رفتن به محتوای اصلی

خودکفایی

نام‌های دیگر: خوداتکایی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

تأمین نیازهای کشور با توان و تولید داخلی و کاهش وابستگی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳
۱۳۵۹۱۴۰۳

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

اوّل، خطاب به شوراهاى روستاها و کشاورزان. ما اگر بخواهیم کشورمان به استغناء و خودکفایى و بی‌نیازىِ از غیر به‌طور نسبى نائل بشود، باید بر روى روستا سرمایه‌گذارى کنیم و کار کنیم و زحمت بکشیم. پایه‌ی اوّلِ خودکفایى، خودکفایى در امور تغذیه‌ی مردم است. اینکه میگوییم خودکفایى به‌طور نسبى، به‌خاطر این است که خودکفایى به‌طور کامل ‌-که انسان به خارج از مرزهاى خود در هیچ‌چیز نیاز نداشته باشد- چیزى دور از دسترس است و کشورها و ملّتها هم دنبال آن نیستند؛ چون تبادل میان ملّتها و کشورها، امر عادّى و معمولی‌اى است. عمده این است که یک کشور بتواند بر روى پاى خود بِایستد و اساس زندگى خود را تأمین کند؛ و این احتیاج دارد به آبادى روستاها و کار کشاورزان و توجّه مسئولین و صرف پول و سرمایه ‌-چه پول و سرمایه‌ی دولتى و چه پول و سرمایه‌ی مردمى- در دهات و روستاها و امر کشاورزى. شما که شوراى اسلامى هستید و توجّه مردم روستا به شما است، این نکته را توجّه کنید و به برادران و خواهران روستایى ابلاغ کنید که روستاییان در طول این سالیان بعد از پیروزى انقلاب، در همه‌ی مراحل ‌-در جبهه‌ی جنگ، در بسیج عمومى، در پشتیبانی‌ها- نقش مهمّى داشته‌اند و در اینکه کشور بتواند تا حدودى بر روى امکانات و موجودى خود تکیه کند نقش داشته‌اند؛ و این را باید تقویت کرد. سیاست کلّى در جمهورى اسلامى این است که روستاها تقویت بشوند، آباد بشوند، کشاورزان کار تولید را ‌-که براى آینده‌ی این کشور و سرنوشت اسلام و مسلمین حائز اهمّیّت است- جدّى بگیرند. البتّه مسئولین باید بر این اساس برنامه‌ریزى کنند، که ما امیدواریم ‌ان‌شاءالله‌ همه‌ی این کارها به‌نحو شایسته و مناسبى بشود و این استعداد عظیمى که در کشور ما براى کار کشاورزى هست ‌-در کنار کارهاى صنعتى- مورد توجّه قرار بگیرد. ما که میخواهیم با ابرقدرت‌هاى دنیا، با زورگوها و چپاولگرها سینه‌به‌سینه مقابله بکنیم، باید اساسی‌ترین و اصلی‌ترین نیاز مردم و کشور را ‌-یعنى امر تغذیه را- به نقطه‌ی اطمینان‌بخشى برسانیم و این جز با توجّه به روستاها امکان‌پذیر نیست. این سیاست را مسئولین باید دنبال کنند، خودِ روستاییان هم باید نسبت به این قضیّه اهتمام بورزند. و خداوند هم به آنها کمک خواهد کرد، به کار آنها برکت خواهد داد و در تلاش مخلصانه و مؤمنانه‌ی آنها ‌-همچنان که تا امروز بوده- برکات خودش را قرار خواهد داد. این مربوط به شما برادران شوراهاى روستایى.
حالا می خواهیم مشخص کنیم که پیشرفت چیست؟ تعریفهایی برای پیشرفت و کشور پیشرفته در دنیا معمول است؛ ما اغلب اینها را قبول داریم و رد نمی کنیم؛ مثلاً صنعتی شدن و فرا صنعتی شدن کشور؛ اینها دلیل پیشرفت است. خودکفایی؛ کشور در مسائل حیاتی و اساسی باید خودکفا باشد. نه اینکه از دیگران بکلی بی نیاز باشد، نه؛ اما اگر به کسی یا کشوری، در چیزی احتیاج دارد، طوری روابطش را تنظیم کند که اگر خواست آن را به دست آورد، دچار مشکل نشود؛ او هم چیزی داشته باشد که مورد نیاز آن کشور است؛ خودکفایی یعنی این. وفور تولیدات، وفور صادرات، افزایش بهره وری، ارتقاء سطح سواد، ارتقاء سطح معلومات عمومی مردم، ارتقاء خدمات شهروندی، خدمت دادن به شهروندان، رشد نرخ عمر متوسط - به قول تعبیرات اخیر، امید به زندگی - اینها جزو نشانه های پیشرفت است و درست است. کاهش مرگ و میر کودکان، ریشه کنی بیماریهای گوناگون در کشور، رشد ارتباطات و امثال اینها، شاخصهایی است که در دنیا برای یک کشور پیشرفته ذکر می کنند و ما این شاخصها را رد نمی کنیم و قبول داریم. منتها توجه داشته باشید این شاخصها را وقتی که به ما تحویل می دهند - به ما که تشکیل دهنده ی این شاخصها نیستیم - در لابه لای آن، چیزهایی است که دیگر آنها جزو شاخصهای پیشرفت و توسعه نیست؛ چیزهایی را به میان می آورند که این صادر کردن فرهنگ مخالف با هویت و شخصیت ملی و میل برای وابسته کردن کشورهاست. آن کسانی که این شاخصها را تهیه و ارائه می کنند، اگر غالباً چه دانشمندانند، اما بسیاری از آنان آدمهای مستقلی نیستند؛ یعنی همان شبکه و همان ناتوی فرهنگی در مجموعه ی خود، بسیاری از این دانشمندان، متفکران، هنرمندان، ادبا و امثال اینها را هم دارد. با وجود همه ی اینها، اساس تحول باید بر «ملاحظه ی عناصر اصلی هویت ملی» قرار داده شود، که آرمانهای اساسی و اصولی مهمترین آنهاست. من این را عرض می کنم که صنعتی شدن، فرا صنعتی شدن، پیشرفت علمی، پیشرفت خدماتی و پیشرفتهای بهداشتی و درمانی، باشد؛ اما اساس اینها باید حفظ هویت ملی باشد. اگر یک کشوری همه ی اینها را داشت، اما از لحاظ ملی، یک کشور بی هویتی بود، فرهنگش وابسته ی به دیگران بود، از گذشته و تاریخ خود هیچ بهره ای نداشت و نبرده بود، یا اگر گذشته ای داشت، آن گذشته را از چشمش دور نگه داشتند یا آن را در نظرش تحقیر کردند، این کشور مطلقاً پیشرفت نخواهد کرد؛ زیرا هویت ملی، اساس هر پیشرفتی است.

