بیاعتنایی برخی دولتها به مردم خود و خودکامگی در برابر آنان
- بیاعتقادی و بیاعتنایی برخی از دولتها به مردم خود و اراده و عقیده و نیازهای آنان، و خودکامگی در برابر آنان.نامهای دیگر: دولتهای مسلمان، دولتهای کشورهای اسلامی
دولتهای کشورهای مسلمان و مسئولیت آنها در برابر ملتها و مسائل جهان اسلام.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:خطبههای نماز عید فطر— ۱۳۶۹/۰۲/۰۷
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
- بیاعتقادی و بیاعتنایی برخی از دولتها به مردم خود و اراده و عقیده و نیازهای آنان، و خودکامگی در برابر آنان.ملّت مسلمان ایران با مردم مسلمان بوسنی احساس نزدیکی و همدلی فراوانی دارند. این همدلی و همدردی، در میان همهی ملّتهای مسلمان وجود دارد و اگر همهی دولتهای کشورهای اسلامی، همچون دولت جمهوری اسلامی ایران، صادقانه در میدان حمایت از مردم مظلوم و مسلمان بوسنی و هرزگوین وارد میشدند، آنوقت مشخّص میشد که ملّتهای مسلمان جهان دارای چه قدرتی هستند.دولتها و ملّتهاى مسلمان نیز مسئولیّتى بزرگ دارند. کمترین چیزى که دولتهاى مسلمان میتوانند مطالبه کنند، تحویل دادن قاتلین و همکارانشان در ارتش صهیونیست، به فلسطینیان مسلمان براى اجراى قصاص شرعى و عزل فرماندهان آن ارتش است. البتّه علاج نهایىِ منحصر به فرد، خلع ید از صهیونیستهاى غاصب و تحویل فلسطین به فلسطینیان از هر مذهب و ملّت است.دشمن یک سنگر فتح کرده است و جلو آمده است امّا این فتح نهایى نیست، این فتح واقعى نیست، تودهنىاش را خواهد خورد. دنیاى اسلام باید پاتک کند و در همهجاى دنیاى اسلام بایستى جوانها، روشنفکران، علما، بخصوص علماى دین احساس مسئولیّت کنند. و من به رؤساى سیاسى دولتهاى اسلامى هم در همین جا میگویم که خیال نکنند که با کوتاه آمدن در یک چنین قضیّهى بزرگى، اسرائیل غاصب و پشت سر او آمریکا، تجاوزات خودشان و تعدّیات خودشان را متوقّف خواهند کرد؛ [اگر] یک قدم که جلو آمدند تسلیم شدید، یک قدم دیگر جلو مىآیند. تا حالا یک حربهاى داشتند آن کسانى که متمسّک به این شعار بودند، چرا از دست دادند؟ با چه تحلیل درستى؟ و جمهورى اسلامى ایران حرفش را از زبان امام بزرگوارش و از زبان ملّت ایران در این پانزده سال گفته است، باز هم حرف، همان است؛ حق با گذشت زمان کهنه نمیشود و ناحق …و من عرض بکنم که دولتهاى اسلامى این فرصت را امروز دارند که در جهت خواست ملّتهایشان و مصالح امّت اسلامى حرکت کنند؛ وَالّا اگر چنانچه آنها حرکت نکنند، دیرى نخواهد گذشت ــ ملّتها بیدار شدهاند ــ که ملّتها خودشان دست به کار خواهند شد و تصمیم خواهند گرفت. و امّت بزرگ اسلامى براى دیرزمانى تحمّل نخواهد کرد این وضعیّتى را که امروز با مسلمانها دارد انجام میگیرد.اگر دولتهای اسلامی به اسلام متمسّک شوند، ملتها با همه وجود از آنها حمایت خواهندکرد. آنوقت است که میتوانند در مقابل زورگوییها بایستند. امروز استکبار جهانی، هر کشوری را که در مقابل او دست به حرکتی بزند و منافعش را اندکی مورد تردید قرار دهد، توقّعش این است که همین کاری را که با عراق کرد بتواند با آن انجام دهد. چه چیزی مانع آنهاست؟ یک ملت زنده؛ یک ملت مقاوم و شجاع و ملتی که با دولتش همدست باشد. …اینجانب نظر رؤسای کشورهای اسلامی را به قدرت عظیمی که در اختیار آنان است جلب میکنم، و آن قدرت ملتهای مسلمان است. با پشتوانهی این قدرت شکستناپذیر، دولتهای اسلامی میتوانند در برابر ابرقدرت امریکا که امروز جبههی ضد اسلامی استکبار را سرپرستی میکند، بایستند و از حق ملتهای خود و نیز از ملتهای مسلمان مظلوم دفاع نمایند. اسلام بهترین تضمین برای ادارهی زندگی یک ملت است و در سایهی آن، ملتها میتوانند طعم آزادی و استقلال کامل را بچشند و از آن بهرهمند شوند، و ایمان اسلامی آحاد مردم در کشورهای مسلماننشین، بهترین پشتوانه برای چنین منظوری است.انتظار از دولتهای مسلمان آن است که به جای ترس و واهمه از اسلام - که امریکا و دیگر سردمداران استکبار سعی فراوان بر القاء چنین ترس و واهمهیی در سران کشورهای اسلامی دارند - به این آیین الهی به چشم نجاتبخش ملتهای خود و به مثابهی پیوندی میان ملتهای مسلمان یعنی اجزاء امت اسلامی نظر کنند و با آن برای خود قدرت و عزت فراهم آورند.امروز دولتهاى مسلمان باید احساس تکلیف کنند. قدرت دولتهاى مسلمان، اگر متّفق و همصدا باشند، از قدرت آمریکا بیشتر است. آمریکا به این منطقه محتاجتر است تا این منطقه به آمریکا. دولتها باید بدانند که خواست ملّتهاى مسلمان آن است که همهى آنها با هم به خواست مستکبرانهى آمریکا و اسرائیل پاسخ «نه» بگویند؛ این مطمئنترین اقدام براى حفظ خود دولتها و حفظ شرف و عزّت کشورهاى اسلامى است. باید از تهدید و تطمیع آمریکا و فشار تبلیغاتى مطبوعات صهیونیستى نهراسند و به نداى وظیفهى اسلامى و ملّى خود پاسخ گویند.دولتها و سران کشورهای اسلامی باید مخالفت خود را با این کنفرانس اعلام نمایند. ما هیئتهای متعدّدی را در مورد آگاه نمودن سران و دولتهای کشورهای اسلامی نسبت به این توطئهی شوم اعزام نمودهایم. ما مخالفت صریح خود با این کنفرانس را به طور مکرّر اعلام کردهایم.به هر حال، حج را بشناسیم. اینهایی که بنده عرض کردم، بخشی از نکات شناختی برای حج است. بدانید کجا میخواهید بروید، بدانید چه کار میخواهید بکنید. البتّه دولتهای اسلامی نقش زیادی دارند؛ دولتِ مهماندارِ حج، نقش بسیار زیادی دارد، تکلیف بزرگ و سنگینی دارند؛ مسئولین کشورها، علما، روشنفکران، نویسندگان، گویندگان، کسانی که جایگاه تأثیرگذار در بین مردم دارند و حرفشان اثر میگذارد، همهی اینها نقش دارند؛ اینها میتوانند دربارهی حقیقت حج برای مردم توضیح بدهند، مردم را تفهیم کنند و بر روی افکار عمومی مردم اثر بگذارند.… است؛ دولتهای اسلامی بایستی به این فکر کنند و در این راه حرکت کنند. جمهوری اسلامی دست خود را به سمت همهی دولتهای اسلامی دراز کرده، خود را با آنها برادر میداند ــ همچنان که آقای رئیسجمهور الان بیان کردند ــ خود را با آنها در یک جبههی کلّی و اساسی میداند. با هم همکاری کنیم، با هم همفکری کنیم، اتّحاد دنیای اسلام را حفظ کنیم؛ در آن صورت قدرتهای متجاوز، قدرتهای ستمگر، قدرتهای زورگو نخواهند توانست به دنیای اسلام تعرّض کنند، زور بگویند، باجطلبی کنند. امروز متأسّفانه باجخواهی و باجطلبی یک کار رایجی بین قدرتها شده. قدرتهای بزرگ در مقابل کشورها و دولتها و ملّتهای ضعیف از آنها باج میطلبند، صریح هم این را بیان میکنند. نگذاریم دنیای اسلام مواجه با باجطلبی آمریکا و امثال آمریکا بشود.