هشدار به دانشجویان و محصلان دربارهٔ آلت دست شدن برای اعتصاب و خیابان
… با یک قدری حوصله، یک قدری صبر، یک قدری توجه به اینکه مشکلات کم نیست، زیاد است [انجام شود] نباید هر قشری هِی فکر کنند که یک مشکلاتی ما داریم، چرا الآن درست نمیشود. این اسباب این میشود که نتوانند آنهایی که میخواهند رفع مشکلات را بکنند، نتوانند رفع بکنند. و لهذا، من از همه قشرها، خصوصاً از جوانهای دانشگاهی و دانشسرایی و محصِّلین، خواهش میکنم یک قدری توجه داشته باشند به اینکه آلتِ دست، یک وقت واقع نشوند که با یک طوری که خود شماها هم نمیتوانید مطّلع بشوید چه است، همچو مطلب را درست میکنند که هر که اعتقاد کند که نه، الآن باید اعتصاب کرد، الآن باید ریخت در خیابان! اگر نریزیم در خیابان، چه خواهد شد. شما بدانید که هر چه آرامتر باشد مملکت، بهتر میشود اصلاحش کرد.
هشدار به دانشجویان دربارهٔ تبلیغات سوء و آبروریزی از افراد محترم در دانشگاه
اینها باید ملاحظه بشود. ملت ایران باید بدانند اینها را که یک اشخاص مفسد آمدند. جوانهای دانشگاهی بدانند این معنا را که اینهایی که در دانشگاه میآیند تبلیغات سوء میکنند و از اشخاص مثلًا محترم آبروریزی میکنند نظر سوء دارند. اینها میخواهند که این نهضت به آخر نرسد. اینها میخواهند که همان مسائل برگردد. باید دانشگاهیها توجه به آن بکنند و سایر قشرهای ملت باید توجه به این معانی بکنند.
اتحاد گروههای دانشجویی در یک گروه اسلامیملی رمز پیروزی
3- آنچه کراراً تذکر دادهام، و رمز پیروزی است؛ اتحاد گروههای دانشجویی و تشکیل یک گروه اسلامی- ملی است در مقابل منحرفان که کوشش دارند تفرقه بیفکنند، و شما جوانان عزیز را- که امید کشور هستید و سعادت و ترقی میهن بسته به فعالیت شماست- به تباهی بکشند و نگذارند در راه تعالی کشور قدم بردارید، و به علم و ادب- که مایه پیشرفت و رهایی از استعمار و استثمار نو و کهنه است- اشتغال پیدا کنید. و باید بدانید اختلاف و تفرقه سرچشمه تمام بدبختیها و اسارتهاست. ممکن است عناصر فاسدی در دانشگاه و سایر مدارس در بین جوانان ما نفوذ کنند و با برنامهای حساب شده تفرقه افکنی کنند. لازم است با هوشیاری آنان را شناسایی کنید و بشناسانید، که جوانان عزیز ما از توطئه …
بیداری دانشجویان متعهد در برابر عدهای معدود مخالف تحقق اسلام در دانشگاه
دانشگاه ما، که مرکز آدمسازی باید باشد، قشر دانشجو که متعهد برای اسلام است و خونش را برای اسلام داد و فعالیت برای اسلام کرد، حالا بیدار باشد که یک عده معدودی توی این دانشگاهها دارند میروند و نمیخواهند اسلام پیدا بشود. نه اینکه میخواهند دانشگاه درست بشود؛ خیر؛ آنها از درست شدن دانشگاه میترسند. خدا رحمت کند مرحوم فیض قمی[2]- رضوان الله علیه- را، توی همین مدرسه فیضیه، نزدیک اینجایی که حوض بود، زمان رضا خان، فرمودند به من که چه عیبی دارد، خوب اینها میخواهند صالح را از غیر …
لزوم ایستادگی و سخنگفتن دانشجویان برای افشای خیانت گروهکها در دانشگاه
آقا شما نشستهاید که چهار تا کمونیست بیایند در دانشگاه و قبضه کنند دانشگاه را!؟ شما مگر کمتر از آنها هستید؟ عدد شما بیشتر از آنهاست؛ حجت شما بالاتر از آنهاست. شما این مسائل را که بگویید، خیانت اینها را میتوانید واضح بکنید در آن مکان، در دانشگاه. خیانتشان را میتوانید واضح بکنید که خودشان بگذارند بروند. بایستید، صحبت کنید. بگویید آقا، خوب بیایید یکی یکی بگویید ببینم شما چکاره هستید آمدهاید توی دانشگاه دارید اخلال میکنید؟ میخواهید چه بکنید؟ میخواهید درس بگویید برایمان؟ شما کار خودتان را اول حساب بکنید که چکاره هستید توی این مملکت. شما از اهل این مملکت هستید، یا عمال غیر …
