در آستانه ماه بزرگ محرم خوشحالم که مواجه شدم با علمای اعلام و وعاظ عزیز و فضلای حوزهها. ما در این آستانه ماه محرم مصیبتهای بزرگی دیدیم. دزفول و اندیمشک که همه جوانان ما بودند، برادران ما بودند، خواهران ما بودند، عزیزان ما بودند، اینها به دست عمال امریکا و آنهایی که به اسلام عقیده ندارند و ضد اسلام هستند شهید شدند و دنیا در این باب ساکت است. رسانههای گروهی دنیا، غایت حرفی که میزنند این است که عراقیها میگویند آنها ما را، ایرانیها ما را بمباران کردند، ایرانیها هم میگویند آنها. با اینکه میآیند میبینند مصیبتها را، لکن این سازمانهای به اصطلاح حقوق بشر به جای اینکه ظالمها را محکوم کنند، …
موشکباران خانهها و کشتن زنان و کودکان و ایستادگی مردم
و ما جز خدای تبارک و تعالی به کسی اتکا نداریم؛ آنها هر چه دارند ما ارزش انسانی داریم و خدا داریم. شما ببینید که اینهایی که ادعای طرفداری از خلق و طرفداری از عرب میکنند با خوزستان چه میکنند، و با دزفول عزیز چه کردهاند. به گمان فاسد اینکه با موشک انداختن در خانهها و اطفال و زنهای پیر و جوان را کشتن اسباب این میشود که ما تسلیم بشویم. آنها باز خوزستان را نشناختند، دزفول را نشناختند؛ با اینکه از اول جنگ تا حالا کراراً تجربه کردهاند و تخریب کردهاند مکان این عزیزان ما را و به شهادت رساندهاند اقشار کثیری از دوستان خدا را و دیدند که مقاوم ایستادند و ملت ایران و دزفول عزیز مقاوم ایستاده است در مقابل آنها و امروز هم که این همه مصیبت وارد کردهاند باز فریاد «جنگ، جنگ تا پیروزی» از جوانهای ما در دزفول بلند است.
وظیفهٔ دولت در خدمت به اهالی این شهرها و خوزستان
… توجه پیدا کردهاند به این جمهوری اسلامی. و امیدوارم که ما هم خودمان پایبند باشیم به اسلام و به جمهوری اسلامی، و همه شما موفق باشید برای اینکه خدمت کنید به این مردم، خدمت کنید به این مستمندان. دولت خدمت کند به این کسانی که در راه اسلام آن قدر فداکاری کردند. خدمت کند به این اهالی دزفول و اهالی اندیمشک و خوزستان که همه چیز خودشان را از دست دادند، خدمت کنند. این یک تکلیف شرعی است برای همه ما.