک و خون کشیده شده است به دست عمال شاه، آنها اظهار پشتیبانی نکردند از ملت؛ بلکه بعضی آنها اظهار پشتیبانی از دولت هم کردهاند! پشتیبانی از شاه را هم بعضی از آنها اعلام کردهاند. و این موجب بسیارْ تاسف ماست.
لزوم بسیج همهٔ قوا برای یاری رزمندگان جبهه
اکنون که دولت غاصب اسرائیل، برای فتنهانگیزی بیشتر و تجاوز زیادتر به سرزمینهای عربی و ادامه دست غاصبانه در قبال صاحبان حق، بپاخاسته و آتش جنگ را برای چندمین بار شعلهور ساخته است، و برادران مسلمان ما در راه ریشه کن کردن این ماده فساد و آزادی فلسطین جان بر کف نهاده در جبهه نبرد و میدان شرف به جنگ پرداختهاند، بر عموم دولتهای ممالک اسلامی و خصوصْ دوَل عربی لازم است که با توکل به خدای متعال و تکیه بر قدرت لا یزال، همه قوا و نیروی خویش را بسیج ساخته به یاری مردان فداکاری که در خط اول جبهه چشم امید به ملت اسلام دوختهاند بشتابند، برای آزادی فلسطین و احیای مجد و شرف و عظمت اسلامی در این جهاد مقدس شرکت کنند؛ از اختلافات و نفاقهای خانمانسوز و ذلت بار دست برداشته، دست برادری به هم داده صفوف خود را فشرده و متشکل سازند؛ از قدرت پوشالی مدافعان صهیونیسم و اسرائیل نهراسند؛ از وعد و وعیدهای پوچ قدرتهای بزرگ، مغرور و مقهور نگردند؛ از سستی و مسامحه که شکست ننگ بار و عواقب …
اجرای نقشههای دشمنان اسلام از سر خودباختگی یا مأموریت
حملات علنی و مخفیانه دشمنان اسلام و تجاوزکاران بین المللی علیه قرآن مجید و احکام رهاییبخش اسلام از هر سو بشدت ادامه دارد؛ و بسیاری از دولتهای کشورهای اسلامی بر اثر خودباختگی یا ماموریت، مجری نقشههای شوم و خائنانه آنان میباشند؛ چه آنهایی که دم از اسلام زده، کنفرانس به اصطلاح اسلامی تشکیل میدهند، و چه آنانی که در کشور اسلامی الغاء مذهب کرده اسلام را از رسمیت میاندازند، همه دانسته یا ندانسته در یک مسیر حرکت میکنند و آن اجرای مقاصد شوم و استعماری دشمنان اسلام است که میخواهند این اوضاع نکبت بار جامعه اسلامی ادامه یابد، اسرائیل بر جان و مال و سرزمینهای ملت اسلام مسلط باشد، سیادت و سلطه استعمار در دنیای اسلام برای همیشه محفوظ بماند، برنامه توسعه طلبانه و ویرانکننده صهیونیسم در کشورهای اسلامی به مرحله اجرا درآید، و ملت اسلام و دولتهای کشورهای اسلامی همیشه خوار و ذلیل و اسیر دست تجاوزکاران بین المللی بوده دست تکدی و چشم کمک به استعمارگران جنایت پیشه داشته باشند و روی استقلال، آزادی، آسایش و امنیت نبینند.
لزوم حمایت از مجاهدان فلسطینی و رساندن سلاح و آذوقه به آنان برای حفظ استقلال خود
اکنون بر عموم مسلمین و دوَل کشورهای اسلامی، و خصوصْ بر دوَل عربی، لازم است برای حفظ استقلال خود، از این گروه مجاهد نگهداری کنند و به آنان کمک نمایند، و از رساندن اسلحه و آذوقه به آنان دریغ نورزند؛ و بر فداییان مجاهد لازم است با توکل به خدای متعال و تمسک به قرآن کریم، از کوشش در این راه مقدس دریغ ننمایند و سردیهای بعضی عناصر موجب سردی آنها نشود، و نیز اکیداً لازم است در هر نقطهای هستند با اهالی آنجا خوش رفتاری کنند و به وظایف اخوت ایمانی عمل نمایند.