لزوم سخنگفتن خود دانشجویان در برابر گروهکها بهجای تکیه بر دیگران
… دانشگاه. من نمیگویم حالا جنگ بکنید با آنها، جنگ نمیخواهیم حالا بشود، اگر یکوقتی منتهی به این شد، به یک روز اینها را بیرونشان میکنیم! اما حالا نمیخواهیم یک جنگی بشود؛ میخواهیم حالا با ملایمت بشود؛ اما خوب، با صحبت. آنها صحبت میکنند؛ شما هم صحبت بکنید. شما ننشینید یکی دیگر برایتان صحبت بکند؛ یک روحانی بیاید صحبت کند؛ خودتان بروید، هر کدامتان میتوانید، در مقابل آنها بایستید صحبت کنید. آن میگوید؛ شما هم بگویید. آن وقت یکی یکی انگشت بگذارید روی کارهایشان که تو این کاری که میکنی برای چیست؟ تو، تو تابع کی هستی که این کارها را میکنی؟ تو ایرانی هستی و این کار را میکنی، یا امریکایی هستی یا شوروی؟ یا برای آنها کار میکنی، یا برای ایران. اگر برای آنها کار میکنی، جای شما …
دانشجویان ذخایر ملت و ادارهٔ کنندگان آیندهٔ کشور
مقام دانشجو و بعد هم مقام معلم، دانشجوها ذخایر این ملت هستند، مقدرات مملکت ما در آتیه به دست دانشجویان امروز است، یعنی در هر رشتهای که باشند، در رشته حقوق باشند یک نحو مقدرات در سایر رشتهها هم شئونات مختلفه کشور در دست دانشجویان است که آتیه کشور را آنها باید اداره بکنند چنانچه معلمین تربیتکننده اشخاصی هستند که آنها باید مقدرات مملکت را به دست بگیرند، یعنی سعادت یک مملکت کلیدش به دست معلم است و به دست دانشجو. اول معلم که باید تربیت کند قشرهای جوان را و بعد خود جوانها که باید مملکت را اداره کنند، بنا بر این هر مملکتی در عالم، هر کشوری در عالِم موجودیتش بسته است به دست دانشجو و معلم. کلید سعادت به دست معلم است و همان قدر که معلم بزرگ است مسئولیتش هم بزرگ است. همان قدری که عالم بزرگ است مسئولیت عالم هم بزرگ است و این فرق نمیکند به اینکه عالم در دانشگاهها باشد یا عالم در علوم قدیمه.
توصیه به سست نشدن و قوی بودن در برابر پیشامدها
و من امیدوارم که این طور امور آقایان محصلین را سرد نکند. قوی باشند در مقابل پیشامدها و به پیش بروند. کار کوچکی انجام نداده است ایران. کار بزرگی انجام داده است. یعنی کاری انجام داده است که به حسب قواعد مادی غیر ممکن بود. لکن چون قواعد الهی بود و پشتوانهاش اسلام بود این مسائل پیشرفت کرد. حالا هم پشتیبان ما اسلام است. و افرادی که ما از دست میدهیم به جای آنها …
قدردانی از پیادهآمدن دانشجویان برای پشتیبانی از جمهوری اسلامی
من چهرههای شما جوانها را، چهرههای ایمانی و نورانی شما دوستان عزیز را که میبینم که شما از فرسخها دور آمدید برای اسلام، پشتیبانی از احکام قرآن، پیاده آمدید، دانشجویان معظمی هستید که راههای دور را طی کردید و پیاده آمدید برای اظهار پشتیبانی از جمهوری اسلامی، و از اینهایی که در آن لانه جاسوسی برای افشاگری خائنینی هستند، بسیار تشکر میکنم و دعایی به شما میکنم و از خدای تبارک و تعالی میخواهم که همه شما را موفق کند. همه سالم باشید. و همه این راهی را که تاکنون رفتهاید، باز دستجمعی به آخر برسانید. و به پیروزی نهایی که آرزوی همه ماست، و به قطع کردن دست اجانب از کشورتان و قطع کردن دست دنبالههای اجانب موفق بشوید.
