رفتن به محتوای اصلی

دفاع مقدسرویداد

نام‌های دیگر: جنگ هشت‌ساله، دفاع هشت‌ساله

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

دفاع هشت‌سالهٔ ایران در برابر حملهٔ رژیم بعث عراق.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در هشتمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد— ۱۳۶۵/۰۶/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۶۵ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۵۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

در مورد قضیه‌ی اصل جنگ: اولاً این جنگ، یک جنگ دفاعی بود. جنگ دفاعی با جنگ تهاجمی دو فرق عمده در معنا و مضمون دارد؛ یک فرق این است که جنگ تهاجمی، حاکی از خوی تجاوزطلبی است؛ اما جنگ دفاعی این‌طور نیست. دوم اینکه جنگ تدافعی و دفاعی، محل بروز غیرت و تعصب و وفاداری عمیق انسانها به آرمانهایی است که به آنها پایبند است؛ حالا یا این آرمانها وطن است یا بالاتر از آن؛ یعنی دین و عقیده و اسلام. در جنگ تهاجمی، این مطرح نیست. فرض کنید امریکا که به عراق حمله میکند، سرباز امریکایی نمیتواند ادعا کند که این کار را دارد برای عشق به وطن خود میکند؛ عراق به وطن او چه ربطی دارد؟! در خدمت اهداف دیگری است. اما اگر عراقی در داخل کشور خود، در مقابل این حمله و این هجوم نظامی و حضور نظامی ایستادگی کرد، معنای این ایستادگی، دفاع از وطن، دفاع از هویت ملی و دفاع از ارزشهایی است که این به آن پایبند است. جنگ دفاعی و جنگ هجومی، این دو تفاوت را دارد.
هویّت دفاع مقدّس این است: دشمنیِ دشمنانِ قدرتمندِ جهانی این جنگ را به وجود آورد و عظمت و فداکاری جوانان ما این جنگ را به نفع ما تمام کرد. آنها با آن نیّت جنگ را شروع کردند که انقلاب اسلامی را بکلّی از بین ببرند، اینها با این روحیه وارد میدان شدند و کاری کردند که انقلاب اسلامی روزبه‌روز قوی‌تر و ریشه‌دارتر شد و نظام جمهوری اسلامی قوی‌تر شد؛ این هویّت دفاع مقدّس است. این هویّت را باید حفظ کرد، این را باید پاسداری کرد. کار شما، حرکت راهیان نور از سراسر کشور، این چند میلیون نفری که از پیر و جوان هر سال حرکت میکنند و به این سمت میروند، در واقع یکی از جلوه‌های پاسداری از آن دوران نورانی و از این حقیقت نورانی است، یعنی حقیقت دفاع مقدّس.

شاهدها (۵۹۹ پاراگراف)

استفادهٔ حداکثری از تجربهٔ جنگ در دوره‌های نظامی و زنده نگه داشتن آن

… را در میدان عمل مى‌آزماید یا اساساً در میدان عمل مى‌آموزد؛ میدان عمل یک چیز فوق‌العاده است و شما این را داشته‌اید. ممکن است افرادى از شما جنگ را ندیده باشند و نیازموده باشند امّا ارتش جمهورى اسلامى سرشار از تجربه‌هاى میدان جنگ است؛ کدام دانش بالاتر از این؟ من بارها گفته‌ام، باز هم تکرار میکنم: از تجربه‌ى جنگ در دوره‌هاى نظامى حدّاکثر استفاده بشود؛ هم به ‌منظور استفاده‌ى از جنبه‌ى علمى وقایع جنگ ــ که البتّه مهم است ــ و هم به ‌منظور زنده نگه داشتن آن روزهاى پُرافتخار. باید آن ساعات دشوارى را که شما در آن سخت‌ترین لحظات عمر را تجربه کرده‌اید و آزموده‌اید از یاد نرود؛ مگر شوخى است که جنگ هشت‌ساله‌اى را یک ملّتى با نیروهاى مسلّحش با این‌همه افتخار، با این‌همه سرافرازى بگذراند؟ چه کسى در این جنگ به ما کمک کرد؟ و چه کسى در این جنگ به دشمن ما کمک نکرد؟ مگر این چیز کمى است؟