… جنایات جنگی است. جنگ البتّه چیز سختی است بلاشک، منتها جنگ هم یک قواعدی دارد، یک قوانینی دارد، یک حدودی دارد. اینجور نیست که وقتی کسی با کسی میجنگد، همهی این حدود را زیر پا لگد کند و له کند، آنچنان که این باند جنایتکار حاکم بر فلسطین اشغالی دارند میکنند. دنیا باید در مقابل اینها بِایستد، دولتها باید بِایستند، دولتهای اسلامی بالخصوص باید بِایستند. بحث بر سر این نیست که کمک بکنند یا نکنند؛ اینکه جزو برترین محرّمات است؛ اندککمکی به این رژیم جزو زشتترین و بزرگترین گناهان است؛ در اینکه شکّی نیست؛ نه، باید در مقابلش بِایستند که این جنایات را انجام ندهد.دنیای اسلام مکلّف است، موظّف است، تکلیف دینی دارد که هر کس هر جور میتواند کمک کند، و حرام قطعی و جنایت واقعی است کمک به دشمن اینها از سوی هر کسی باشد. و متأسّفانه در دنیای اسلام، کسانی، قدرتهایی، دولتهایی هستند که به دشمنان این مردم مظلوم کمک میکنند؛ انشاءالله یک روزی، هم خودشان پشیمان میشوند و سزای این خیانت را خواهند دید، هم خواهند دید که بیفایده بوده است آنچه انجام دادند.روز قدس فرصت خوبی است برای همدلی و همبستگی با مردم مظلوم فلسطین و روحیه دادن به اینها و قدرت افزودنِ اینها تا حقیقتاً بتوانند در این میدانها حضور پیدا کنند. البتّه متأسّفانه دولتهای اسلامی در این زمینه خیلی کم میگذارند، خیلی بد عمل میکنند؛ خیلی بیشتر از این باید برای فلسطین تلاش کرد و کار کرد و حرف زد. حالا خیلی از اینها عمل که نمیکنند، حتّی بعضیهایشان حاضر نیستند درست هم حرف بزنند؛ حرف درست و حسابی به نفع مردم فلسطین. اینکه ما خیال کنیم راه کمک به فلسطینیها ارتباط گرفتن و ایجاد رابطه با رژیم صهیونیستی است، جزو آن اشتباهات بسیار بزرگ است. چهل سال قبل از این، مصریها این خطا را کردند؛ مصر و اردن با رژیم صهیونیستی ارتباط برقرار کردند؛ آیا جنایات رژیم صهیونیستی در این چهل سال …یا «لا تَرکَنوا اِلَی الَّذینَ ظَلَموا»؛[14] به کسی که ستمگر است، به ظالم اعتماد نکنید، گرایش پیدا نکنید -«رکون» یعنی میل پیدا کردن و گرایش پیدا کردن و اعتماد به او کردن- به آدم ظالم اعتماد نکنید. نتیجهی اعتماد کردن به ظالم همین میشود که شما میبینید دولتهای مسلمان، مجموعههای اسلامی به ظالمترین و ستمگرترین عناصر عالَم اعتماد میکنند و نتیجهاش را دارند مشاهده میکنند و میبینند.… دشمن را به عقب برانید. خودِ این ترسانندهی از افراد ظالم که به انسان میگوید از این و از آن بترسید، از این قدرتها بترسید و ملاحظه کنید، شیطان است؛ که ما در طول تاریخ هم مشاهده میکنیم کسانی که از این قدرتها ترسیدهاند، دچار آزمونهای سخت و تلخ زندگی شدهاند. امروز قدرتهای اسلامی، دولتهای اسلامی ملاحظهی قدرتهای ظالم دنیا را میکنند، از آنها میترسند و قدرت خودشان را ندیده میگیرند؛ نتیجه این میشود که تو سرشان میخورد.… آسیا، رژیم غاصب صهیونیست در امنیّت به سر ببرد، [ولی] مسلمانها به جان هم بیفتند! این حقیقت و واقعیّتی است که امروز وجود دارد؛ و این کار، کار دشمنان اسلام است؛ کار آمریکا است، کار صهیونیسم بینالمللی است، و کارِ ادامههای آنها و همکاران آنها در این منطقه است. با کمال تأسّف باید قبول کنیم که در درونِ خودِ امّتِ اسلامی و دولتهای اسلامی، کسانی هستند که همان کاری را که آمریکا میخواهد و صهیونیست میخواهد، انجام میدهند؛ مخارجش را عهدهدار میشوند، مقدّماتش را فراهم میکنند، ابزار آنها میشوند؛ برای چه؟ برای جراحت وارد کردن بر پیکر امّت اسلامی. در یک چنین شرایطی اتّحاد امّت اسلامی اوجب واجبات است؛ باید دُور هم جمع بشویم.