دستیابی به اسلام، استقلال و آزادی و رهایی از یوغ قدرتها
… معتقد به علی بن ابی طالب علیهالسّلام باید از شجاعت آن حضرت درس بگیرد. «لاتستوحشوا فی طریقالهدی لقلّة اهله»؛ وحشت نکنید. از روگرداندن و اِعراض دشمن احساس تنهایی نکنید. از تمسخر دشمن درباره آنچه در دست شماست - که گوهر گرانبهایی است - عقیدهتان سست نشود. شما گوهر گرانبهایی را در مشت گرفتید و کار عظیمی انجام دادید. گنجی تمام نشدنی را در داخل کشورِ خودتانکشف کردید، به اسلام رسیدید، به استقلال و آزادی رسیدید و توانستید خود را از یوغ قدرتها خارج کنید. زمانی این مملکت، این دانشگاه، این تهران، این پادگانها، این نیروهای مسلّح، این ادارات دولتی، این وزارتخانهها، این دستگاههای اطّلاعاتی، همه و همه، تیول امریکا بود. امروز اگر این ملت در دورترین نقاط کشور، در کوره دههای این کشور، کسی را طرفدار امریکا ببیند، …
رشد علم، صنعت، دانشگاه، افکار و آزادی حقیقی
… و دولت، همه صوری بودند. فقط جریان دین که جریانی عمومی و مردمی بود، حقیقی بود، که به آن هم با نظر بغض و نفرت نگاه میشد. البته یک جریان کمرنگتر و بسیار کوچکتر، به صورت وطنپرستی و میهندوستی هم در گوشه و کنار وجود داشت. چنین وضعی برای این ملت درست کرده بودند. شما آمدید همه چیز را پایهگذارىِ اساسی کردید. امروز در این مملکت علم رشد میکند، صنعت رشد میکند، دانشگاه رشد میکند، شخصیت انسانها رشد میکند، افکار رشد میکند، آزادی - به معنای حقیقی کلمه - رشد میکند، تحصیلات رشد میکند. حرکت این ملت، آرام آرام، به جایی میرسد که جایگاه خود را در دنیا پیدا کند. دیروز کسی در دنیا به ملت ایران اعتنا نمیکرد. آنهایی که اینجا میآمدند، از خودِ این ملت حقّ توحّش میگرفتند! شما امروز یک ملت و دارای یک رأی مهمّید. در هر قضیه مهمِّ دنیا که ملت ایران با …
از ویرانهٔ وابستهٔ آغاز انقلاب تا نیرومندی و توان مقاومت امروز
این ملت، در اول انقلاب کجا قرار گرفته بود و امروز کجاست؟ آن روز، ما جز یک ویرانه در اختیار نداشتیم و این کشور همه چیزش وابسته بود و بسیاری از آنچه که از دوران رژیم گذشته باقی مانده بود، همراه با وابستگی و پایههای بیبنیاد و سست بود. امروز، ملت ما حرکت کرده، نیرومند شده، قدرت نظامی خود را سنجیده و قدرت سیاسیش را مشاهده کرده است. دیده است که چطور در مقابل دنیای ظلم و استکبار میشود مقاومت کرد. سازندگی را تجربه کرده است. الان - به فضل پروردگار - برای هر کس که نگاه میکند، در همه جای کشور، تلاشِ سازندگی محسوس است.
تلاش گسترده در زمینهٔ علم و کار از آغاز انقلاب
… شاه به بعد - بعدش هم خانواده پهلوی - این پدر و پسر - حقیقتاً چوب حراج به موجودی این ملت و کشور و سرمایههای معنویاش زدند. «تلک امّة قدخلت لها ما کسبت و لکم ما کسبتم.»[3] آنها رفتند و سر و کارشان با خداست. سزای اعمالشان را هم میبینند. حالا نوبت من و شماست. «و لکم ماکسبتم.» البته از اوّل انقلاب تا امروز، حقّاً و انصافاً، در زمینه علم و کار، خیلی تلاش شده است. اگر کسی این را انکار کند، مثل این است که بگوید «الان به چه دلیل روز است؟» این قدر واضح است. اگر کسی به سطح کشور نگاه کند، افزایش دانشآموز، معلّم، استاد، متخصّص، دانشجو و کارگاههای فراوان، کار کشاورزی، صنعتی، کارهای دقیق و برجسته، ابتکارها و اختراعهای زیادی میبیند که در این پانزده سال، اسلام برای این ملت آورده است. من و ما هم نمیتوانیم بگوییم «این کارها را ما کردیم.» این دستاوردها، مالِ اسلام است. خاصیت ایمان، خاصیت حضور مردم و مردمی بودنِ حکومت است.
تربیت جوانان مؤمن، فتحالفتوح انقلاب به تعبیر امام
… عزیز، که بدون هیچ مبالغه امروز زبده جوانان اسلام و سربازان قرآن محسوب میشوید، مایه خرسندی است و خدا را بر این نعمتْ سپاسگزاری میکنم. همچنانکه خدا را بر نعمت وجودِ امثال شما جوانان مؤمن و انقلابی و با اراده و مصمم در دفاع از حقّ و حقیقت، همیشه سپاسگزارم. نسلی که امروز شما نماینده آن محسوب میشوید و خیل عظیم جوانان مؤمن و متعبّدی که شما نمونههای برجسته آن هستید و بحمداللَّه، در سراسر کشور حضور دارند، همان کسانی هستند که امام بزرگوار درباره آنان فرمودند: «فتحالفتوح انقلاب اسلامی، عبارت است از تربیت چنین جوانانی.» واقعاً هم همینطور است.