اوّل، خطاب به شوراهاى روستاها و کشاورزان. ما اگر بخواهیم کشورمان به استغناء و خودکفایى و بینیازىِ از غیر بهطور نسبى نائل بشود، باید بر روى روستا سرمایهگذارى کنیم و کار کنیم و زحمت بکشیم. پایهی اوّلِ خودکفایى، خودکفایى در امور تغذیهی مردم است. اینکه میگوییم خودکفایى بهطور نسبى، بهخاطر این است که خودکفایى بهطور کامل -که انسان به خارج از مرزهاى خود در هیچچیز نیاز نداشته باشد- چیزى دور از دسترس است و کشورها و ملّتها هم دنبال آن نیستند؛ چون تبادل میان ملّتها و کشورها، امر عادّى و معمولیاى است. عمده این است که یک کشور بتواند بر روى پاى خود بِایستد و اساس زندگى خود را تأمین کند؛ و این احتیاج دارد به آبادى روستاها و کار کشاورزان و توجّه مسئولین و صرف پول و سرمایه -چه پول و سرمایهی دولتى و چه پول و سرمایهی مردمى- در دهات و روستاها و امر کشاورزى. شما که شوراى اسلامى هستید و توجّه مردم روستا به شما است، این نکته را توجّه کنید و به برادران و خواهران روستایى ابلاغ کنید که روستاییان در طول این سالیان بعد از پیروزى انقلاب، در همهی مراحل -در جبههی جنگ، در بسیج عمومى، در پشتیبانیها- نقش مهمّى داشتهاند و در اینکه کشور بتواند تا حدودى بر روى امکانات و موجودى خود تکیه کند نقش داشتهاند؛ و این را باید تقویت کرد. سیاست کلّى در جمهورى اسلامى این است که روستاها تقویت بشوند، آباد بشوند، کشاورزان کار تولید را -که براى آیندهی این کشور و سرنوشت اسلام و مسلمین حائز اهمّیّت است- جدّى بگیرند. البتّه مسئولین باید بر این اساس برنامهریزى کنند، که ما امیدواریم انشاءالله همهی این کارها بهنحو شایسته و مناسبى بشود و این استعداد عظیمى که در کشور ما براى کار کشاورزى هست -در کنار کارهاى صنعتى- مورد توجّه قرار بگیرد. ما که میخواهیم با ابرقدرتهاى دنیا، با زورگوها و چپاولگرها سینهبهسینه مقابله بکنیم، باید اساسیترین و اصلیترین نیاز مردم و کشور را -یعنى امر تغذیه را- به نقطهی اطمینانبخشى برسانیم و این جز با توجّه به روستاها امکانپذیر نیست. این سیاست را مسئولین باید دنبال کنند، خودِ روستاییان هم باید نسبت به این قضیّه اهتمام بورزند. و خداوند هم به آنها کمک خواهد کرد، به کار آنها برکت خواهد داد و در تلاش مخلصانه و مؤمنانهی آنها -همچنان که تا امروز بوده- برکات خودش را قرار خواهد داد. این مربوط به شما برادران شوراهاى روستایى.خودکفایی
نامهای دیگر: خوداتکایی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
تأمین نیازهای کشور با توان و تولید داخلی و کاهش وابستگی.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶
سیر زمانی
از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳۱۳۵۹۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
حالا می خواهیم مشخص کنیم که پیشرفت چیست؟ تعریفهایی برای پیشرفت و کشور پیشرفته در دنیا معمول است؛ ما اغلب اینها را قبول داریم و رد نمی کنیم؛ مثلاً صنعتی شدن و فرا صنعتی شدن کشور؛ اینها دلیل پیشرفت است. خودکفایی؛ کشور در مسائل حیاتی و اساسی باید خودکفا باشد. نه اینکه از دیگران بکلی بی نیاز باشد، نه؛ اما اگر به کسی یا کشوری، در چیزی احتیاج دارد، طوری روابطش را تنظیم کند که اگر خواست آن را به دست آورد، دچار مشکل نشود؛ او هم چیزی داشته باشد که مورد نیاز آن کشور است؛ خودکفایی یعنی این. وفور تولیدات، وفور صادرات، افزایش بهره وری، ارتقاء سطح سواد، ارتقاء سطح معلومات عمومی مردم، ارتقاء خدمات