لزوم اشارهٔ همهٔ جلوه‌های ارتش و سپاه به روزهای پرافتخار جنگ

و من بجد معتقدم که در ارتش و سپاه، همه‌ى پدیده‌هایى که چشم را به خود جلب میکند، به‌ نحوى انگشت اشاره‌اى به آن روزهاى پُرافتخار داشته باشد؛ حتّى همین سرودهایى که در این مجالس خوانده میشود و نواخته میشود ــ که البتّه بسیار خوب و مورد سپاس است ــ [باید] به ‌جاى تعریف یک شخص، بپردازند به تعریف آن انبوه انسانهایى که ساعات پُرافتخارى را گذراندند و این کشور را، این جامعه را، این تاریخ را، دستگاه رهبرى را، دستگاه اداره‌کننده‌ى کشور را در دنیا سربلند کردند. بنده در دوران جنگ مسافرتهاى متعدّدى به سراسر دنیا کرده‌ام و دیده‌ام تأثیر فداکارى‌هاى شما را در عظمت ایران، در خلق یک نماى پُرافتخار براى کشور ایران، براى ملّت ایران، در تصویر صحیحى از این انقلاب باعظمت و شکوهمند و در آبرو بخشیدن به اسلام که همه میدانستند …

جنگ با همهٔ مصیبت‌هایش از نفحات ارزشمند الهی

… ــ بر حسب آنچه معتاد[4] ما مردم عادّى است ــ با مادّیّات داشته است، و بر پایه‌ى افکار الهى و معنوى، این را در ایران اسلامى مشاهده کنید، ببینید این چه نفحه‌ى عظیمى از سوى پروردگار بود. خود وجود آن مرد و سخنان او، یکى از نفحات بود که آن یکى از دست ما گرفته شد. یکى دیگر از نفحات بسیار ارزشمند الهى و از آن دریچه‌هاى بهشتى که باز شد به روى ما، همین جنگ پُرمصیبت و پُردردسر بود. کسى خیال نکند ما از جنگ خوشمان مى‌آید؛ کسى خیال نکند ما خوشحالیم که هشت سال جنگ داشتیم؛ نه، جنگ مصیبت بود، بلا بود، سختى بود، امّا:

دوران جنگ اوج افتخارات ملت و قدرشناسی‌نشدن کافی از آن

خیلى خوش آمدید؛ ان‌شاءالله‌ که خداوند به شماها توفیق بدهد و این هدف بزرگ، این مقصود پاک و پاکیزه را به بهترین وجهى بتوانید به سامان و ترتیب لازم خودش برسانید. بله، بنده هم با جناب آقاى مهندس چمران هم‌عقیده هستم در اینکه این دوران جنگ، اوج افتخارات ملّت ما است؛ حقیقتاً این‌جور است. من وقتى نگاه میکنم مىبینم با اینکه واقعاً خیلى براى جنگ تلاش میشود، کار میشود، قدردانى میشود امّا از ته دل معتقدم که مردم ما و خود ماها هنوز قدرشناسى لازم را براى این دوران هشت‌ساله‌ى دفاع مقدّس ــ حدّاقل هشت سال ــ نکردیم و نمیکنیم؛ من این را دارم برأى‌العین میبینم.

دفاع ملت از یک آرمان و حقیقت مقدس نه نزاع بر سر سرزمین

… نه، ما این قدردانى را نکردیم؛ در حالى‌ که جنگهاى آلمان و فرانسه کجا،جنگ ایتالیا و فرانسه کجا، جنگ عراق و ایران کجا؟ اصلاً دو مقوله است، دو حقیقت است، یک جور دیگر است. اینجا مسئله این نبود که یک کشورى میخواهد به یک کشور دیگرى حمله کند، و چهار شهر آن را بگیرد؛ قضیّه، قضیّه‌ى برخورد با آرمانهاى یک ملّت بود. یک ملّتى به‌ خاطر یک حقیقتى مورد تهاجم قرار گرفت؛ ما یک حقیقتى را قبول کردیم، مورد تهاجم دنیا قرار گرفتیم، این بى‌عقل[8] را هم پیش کردند، انداختند سرِ ما که بیا اینجا را به هم بزن؛ به این نیّت بوده و ملّت ما از یک آرمان دفاع کردند، از یک حقیقت مقدّس دفاع کردند، دلیلش هم این است؛ آن کسى در رأس این جنگ بود که از همه‌ى مردم کشور ما، معنوى‌تر و الهى‌تر و خدایى‌تر و محبوب‌تر بود؛ بحث این نبود که فرمانده فرض کنید که یک آدم معمولى است، یا یک نظامى است؛ نه، عارف‌ترین فرد کشور ما، فرمانده‌ این جنگ بوده و فرماندهى هم میکرده؛ دیگر شما [برتر] از …

جنگ پرورشگاه سرداران بزرگ از میان مردم عادی و رشد استعدادها

… که چند نکته‌ى خوب در این بود. مثلاً این نکته، خیلى نکته‌ى خوبى بود که در گزارش جنگى بیان میشود که در این جنگ ما، بچّه‌ها رفتند، بچّه‌هاى ساده‌اى که هیچ نمیدانستند اصلاً تیر و تفنگ چیست؛ [به عنوان] سرداران برجسته آمدند بیرون. ببینید، این خیلى چیز مهمّى است؛ جنگ به‌ عنوان یک پرورشگاه سرداران بزرگ، آن هم نه از میان سربازان و نظامیان بلکه از میان مردم عادّى؛ یعنى رشد استعدادها؛ این را در جنگ میشود نشان داد.

