رفتن به محتوای اصلی

دفاع مقدسرویداد

نام‌های دیگر: جنگ هشت‌ساله، دفاع هشت‌ساله

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

دفاع هشت‌سالهٔ ایران در برابر حملهٔ رژیم بعث عراق.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در هشتمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد— ۱۳۶۵/۰۶/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۶۵ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۵۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۶۵همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

در مورد قضیه‌ی اصل جنگ: اولاً این جنگ، یک جنگ دفاعی بود. جنگ دفاعی با جنگ تهاجمی دو فرق عمده در معنا و مضمون دارد؛ یک فرق این است که جنگ تهاجمی، حاکی از خوی تجاوزطلبی است؛ اما جنگ دفاعی این‌طور نیست. دوم اینکه جنگ تدافعی و دفاعی، محل بروز غیرت و تعصب و وفاداری عمیق انسانها به آرمانهایی است که به آنها پایبند است؛ حالا یا این آرمانها وطن است یا بالاتر از آن؛ یعنی دین و عقیده و اسلام. در جنگ تهاجمی، این مطرح نیست. فرض کنید امریکا که به عراق حمله میکند، سرباز امریکایی نمیتواند ادعا کند که این کار را دارد برای عشق به وطن خود میکند؛ عراق به وطن او چه ربطی دارد؟! در خدمت اهداف دیگری است. اما اگر عراقی در داخل کشور خود، در مقابل این حمله و این هجوم نظامی و حضور نظامی ایستادگی کرد، معنای این ایستادگی، دفاع از وطن، دفاع از هویت ملی و دفاع از ارزشهایی است که این به آن پایبند است. جنگ دفاعی و جنگ هجومی، این دو تفاوت را دارد.
هویّت دفاع مقدّس این است: دشمنیِ دشمنانِ قدرتمندِ جهانی این جنگ را به وجود آورد و عظمت و فداکاری جوانان ما این جنگ را به نفع ما تمام کرد. آنها با آن نیّت جنگ را شروع کردند که انقلاب اسلامی را بکلّی از بین ببرند، اینها با این روحیه وارد میدان شدند و کاری کردند که انقلاب اسلامی روزبه‌روز قوی‌تر و ریشه‌دارتر شد و نظام جمهوری اسلامی قوی‌تر شد؛ این هویّت دفاع مقدّس است. این هویّت را باید حفظ کرد، این را باید پاسداری کرد. کار شما، حرکت راهیان نور از سراسر کشور، این چند میلیون نفری که از پیر و جوان هر سال حرکت میکنند و به این سمت میروند، در واقع یکی از جلوه‌های پاسداری از آن دوران نورانی و از این حقیقت نورانی است، یعنی حقیقت دفاع مقدّس.

شاهدها (۱۰ پاراگراف)

دستاوردهای مقاومت شش‌ساله در آبدیده کردن ملت و معرفی اسلام و نظام

این شش سال مقاومت دستاوردهاى زیادى داشت: ملّت ما را آبدیده کرد؛ اسلام را در دنیا به ‌‌‌عنوان یک قدرت بسیج عظیم توده‌‌‌ها معرّفى کرد؛ جمهورى اسلامى را به‌‌‌ عنوان یک نظام تثبیت‌‌‌‌شده‌‌‌اى که آن ‌‌‌قدر پایه‌‌‌هایش مستحکم و تثبیت‌‌‌‌شده است که با یک جنگ شش‌‌‌‌ساله حتّى تکان نمیخورد، معرّفى کرد؛ ملّت ما را در نظر ملّتهاى دنیا به ‌‌‌عنوان یک ملّت مقاومى که به این آسانى‌‌‌ها نمیشود چیزى را بر او تحمیل کرد، نشان داد؛ به دشمنان ما تفهیم کرد که شروع جنگ با ایران و وارد شدن به یک چنین ورطه‌‌‌اى، براى آنها یک منجلاب است. سرگذشت صدّام و حزب بعث عراق عبرتى شد براى همه‌‌‌ى کسانى که احتمالاً سوداى حمله‌‌‌ى به جمهورى اسلامى را در سر میپختند؛ و براى تاریخ یک تجربه شد و براى ملّتهاى …