ایستادگی دانشجویان و استادان در برابر استبداد در سالهای اختناق
سلام بر دانشجویان و استادانی که در سالهای طولانی اختناق با محرومیتها و شکنجههای روحی و جسمی مواجه، و با شجاعت و شهامت در مقابل استبدادها و قُلْدُریها ایستاده و تسلیم قدرتهای شیطانی نشدهاند.
دفاع از مستضعفان و مقابله با یورش به مراکز علم در نهضت
سلام بر عزیزانی که در نهضت اسلامی و انقلاب بزرگ ملت در سخت ترین شرایط از محرومین و مستضعفین دفاع، و از تهاجم و یورش جنود ابلیسی به مراکز علم و ادب نهراسیده و با آنان با فداکاری مقابله کردند.
تبدیل مراکز علمی به سنگر دفاع از استقلال و آزادی کشور
و سلام به همه قشرهای دانشجو، از اطفال دبستانی و جوانان دبیرستانی و دانشمندان و استادان و دانشجویان دانشگاهی سراسر کشور، که مکانهای علمی و مقدس خود را به صورتهای دژهایی مستحکم و سنگرهای شکست ناپذیر درآورده، و از استقلال و آزادی میهن عزیز خود دفاع نموده؛ و سنگرهای شیطانی را با پشتیبانی ملت بزرگ در هم شکسته؛ و دشمن خونخوار را دفن کردند.
مقابلهٔ دانشجویان با توطئهها با اجتماع خود و بیدرگیری
… اگر شما یک گروه بشوید، جوانهای معتقد مسْلم ما که بحمد الله اکثر دانشگاه را در قبضه دارند، اگر اینها هی گروه، گروه نشوند و با هم مجتمع بشوند، چهار تا آدمی که معوج و منحرف است یا به اینها ملحق میشود که ان شاء الله ملحق بشود؛ و یا گورش را گُم میکند و میرود. شما منتظر این نشوید که دولت بیاید جلو بگیرد، یا ملت بیاید جلو بگیرد، خودتان با اجتماع خودتان، بدون اینکه دعوایی راه بیندازید، بدون اینکه درگیری در کار باشد، با اجتماع خودتان، با وحدت کلمه خودتان؛ جلوی این توطئهها را بگیرید. فردا دانشگاه باز میشود، جلو بگیرید از این توطئهها. توطئه گرها دشمن شما هستند؛ دشمن ملت شما هستند. هم روحانی باید با دانشگاهی دوست و برادر باشد، و هم دانشگاهی با روحانی، تا این دو قدرت، دو قدرت مفکّره متفکر بتوانند مملکت خودشان را حفظ کنند.
تأثیر تبلیغات بر سخن دانشجویان خدمتگزار خارج از کشور دربارهٔ روحانیت
… کردند این مطلب را، عیناً مشاهده کردهاند که شکست آنها برای اجتماع اینها بوده- و برای این بود که وحدت کلمه پیدا کردند، و همه هم یک مسیر داشتند که آن مسیر اسلام بود- الآن هم در صددند که جامعه روحانیت را با شماها جدا کنند. این مقالهای بود که این آقا خواند. اینها خیلی جوانهای خوبی هستند، و از آن ور دنیا هم آمدهاند و اینجا هم میخواهند خدمت بکنند، و آنجا هم که هستند میخواهند خدمت بکنند، لکن تبلیغات موجب این شده است که یک همچو چیزی در یک همچو حالی ایشان بگویند و باز بین جامعه روحانیت و خودشان جدایی بیفتد، و آنهایی که میخواهند مصالح ایران را از بین ببرند فرصت پیدا بکنند.
