رفتن به محتوای اصلی

دشمنی با انقلاب

نام‌های دیگر: دشمنان انقلاب، دشمنی با نظام اسلامی، دشمنان نظام اسلامی، دشمنان نظام

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

مخالفت و اقدامات قدرت‌ها و جریان‌ها علیه انقلاب اسلامی و نظام برآمده از آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در مسجد اعظم قم به‌مناسبت دومین سالگرد شهادت آیت‌الله سیدمصطفی خمینی— ۱۳۵۸/۰۷/۳۰

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۸۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

خوب، ملاک چیست در اینکه ما این دو تا دولت را یا این دو مجموعه را مخالفین اصلی خودمان در این جبهه‌بندی میدانیم؟ این مخالفت چیست؟ ببینید، دو جور مخالفت است: مخالفتهای بنیانی، مخالفتهای سطحی. مخالفتهای سطحی مثل مخالفتهای ارضی، مخالفت بر اثر مسائل تجاری، مخالفت در بعضی از سیاستهائی که بین دو کشور وجود دارد. مخالفت بنیانی، مخالفت با موجودیت است؛ یعنی دو کشوری که موجودیت یکدیگر را قبول ندارند. در مورد رژیم صهیونیستی وضع ما اینجوری است. ما موجودیت رژیم صهیونیستی را قبول نداریم؛ ما معتقدیم این رژیم یک رژیم جعلی است، یک رژیم تحمیلی است، یک عارضه‌ی زشت در طبیعت منطقه‌ی خاورمیانه است، که این عارضه هم بلاشک از بین خواهد رفت؛ یعنی تردیدی در این نیست که آن باقی نمی‌ماند. به هر حال با هویت او، با موجودیت او مخالفیم. آن رژیم هم با موجودیت نظام اسلامی مخالف است. ایران را در صورتی که تحت کنترل یک نظام طاغوتی باشد، دوست دارند؛ اما با نظام اسلامی بشدت مخالفند. مخالفت بنیانی یعنی این.

شاهدها (۶۳۵ پاراگراف)

تداوم پیاپی دشمنی‌ها با جمهوری اسلامی از پیروزی انقلاب

شما اگر از اوّل پیروزی انقلاب تا امروز هم نگاه کنید، ترتیب دشمنیها، به طور متوالی بوده است و نگذاشته‌اند که بین خصومت علیه جمهوری اسلامی، فاصله‌ای به وجود آید. قبل از آن که جنگ تحمیلی شروع شود، انواع و اقسام دشمنیهای اقتصادی و سیاسی و تهدیدهای گوناگون وجود داشت. جنگ تحمیلی که به وجود آمد، همه دشمنیها، در مسأله جنگ متمرکز شد. هر جای دنیا، اگر کسانی دشمنِ تشکیل یک حکومت بر مبنای اندیشه‌های نورانی اسلام و تفکّر مترقّی اسلامی بودند، در مسأله جنگ کوشش کردند که نگذارند ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی، با پیروزی نظامی، دشمن …

ادامهٔ دشمنی آمریکا و صهیونیست‌ها در دوران بازسازی پس از جنگ

جنگ، هشت سال طول کشید. الان هم قریب هشت سال است که دوران بازسازی و تجدید قوا و دوران رسیدن ملت ایران به کارهایی است که هشت سال به خاطر جنگ، نتوانسته بود آن کارها را برای کشور خود انجام دهد. در این هشت سال دوم هم آنچه توانسته‌اند، نسبت به این ملت، خباثت و دشمنی انجام داده‌اند و فروگذار نکرده‌اند. باز هم پیشقراول، امریکا و صهیونیستهایند. شما نشان همه دشمنیها و جهالتها و خباثتها را نسبت به حقیقت این انقلاب و نسبت به ملت آزاد و مستقلی که میخواهد با عقیده خود زندگی کند، در آن جا مشاهده میکنید. ملت ایران که جرمی غیر از این ندارد.

