… و خراب گذاشتند و رفتند، از ناحیه انقلاب این ضرر وارد نشده، منتها شما میگویید باید انقلاب این کار را بکند. انقلاب مال همه شماست، انقلاب را همه شما کردید، مملکت هم مال همه شماست. همه باید کمک بکنید. دولت هم یکی است. ننشینیم ما به اینکه همه کارها را دولت بکند. آن کارهایی که شده است که از ناحیههای مختلف، باز میآیند به ما میگویند که فلان کارها شده است، چقدر عمارت ساخته شده، چقدر خانه برای مستضعفین ساخته شده، چقدر زمینها اسفالت شده است، چقدر زمینها را دِرو کردهاند، چقدر این جهاد سازندگی خدمت کرده، اینها را هیچ ذکر نمیکنند، اینها را جزء اینکه چیزی نشده ذکر میکنند. همین پریروز از جهاد سازندگی قم آمدند پیش من و گفتند که الآن در تمام اطراف قم و چیزهایی که مربوط به قم است، دیگر ما نقیصه نداریم، همه را درست کردیم. اینها را هیچ ذکر نمیکنند. چقدر حمام، چقدر اسفالت، چقدر- عرض بکنم که درو، چقدر فلان. اینها را اصلًا ذکر …
ساخت خانه، حمام، مدرسه و آسفالت روستاها به دست دولت و مردم
… این تقاضاهای سی و پنج میلیونی نباشد. همه تقاضاها هم این است که چرا شما درست نمیکنید. هی به من میگویند. خوب، مگر من همه کارهام. من یک طلبه هستم. اینجا منتها من نصیحت میکنم. اینها هم که ملاحظه میکنید، از دولت و از قوای مردمی که فعّال هستند، همه مشغولاند. شما نمیدانید که چه قدر خانه درست شده است. چه قدر حمام درست شده است. در این دهات و در این اطراف چقدر اسفالت کردند. خود مردم یا دولت چقدر مدرسه درست کردند. همه اینها درست شده است. اما یک مملکتی که این طور دست شما داده است درست شدنش [...] سی و پنج، پنجاه سال خراب کردند؛ اگر نگوییم دو هزار و پانصد سال. پنجاه سال تیشه برداشتند و بیل و کلنگ برداشتند و خراب کردند. مملکتی که پنجاه سال خراب شده است که نمیشود [طرف] …
برداشتن عمدهٔ موانع و هنوز بهدست نیامدن مقصود اصلی
در عین حالی که در این انقلابی که ملت ایران کرد از همه انقلابهای دنیا آرامتر و سفید بود. یک انقلاب «سفید» باید اسمش را گذاشت؛ نه مثل انقلاب محمد رضا؛ یعنی آن قدری که ما از دست دادیم چند صد مقابل آن به دست آوردیم؛ لکن نه آنی که میخواهیم. آنی که میخواهیم باز به دستمان نیامده است. آنی که به دست آوردیم این است که موانع را از سر راه به طور عمده برداشتیم. یک مقداری هم هست.
سقوط قدرت رژیم گذشته، پاسخی به شبههٔ «چه شد»
… جلو را آدم نگاه کند. عقب چه شد، هر چی بشود، جلوی پایمان را الآن باید نگاه بکنیم. باید این قدرت را حفظ کنیم، اگر شما بخواهید پیروز بشوید. تبلیغاتی که میآید در دانشگاه بر ضد اسلام میشود، بر ضد نهضت میشد، نمیگذارد درس بخوانید، نمیگذارد توی کلاسها بروید؛ تمام اینها همان تبلیغات سابق است، همان مسائل سابق را اینها میخواهند درست کنند، دلشان میخواهد هر جا بتوانند همان مسائل را ایجاد کنند و بین جوانها بیایند پخش کنند یک حرفهایی چه شد، تا حالا کاری نشده و میخواهد چه بشود؟ یک قدرت این طوری از بین رفت. ما فرض میکنیم که هیچی دیگر نشود.
گرد آوردن طوایف گوناگون فارس و کرد و عرب در یک جا
از برکات این نهضت یکی این است که طوایف مختلفه را زیر یک سقف توی یک اتاق کوچک جمع کرده است. فارس و کرد و عرب و عجم، همه برادرها را در یکجا مجتمع کرده است تا مسائل و مطالبی که دارند بگویند؛ و ما هم اگر عرایضی داریم به آنها عرض میکنیم.