مسئولیت ویژهٔ دانشجویان و استادان در تحقق محتوای جمهوری اسلامی
… و آن طوری که لازم است در جمهوری اسلامی ما عمل کنیم. همچو نباشد که فقط لفظ باشد که ما جمهوری اسلامی هستیم، لکن نه دانشگاههایمان و نه دانشسراهایمان و نه دادگاههایمان و نه پاسدارهایمان و نه کمیتههایمان، هیچ کدام آن معنایی که باید در اسلام باشد در آنها نباشد. اگر خدای نخواسته این طور باشد که فقط یک رای به جمهوری اسلامی دادیم و دیگر فکر این نباشیم که این جمهوری اسلامی باید همه چیزش اسلامی باشد، نه اینکه لفظ جمهوری اسلامی و محتوا غیر اسلامی و این بسته به عمل همه است، خصوصاً قشر دانشجو و قشر اساتید دانشگاه، استادهای دانشسراها و آنهایی که جواناند و درصدد تعلّم و دانش هستند و دانشجو هستند و میخواهند بعدها برای کشور خودشان مفید واقع بشوند. بسیار اشخاص هستند که دانشمندند، خیلی هم دانشمندند، لکن چون تربیت اسلامی ندارند وجودشان گاهی ضرر میزند به کشور و ضرر میزند به اسلام. این فرقی نیست ما بین اینکه دانش، دانش علوم قدیمه باشد یا دانش علوم جدیده؛ چه در جانب علمای اسلام و روحانیون، و چه در جانب …
دانشجویان ذخایر کشور و لزوم اصلاح خود برای ادارهٔ آن
… آنهایی که در میدان بودند رجال صالح نبودند، دانشمند هم بودند، اما رجال صالح نبودند، به درد مملکت نمیخوردند! و آنها بودند که ما را پیوسته به خارج کردند و سالهای طولانی مملکت ما در حلقوم خارجیها منافعش فرو رفت؛ و به ما آن کردند که الآن میبینید که هیچ نداریم. شماها ذخایر این مملکت هستید، جوانید، دانشجو هستید، ذخیره این مملکت هستید، طوری بکنید که این ذخیرهها برای مملکتتان مفید واقع بشود و خودتان را اصلاح بکنید تا ان شاء الله یک انسانهای متعهد صحیح العمل امین؛ کشورتان دست خودتان و خودتان ادارهاش بکنید. آدم امین را هیچ کس نمیتواند مُعْوَجش کند. اشخاصی که اعوجاج دارند اینها امانت ندارند؛ اینها صلاحیت ندارند.
لزوم همکاری، ایستادگی و دعوت سخنرانان به دانشگاه به ابتکار خود دانشجویان
… چه دانشجوی جدید، همه مسائل توی دست اینها باید حل بشود. اینها قوه متفکره یک ملت هستند. اگر دانشگاه را ما سست بگیریم و از دست ما برود، همه چیزمان از دستمان رفته است. یک مسئلهای است که نباید شما بنشینید که من عمل بکنم؛ و نه من هم باید بنشینم که شما تنها. ما هر دو باید دست به دست هم بدهیم، آن قدری که من میتوانم من انجام بدهم آن قدری که شما میتوانید شما انجام بدهید. جوان هستید، در مقابلشان بایستید؛ صحبت کنید؛ حرف بزنید. اشخاصی که میتوانند در آنجا بیایند حرف بزنند، بروید پیدایشان کنید بردارید بروید، دعوتشان کنید به دانشگاه. ننشینید که من تعیین کنم. البته من آسید علی آقا[4] را صالح میدانم برای این کار. لکن ننشینید که من دعوت کنم. لازم نیست که یکی باشد. هر چند روز یک دفعه یک نفر، اجتماع کنید در همان دانشگاه، و یک نفر از همین آقایانی که صحبت میتوانند بکنند، حرف میتوانند بزنند، بیاورید دانشگاه صحبت بکنند …
وظیفهٔ دانشگاهیان در هدایت همقطاران و هشدار دربارهٔ اختلافافکنی
… کارها را انجام بدهید»! این معنایش این است که بختیاری با- عرض میکنم- دسته دیگر با هم مخالف بشوند و بدبین بشوند به دولت و بدبین بشوند به نهضت و نهضت شکست بخورد و برگردد به آن حال اول که تا آخر بختیاری در- عرض میکنم که- زحمت و ذلت باشد و خوزستانی هم همین طور. حالا وقت این است که همه ما هدایت کنیم مردم را. شما دانشگاهیها هدایت کنید رفقای خودتان را؛ دانشگاهیها را هدایت کنید به این امر که آقا مبادا یکوقتی دست خبیثی در کار باشد که شما را وادار کند به کاری که اختلاف بینتان واقع بشود.
بزرگی شأن و مسئولیت دانشجویان بهعنوان معلمان آینده
مسئولیت زیاد است برای اینکه اگر این جوانها و نیروی جوانی در دست معلمین خوب تربیت بشوند آتیه کشوری خوب است، سعادتمند است، و اگر چنانچه معلمین انحراف داشته باشند و تربیت انحرافی بکنند، مملکت به فساد کشیده میشود. بنا بر این شما جوانها همان قدری که بزرگ هستید برای اینکه محصل هستید، دانشجو هستید و بعد هم ان شاء الله معلم خواهید شد، همان قدر که بزرگ هستید و شغلتان یک شغل شریف و بزرگ است، مسئولیتتان هم یک مسئولیت بزرگ است.