هدف دشمنان از آغاز انقلاب: از بین بردن وحدت مردم

عزیزان من! شما بدانید که از اوّل انقلاب تا امروز، یکی از بزرگترین هدفهای دشمنان این انقلاب، این بوده است که شاید بتوانند این وحدت و جمعیت و برادری و صفا را در مردم ما از بین ببرند. گاهی هم متأسفانه در گوشه و کنار، افسون آنها در بعضی از اشخاص، گرفته است. بعضی از افراد خام و سست ایمان، گاهی لغزشهایی پیدا کرده‌اند؛ اما این حرکت عظیم مردمی، همیشه با مشت به دهان دشمنان بدخواه و کینه‌جو کوبیده است.

علت مبارزهٔ استکبار با جمهوری اسلامی: به خطر افتادن منافع و سلطه

… کسانی هستند که ما به آنها «استکبار جهانی» میگوییم. استکبار جهانی، همه زورگوهای عالم، همه قلدرها و همه پُرروهای مسلّط بر ملتها را شامل میشود. این، استکبار جهانی است. چرا با جمهوری اسلامی مبارزه میکردند؟ جواب این سؤال، طولانی است و بارها هم گفته شده است. به طور خلاصه میتوان گفت: منافعشان به خطر افتاده بود. توسعه‌طلبیشان به خطر افتاده بود. حضور جمهوری اسلامی در میان کشورهای مسلمان، ادامه تسلّط آنها را بر آن کشورها به خطر انداخته بود و از این قبیل. به هر حال، مبارزه سختی را شروع کردند. هر قدم به قدم این مبارزه، جای این بود که اگر انسان ضعیفی به جای امام بود، حرکت را متوقّف کند و به سبب وجود مانع و عذر بگوید: «نمیشود با استکباری چنین عریض و طویل مبارزه کرد. چاره‌ای نیست؛ لذا عقب‌نشینی میکنیم.» اما امام، …

شدت و استمرار دشمنی قدرت‌ها با انقلاب به‌سبب اسلامی بودن آن

یک حرکت انقلابى در ایران به وجود آمد. معلوم است که جهانخواران؛ یعنى دولتهاى قلدر، در هر جاى دنیا که حکومتهاى فاسد ساقط مى‌شدند و مردمِ آزاد و بى‌قید، زمام امور را به دست مى‌گرفتند، ناراحت مى‌شدند. هیچ انقلابى نیست که از شرّ خباثتهاى استعمارگران و ابرقدرتها و قدرتهاى فاسد، در امان مانده باشد. این ضربه‌ها را به همه‌ى انقلابها وارد کردند؛ منتها انقلاب اسلامى ما خصوصیّتى داشت که موجب شد این دشمنیها، اوّلاً شدیدتر از جاهاى دیگر باشد و ثانیاً ادامه و استمرار پیدا کند. آن خصوصیّت، اسلامى بودن انقلاب است.

تداوم همان عوامل دشمنی از آغاز انقلاب در جنجال‌های تبلیغاتی امروز

از اوّلِ انقلاب، این کشمکش بوده است. عدّه‌اى گمان کرده‌اند جنجالهایى که ایادى استکبار در هر فرصتى در وسایل ارتباط جمعى دنیا راه مى‌اندازند، از چیز تازه‌اى حکایت مى‌کند! خیر؛ چیز تازه‌اى نیست. همان عواملى که روز اوّل موجب شد رژیم و سردمداران امریکا در مجلس سنایشان علیه انقلاب تصمیم بگیرند و جنایتکار فرارى ایران را پناه دهند و منطقه را علیه ایران اسلامى تحریک کنند و در جنگى غیر عادلانه علیه نظام جمهورى اسلامى، همه‌ى کمکهاى خودشان را به نیروى متجاوز رژیم عراق تقدیم نمایند و در قضیه‌ى محاصره‌ى اقتصادىِ سال ۱۳۶۰، آن حرکت عنیف را انجام دهند و همچنین سایر عواملى که موجب شد در طول این سالها، با ایران دشمنى کنند، همان عوامل باز هم موجود است.

دشمنی دستگاه‌های قدرت سیاسی و اقتصادی جهان با انقلاب از آغاز

دشمنان اسلام دستگاههایی هستند که سیاستهای عمده‌ی دنیا دست آنهاست - اعم از سیاستمداران بزرگ و صاحبان شرکتهای بزرگ تجاری و تولیدی که در بینشان تعداد زیادی هم صهیونیست و متعصّب در مبانی صلیبی و امثال آن وجود دارد - آنها از اوّلْ دشمن انقلاب اسلامی بودند و لذا احساس خطر کردند.