دفاع هشت‌ساله، ماجرایی عبرت‌انگیز و آشکارکنندهٔ اصالت‌های ملت

خیلى خوش‌ آمدید برادران عزیز و جوانان زبده و برگزیده‌ى ملّت بزرگ ایران. این ایّام آخر شهریور و اوّل مهر یادآور یک ماجراى عبرت‌انگیزى است براى ملّت ما که در خلال آن، اصالتهاى زیادى آشکار میشود و اینها در تاریخ خواهد ماند؛ علاوه‌ى بر اینکه در دفتر کرام‌الکاتبین و در علم واسع الهى و در دیوان اجر و مزد و پاداش پروردگار هم ثبت و ضبط است. و آن حادثه عبارت است از دفاع هشت‌ساله‌ى جانانه‌ى ملّت ایران که شما برادران در این دفاع و در این حماسه‌ى بزرگ نقش بسیار برجسته و تعیین‌کننده‌اى را داشته‌اید. البتّه همه‌ى نیروهاى مسلّح ــ از ارتش و دیگران ــ هر کدام نقشى داشتند که خداى متعال ان‌شاءالله ‌به آنها اجر و پاداش عنایت خواهد فرمود، ولیکن سپاه با حضور خود و فداکارى صادقانه‌ى خود که مصداق این آیه‌ى شریفه است که «صَدَقوا ما عاهَدُوا اللهَ عَلَیه»[2] یک …

سربلندی ملت در جنگ با وجود پشتیبانی آمریکا و شوروی از دشمن

… مردم خوبی بودند. لازم بود کسی آن مردم را در وسط میدان نگه دارد، ایمان به حرکت خود داشته باشد، فداکاری کند و از منافع و لذت خود بگذرد. در آن روز، این‌گونه افراد نبودند. سلاطین حکومت میکردند و کشوری که در رأس آن، چنان حکام فاسدی باشند، نتیجه نیز همان میشود. همین ملت، در این جنگی که در زمان شما و ما اتفاق افتاد، چشم همه‌ی دنیا را به خودش متوجه کرد؛ ایران را سربلند کرد و قدرت اسلام را نشان داد. با این‌که فقط یک کشور همسایه نبود که به ما حمله میکرد؛ بلکه پشت سر آن امریکا بود، شوروی آن روز بود، دیگر قدرتهای مسلح عالم بودند؛ اما درعین‌حال، به خاطر ایمان به خدا، رهبری امام بزرگوار - آن انسان فوق‌العاده - و فداکاری جوانان و گذشت خانواده‌ها، توانست یک حرکت همراه با افتخار را در این حادثه انجام دهد.

لزوم نوشتن تاریخ جنگ با دست‌های امین از راه احیای خاطرات

ببینید! این، دو مقوله است: یک مقوله این است که فرمودید. ما این خاطرات را احیا کنیم؛ یعنی تاریخ جنگ را با دستهای امینی بنویسیم. این، همین کاری است که الان انجام می‌گیرد. آنچه که تا به حال شده، خیلی خوب بوده است و در آینده هم، ان‌شاءالله باید ادامه پیدا کند. بگردید آدمهای جدید را پیدا کنید.

خنثی شدن تبلیغات استکبار و اثبات حقانیت دفاع هشت‌سالهٔ ملت ایران با گواهی جهانی

همه اینها برای این بود که ملت ما را از چشم ملتهای دیگر بیندازد. این شهادت و گواهی جهانی، همه آن بافته‌های تبلیغاتچیهای استعمار و طرّاحان استکبار را خنثی کرد و نشان داد که ملت ایران در این هشت سال، حق داشته و از حقّ خود دفاع کرده است. ثابت کرد که این ملت، ملتی است که برای احقاق حقّ خود و سرکوب متجاوز، حتّی حاضر است هشت سال، جنگی با این عظمت و بااین اهمیت را ادامه دهد و ازخود دفاع کند و سختیها را تحمّل نماید. و این، عجیب تجربه‌ای برای دنیانسبت به‌ملت ایران شد!

