تحمیل دولت دلخواه بر عراق و رد حاکمیت اسلامی خواستهٔ مردم
درباره مسائل بسیار مهمّی هم که در همسایگی ما در عراق میگذرد و دلها و چشمهای دنیا متوجّه آن است، فقط یک جمله عرض کنم: صحنه عراق، صحنه عبرت و افشای خیلی از حقایق برای ملتها شد. کسانی که پرچم دمکراسی را در دنیا در دست گرفته بودند، صریحاً اعلان میکنند که در عراق مردم حق دارند دولتی را که ما میخواهیم، سرِ کار بیاورند! این شد مردمسالاری!؟ این شد دمکراسی!؟ صریحاً اعلام میکنند که اگر همه مردم عراق بخواهند یک حاکمیت اسلامی سرِ کار بیاید، ما قبول نمیکنیم! معنای مردمسالاری آقایان معلوم شد. دمکراسىِ امریکایی همه جا همینطور است؛ در خودِ امریکا هم همینگونه است. چند سال قبل یک شخصیت امریکایی که از دو حزب حاکم امریکا نبود، پول زیادی خرج کرد، جنجال زیادی هم به راه انداخت تا در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کند. تا …
افسانه بودن دموکراسی ادعایی سردمداران آمریکا به نشانهٔ تقلبهای بزرگ
آنچه که امروز به طور مسلّم میشود فهمید، این است که این دمکراسیای که سردمداران رژیم امریکا از آن دم میزنند، افسانهای بیش نیست؛ این یک چیز حقیقی نیست؛ نشانهاش این است که این دمکراسی در سر راه خود با اینگونه موانع مواجه میشود؛ یعنی با تقلّبهای بزرگ و تعیینکنندهای که راه حل و علاجی هم برای آن وجود ندارد. البته سر و ته قضیه را بهگونهای به هم خواهند آورد و نخواهند گذاشت حقایق قضایا معلوم شود؛ اما حقیقت قضیه، یک فساد درونی و همهگیر در سطوح مختلف است. ملت امریکا در انتخابات شرکت ضعیف میکند؛ بعد هم که شرکت میکند، نتیجه انتخابات اینگونه میشود! اینها ضعف ساختاری …
ادعای الگو بودن با دموکراسی مبتنی بر تبلیغات دروغین
… ضعفهای اساسی است. انسان این ضعفهای اساسی را، هم در زمینههای اخلاقی و هم در زمینههای اجتماعی و سیاسی میبیند. امروز شما یکی از علامتهای این ضعف ساختاری آن رژیم را در همین دعواهایی که بر سر انتخابات ریاست جمهوری در کشور امریکا در جریان است، مشاهده میکنید. اینها میخواهند الگوی دنیا باشند! اینها میخواهند دمکراسی را به خیال خودشان به مردم دنیا یاد بدهند؛ دمکراسىِ مبتنی بر تبلیغات دروغین و تزویر تبلیغاتی! این اخیراً معلوم شد؛ البته برای بسیاری از پیش معلوم بود.