طبیعی بودن موضع‌گیری استکبار در برابر حکومت قرآنی مقاوم و سازنده

حال شما ببینید، حکومتی بر مبنای قرآن، با قانون اساسی قرآنی و با قوانینی که بی‌استثنا با دین تطبیق داده می‌شود، بر سرِ کار بیاید؛ علمای دین آن را اداره کنند، سپس این طور مبارزه و ایستادگی و سازندگی کند، استکبار را به مبارزه بطلبد و یک روز با شرق و غرب متّفقاً روبرو شود، هشت سال جنگ را از سر بگذراند، تبلیغاتش در دنیا به صورتی باشد که استکبار از آن احساس وحشت کند، طبیعی است آنها در مقابل چنین انقلابی موضعگیری خواهند کرد.

تلاش هرروزهٔ دشمنان اسلام برای خاموش کردن کانون انقلاب

دشمنان اسلام در فکرند که به ممکن‌ترین اسالیب این کانون را خاموش کنند. نه این‌که شما خیال کنید شانزده سال گذشته است و آنها دیگر در صدد ضربه زدن نیستند. چرا، هر روز در فکرند! البته ان‌شاءالله روزی خواهد رسید که به کلّی مأیوس شوند و ببینند دیگر فایده‌ای ندارد. امّا در حال حاضر هنوز در فکر توطئه‌اند و روزبه‌روز توطئه می‌چینند و پول خرج می‌کنند. انسان در عرصه‌ی سیاست و مسائل دولتی و بین المللی، کارهایی را که استکبار انجام می‌دهد …

ناامیدسازی از آینده، تشکیک در اصول انقلاب و جدایی ملت از امت اسلامی

اوّل این‌که، سعی دشمنان اسلام این است که مردم را نسبت به آینده‌ی این کشور به تردید بیندازند، و آنها را نسبت به آینده بی‌اعتماد کنند. دوم این‌که در اصول مسلّم انقلاب تشکیک کنند و شبهه بیندازند. سوم این‌که میان ملت ایران و امت بزرگ اسلامی، سدّی به وجود آورند. این سه محور اصلی، امروز در فعالیّت دشمن است که من هر یک را مختصراً توضیح می‌دهم:

تلاش برای گماردن عناصر وفادار به خود در مراکز حساس ارتش

من بعضی از این وسوسه‌ها و تلاشهایی را که دشمن کرده است به شما عرض میکنم: اوّلین کارشان این بود که سعی کردند عناصر وفادار به خود را در مراکز حسّاس ارتش، مهره چینی کنند و بگذارند. در اوّل انقلاب، انسان وقتی به صحنه ارتش نگاه میکرد، فرماندهان نیروها در آن چند روز اوّل، کسانی بودند که انسان تعجّب میکرد. من یادم نمیرود که در همین مدرسه رفاه ایستاده بودیم؛ یک وقت دیدیم ارتشبدی با یال و کوپال وارد شد. گفتیم «ایشان کیست؟» گفتند، فرمانده فلان …

تلاش دستگاه‌های اطلاعاتی برای برکناری عناصر مؤمن ارتش

آزمایش دیگری که باز به عقیده من دستِ دستگاههای اطّلاعاتىِ صهیونیستی و امریکایی و انگلیسی در آن دخالت داشت، این بود که عناصر مؤمن را در گوشه و کنار ارتش، به نحوی از کار برکنار کنند و از مصادر حسّاس پایین بکشند. بنده اجمالاً دیده بودم که وقتی عنصر مؤمنی در رأس یک نیرو، یا در رأس تشکیلاتی، یا حتّی در لشکری و یا در مرکز حسّاسی قرار داشت، دستهایی سعی میکردند تا او را از آن‌جا دک کنند و بیرون بیندازند تا عناصر مؤمن در ارتش پا نگیرند و حضور فعّال نداشته باشند. اما علی‌رغم همه اینها، عناصر مؤمنی که از اوّل انقلاب در ارتشْ فعّال بودند، بتدریج توانستند روحیه ایمان و انقلاب و وابستگی به انقلاب را هر چه بیشتر در داخل بدنه ارتش نفوذ دهند. خداوند هم کمک کرد تا عناصر مؤمن، بعد از یک برهه کوتاه، در رأس مراکز حسّاس قرار …