مسئولیت دانشجویان در تربیت جامعه و سرایت فساد عالِم به همهٔ قشرها
… «اذا فسد العالِم فسد العالَم» برای اینکه عالَم چشمش را به عالِم دوخته است توجه توده مردم به متفکرین کشور است، به علمای کشور است. اگر خدای نخواسته آنها فاسد بشوند همه کشور به فساد کشیده میشود، و اگر آنها صالح باشند همه کشور به صلاح و سداد کشیده میشود. بنا بر این هم شما قشر دانشجو که میخواهید دانشمند بشوید ان شاء الله- و خواهید شد ان شاء الله- هم شما بزرگ هستید و بزرگوار و هم شما مسئول هستید و ملتفت باشید که این مسئولیت را، این باری که به دوش شما آمده است، خواهی نخواهی به دوش شما و به دوش همه این مسئولیت آمده است، و خدای تبارک و تعالی از شماها انتظار این معنا را دارد که شماها تربیت کنید جامعه را، و این یک خدمت بزرگ است که اگر خوب انجام بگیرد این خدمت این قدر ارج دارد که نمیتوانیم ما تعریفش را از عهده برآییم. و اگر خدای نخواسته بد انجام بگیرد، فسادش آن طور است که عالَم فاسد میشود، اگر عالِم فاسد بشود این طور نیست که مثل یک آدم عادی است که اگر فاسد شد خودش فاسد است، این مرضی مسری است، ساری است، فساد عالِم سرایت میکند به همه قشرها، من خودم ... که سابقاً یکوقتی میرفتم بعض از شهرها را میدیدم که مردمش صالحند، خوبند وقتی که توجه میشد که چطور اینها همه مردم صالح خوبی هستند؟ معلوم میشد که عالِم آن شهر، آدم خیلی خوبی است، اینها همه اقتدا کردهاند به آن عالم که خوب است.
هشدار به جوانان دانشگاهی دربارهٔ فریب سخنان ظاهرفریب گروهکها
… در ایران مشغول توطئهاند.[1] شما باید بیدار باشید! فقط رای به «جمهوری اسلامی» کفایت نمیکند؛ اینها خودشان را در رفراندم همچو ضعیف دیدند، همچو وحشتزده[2] شدهاند که به خیال توطئههای دقیقتر افتادهاند. شما باید توطئههای آنها را با کمال دقت ملاحظه کنید. جوانان دانشگاهی ما گول این قشر مُفْسِد و فاسد را نخورند، از حرفهای زرق و برق دار آنها گول نخورند، تحت تاثیر حرفهای به ظاهر صحیح و در واقع توطئهگر واقع نشوند. تمام جوانان ما موظفند که این نهضت را حفظ کنند و کیْد خائنین را خنثی کنند.
فریبخوردن دانشجویان و دانشآموزان جوان بیآنکه سوءنیت داشته باشند
همه این مسائل به ما این مطلب را نشان میدهد که یک عدهای مامورند از طرف خارجیها- و من بیشتر احتمال میدهم امریکا باشد- مامورند از طرف اینها که نگذارند ایران سالم باشد، نگذارند آرام باشد. این ماموریت را اگر بتوانند در کارخانهها انجام میدهند، اگر بتوانند، در کشاورزی انجام میدهند، بتوانند در دانشگاهها و در [بین] اینها، که یک مردم سادهای هستند و لو تحصیل کردهاند و مشغول تحصیلند لکن جوانند زود تحت تاثیر واقع میشوند، چهار تا کلمه- عرض میکنم- چیزی که به آنها میگویند، زرق و برق داری که میگویند، بازی میخورند و الّا نه اینکه آنها[4] سوء نیت داشته باشند. اینها [راه] میافتند و زن و بچه و بچهها و بزرگها و زنها و مردها را بسیج میکنند برای یک امری که این امر را خود آنها با ریشهاش مخالفند.
دانشجویان پیشروان انقلاب و صاحبان آیندهٔ کشور
دانشجویان عزیز که پیشروان انقلاب و ان شاء الله کسانی هستند که مقدرات کشور ما بعد از این در دست آنها است، دانشجویان عزیزی که در این انقلاب همدوش همه برادران در راه اسلام قدم برداشتهاند، خوش آمدند. عزیزان من، پیش من رهبری مطرح نیست؛ «برادری» مطرح است. خدای تبارک و تعالی در قرآن کریم ما را برادر خوانده است: إِنَّمَا المُسلِمُونَ إِخوَهٌ[1]. در اسلام «رهبری» مطرح نیست. اصلًا بزرگان اسلام ما هم در عین حالی که رهبرهای معنوی بودند، مع ذلک پیششان مطرح نبوده …