برداشتن موانع رشد انسانی و ملی
… که این اشخاص دزد و چپاول و چپاولگرها را دستشان را کوتاه کنیم. تا یک قدری کوتاه شد- یعنی یک قدر مهمی کوتاه شد- آنها هم مال ملت را برداشتند و خوردند و بردند و فرار کردند. اما دستشان الآن از اینجا کوتاه است و ان شاء الله از آنها هم پس گرفته میشود، ان شاء الله. و ما آن مقداری که تا حالا کار کردیم موانع را برداشتیم؛ موانع رشد انسانی و رشد ملی و رشد طبیعی را برداشتیم. اما الآن همه موانع برداشته نشده؛ یک مقدار از این اقشارش باقی مانده و الآن دارند مفسده میکنند و با هر حیلهای که باشد میخواهند یک اختلافی ایجاد کنند.
شکست قدرتی که همه شکستش را غیرممکن میدانستند
… چه کرد! یکی از حرفهایش ... [عملی] شد!؟ خوب، این دولت چه کرد برای شما؟ چه میکند برای شما؟ این هم دولت اسلامی! باز هم شما همان وضع سابق را دارید!» نه اینکه اینها ندانند مساله را، میدانند مساله را، غرض دارند. میخواهند نشود مطلب میدانند که تا حالا چه شده. این چیزی که شده است [در] دنیا سابقه نداشته است. قدرتی را شکست دادهاند که امکانش پیش مردم، پیش دولتهای خارج، پیش متفکرین خارج [نبود] برایشان تصورش نمیشد که همچو چیزی بشود؛ همه غیر ممکن میدانستند.
رهایی مردم از ترس و آزار دولت
… برای اینکه اینها اشخاصی نیستند که بیاطلاع باشند. اینها اشخاصی هستند که مطالعه کردهاند؛ عمال یک دولتهایی هستند که در این امور مطالعه کردهاند. اینها بنایشان بر این است که به هر جوری که هست ناراضی درست کنند؛ بروند توی دهات بگویند که خوب، چه شد، حالا چه شد. این دهاتی بیچاره هم نمیداند به او بگوید که این شد که ما الآن نمیترسیم از دولت، نمیترسیم از ... نمیترسیم که یکی بیاید با شلاق توی سر ما بزند و ما را اذیت بکند. چه بهتر از این میخواهد بشود؟ حالا ما فرض میکنیم هیچ [کاری] هم نشد؛ خوب، این یک چیزی است. آزادی، بهترین نعمتی است که خدا برای بشر قرار داده.
آزادی و رهایی کشور از چپاولگران با شکستن سد طاغوتی
الآن که ما با هم مجتمع هستیم همه در قم، و شما از مرز، بدون اینکه خوفی از کسی داشته باشید، از سازمان امنیتی و از ارتشی و از دولتی خوف داشته باشید، آمدید با ما در این اتاق مجتمع شدید. و این از برکات این پیشرفت است که این سد طاغوتی شکسته شد و قشرهای ظالمانه فرو ریخت، و ما آزاد شدیم و مملکت ما از دست چپاولگرها هم بیرون رفت، ....
آشنایی اقشار ناآشنا با یکدیگر از برکات نهضت
از برکات این نهضت یکی این است که ما با این چهرههایی که ناآشنا گذاشتند ما را با آنها، ان شاء الله آشنا بشویم، و آشنا شدیم. دولتهای تابع استعمار کوشیدند تا اینکه طبقات مختلف ایران را از هم جدا کنند؛ بلکه در یک دایره وسیعی مسلمین را از هم جدا کنند، دولتهای اسلامی را از هم جدا کنند، و در هر ناحیهای قشرهای آنجا را از هم جدا کنند، روحانیون را از طبقات دیگر جدا کنند.
رد انتظار ادای قرضهای افراد با وقوع انقلاب
این برکتی که از ناحیه انقلاب پیدا شده است که خود ملت مشغولاند، این احساسی که در ملت ما پیدا شده است که باید تعاون کند، باید اعانت کند، این از برکات این انقلاب است. اینها را اصلًا ذکر نمیکنند. میگویند چی شده، هیچی نشده. اما فرض کنید که یک نفر آدم یا چند نفر آدم حالا دارای قرض هستند، دارای نمیدانم چی هستند، میگویند خوب، بعد از انقلاب قرض ما ادا نشده. مگر انقلاب که میشود باید قرضها ادا بشود؟ بتوانند، ادا میکنند. اگر بتوانند، قرض هم ادا میکنند.