تلاش مستمر شانزده‌ساله برای وادار کردن ارتشیان به خیانت

استفاده‌ای که از آن فراریها خواستند بکنند، مهمترینش این بود که به آنها بگویند «شما با داخل بدنه ارتش تماس بگیرید و کسانی را با خودتان همراه کنید.» یعنی وادار به خیانت کنید. این تلاش دشمن، در طول این شانزده سال استمرار داشته است. کسانی که نمیدانند، بدانند که در طول این شانزده سال، دشمن یک لحظه از این توطئه پلید و پست و خائنانه خود غافل نشده است. اما همچنان‌که نمیتوان از صخره چیزی را کَند، از بدنه مؤمن ارتش هم نتوانستند چیزی بکَنند. در مقابل دشمن، چه عاملی تلاش کرده است؟ در درجه اوّل، ایمان اسلامی، غیرت دینی و ملی، پایبندی و وفا؛ و در درجه بعد، هوشیارىِ کسانی که باید هوشیار باشند. این، معنای آن حرفی …

تهمت، توطئه و خرابکاری دشمنان برای جلوگیری از بازسازی کشور

از این جمهوری اسلامی، ناراحتند و بدشان می‌آید. میخواهند بکوبندش. تهمت هم میزنند. شعار هم میدهند. خلاف و دروغ هم میگویند. ظلم هم میکنند. میبینید که همه آنچه که میگویند، ظلم است. توطئه هم میکنند. انگشت مفسد گندیده خودشان را وارد کشور هم میکنند. این‌جا و آن‌جا را، از لحاظ فرهنگی، سیاسی و اقتصادی، دچار مشکل هم میکنند. خرابکاری میکنند و جلو بازسازی کشور را میگیرند. ساختن سخت است؛ امّا ویران کردن آسان است. امروز دولت میسازد و بازسازی میکند. یک ساختمان را مدّتها باید خشت روی خشت گذاشت تا بالا برود. امّا با یک مادّه منفجره، راحت و سریع میشود آن را منفجر کرد. جلو این کارِ مشکل را میگیرند. مزاحمت ایجاد میکنند. خباثت میکنند. …

انتقام‌جویی آمریکا و انگلیس از ملت به سبب قطع منافع استعماری‌شان

مقصود از این تبلیغات و شایعه سازیها چیست؟ مقصود این است که آن وجهه عظیمی را که انقلاب اسلامی در میان مسلمانان و حتی غیر مسلمانانِ دنیا پیدا کرده است از بین ببرند. منشأ همه اخبار دروغ و غلطی که در خبرگزاریها و تبلیغات است، اینهاست. میخواهند انتقام بگیرند. این انقلاب و این ملت، منافع عظیمی را که رژیمهای استعمارگرِ امریکا و انگلیس در ایران داشته‌اند، قطع کرده است. بدیهی است که به خودشان حق میدهند از این ملت، انتقام بگیرند. مسأله این است که آنها دشمنند؛ دشمن! آن وقت یک عدّه میآیند و به اصطلاح از سرِ عقل، ریش میجنبانند و به ما میگویند: «بیایید عاقلانه فکر کنید!» آخر این چه حرفی است!؟ دشمنان ما از انقلاب زخم خورده‌اند و روزی خشنود و راضی میشوند که این انقلاب کنار برود و به آنها گفته شود: «آقایان دزدها! بفرمایید وسط! …

هیجان جنون‌آمیز دشمنی با انقلاب مانع ابراز حقیقت از سوی افراد باوجدان غربی

البته در میان دولتمردانِ همین کشورها، بعضاً افراد با وجدانی هم پیدا میشوند که وقتی مداقّه میکنند، میبینند واقعیت غیر از آنی است که در تبلیغاتشان وجود دارد. منتها هیجان جنون‌آمیزِ دشمنی با انقلاب اسلامی به قدری در این رژیمها زیاد است که افراد با وجدان، حتی جرأت نمیکنند حرفشان را بزنند و اگر هم حرفی بزنند، آن را پس میگیرند! در بین امریکاییها و انگلیسیها، گاهی آدم با وجدانی پیدا میشود که حقیقت را میفهمد. میگوید: «چرا با ایران در میافتید؟ چرا جمهوری اسلامی را دشمن میدارید؟ چرا شایعات میپراکنید؟ اینها دروغ است و واقعیت ندارد.» اما هیجان جنون‌آمیزِ دشمنىِ خشن با انقلاب، در آنها به قدری زیاد است که حرف آن فردِ با وجدان را در لابه‌لای حرفها و نعره‌های مستانه خود …

