دو نیم کردن پسر پیرمرد برای واداشتن مردم به جنگ برای قدرت شاه
بردگی بندگان چیست؟ بردگی بندگان این است که وقتی در یکی از لشکرکشیهای ایران و روم، یکی از سلاطین گذشتۀ ایران، قبل از ساسانیها، از هخامنشیها، وقتی دستور میدهد همه بیایند، آن پیرمرد میآید میگوید که آقا، من سهتا پسرم دارند میآیند، در میدان با شما همراهند، این یک پسرم را بگذارید پهلوی من بماند، چون من پیرم، ازکارافتادهام، اجازه بدهید این یکی بماند و با شما نیاید. در مجلس به او چیزی نمیگویند، او را از مجلس بیرون میرانند. بعد فردا وقتیکه سپاهیان دارند حرکت میکنند با ستون چهار، اسبها و سربازها پشت سر هم، دمِ دروازه که میرسند، آن سهتا برادر یکهو میبینند برادر چهارمشان دو شقه شده، یک شقه اینطرف دروازه، یک شقه آنطرف دروازه نصب شده، تا دیگر پیرمردها نگویند جوانهای ما نیایند و برای قدرت داریوش نجنگند، خود را به آب و آتش نزنند؛ این بردگی انسان است. وقتی انسانها در یک جامعهای حق نداشتند که آنچه را میخواهند، بخواهند حتی، نمیگویم بگویند؛ انسانها در یک اجتماع حق نداشته باشند که طرفدار و طالب عدالت باشند، دشمنِ تبعیض باشند؛ انسانها حق نداشته باشند برای خودشان آزادی را دوست بدارند و بخواهند، خفقان و …