غفلت سران دول اسلامی از مقاصد و احکام اسلام تحت تأثیر استعمار
من در این وقت کم و با عارضهای که به سینه من- یک قدری- عارض شده است نمیتوانم تمام مطالبی را که تصور کردهام تحویل بدهم؛ مهمات قضایا را به گوش ملت، به گوش شما آقایان میرسانم. من از اوضاع عمومی دول اسلامی بسیار متاسفم؛ از اوضاع خصوص ایران بسیار متاسفم. دولتهای اسلامی، چه سلاطین اسلام، چه روسای جمهوری اسلامی، چه نخست وزیران دول اسلامی، در تحت تاثیر استعمارْ غافل از مقاصد دیانت اسلام هستند؛ مطلع نیستند به مسائل اسلام؛ نمیخواهند مطلع بشوند به احکام اسلام؛ نمیتوانند با این وضعی که دارند مطلع بشوند که اسلام چه آورده است برای بشر، و بشر اگر اتباع کند از اسلام، به کجا خواهد رسید.
پرسش از علت غفلت سران دول اسلامی: جاهطلبی یا ترس
نباید سران ممالک اسلامی، روسای جمهور، سلاطین اسلام، وزرای ممالک اسلامی، نمایندگان مجالس ممالک اسلامی، نباید متنبه بشوند؟ واقعاً اینها نمیدانند مطلب را؟ یا میدانند و حب جاه و حب مقام آنها را وادار میکند که مطابق «دستورات» عمل کنند؟ شما آقایان باور میکنید که آنهایی که از مجاری امور مطلع هستند، یا دعوای اطلاع میکنند، این مطلب سطحی را که یک سید خمینی فهمیده است، آنها نفهمیده باشند؟! شما احتمال میدهید این معنا را؟! اگر فهمیده باشند- خدای نخواسته- یا مجذوب هستند و یا ترس در کار هست. چرا باید بترسند؟ برای اینکه اینها را دسته دسته کردهاند. دولت عثمانی به آن عرض و طول را حالا چند تا دولت کردهاند- همه کوچک، کوچک، کوچک. ملتهای بیچاره را، این ملت انبوه چند صد میلیونی را، در تحت اسارت یک عده از خدا بیخبر قرار دادهاند و آنها، آنها را استعمار …
انتقاد از غفلت و صفبندی دول اسلامی در برابر یکدیگر
چرا باید دول اسلامی غافل باشند از این معانی؟ چرا باید در داخله هر مملکتی این نحو انقلابات ایجاد بشود؟ چرا باید صفبندی بشود بین ممالک اسلامی؟ اینها «اتحاد سه جانبه» درست کنند در مقابل آنها، آنها اتحاد دیگری درست کنند در مقابل اینها، «وَ کُلٌّ یَلْعَنُ الْآخَر».[4] از خواب نباید بیدار بشوند؟ سلاطین اسلام که خودشان را چه میدانند و چه میدانند، نباید توجه به این معانی پیدا کنند؟ روسای جمهور اسلام که ممالک اسلامی را آن نحوه قبضه کردهاند، نباید تنبه پیدا بکنند؟
بیپاسخی اکثر آنان به ندای ایران و تضعیف جمهوری اسلامی
… توطئههای ابرچپاولگران و جنایتکاران کشورهای اسلامی خلاص شوند. و همه دیدند که اتحاد بین یک قشر کوچک 35 میلیونی با تمسک به قرآن مجید و اسلام عزیز چه معجزهای آفرید؛ و تمام قدرتهای بزرگ و کوچک پشتیبان محمد رضا مخلوع و قدرت عظیم رژیم سلطنتی را با شکست روبه کرد. مع الاسف دولتهای اسلامی اکثراً به ندای این ملت اسلامی- انقلابی، که میخواهد مجد اسلام را زنده کند و با سرفرازی و ارزشهای معنوی انسانی زندگانی کند، جوابی ندادند؛ بلکه با تبلیغات و اکاذیب مسموم خود درصدد تضعیف جمهوری اسلامی بوده و هستند. ما از تبلیغات امریکا و اسرائیل نگرانی نداریم. آنان از جمهوری
تأسف از دشمنی برخی دولتهای منطقه به نام اسلام
تاسف ما از مخالفت و دشمنی بعض دولتهای منطقه است که با اسم اسلام با اسلام و جمهوری اسلامی به مخالفت برخاسته، و هر روز با تهمتها و افتراها جمهوری اسلامی را مورد هجوم قرار میدهند. تاسفآور است که اسلام و قرآن کریم مسلمانان را به وحدت دعوت و از تفرقه و تنازع نهی میفرماید،[1] و بعض از دولتهای مدعی اسلام با امریکا و اسرائیل هم صدا شده و به تفرقه و تنازع بین مسلمین دامنمیزنند.