کوچک‌تر بودن دشمنی‌ها از اقتدار و پایداری و جوهرهٔ انقلاب

و اما واقعیّات! من به ملت ایران عرض میکنم که این دشمنیها و خصومتها، با آن همه تفصیلات، به مراتب کوچکتر از قوّت و اقتدار و پایداری و جوهره اصلی انقلاب ماست؛ به مراتب پایین‌تر و پست‌تر است. انقلاب ما خیلی عظیمتر و ستبرتر از این حرفهاست. دشمنان ما طی پانزده، شانزده سالِ اخیر، هر کاری توانستند کردند؛ اما به فضل پروردگار، امروز ما از پنج سال پیش قویتریم. پنج سال پیش، از ده سال پیش قویتر بودیم. ده سال پیش، از پانزده سال پیش - اوّلِ انقلاب - قویتر بودیم. این نظام، این ملت، این انقلاب و این …

دشمنی بی‌وقفهٔ دشمنان با نظام اسلامی و توطئه حتی در ظاهر سکوت

… در باره تشکّلهای سیاسی، کارهای علمی، خدمات ارزشمند، بالابردن سطح معرفت و معلومات و ایستادگی در مقابل دشمنان در همه مراکز و میدانهایی که ایستادگی در آنها مؤثّر است، فکر کنند. شما ببینید که امروز دشمن، آشکار و پنهان و چقدر وحشیانه، به مقدّسات اسلام حمله میکند. در تمام طول پانزده سال -چه آن ده‌سالی که در زمان حیات بابرکت امام بزرگوار، رضوان‌الله‌تعالی علیه بود، چه بعد از آن تا امروز- دشمنان نظام اسلامی، یک لحظه از نیّت ضربه‌زدن به جمهوری اسلامی، منصرف نشده‌اند. اگر گاهی هم میبینید که به ظاهر ساکتند، در حال توطئه‌اند. اگر میبینید که بحمدالله نظام اسلامی، مستحکم سرِجای خود ایستاده است، بدین علّت است که ضربه آنها کارگر نشده است؛ نه این‌که آنها ضربه نزده‌اند.

اتحاد دشمنان گوناگون علیه ایران پس از پیروزی انقلاب همانند صدر اسلام

… شروع کردند جنگیدن که یکى از مظاهر آن، همین جنگ احزاب بود که به اسم «جنگ احزاب» هم نامیده شده است، زیرا که احزاب مختلف با یکدیگر همدست شدند و فرقه‌ها و گروه‌ها و گروهکها و تشکیلات مختلف ریختند سر مدینة‌الاسلام و مرکز قدرت نبوى؛ این را ما در تاریخ دیده بودیم. بنابراین مؤمنین تعجّب نکردند وقتى ‌که بعد از پیروزى انقلاب اسلامى، آمریکا با ایران جنگید، اسرائیل با ایران جنگید، شوروىِ آن روز با ایران جنگید، مرتجعین با ایران جنگیدند، گروه‌هایى که در طول زمان با هم دعوا داشتند، اختلافها را موقّتاً کنار گذاشتند و با ایران جنگیدند و اگر هم اختلافاتشان محفوظ بود، این هم یک نقطه‌ى مشترکى بود بین همه‌ی آنها. این چیزى بود که ما آن را احساس کردیم.