شهروندی، خدمت دادن به شهروندان، رشد نرخ عمر متوسط - به قول تعبیرات اخیر، امید به زندگی - اینها جزو نشانه های پیشرفت است و درست است. کاهش مرگ و میر کودکان، ریشه کنی بیماریهای گوناگون در کشور، رشد ارتباطات و امثال اینها، شاخصهایی است که در دنیا برای یک کشور پیشرفته ذکر می کنند و ما این شاخصها را رد نمی کنیم و قبول داریم. منتها توجه داشته باشید این شاخصها را وقتی که به ما تحویل می دهند - به ما که تشکیل دهنده ی این شاخصها نیستیم - در لابه لای آن، چیزهایی است که دیگر آنها جزو شاخصهای پیشرفت و توسعه نیست؛ چیزهایی را به میان می آورند که این صادر کردن فرهنگ مخالف با هویت و شخصیت ملی و میل برای وابسته کردن کشورهاست. آن کسانی که این شاخصها را تهیه و ارائه می کنند، اگر غالباً چه دانشمندانند، اما بسیاری از آنان آدمهای مستقلی نیستند؛ یعنی همان شبکه و همان ناتوی فرهنگی در مجموعه ی خود، بسیاری از این دانشمندان، متفکران، هنرمندان، ادبا و امثال اینها را هم دارد. با وجود همه ی اینها، اساس تحول باید بر «ملاحظه ی عناصر اصلی هویت ملی» قرار داده شود، که آرمانهای اساسی و اصولی مهمترین آنهاست. من این را عرض می کنم که صنعتی شدن، فرا صنعتی شدن، پیشرفت علمی، پیشرفت خدماتی و پیشرفتهای بهداشتی و درمانی، باشد؛ اما اساس اینها باید حفظ هویت ملی باشد. اگر یک کشوری همه ی اینها را داشت، اما از لحاظ ملی، یک کشور بی هویتی بود، فرهنگش وابسته ی به دیگران بود، از گذشته و تاریخ خود هیچ بهره ای نداشت و نبرده بود، یا اگر گذشته ای داشت، آن گذشته را از چشمش دور نگه داشتند یا آن را در نظرش تحقیر کردند، این کشور مطلقاً پیشرفت نخواهد کرد؛ زیرا هویت ملی، اساس هر پیشرفتی است.شاهدها (۸ پاراگراف)
ابتکارات نیروی هوایی مرهون روحیهٔ خودکفایی پدیدآمده در جنگ
بسیارى از این ابتکاراتى که امروز شما دارید در داخل نیروى هوایى انجام میدهید، مرهون همان روحیهى خودکفائى است که در دوران جنگ به وجود آمد؛ وَالّا روز اوّل جنگ که ما اینجور نبودیم. روز اوّل جنگ، ما هواپیما بسیار داشتیم، قطعات یدکى خیلى داشتیم، هواپیماى آماده هم داشتیم، [امّا] آنچه نداشتیم، خودجوشى بود و این خودجوشى بمرور به وجود آمد.تکیهٔ بیشتر بر ابتکار و توان داخلی با وجود امکان تأمین از خارج
ما امروز بحمدالله با موقعیّتى که جمهورى اسلامى در جهان دارد، قادریم امکانات خودمان را از اکثر بخشهاى عالم تأمین کنیم. در این زمینه مشکلات سابق به آن شکل وجود ندارد و بعضى هیچ وجود ندارد امّا با وجود این، تکیهى بیشتر باید بر خود، بر ابتکار خود، بر ثروت خود، بر قدرت دستان پُرهنر خود و مغزهاى فعّال و پُرابتکار خود باشد. در همهى بخشها این را یک دستور کلّى به حساب بیاورید و بر اساس آن برنامهریزى کنید؛ و در کنار آن، نگهدارى و بازسازى نیروهاى انسانى و استخراج سرچشمههاى استعداد در آنها در همهى بخشها سرآمد همهى کارها است.لزوم آبادی کشور به دست خود ایرانیان بهعنوان یک راه و روش
و مطلب اصلى که مورد نظر من است که امروز عرض کنم، آن هم به مناسبت اینکه جمعى از برادران فنّى[3] در این جلسهى ما هستند، این است که کشور ایران باید به دست ایرانىها آباد بشود. این یک تفکّر است، این یک راه و روش است. نیّت و همّت ملّت ایران باید این باشد که کشور را خودشان بسازند.فراگیری علم و فن از بیگانه همراه با ادارهٔ کار و انتخاب صنعت به دست خود