فداکاری یکپارچهٔ ملت در برابر تجاوز، بی‌سابقه در تاریخ ایران

آن چیزى که در کشور ایران واقع شد، بلاشک در همه‌ى ادوار تاریخ این کشور تا آنجا که ما خوانده‌ایم و دیده‌ایم، سابقه‌اى ندارد، یعنى فداکارى عمومى مردم در راه خدا در مقابل تجاوز و در مقابل نامردمى دشمنان که حقیقتاً در طول تاریخ، بنده سراغ ندارم که یکپارچه خود ملّت در مقابل دشمنان این‌طور ایستادگى کرده باشند. نقطه‌ى اوج این حادثه‌ى استثنائى و بى‌نظیر، همان حرکت درخشانى بود که از ستارگان آسمان انسانیّتِ زمان ما یعنى همین شهیدان عزیز ما سر زد. این جوانانى که این‌‌جور با شور و شوق بدون اینکه آرزوهاى جوانى را، شهوات یک جوان را کمترین اعتنائى بکنند، به جبهه‌ها رفتند و …

رد ادعای پیروز نشدن ایران در جنگ با وجود حمایت دنیا از دشمن

ملّت ما یک تجربه‌ى بسیار درخشانى را پشت سر خود دارد که باید آن تجربه را فراموش نکند؛ تجربه‌ى انقلاب است و سپس تجربه‌ى جنگ؛ دو پیروزى. ما در انقلاب و در تشکیل نظام جمهورى اسلامى پیروز شدیم؛ این یک پیروزى؛ در جنگ هم پیروز شدیم. خنّاسها خیلى کوشش میکنند وانمود کنند ایران در جنگ پیروز نشد؛ این یا حرف شیطان است یا حرف کوته‌نظران است. براى یک ملّتى که همه‌ى دنیا در کنار دشمن او قرار بگیرند و به او سلاح و تجهیزات بدهند براى اینکه از مرز خود عقب بنشیند، نیروهاى مسلّحش از بین برود، نظام اجتماعى‌اش از هم بپاشد و على‌رغم همه‌ى این توطئه‌ها و فشارها روزبه‌روز قوى‌تر بشود، نیروهاى مسلّحش را تقویت کند، آحاد ملّت را آموزش بدهد، مرزهاى خود را محکم نگه دارد، این پیروزى نیست؟

عجیب بودن جنگ و درک‌نشدن کامل ابعاد شگفت آن

چیزى که نظر من را اوّل‌بار جلب کرد، این است که شما یک راه نشناخته‌اى را به ‌سوى معرّفى جنگ کشف کردید، و این خیلى مهم است. چون این حادثه‌ى جنگ واقعاً یک حادثه‌ى عجیبى بود. بنده هم که میگویم «عجیب بود»، یقین دارم و میدانم که ابعاد شگفتى این جنگ را بتمامه درک نکرده‌ام؛ مثل اینکه شما یک ساختمان خیلى عظیمى بالاى کوه را مى‌بینید از فاصله‌ى خیلى زیادى، میفهمید خیلى باعظمت است، امّا [این را] هم میفهمید که هنوز ابعاد عظمت این را نفهمیده‌اید. وقتى که بروید لمس کنید، اطراف آن را ببینید، آن وقت خواهید فهمید که این چقدر عظمت دارد؛ حقیقتاً این است قضیّه‌ى ما. ما جنگ را اگرچه از نزدیک دیدیم، امّا به قول شهریار «به تاریکى دیدیم»[3] و درست جنگ را نشناختیم.

هشت سال تجربهٔ عجیب و ابعاد ناشناختهٔ حوادث آن

این هشت سال تجربه‌ى عجیبى بود. بنده خیلى میخوانم این چیزهایى که راجع به رزمندگان و جنگ و مانند اینها در‌مى‌آید؛ هرچه دستم میرسد میخوانم ــ که غالباً هم همین حوزه‌ى هنرى چاپ میکند و منتشر میکند ــ خب با اینکه ما این‌همه با رزمندگان از نزدیک، از دور، از گزارشها، از خبرهاى شخصى و فردى، در جریان مسائل اینها بودیم و چقدر از اینها را خود من دیدم، در عین حال، حالا که میخوانم، میبینم نخیر، آن ابعاد و آن هفت‌توى حوادث را ما هرگز نمیتوانستیم از دور ببینیم و حالا که انسان میخواند، میفهمد که چه دریاى عجیبى و چه دنیاى عجیبى بود. خب دروازه‌ى عظیمى بود که الان به روى ما بسته شد.