تداوم خصومت استکبار با انقلاب پس از رحلت امام

مطلبى که امروز در خطبه‌ى اوّل عرض میکنم، این است که دو جریان در زمان حیات امام در سطح جهان و در ارتباط با انقلاب و با شخص امام وجود داشت؛ بعد از رحلت امام بزرگوار هم تا امروز هر دو جریان باقى است و على‌الظّاهر تا مدّتهایى که خداى متعال اَمَد[3] آن را میداند، باقى خواهد بود. این دو جریان، یکى عبارت است از جریان خصومت و دشمنىِ خباثت‌آمیزى که استکبار جهانى با انقلاب ما داشت و آن را با انواع ‌و اقسام روشها نشان میداد و اِعمال میکرد، و این دشمنى‌ها امروز هم ادامه دارد و گویا باز هم تا آن زمانى که خداى متعال اراده کرده است، ادامه خواهد داشت. جریان دوّم عبارت است از جریان گسترش نهضت گرایش به اسلام و پیوستن نسلهاى جوان در بسیارى از کشورهاى اسلامى به نهضت امام (رضوان الله‌ تعالىٰ علیه). این جریان هم در زمان امام با وسعت و گسترش و سرعت بسیارى بود؛ امروز هم که چهار سال از درگذشت امام میگذرد، باز همین …

قطع نفوذ آمریکا با تأسیس جمهوری مستقل اسلامی علت خصومت

… این جمهورى روشن است. فقط همین اندازه لازم است ما تأکید کنیم که در رأس این خصومت و دشمنى با اسلام و بیدارى اسلامى و همچنین جمهورى اسلامى، رژیم آمریکا است و کسانى که به آن رژیم وابسته هستند؛ چه در کشورهاى پیشرفته‌ى دنیا، و چه در میان کشورهاى عقب‌افتاده‌ى عالم. علّت این خصومت هم روشن است؛ چون انقلاب اسلامى یک جمهورى مستقلّى را بر پایه‌ى اسلام بنیان گذاشت و این، نفوذ آمریکا را از این کشور و شاید از بسیارى از مناطق جهان، یا قطع کرد که از کشور ما قطع کرد یا در بسیارى جاهاى دیگر این نفوذ را به خطر انداخت. البتّه در گذشته بصراحت این دشمنى را ابراز نمیکردند، مگر در موارد نادرى؛ [امّا] امروز آمریکایى‌ها صریحاً دشمنى خودشان را با جمهورى جوان ما، با انقلاب اسلامى، با نهضت بیدارى اسلام بیان میکنند و به آن مباهات میکنند و به آن تصریح میکنند.

خلاف واقع بودن علت‌هایی که دشمنان برای خصومت خود ذکر می‌کنند

آنچه براى ما مهم است و این آن نکته‌اى است که من امروز میخواهم درباره‌ى آن مقدارى صحبت بکنم این است که درباره‌ى علّت این دشمنى باید دچار اشتباه نشویم. خود آنها علّت دشمنىِ ریشه‌دار خودشان با اسلام انقلابى و با نظام جمهورى اسلامى را چیزهایى ذکر میکنند که به ‌نظر ما خلاف واقع است؛ واقعیّت غیر از آن چیزى است که آنها میگویند. آنها این‌ جور وانمود میکنند که گویا نظام اسلامى طرف‌دار تروریسم است، یا مخالف با دموکراسى است، یا رعایت حقوق بشر را نمیکند، یا از نهضتهاى اسلامى در کشورهاى دیگر پشتیبانى مالى میکند یا پشتیبانى تسلیحاتى میکند؛ اینها را ذکر میکنند در اظهاراتشان.

طرح علل حقیقی دشمنی آمریکا با جمهوری اسلامی و بیداری اسلامی

حقیقت در باب علل دشمنى استکبار جهانى با ما چیز دیگرى است؛ آن را ما میتوانیم به‌ طور روشن بیان کنیم. ما میدانیم چرا آمریکا با جمهورى اسلامى در ایران دشمن است؛ چرا با نهضت بیدارى اسلامى در هر کشورى از کشورهاى اسلامى که اتّفاق بیفتد، دشمن است؛ چرا کشورهاى استکبارى اگر ببینند در یک کشورى اسلام دارد پیروز میشود ولو با شیوه‌هاى دموکراسى، در مقابل پیروزى اسلام هر چه بتوانند، انجام میدهند؛ چرا هر جا که نشانى از نداى امام راحل عظیم‌الشّأن ما در آنجا هست و دلها مجذوب آن ندا است و قدمها در راه اهداف آن …