یک طرز فکر، طرز فکر درست است و آن، این است که ما ممکن است علم را و فن را و صنعت را از بیگانهاى که دارد و ما نداریم بگیریم، امّا ادارهى آن کار را خودمان به دست خواهیم گرفت؛ انتخاب صنعت را خود ما خواهیم کرد؛ آنچه براى کشور ما لازم است، خودمان به وجود خواهیم آورد. علم را انسان از هر کسى که دارد باید یاد بگیرد، امّا نه اینکه یاد بگیرد تا مزدور او باشد ــ غربىها این را میخواستند براى ملّت ایران و ملّتهاى مسلمان دیگر ــ علم را یاد بگیریم براى اینکه خودمان کشور را بسازیم.استفاده از دانش و فناوری دیگران بهعنوان پلی برای جوشش استعداد داخلی
… ما بود، به ما ملّت تفهیم کردند که ما میتوانیم خودمان کار کنیم، خودمان تلاش کنیم، خودمان بسازیم، خودمان قاعدهى سازندگى و تولید و مصرف را ــ که همان فرهنگ ما است ــ بنیانگذارى کنیم و ما باید این را در سازندگى کشور، در همین دوران سازندگى هم به کار بگیریم. ما هرگز پشت نمیکنیم به داشتاى دیگران؛ هر کسى هرچه دارد، ما اگر بتوانیم آن را در خدمت هدفهاى خودمان قرار بدهیم، و آن وقتى که ناگزیر باشیم، لحظهاى دریغ نخواهیم کرد؛ چه علم او، چه امکانات او، چه تکنولوژى او، چه موجودىِ فنّى او؛ امّا همهى اینها را بایستى ما وسیله و پلى قرار بدهیم براى جوشیدن استعداد سازندگى از درون کشور. هر جایى میتوانیم در داخل کشور تولید کنیم، بایستى این را ترجیح بدهیم بر استفادهى از مصنوعات خارجى. هر چیزى که در داخل کشور تولید میشود براى ما مبارکتر است از مشابه آن؛ حتّى اندکى بهتر از آنچه از دست دیگرى و از دروازاى کشور وارد بشود.آباد کردن کشور با همت و اراده و سرمایهٔ خود
ما میخواهیم روى پاى خودمان بِایستیم. ما میخواهیم کشور را خودمان آباد کنیم. ما میخواهیم همّت خودمان، ارادهى خودمان، پول خودمان این کشور را آباد کند. مسئولین دلسوز کشور مشغول تلاشند، با تدبیر و ارادهى صحیح و با کمک ملّت خواهند توانست انشاءالله این ویرانىها را جبران کنند، [امّا] مقدارى طول میکشد. جنگْ سختى داشت، دوران بازسازى هم سختى دارد؛ این هم جزو سختى دوران جنگ است. امروز مبارزهى شما در راه بازسازى …لزوم همت خود برای یادگیری و ساختن
… پیدا کردیم علم را، آن را به دست مىآوریم. این را در چهارده قرن پیش پیغمبر ما فرمود که «اُطلُبُوا العِلمَ وَلَو بِالصّین»؛[4] در نقطهى دوردستى هم اگر باشد، بروید علم را یاد بگیرید؛ از علماى آنها استفاده کنید؛ آنها را در علم و صنعت مورد استفاده قرار بدهید. ما نمیگوییم این کار را نکنید، امّا خود ما باید همّت کنیم براى یاد گرفتن، براى ساختن.امید به تأمین روغن به دست عشایر برای بینیازی ملت از بیگانه
بنده در استان فارس رفتم سراغ عشایر؛ در استان کهگیلویه و بویراحمد رفتم سراغ عشایر؛ در استان بلوچستان رفتم سراغ عشایر؛ هر جایى که بنده به عشایر سر زدم، دیدم وضع زندگیشان و شرایط زندگیشان سخت است: جادّهشان سخت؛ مسیر ییلاققشلاقشان سخت؛ آذوقهرسانى به آنها ــ بعضى از اقلامى که احتیاج دارند و از شهر باید بیاید قندشان، شکرشان، برنجشان، روغنشان (که انشاءالله هیچ وقت شماها محتاج روغن شهر نشوید و بتوانید حقیقتاً تأمین کنید، پشتیبانى کنید که این ملّت محتاج بیگانهها نباشد) ــ و آن ارزاقى که به آنها میخواهند برسانند سخت؛ بچّههایشان میخواهند بروند مدرسه سخت. بین این جوانهاى عشایر افراد بسیار بااستعداد هست؛ خود بنده دیدهام. خب در طول سالیان سیاه حکومت پهلوى ــ که خداوند روزبهروز بر عذابشان بیفزاید و آنها را با شیطانصفتان گذشتهى تاریخ محشور بکند ــ مشکلات عشایر باقى ماند، …