لزوم کشف و حفظ آثار جنگ تا حد امکان

ما باید آن مجموعه را آن‌چنان ‌که هست [حفظ کنیم]؛ مثل آثار ساختمانى جنگ که امام فرمودند اینها را حفظ کنید، این هم همان‌جور است. اهمّیّت این از آنها خیلى بیشتر است. ما آثار جنگ را باید تا آنجا که میتوانیم کشف کنیم و حفظ کنیم که حالا شما دارید این کار بزرگ را انجام میدهید. تاریخ نمیتواند اینها را بیان کند. در تاریخ خواهند گفت هشت سال جنگ شد دیگر؛ بیشتر از اینکه نمیشود بگویند. عملیّات‌ها را یکى‌یکى خواهند گفت ــ در فلان تاریخ عملیّات فتح‌المبین شد، در فلان تاریخ عملیّات فلان شد، پیروزى شد، این‌قدر نیرو شرکت داشت ــ امّا اینها …

تشریک مساعی همهٔ ملت، نیروهای مسلح و بسیج و جلب توجه دنیا

شما نیروهاى مسلّح و همه‌ى ملّت ایران! در یک مرحله امتحان خوبى دادید؛ در مرحله‌ى دوّم یعنى مرحله‌ى بازسازى هم باید همان نمایش قدرت را در همه‌ى سطوح کشور و در هرجایى که انسانِ سربلندى و شایسته‌اى از مردم ایران در آن حضور دارد [داشته باشید]. در دوران دفاع مقدّس، همه‌ى ملّت با یکدیگر تشریک مساعى کردند و نیروهاى مسلّح ــ پیشاپیش، ارتش و سپاه ــ و اقیانوس پهناور بسیج مردمى ...... و ملّت در میدانهاى گوناگون آن‌چنان عظمتى آفریدید و آفریدند که چشم دنیا را به خود متوجّه کردند. و امروز نشانه‌ى این التفات جهانى و اعجاب جهانى را ما مشاهده میکنیم مانند سالهاى گذشته، و امروزها بیشتر.

حیثیت و افتخار اسلام در دنیا مرهون خون‌ها و ایثارهای جنگ

در ابتداى عرایضم به مناسبت حضور جمعى از خانواده‌هاى معظّم یادگارهاى جنگ تحمیلى، باید عرض بکنم که ملّت ایران هرگز نباید فداکارى فداکاران این جنگ را فراموش کند. اگر این خونهاى بناحق‌ریخته در جنگ و این مظلومیّتها و ایثارها و شجاعتها نمیبود، امروز در دنیا از اسلام هیچ نام افتخارآمیزى وجود نداشت. استکبار با مطالعه‌ى دقیق در اوّل انقلاب به این نتیجه رسید که باید ملّت ایران را به خاطر انقلابى که به اسلام عظمت میبخشد، مورد فشار شدیدى قرار بدهد تا هم آنها را به خیال خود از انقلاب پشیمان کند و هم عبرتى بشود وضع ملّت ایران براى کشورهاى دیگر. جنگ که به راه …

تحقق ارادهٔ الهی با فداکاری نیروهای مسلح و بسیج مردمی

اگر این فداکارى‌ها نمیشد و اگر نیروهاى مسلّح ما ــ چه ارتش، چه سپاه، چه نیروهاى انتظامى ــ و بسیج عظیم مردمى به میدان نمى‌آمدند و با شجاعت دفاع نمیکردند و فداکارى نمیکردند، خواسته‌ى دشمن عملى میشد. اراده‌ى خدا در قالب عمل همین فرزندان شما، همین جوانانى که شهید شدند یا جوانانى که جانباز شدند یا آنهایى که به اسارت افتادند یا آنهایى که فداکارى کردند و بحمدالله‌ سالم ماندند تحقّق بخشیده شد؛ عمل اینها بود که اراده‌ى الهى را مجسّم کرد و تحقّق بخشید. پس امروز نه فقط کشور ایران و نظام جمهورى اسلامى و عفّت و شرف و ناموس ملّت ایران، مرهون فداکارى آن عزیزان است بلکه دنیاى اسلام، امروز مرهون این فداکارى‌ها است. اگر امروز اسلام در دنیا آن حیثیّتى را دارد که بتواند توده‌هاى مردم را و جوانهاى روشنفکر را در …