این مسئلهی برائت که ما روی آن اینهمه تأکید کردیم و امام بزرگوار به این مضمون گفتند که قبول ندارند حجّ بیبرائت را،[3] رازش این است. در حج، امّت اسلامی میتواند مواضع صحیح و مورد اتّفاق و قبول خود را بیان کند؛ مورد قبول و اتّفاق چه کسی آقا؟ ملّتها، شعوب. دولتها ممکن است جور دیگری فکر کنند، جور دیگری عمل بکنند -که میبینیم خیلی از دولتهای مسلمان متأسّفانه راهی غیر از خواست ملّتهایشان در پیش میگیرند و حرکت میکنند- امّا دل ملّتها چیز دیگر است. اینجا جایی است که ملّتها میتوانند موضع خود را در قضایای مختلف ابراز کنند.… امّت وارد شده است و وارد میشود؛ مهمترین اینها اختلاف است. سعی دشمنان اسلام این است که بین گروههای مسلمان به بهانههای مختلف ایجاد اختلاف کنند، شقاق و دشمنی ایجاد کنند؛ به بهانهی قومیّت، به بهانهی مذهب، به بهانهی جغرافیا، به بهانهی مشکلات ارضی و مرزی؛ همهی این بهانهها در اختیار آنها قرار گرفته است و متأسّفانه دشمن استفاده میکند و ما که مسئولان دولتهای اسلامی هستیم، از این کار دشمن غفلت میکنیم.نقطهی مقابل این آموزش قرآنی، آموزش استعماری است: اختلاف میان مسلمانان. یک عده، یک عدهی دیگر را تکفیر کنند، لعن کنند، خود را از آنها بری بدانند. این چیزی است که امروز استعمار میخواهد؛ برای اینکه ما با هم نباشیم. متأسفانه بعضی از دولتهای اسلامی و حکومتهای اسلامی فریب میخورند؛ آنها هم داخل بازی دشمن میشوند؛ فریب دشمن را میخورند، برای دشمن کار میکنند؛ گاهی دانسته، گاهی هم ندانسته.… و منطقی است که افکار عمومی جهانی آن را بدرستی درک میکند و میتواند از حمایت ملتها و دولتهای مستقل برخوردار شود. البته انتظار نداریم که صهیونیستهای غاصب بهآسانی به آن تن در دهند، و اینجاست که نقش دولتها و ملتها و سازمانهای مقاومت شکل میگیرد و معنی مییابد. مهمترین رکن حمایت از ملت فلسطین، قطع پشتیبانی از دشمن غاصب است؛ و این وظیفهی بزرگ دولتهای اسلامی است.من به شما عرض کنم؛ سالهای متمادی تلاش شده است که بین معارف قرآنی و دلهای جامعهی مسلمانان و امت اسلامی فاصله ایجاد شود؛ الان هم تلاش میشود. الان در بعضی از کشورهای اسلامی رؤسای مسلمان این کشورها به خاطر رعایت دشمنان اسلام، حاضرند فصل جهاد را از تعلیمات اسلامیشان خارج کنند. حاضرند معارف قرآنی را در آنجائی که به منافع آنها صدمه میزند، از تعالیم عمومی خودشان، در مدارسشان و بین جوانهایشان خارج و دور کنند. امروز هم این تلاش هست.… خاورمیانهی اسلام خواهد بود؛ کما اینکه مسئلهی فلسطین یک مسئلهی اسلامی است. همهی ملتها در مقابل فلسطین مسئولند. همهی دولتها در مقابل فلسطین مسئول هستند؛ چه دولتهای مسلمان، چه دولتهای غیر مسلمان. هر دولتی که ادعای طرفداری از انسانیت را دارد، مسئول است؛ منتها وظیفهی مسلمانها وظیفهی سنگینتری است. دولتهای اسلامی موظفند و باید به این وظیفه عمل بکنند و هر دولتی که به وظیفهی خود در قضیهی فلسطین عمل نکند، لطمهی آن را خواهد دید؛ چون ملتها بیدار شدند و از دولتها مطالبه میکنند و دولتها مجبورند نسبت به این قضیه تن بدهند و تسلیم بشوند.