برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیمهار زبان و رفتار در برابر خواست نفس یا تحریک دیگران.
امام خمینی
منع تعرض به اهانتکنندگان به رهبر و حرمت مقابله به مثل
من به شما دوستان اکیداً اخطار میکنم که هر کس عکس این جانب را پاره کند یا بسوزاند و به من ناسزا بگوید و اهانت کند کسی حق ندارد به او تعرض کند و از من طرفداری کند. امروز در صددند ایجاد غائله کنند و شماها را به جان هم بیندازند. باید با کمال خونسردی و آرامش از کنار آنان بگذرید و تعرض به آنان و مقابله به مثل خلاف رضای خداوند و از محرمات بزرگ شرعیه است. خداوند همه ما را از شرور شیاطین حفظ فرماید. و السلام علیکم و رحمه الله.
حرمت تعرض به دشنامدهندگان به رهبر و پرهیز از زدوخورد
من این را اعلام میکنم که اگر کسی به من سَبّ[1] بکند، فحش بدهد، عکس من را پاره کند، احدی حق ندارد که به او تعرض بکند. حرام است تعرض کردن به کسی که به من سَب کند، به من فحش بدهد، عکس مرا پاره کند، مرا بزند، هر کاری بکند. احدی حق ندارد در این وقتی که ما گرفتار هستیم در این مصیبت بزرگ، با او مقابله کند تا اینکه به زد و خورد برسد و غائله ایجاد بشود. امروز آرامش ما میخواهیم. غائله نباید ایجاد بشود. باید همه با هم دست به هم بدهید و ایجاد غائله نشود. همه دست به هم بدهید.
منع واکنش به اهانتها به امام در این موقع حساس
من به ملت ایران اخطار میکنم و تاکید میکنم که اگر چنانچه هر کس با هر عنوان در این موقع حساس به من اهانت کند و بخواهد تفرقه ایجاد کند، نباید در این موقع عکس العمل نشان دهید. در این دو روز بعض مراجعات شد که برای بعض مجلات که اهانت کردهاند عکس العمل نشان دهند، و من در این موقع حساس جایز نمیدانم. بدخواهان گمان نکنند که بتوانند صفوف فشرده ملت ما را با این دسیسهها به تفرقه بکشند. ملت ایران باید با هوشیاری این مراحلی را که داریم طی کند. اگر فرضاً به من سبّ کنند یا عکس مرا بسوزانند یا به من حمله کنند، در این موقع حساس کسی حق ندارد عکس العمل نشان دهد. …
روزه نمونهای از خودداری که باید در زندگی عمومیت یابد
… میکند؛ از چه چیز؟ از بدیها، از وسوسهها، از بداندیشیها، از بدخواهیها، از خیانتها، از فسقها، از شهوترانیها، از بیاعتنائی به وظیفه، از ترک فعل واجب؛ تقوا این است؛ این خیلی مهم است. روزه به شما یک نمونهای، یک مستورهی[3] کوچکی از این حالت را اعطا میکند؛ یعنی شما گرسنه هستید غذا هم هست، تشنه هستید آب هم هست [امّا] نمیخورید و نمیآشامید؛ یعنی خودداری میکنید؛ این همان تقوا است، منتها در چند ساعتِ روز و نسبت به چند مورد محدود؛ این حالت باید عمومیّت پیدا کند در زندگی من و شما و باتقوا بشویم.
عادت کردن جوانان به فروخوردن سخن در مواقعی که مصلحت است
قدری هم جوانها عادت کنند به فروخوردن سخن خود؛ این هم یک تمرین است. در چالشهای عظیم زندگی، خیلی اوقات هست که انسان حرفی دارد و دلش میخواهد آن را بگوید؛ اما به هر دلیلی حرف را فرو میخورد؛ این در مواقعی یک مصلحت بزرگ است؛ به این هم عادت کنید، بد نیست. در جای خود انشاءاللَّه مجالهایی خواهد بود و خواهید گفت آنچه را که فکر میکنید باید گفت.