مقاومت، فداکاری و حضور بی‌هراس همهٔ قشرها، رمز اقتدار ملت در جنگ

بحثم را تمام کنم، قدرى طول کشید. آخرین تجربه و درسى که میخواهم امروز ذکر بکنم، درسى است که خود ملّت باید بگیرد. برادران و خواهران عزیز! ما مردم ایران از این شش سال باید درس بگیریم. در این شش سال آن چیزى که ما را در این حد از اقتدار و تسلّط و به دست آوردن ابتکار عمل در جنگ رساند، چه بود؟ مقاومت، فداکارى، حضور در میدانهاى نبرد، نترسیدن و نهراسیدن. همه‌‌‌ى قشرها در این راه همکارى کردند. همه‌‌‌ى کسانى که میتوانستند کمک کنند و در دلشان ایمانى بود ــ که اکثریّت مُعْظمِ این مردم هستند ــ کمک کردند. مسئولین در کنار مردم، مردم در کنار مسئولین در میدانهاى جنگ و در میدانهاى پشت جبهه حضور یافتند. این وحدت و هماهنگى مردم، این علاقه‌‌‌مندى، این شهادت‌‌‌طلبى، این ایثارگرى [مربوط به یک قشر نیست]؛ این شهداى ما مال یک قشر نیستند؛ از همه‌‌‌ى قشرها، از همه‌‌‌ى …

مقایسهٔ جبههٔ ایمان و نور جمهوری اسلامی با جبههٔ ظلمات و ضعف رژیم عراق

امروز بعد از گذشت این شش سال ما وقتى این دو جبهه ــ جبهه‌‌‌ى جمهورى اسلامى و جبهه‌‌‌ى رژیم عفلقى ــ را در مقابل هم نگاه میکنیم، جبهه‌‌‌ى جمهورى اسلامى را جبهه‌‌‌ى ایمان، جبهه‌‌‌ى نور، جبهه‌‌‌ى قوّت و قدرت حقیقى و مادّى و معنوى با هم، جبهه‌‌‌ى آگاهى و جبهه‌‌‌ى امید مى‌‌‌بینیم و جبهه‌‌‌ى مقابل را جبهه‌‌‌ى ظلمات، جبهه‌‌‌ى نومیدى، جبهه‌‌‌ى ضعف، جبهه‌‌‌ى وابستگى، جبهه‌‌‌ى عدم اعتقاد به کارى که دارند میکنند و ناآگاهى. این قدرت را، این عظمت را، این تثبیت را، این دست بالاتر و برتر را ما از این حضورمان در جبهه‌‌‌ها، از این ایمانمان، از این تحرّک شجاعانه‌‌‌مان، از نهراسیدنمان، از همه شرکت کردنمان داریم. این تجربه و این درس را باید تا لحظه‌‌‌ى پیروزى نهایى ادامه بدهیم.

دفاعی بودن جنگ از آغاز و ورود به خاک عراق در ادامهٔ آن

جنگ ما از آغاز به صورت دفاع شروع شد و تا این ساعت هم ما در حال دفاع هستیم. علت هم این است که حتی ورود ما به خاک عراق، در ادامه‌ی دفاع مقدس ماست. البته دشمن طبعاً مایل است که هنگامی که میتواند و احساس قدرت میکند، وارد مرزهای ما بشود، تا هر وقتی که میتواند در آن‌جا بماند، ویرانگری بکند، تخریب بکند، افراد نظامی و غیرنظامی را به قتل برساند، زندگی را ناامن بکند، هر وقت هم که تاب نیاورد و نتوانست بماند، …

دفاعی بودن جنگ حتی پس از ورود به خاک عراق

بنابراین ما، تا وقتی که در پشت مرزهای خودمان میجنگیدیم که روشن بود داشتیم دفاع میکردیم از خاک خودمان. آن وقتی هم که وارد خاک عراق شدیم، باز به دنباله‌ی همین مسأله است. ما مجازات متجاوز و گوشمال دادن به متجاوز را یکی از هدفهای ادامه‌ی جنگ ذکر کردیم و همین هم هست. البته این را هم باید بگویم که هنوز در مرزهای ما، همه‌ی مناطق از دشمن پاکسازی نشده است. ما هنوز مناطقی را داریم که از جمله نفت‌شهر و بخشی از مراکز دیگر مرزىِ ما که …

