برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیدستگاه قضایی کشور پیش و پس از انقلاب و وظیفهٔ دادرسی آن.
امام خمینی
هشدار به پایان جمهوری در صورت کارهای خلاف شرع مانند رژیم سابق
… را عمل بکنند و- خدای نخواسته- یک وقت بر خلاف موازین اسلامی واقع نشود. مایی که مدعی هستیم که جمهوریمان جمهوری اسلامی است، احکام اسلام باید در این جمهوری اجرا بشود. یکی از امور مهم، قضیه زندانهاست. یکی از امور مهم، قضیه دادگاههاست، دادسراهاست، دادگستریهاست. اگر بنا باشد که حالا هم- خدای نخواسته- مثل زمان رژیم سابق، در دادگستریها کارهای خلاف شرع بشود، خوب، ما باید فاتحه این جمهوری را بخوانیم. و این مکرر سفارش شده است که اگر قوانین ندارید، باید بخشنامه کنید که تمام قضات بر وفق شرع عمل کنند، به قوانین سابق اعتنا نکنند.
فساد گستردهٔ گذشته و نیاز تحول اسلامی آن به افراد، کار و تدریج
… بوده، حالا که آمده، ما افراد نداریم که شرایط را داشته باشند. این افراد هم افرادی هستند که خوب، تا حتی الامکان بهتر از این است که شارب الخمری بیاید قاضی بشود. شما وضع دادگستری را نمیدانید چه خبر بوده است. ما هم درست الآن نمیدانیم که وضع دادگستری چه خبر بود. شاید از همه جاها فساد دادگستری بیشتر بوده. حالا بخواهیم این دادگستری را یکدفعه متحولش کنند به یک دادگستری اسلامی، افراد لازم دارد، کار لازم دارد و باید با تدریج، کمک، کمک میخواهد؛ یعنی ملت، روحانیت- خصوصاً- در باب قضاوت، روحانیت باید خیلی کمک بکند و الحمد للَّه، مشغول هم هستند برای اینکه تهیه بکنند.
نقد دخالت برخی رؤسای طاغوتی دادگستری در کار نهادهای انقلابی
… کرده بودند. اینها آمدند و همه جا را دست گرفتند، و درست کردند آشفتگیها را. اگر اینها نبودند، حالا هیچ کس نبود، هیچی نبود. حق ندارد کسی نسبت به اینها یک تعدی بکند و یک فرمانفرمایی. این کمیتهها باید باشند، این پاسدارها باید باشند، این دادگاه انقلاب باید باشند. دادگستری غلط میکند که به اینها حرفی میزند دادگستری روی موازین خودش برود، آن هم موازین غلطی که باید اصلاح بشود. این بعضی از این روسای دادگستری از همان طاغوتند که باید گم بشوند بروند سراغ کار خودشان. نباید بنشینند و حکمفرمایی کنند و به دادگاههای ما، یا به سپاه پاسداران ما، یا به اهل علم ما که در کمیتهها هستند حرفی بزنند. غلط میکنند اینها. اینهایی که باید بروند گم شوند از این مملکت، حالا آمدند نسبت به اشخاص دارند حرف میزنند. و همین طور اشخاص دیگری که در استانها هستند، در جاهای دیگر هستند، اینها نمیتوانند. نباید یک وقتی اهانت کنند راجع به مسلمانها، راجع به این اهل علمی که …
طولانی شدن محاکمات و تضییع وقت مردم در دادگستری
و تحولی باید پیدا بشود در این ادارات؛ خصوصاً در دادگستری تحول میخواهد. این را من سابقاً گفتهام؛ لکن- خوب- باید وقتی مستقر شد و مجلس پیدا شد، این تحولات باید پیدا بشود؛ که این طور طول و عرض محاکمات، به این قدر طولانی شدن هم موجب این میشود که وقت مردم صرف بشود. آدم ده سال توی این سالنهای دادگستری هی راه برود و هی برود و برگردد، و آخرش معلوم نشود که به حقش میرسد یا نه. کارهایی را که یک قاضی اسلامی در یک روز و دو روز تمام میکرد، وقتی به دادگستری ما میرسد یک سال طول میکشد تا این وکیل بگذارد آن محاکمه در مجرا واقع بشود! از اول میآید به صلاحیت دادگاه اعتراض میکند. چند وقت باید طول بکشد که شما بیایید صلاحیت آن دادگاه را …
نقد قضاوتهای رشوهآلود گذشته و لزوم اصلاح طرز دادگستری
… نمازش را میخواند، شمشیرش را هم میکشید. شمشیرش دستش بود، نماز هم میخواند؛ هر دو بود. قضاوت هم میکرد. همه کارها را میکرد. البته حالا توسعه پیدا کرده. توسعه پیدا کردن این است که باید مسائلْ مسائلی بشود که یک قدری درست باشد. قضاوتْ قضاوتِ شرعی باید باشد. این طور قضاوتهایی که محکوم میکردند مردم را روی یک همچو روابطی که درست میکردند، یا هر چیزی که بود، رشوهخواری در کار بود، اینها باید از بین برود. طرز دادگستری را باید شماها بنشینید با هم، قضات و شماها و همه، تفکر کنید و طرز دادگستری را طوری کنید که این مراتب نباشد: امروز حکم بکند فردا برود آنجا، بعد برود آنجا، بعد از سر برگردد اینجا، دوباره برود آنجا! اینها همه تضییع اوقات است و تضییع اموال است. اینها باید اصلاح بشود. البته کار مشکل است و نمیشود یک روز و دو روز بشود؛ لکن نباید مایوس شد. همان طوری که کار ما مشکل بود و نمیشد که یک همچو بساطی را به هم بزنیم، هیچ [کس] احتمال این معنی را نمیداد؛ ولی خدا همراه بود. خدا که همراه بود، همه کارها آسان میشود. ما اگر نیتمان صادق …
پناهگاه بودن دادگستری برای هر مظلوم حتی در روستا و شهر دوردست
موضوع دوّم، این است که محصول همهی سفارشها به قوّهی قضائیّه یک کلمه است، و آن اینکه مردم به قوّهی قضائیّه اعتماد کنند؛ همین. بنده بارها در این جلسه گفتهام، ما باید کاری کنیم که اگر کسی در هر گوشهی کشور ــ در یک روستا، در یک شهر دوردست ــ مورد تعدّی و ظلم قرار گرفت، بگوید «میروم سراغ قوّهی قضائیّه، میروم دادگستری»! یعنی باید این حالت به وجود بیاید که همه احساس کنند وقتی پایشان به دادگستری رسید، مشکلشان حل میشود؛ یک اعتمادِ اینجوری باید به وجود بیاید. این خیلی کار مشکلی است، کار سختی است. البتّه در اغلب قضایای حقوقی و جزائی یک طرف راضی است، یک طرف ناراضی است؛ امّا همان طرفی هم که ناراضی است، وقتی دید که کار دارد با قانون، با درستکاری، با دقّت انجام میگیرد، در دلش کار …