پیروزی ملت با حفظ همهٔ سرزمین و نپذیرفتن تحمیل دشمن پس از هشت سال

… استکبار دیگر هیچ حدّى نمى‌شناسد. از ایستادگى مردم است که اینها حساب میبرند، مجبورند حریم بگیرند. هر ملّتى کوچک‌ترین نشانه‌ى تسلیمى از خود در مقابل استکبار نشان داد، باخت؛ باختى بسیار سنگین. هدفشان این بود که جمهورى اسلامى را وادار به تسلیم کنند و نتوانستند. بعد از هشت سال جنگ، لازم نیست ما قسم و آیه بخوریم که ما در جنگ پیروز شدیم. پیروزى در جنگ مگر چیست؟ اگر دشمنى با آن حجم قدرت و با آن عظمت مادّى حمله کند به یک ملّت، هشت سال هم علیه او مبارزه کند، بعد از هشت سال همه چیز مثل روز اوّل باشد، نه یک قدم از سرزمین این ملّت دست دیگرى باشد، نه این ملّت کوچک‌ترین تحمیلى را از دشمن قبول کرده باشد، این پیروزى این ملّت نیست؟ ملّت ما با جوانانش، با رزمندگانش، با ارتش و سپاه و بسیج مردمى‌اش، با عشایر دلاورش، با مردم کوچه و بازارش، با خانواده‌هاى ایثارگرش، با زنان و مردان آگاه و هوشیارش، با شجاعت و ایمان و توکّل بى‌نظیر رهبر عظیم‌الشّأنش توانست در مقابل آمریکا و اروپا و شوروىِ آن …

ایمان، توکل، وحدت کلمه و فداکاری جوانان، عوامل پیروزی ملت

و امّا سؤال سوّم: چه شد که این پیروزى به دست آمد؟ برادران و خواهران عزیز در سراسر کشور! چه شد که شما پیروز شدید؟ آیا جز ایمان شما، توکّل شما به خدا، تصمیم شما براى ایستادگى در مقابل دشمنان خدا، وحدت کلمه‌ى شما که به هیچ وسیله‌اى نتوانستند آن را در هم بشکنند، فداکارى قهرمانانه‌ى جوانان شما؛ جوانانى که در عین جوانى از لذّتهاى دنیا گذشتند و تسلیم وسوسه‌ها نشدند، و پدر و مادرى که از جوانانشان گذشتند و تسلیم وسوسه‌ى محبّت و عشق به اولادشان نشدند، و بى‌اعتنائى به زخارف[15] دنیا، و نگریستن به هدف عالى ــ یعنى سربلندى اسلام و مسلمین ــ عامل دیگرى داشت پیروزى ملّت ایران؟ اگر ایران در آن روزى که دشمن به او از همه ‌طرف حمله کرد، به شرق یا به غرب ــ به آمریکا، به اروپا، به شوروى ــ رو مى‌آورد، باز هم پیروز شده بود؟ نمیگذاشتند پیروز بشود. جنگ تمام میشد، امّا جنگِ بدون پیروزى، جنگِ بدون افتخار؛ و سلطه‌ى خودشان را بر این ملّت از سر …

لزوم تجلیل از فداکاران جنگ در هفتهٔ دفاع مقدس

در ایّام هفته‌ى دفاع مقدّس که یادآور فصل مهمّى از زندگى این ملّت و تاریخ پُرافتخار پس از انقلاب است، هیچ‌ چیز شایسته‌تر و لازم‌تر از این نیست که ما از فداکاران دوران جنگ و سربازان جان‌برکف اسلام و کسانى که جان خود را در وسط معرکه‌ى حق و باطل به گروگان گذاشتند تا آبروى اسلام و آبروى این ملّت و حیثیّت جهاد در راه خدا را حفظ کنند، از یاد این عزیزان تجلیل کنیم و آنها را بزرگ بداریم؛ مخصوصاً پاکبازانى که هر چه داشتند، در این میدان نثار کردند؛ یعنى شهداى عزیز ما و خانواده‌هاى صبورِ پُرگذشت آنان، جانبازان فداکار و بلندنظر و گران‌قدر ما و خانواده‌هاى رنج‌کشیده‌ى آنان، آزادگان عزیزمان و خانواده‌هاى آنان، و مفقودین و اسراى دور از میهنمان و …

عرصهٔ بروز روحیهٔ اسلامی و انقلابی و ارزشمندی آن از این جهت

اعتقادم این است که از این هشت سال جنگى که ما داشتیم ــ که چون جنگ اگرچه به خودىِ خود موضوعیّتى ندارد امّا عرصه‌ى بسیار مهمّى است براى بُروز روحیه‌ى اسلامى و روحیه‌ى انقلابى و خصلتهاى مسلمانىِ درست و از این جهت بسیار ارزشمند است ــ و از بودنِ آن‌چنان زمانى و محیطى بایستى شکرگزار بود و از نبودن آن باید آدم واقعاً متأسّف باشد و غصّه بخورد؛ اگرچه کسى از جنگ خوشش نمى‌آید ــ از حیث جنگ [بودن] ــ امّا این بخش دیگر قضیّه و این روى دیگر سکّه بسیار چیز عظیمى است براى ما.