هشیار شدن و تجربه یافتن دشمن در پی جنگ، مقاومت ملت و رهبری امام

… انقلاب اسلامی به خوبی مشاهده میکردیم که دشمن، حیرت‌زده و گیج است و نمیفهمد چه اتّفاق افتاده است. در حقیقت، استکبار نمیتوانست تحلیل درستی از آنچه که واقع شده بود پیدا کند. امّا بعد از آن‌که جمهوری اسلامی تشکیل شد، مبارزه ملت ما با آن قدرت ادامه پیدا کرد؛ جنگ تحمیلی پیش آمد؛ مقاومت این ملت پیش آمد؛ رهبری قاطعانه امام خود را در میدانهای مختلف نشان داد و پیوند اسلامی میان مردم و امام، ابعاد مختلف خودش را شناساند؛ دشمن بیدار و هشیار شد و تجربه پیدا کرد. این نکته، برای ما ملت ایران و نیز برای مسلمانان در سایر نقاط عالم، مهمّ است. با این حال، مسلمانان در سایر نقاط عالم باید توجّه کنند که مبارزات اسلامی، مثل یک جنگ نظامىِ سنّتی و کلاسیک است. عیناً مشخّصات همان برخورد را دارد. در جنگ نظامی، وقتی میبینید دشمن …

علت اصلی دشمنی استکبار: پایبندی جمهوری اسلامی به اصولی مهم

… استکبار، خصوصیاتی را از جمهوری اسلامی خوش نمیدارد؛ به رو و به زبان هم نمیآورد. در عین حال، مسائل دیگری رابه زبان می آورد که بهانه است: موضوع کمک به تروریسم، یا نقض حقوق بشر و یا ادّعاهایی از این قبیل، حرفهای مفت و بهانه‌های واهی است. خودشان هم می دانند. قضیه اصلی، چیز دیگری است. قضیه اصلی این است که چند موضوع مهم هست که جمهوری اسلامی به آنها پایبند است. امریکا و طیف مستکبرین عالم، با اینها مخالفند: ما، در قضیه فلسطین، آشتی ناپذیریم. ما گفته‌ایم که فلسطین از آنِ فلسطینیهاست و دولت اسرائیل که غاصب است، باید از بین برود و دولت فلسطینیها سرِکار بیاید.

پایبندی ملت به اسلام و اجرای احکام، مادر همهٔ علل دشمنی

… نه نسبت به ملت دیگری - قبول کنیم. مخصوص امریکا هم نیست. هرقلدر دیگری هم در هرجای دنیا که بخواهد قلدری کند، با همین واکنش مواجه است. ما البته در امور کشورها دخالت نمیکنیم؛ اما قلدریها را نفی میکنیم. قبول نمیکنیم که کشوری بخواهد نسبت به ملتهای عالم قلدری کند. بالاتر از همه اینها و مادرِ همه اینها، پایبندی به اسلام و مقرّرات اسلامی در داخل کشور است. این را حاضر نیستند تحمّل کنند. این را حاضر نیستند بپسندند و ببینند که ملتی با همه وجود ایستاده است تا قرآن راپیاده کند و به احکام اسلامی عمل نماید.

دشمنی با پرچم اسلام در دست جمهوری اسلامی، نه در دست سازشکاران

… کسی، در این راه و صراط مستقیم حرکت کنید. آن‌وقت است که خوب میتوانید ایستادگی کنید. این درسی است که اسلام به ما داد. این درسی است که امام بزرگوار، بعد از چهارده قرن، با منش و حرفهای خود به ما آموخت. علاج، این است. بیدلیل هم نیست که با امام این‌قدر دشمن بودند. هنوز هم با جمهوری اسلامی و با پرچم اسلام که در دست جمهوریاسلامی است، دشمنی میکنند؛ ولی با پرچم اسلام در دست آدمهای سازشکارِ وابسته و متعلّق به خودشان، هیچ کاری ندارند. از آنها هیچ واهمه‌ای ندارند، هیچ ترسی ندارند، هیچ ملاحظه‌ای ندارند و هیچ دشمنی‌ای ندارند. اما با جمهوری اسلامی چرا. با شخصیتهایش هم دشمنند، با ملتش هم دشمنند، با دولتش هم دشمنند، با رئیس‌جمهورش هم دشمنند، با مجلسش هم دشمنند، با احکام قضایی و مسؤولین قضاییاش هم دشمنند. با هر چه که این نظام را سرِپا نگه‌میدارد، دشمنند. حتّی با شعارهای شما هم دشمنند. …