حرکت تکاملی شش‌ساله و قوی‌تر شدن روزافزون مقاومت مردم

… عراقى به فرودگاه تهران نگذشته بود که من از همان منطقه عبور میکردم، مردم جمع شده بودند اطراف نرده‌‌‌هایى که مشرف به فرودگاه بود و شعار میدادند و فریاد میکشیدند که به ما اجازه بدهید ما برویم دفاع کنیم یا برویم از این مناطق حفاظت کنیم. این روحیه‌‌‌ى مردم بود. در طول این شش سال هم یک روز اتّفاق نیفتاد که مردم در دفاع و در مبارزه سست بشوند و هر روزى که گذشته، حضور مردم قوى‌‌‌تر و دفاع آنها مصمّمانه‌‌‌تر و حرکت آنها شجاعانه‌‌‌تر بوده. شش سال ما یک حرکت تکاملى در سمت دفاع مقدّس داشتیم؛ پس شش سال افتخار است. شروع جنگ، یعنى شروع افتخارات این ملّت؛ شروع تهاجم دشمن، یعنى شروع دفاع مقدّس ما؛ شروع شعله‌‌‌ور شدن آتش خیانت استکبار، یعنى شروع بُروز شجاعت همه‌‌‌ى قشرهاى ملّت براى ایستادگى در مقابل استکبار؛ پس این افتخار دارد. هفته‌‌‌ى جنگ، هفته‌‌‌ى افتخار است؛ هفته‌‌‌ى …

عبث بودن امید دشمن به تردید ملتی که در اوج قدرت دشمن تسلیم نشد

… را در دهان آنها میگذارند یا در ذهن آنها تزریق میکنند ــ ممکن هم هست اینها بیچاره‌‌‌ها ندانسته کار میکنند ــ و اینها بنا میکنند درباره‌‌‌ى ادامه‌‌‌ى دفاع مقدّس بحث کردن، براى ایجاد تردید در ذهن مردم. خب، این هم یک کار عبث و بیهوده‌‌‌اى است؛ این یک اشتباه است. این ملّتى که وقتى دشمنش قوى بود، با او جنگید و تسلیم نشد، یقیناً آن روزى که دشمنش به این حالت ضعف و عجز افتاده، دست از او بر نخواهد داشت. آن ملّتى که صداى گلوله‌‌‌هاى دشمن را در اهواز و دزفول مى‌‌‌شنید و آتش دشمن را در شهرهاى دوردست روى تن خودش حس میکرد، در عین حال مقاومت میکرد و مبارزه میکرد و نمیترسید، امروز که سرپنجه‌‌‌ى قدرتمندش گلوى دشمن را دارد فشار میدهد، آیا ممکن است که در ادامه‌‌‌ى این مبارزه و جنگ مردّد بشود؟ طبیعى است که نمیتواند یک چنین امیدى منطقى و معقول باشد. در عین حال این اشتباه را باز هم تکرار میکنند. مردم ما حقیقت جنگ را فهمیده‌‌‌‌اند، ماهیّت این تجاوز و حمله را درست تشخیص داده‌‌‌‌اند، تکلیف اسلامى خودشان را هم فهمیده‌‌‌‌اند. شما ببینید از نقاط مختلف …

احساس سربلندی و قدرت ملت، نه خسارت، پس از شش سال جنگ

… را خرج کنیم که اسلام چهارده قرن بماند. مى‌‌‌ارزد که ما جانهایمان را، جوانهایمان را، خودمان را فدا کنیم تا ارزشهاى اسلامى و جمهورى اسلامى و حاکمیّت اسلام و قرآن بماند. این دستاوردهایى که ما این شش سال پیدا کردیم، این فداکارى‌‌‌ها را هم در کنارش لازم داشت. ملّت ما با این شش سال تجربه‌‌‌ى ممتدّى که برایش پیدا شده، احساس خسارت نمیکند؛ احساس سربلندى میکند، احساس قدرت میکند.

امید به آینده‌ای کوتاه‌تر و درخشان‌تر از شش سال گذشته

ما شش سال پُرافتخار را پشت سر گذاشتیم. آینده‌‌‌ى ما هم از آنچه گذشته، به فضل پروردگار بهتر خواهد بود؛ هم زمان کوتاه‌‌‌تر، هم نتایج درخشان‌‌‌تر. امّا در ملاحظه‌‌‌ى آن شش سال گذشته، برخورد میکنیم به تجربیّاتى که احساس میکنیم از تجربه‌‌‌هاى گذشته همه باید براى آینده استفاده کنند. حتّى ابرقدرت‌‌‌ها و قدرتهاى بزرگ جهانى هم از این شش سال یک تجربه‌‌‌هایى باید به دست آورده باشند؛ اشتباهات گذشته را در آینده …