لزوم بهره‌گیری از روحیهٔ مقاومت و فداکاری جنگ برای تغذیهٔ تاریخ

خب حالا جنگ که نداریم، نمیخواهیم هم به دست خودمان یک جنگ درست کنیم که بشود عرصه‌ى انقلاب، لکن آن هشت سال جنگ بایستى تاریخ ما را تغذیه کند. باید از این هشت سال جنگ و از آنچه اتّفاق افتاده، آن روحیه‌ى مقاومت را، آن روحیه‌ى فداکارى همراه با اخلاص را ــ همان که حقیقتاً در عرصه‌هاى جنگ ما وجود داشت ــ [استفاده کرد،] و لذا آنجایى که نوشته‌هاى شماها حاکى از اخلاص است، آن نقطه، انسان را تکان میدهد. هر چیزى که شما ارائه کنید که نشانگر اخلاص باشد، خیلى اهمّیّت دارد؛ وَالّا خب همه فداکارى میکنند و خطر مرگ هم دارد؛ یا براى تعصّب فداکارى میکنند، یا براى خودنمایى فداکارى میکنند ــ مثلاً خلبان میرود در یک مانورى جلوى چشم مردم پنج تا معلّق هم میزند، صدى پنجاه …

جنگ هشت‌ساله تاریخی ماندگار، نه محدود به هشت سال

یک چیز دیگر هم من عرض بکنم که به نظر میرسد مهم است: آن روح جهادى‌‌‌‌‌اى که بر صداوسیما حاکم بود در دوران جنگ تحمیلى، نگذارید از بین برود؛ این چیز بسیار مثبتى است؛ این منفى نیست، این مثبت است. البتّه نمیگویم مارش جنگ بزنید ــ خب جنگ نداریم که مارش جنگ بزنیم، جنگ نداریم که گزارش جنگى بدهیم ــ امّا جنگ هشت‌‌‌‌‌ساله که فقط همان هشت سال نبود؛ جنگ هشت‌‌‌‌‌ساله یک تاریخ است. شما ببینید قهرمانى‌‌‌‌‌هاى یک ملّت [چگونه باقی میمانَد]. فرض کنید الان شما در ادبیّات فرانسه [اگر] نگاه کنید، مطمئنّاً بخشى از این ادبیّات، مصروف به قهرمانى‌‌‌‌‌هاى دوران جنگ است. چهار سال جنگ بوده که در این چهار سال، دو سه سالش را فرانسوى‌‌‌‌‌ها دچار فشار …

دفاع هشت‌ساله از دین، ناموس، مرز و نظام اسلامی

یک وقت یک کشورى هست مثل جمهورى اسلامى، خب ما نشسته بودیم در خانه‌ى خودمان و به ما حمله کردند و ما هشت سال دفاع کردیم؛ خب این دفاع، مقدّس است؛ این دفاع از حیثیّت، از ناموس، از دین، از مرز، از مردم، از انقلاب، از حکومت، از نظام اسلامى، از قرآن [است]؛ این دفاع این‌جور دفاعى بود؛ امّا شما که کار خودتان را با یک تجاوز شروع کردید، [حالا] منافعتان با منافع آمریکا اصطکاک پیدا کرده و دو نفرى به جان هم افتاده‌اید، ملّت عراق در این بین دارند متضرّر میشوند و منطقه متضرّر میشود؛ فقط هم ملّت عراق نیستند؛ اسرائیل خبیث …

نقش جوانان روستاهای ایلام، بسیجیان و سربازان در دفاع از کشور

و شما که در منطقه‌ى ایلام هستید، جوانانتان در دفاع از کشور هم نقش داشته‌اند. جوانهاى مناطق مختلف، روستاهاى مختلف براى دفاع از کشور زحمت کشیدند؛ بسیجى‌ها، و سربازها در میدان جنگ فداکارى کردند و امیدواریم که خداوند به آنها اجر بدهد و این کشور را به برکت امام زمان (عجّل الله تعالى فرجه الشّریف) و به برکت خاندان پیغمبر (صلوات الله علیهم اجمعین) مشمول برکات خودش قرار بدهد.