لزوم جلوگیری دستگاه قضایی از پنبه‌کردن دستاوردهای انقلاب به دست دشمنان

… تقسیم کردند. در آن زمان به مردم روستایی سند داده نشد و حال صاحب زمین، مدعی آمده و سند و بنچاق صد سال پیش یا پنجاه سال پیش دوران طاغوت را ارائه میدهد. این‌جا وظیفه‌ی دادگاه چیست و چه کار باید بکند؟ بنده این را به دستگاه قضایی عرض میکنم و فقط یک توصیه هم نیست. بنده از دستگاه قضایی میخواهم که نگذارید کسانی که زخم خوردگان و دشمنان انقلابند - و امروز هم چنانچه اندک فرصتی به دست آورند، از آن فرصت برای ضربه زدن به انقلاب استفاده میکنند - بیایند و بخواهند بافته‌های انقلاب را پنبه کنند. این، آن صبغه‌ی نظام و قضای اسلامی است.

تلاش دشمنان داخلی و خارجی برای گرفتن دین و رهبری دینی از انقلاب

… مشروطیت بود. امّا بعد از پیروزی، هنگامی که علما را کنار زدند، از مسیر منحرف شد و مشروطیت به جایی رسید که رضاخان قلدر، فردی که ضد همه آرمانهای مشروطه خواهی بود، به حکومت رسید. اگر انقلاب اسلامی ما هم تحت رهبری دینی نبود، سرنوشتی چون انقلاب مشروطیت پیدا میکرد. هر انسان هوشمندی، وقتی توجّه میکند که اوّلاً شروع این نهضت و پیروزی آن، ثانیاً بقای جمهوری اسلامی و مضمحل نشدن آن و ثالثاً مستقیم حرکت کردن جمهوری اسلامی و انحراف نشدن آن، به برکت دین و رهبری دینی است، پشت سرِ آن، یک نکته دیگر را هم میفهمد و آن نکته این است که دشمنان انقلاب اسلامی، چه در خارج و چه در داخل، سعی میکنند دین و رهبری دینی را از این انقلاب بگیرند. این، یک امر قهری است. اگر از یک قلعه یا حصار، جوانی کارآمد، جانانه دفاع کند، دشمنِ آن قلعه و آن حصار، راه را در این میبیند که زیر پای آن جوان، حفره و گودالی بکَند و او را از بین ببرد.

گام‌های دشمن: جدایی نظام از آرمان‌ها، نیروهای خودی و مردم، سپس براندازی

… می‌اندازید!؟» برای این‌که همین‌طور است! برای این‌که استکبار، با تمام ابزار و امکاناتش، امروز برای محو جمهوری اسلامی نقشه‌کشی می‌کند، و این مبالغه نیست. این، هدف نهایی‌شان است. البته آنها سیاستمدارند و کار را، به نظر و به خیال خودشان، پله پله طی می‌کنند. قدم اول این است که جمهوری اسلامی را از آرمانهایش جدا کنند. قدم دیگر این است که از نیروهای صمیمی، خودی، گرم، پرجوش و متعصبش جدا کنند. قدم دیگر این است که بین این هیأت حاکمه‌ای که هست، بین این دولت و این مسؤولین و قشرهای مردم، فاصله بیندازند. قدم بعدی هم این است که الواطی را بیاورند، دادی بکشد، بین عده‌ای از الواط و چاقوکشها پولی خرج کند، حرکتی انجام دهد، مردم هم به کمک دولت نیایند! تمام شود و برود! اگر ما غافل باشیم، اگر ما سست باشیم و اگر ما بی‌توجه باشیم، این چهار قدم، در ظرف مدت کوتاهی برداشته می‌شود. اما اگر هوشیار باشیم، اگر توجه داشته باشیم و اگر غافل نشویم، قدم اولش هم حتی در طول صد سال قابل برداشته شدن نیست. این‌گونه است. ندیدید …