… منطقهای و شخصی و محلی بداند، دچار همان خواب خرگوشیای است که پدر ملتها را تا حالا درآورده است. نه، این قضیهی غزه، فقط قضیهی غزه نیست؛ قضیهی منطقه است. فعلاً آنجا نقطهی ضعیفتر است، تهاجم را از آنجا شروع کردند و اگر موفق شدند، دست از سر منطقه بر نمیدارند. دولتهای کشورهای مسلمانی که حول و حوش آن منطقه هستند و کمکی که باید بکنند و میتوانند بکنند، نمیکنند، دارند اشتباه میکنند؛ اشتباه میکنند. هر چه در این منطقه میخ اسرائیل بیشتر فرو برود، تسلط استکبار بیشتر بشود، بدبختی این دولتها و ضعف و ذلت این دولتها بیشتر خواهد شد. چرا ملتفت نیستند؟ و دولتها، ملتها را هم دنبال خودشان به ذلت میکشانند. یک دولت ذلیل و مطیع و وابسته، یک ملت را مطیع و ذلیل و وابسته میکند. این است که ملتها باید به خود بیایند.رحمت و رضوان خدا بر امام بزرگوار ما که این روز را به عنوان روز دفاع از ملت فلسطین معین کردند. ان شاءاللَّه روز قدس همهی مردم ما و امیدواریم بخش عظیمی از مردم کشورهای اسلامی از این فرصت استفاده کنند و حق مردم فلسطین را ادا کنند و انشاءاللَّه دولتهای مسلمان هم به وظیفهی بزرگ خودشان که کمک به دولت حماس در فلسطین و کمک به ملت فلسطین است، عمل کنند.… صهیونیستی از درون خود نیروئی ندارد، قدرتی ندارد، توانائی ایستادن روی پای خود را ندارد. امروز دو عامل رژیم صهیونیستی را سرِ پا نگه داشته است: یکی حمایت بیقید و شرط وقیحانهی آمریکا از این رژیم منحط؛ و دیگری حمایت نکردن دولتهای عربی و اسلامی از مردم فلسطین. متأسفانه بسیاری از حکومتها و دولتهای مسلمان، امروز آنچنان که باید به وظیفهی خود در قبال فلسطین عمل نمیکنند و با ملتهایشان همصدا نیستند. اگر آنها هم با ملتهای خود همصدا شوند و از ملت مظلوم فلسطین دفاع کنند، وضعیت در منطقه بکلی تغییر خواهد کرد. این خواست عمومی ملتهاست و این همان گسترشی است که امام بزرگوار ما خبر داده بود.… مشغول بحث و جدل میشوند، بسیاری از حرفهای منطقی لگدمال خواهد شد. حرفهای منطقی را هم دیگر کسی نمیشنود. نگذارند؛ بخصوص روشنفکرانشان و علمایشان مراقب باشند، نصیحت کنند و اعلان کنند این اتحادی را که ما دنبالش هستیم و مکرر گفتهایم. سیاستمدارانشان هم همینطور؛ رؤسای کشورهای اسلامی بدانند: عزت و اقتدار اسلام، قوتِ آنهاست؛ قوت جمهوری اسلامی، مایهی پشتگرمىِ آنهاست. از اول پیروزی انقلاب، تبلیغات سیاسی دشمنان انقلاب، بنا را بر این گذاشت که مسلمانان اطراف جمهوری اسلامی را از دولت جمهوری اسلامی بترساند؛ سعیشان این شد که کشورهای عربی، کشورهای خلیج فارس، آنطرفتر و آنطرفتر را از جمهوری اسلامی بترسانند. بیست و چند سال است …انرژی هستهای که برای ملت ایران یک دستاورد بومی است، افتخار اینجاست. این، برای دنیای اسلام مایهی افتخار است. اینکه حالا بنشینند امریکاییها و انگلیسیها و چند تا از دولتهای عربی - یکی یا چند تا - راجع به انرژی هستهای ایران و اینکه باید ما نگذاریم، باید تحریم کنیم، باید چه کنیم، باید خیال اسرائیل را از این جهت آسوده کنیم، با هم بحث کنند، این از طرف دولتهای اسلامی یک خطای سیاسی است. دولتهای اسلامی باید افتخار کنند؛ باید بدانند این قوت، قوتِ آنهاست.… هرگونه ضعف و سست عنصری و غرضورزی و کوتاهی آنان میتواند به فاجعه منتهی شود. علمای دین در برابر اختلاف افکنی مذهبی ساکت ننشینند؛ روشنفکران در دمیدن روح امید در جوانان کوتاهی نکنند؛ سیاستمداران و زمامداران، مردم خود را در صحنه نگهدارند و به آنان تکیه کنند؛ دولتهای اسلامی همبستگی میان خود را تقویت کنند و از این قدرت حقیقی در برابر تهدید سلطه گران بهره مند شوند.