ناکامی همهٔ دنیا در عقب راندن ایران پس از هشت سال جنگ

… پانزده‌سال‌ها، یازده‌سال‌ها در طول تاریخ هیچ [است]؛ یک چشم به هم زدن است ــ در یک چشم بر هم زدن، وعده‌ى اوّل الهى تحقّق پیدا کرد. آن چه بود؟ آن، این بود که ما شما را نصرت خواهیم کرد، ما شما را پیروز خواهیم کرد. پیروز شدیم دیگر؛ پیروزى از این بهتر؟ هیچ پیروزى‌اى براى یک ملّتى که انقلابى است و مثل ما است، به این بزرگى و به این کمال و به این شیرینى نیست: همه‌ى دنیا آمدند در مقابل شما تا شما را از مرزهایتان یک قدم عقب بنشانند؛ میلیاردها صرف کردند، مجهّزترین وسایل جنگى را آوردند، قدرتمندترین قدرتها با هم همدست شدند، از شرق و غرب کمک گرفتند، وسایل تبلیغاتى را با قوّت هر چه تمام‌تر وارد کردند، هشت سال هم جنگیدند، دو سال هم بعدش چک‌ و چانه زدند، آخرش نشد. کدام کشورى، کدام ملّتى براى قدرت خود و براى پیروزى خود از این نشانه‌اى بالاتر میتواند داشته باشد؟ جنگهاى دنیا پنج‌روزه است، ده‌روزه است، دو‌روزه است، جنگ بین‌الملل چهار‌ساله است، پنج‌ساله است؛ تازه، تمام نقشه‌ى جغرافیاى عالم در جنگهاى بین‌الملل تغییر و تبدیل …

پیروزی ایران با ایستادگی در برابر ابرقدرت‌ها و متحدانشان

این قدرتها آسیب‌پذیرند؛ قدرت انسانى که متّکى به ایمان است، آسیب‌پذیر نیست؛ و بالاخره پیروز خواهد شد؛ همچنان‌ که امروز مشاهده میکنید ملّت ایران بعد از تحمّل مشقّات و ایستادگى و صبر بر مشقّات پیروز شد. امروز همه‌ى دنیا شهادت میدهند که ایران پیروز شده. هر دو ابرقدرت در مقابل ما ایستادند؛ پشت سر آنها همه‌ى اروپا و ناتو[8] و پیمان ورشو[9] و ارتجاع عرب ایستادند در مقابل جمهورى اسلامى و عراق را تجهیز کردند، جنگ را علیه ما داغ کردند، ما را محاصره کردند و ما ایستادگى کردیم، پیش هیچ کس دست نیاز دراز نکردیم، به خدا اتّکاء کردیم و ملّت ما با همه‌ى وجود، با توکّل کامل به خدا ایستاد و نترسید و مرعوب نشد.

سهم صداوسیما در برخی پیروزی‌های نظامی بیش از سهم عملیات جنگی

و امّا سخن آخر این است که این کار را یک مجاهدت فى‌سبیل‌الله‌ بدانید؛ اینجا را یک سنگر اساسى بدانید. من از اوضاع کشور در طول این ده‌ساله هیچ ‌وقت بى‌خبر نبودم. من به شما عرض میکنم، اتّفاق افتاد مواردى که سهم شما ــ یعنى رادیو و تلویزیون ــ حتّى در یک پیروزى نظامى بیش از سهم عملیّات جنگى‌ای بود که در خود منطقه انجام میگرفت! توجّه کردید؟ یعنى طرّاحى عملیّات جنگى را کسى میکرد، تاکتیک را کسى تأیید میکرد، فرماندهى و اداره را کسى میکرد، امّا پیروزى را عامل دیگرى داشت به ‌دست مى‌آورد؛ آن عامل را شما داده بودید؛ صداوسیما مؤثّر بود. در دوران جنگ این را داشتیم و من به جنگ نظامى مثال زدم …

ناکامی شرق و غرب و ارتجاع منطقه در هشت سال جنگ بزرگ‌ترین شکست دشمن

هر ‌جایى که ما یک نمایشى از تقوا دیدیم، همین اثر را هم دیده‌ایم. فتوحات میدان جنگ همین‌جور بود؛ خرّمشهر با تقوا به دست آمد؛ این جنگ هشت‌ساله به ‌وسیله‌ى تقوا و اتّکال[10] به خدا بود که موجب شکست دشمن شد. دشمن شکست خورد؛ هیچ شکستى فضاحت‌بارتر از شکستى که دشمن در جنگ هشت‌ساله خورد نیست. اینها مبالغه نیست؛ بارها این را عرض کرده‌ایم که شرق و غرب و اروپا و ناتو و ورشو و ارتجاع منطقه و همه ‌و ‌همه، پول و سلاح و تبلیغات بریزند، براى اینکه بیایند یک قسمت از کشور را جدا کنند یا بیایند دولت را ساقط کنند یا بیایند جمهورى اسلامى را از بین ببرند و بعد از هشت سال نتوانند، این بزرگ‌ترین شکست آنها است. ما با تقوا توانستیم این پیروزى را به دست بیاوریم؛ بعد از این هم همین‌جور است. و امام (رضوان الله‌ تعالى علیه)، براى ما آیت تقوا بود. هر چه موفّقیّت در کار این انقلاب بود، در درجه‌ى اوّل ناشى از تقواى قلبى آن مرد، رهبر، پیشوا و مجسّمه‌ى تقوا بود.