شاهدها (۱۱۷ پاراگراف)

حل‌پذیری مشکلات با تکیه بر منابع کشور و بی‌نیازی از بیرون

… مختصری که اخیراً قیمت نفت کرد، نقش زیادی داشتند. امیدواریم ان‌شاءاللَّه همین تلاشها دنبال شود و به جاهای خوبی برسد. بیرحمی بعضی از کسانی هم که در داخل کشور، برخوردارند، بیتأثیر نیست. مجموع اینها مشکلاتی را به وجود میآورد. خوب؛ این مشکلات، قابل حلّ است یا نه؟ البته قابل حلّ است؛ ما سخت‌تر از این مشکلات را هم توانستیم از سر بگذرانیم. ما با تکیه بر منابع کشور، با تکیه بر قوانین خوب، با اجرای دلسوزانه و با بینیاز کردن خودمان از بیرون از این مرزها میتوانیم خیلی از کارهای خوب را بکنیم و خیلی از مشکلات را برطرف سازیم. به‌علاوه، بعضی از کارهای دوران سازندگی بعد از جنگ، بتدریج آثار خود را نشان میدهد. اگر بعضی از کارهایی که در دوران سازندگی انجام گرفت و امروز هم بحمداللَّه دولت دنباله آن را انجام میدهد، نبود، نیاز ما به خارجِ کشور، خیلی بیشتر از اینها بود. همین روش را …

انجام سدها، راه‌ها و نیروگاه‌ها به دست عناصر خودی و نفی اتکا به خارج

من نمیدانم که مقصود این برادر یا خواهرمان از «اتّکاءِ به خارجی» چیست. ما هیچ نخواسته‌ایم که اتّکاءِ به خارج داشته باشیم. الان در زمینه سازندگی، در زمینه معماری، در زمینه کارهای زیربنایی - سدها، جاده‌ها، راه‌آهنها، کارخانه‌های بزرگ، نیروگاهها - در داخل کشور به دست عناصر خودی کارهایی انجام میگیرد که در گذشته فکرش را هم نمیشد کرد.

لزوم خودسازی ملت و خودکفایی حقیقی برای بی‌اثر کردن زورگویی بیگانگان

در این دوران، ملت ایران بایستی خیلی به فکر خودسازی باشد. ملت ایران باید تمام تلاش را در طول این سالهایی که هنوز امید آنها قطع نشده است، مصروف کند، برای این که بتواند اندک اتّکایی هم به خارج از مرزهای خود نداشته باشد - یعنی خودکفایی حقیقی به معنای تام و تمام کلمه - تا نتوانند زورگویی کنند.

خودکفایی نسبی و بی‌نیازی ملت ایران با سرمایه‌های خود

… و اعتزاز این ملّت است، در این زمینه عمل میکند و باید عمل کند. آنچه را که مصلحت ملت است، همراه با عزّتی که مناسب این ملت است، باید با توجّه و دقّت دنبال کند و هیچ گونه عجله‌ای به خرج ندهد. هیچ احساس احتیاجی نکند، که بحمدالله نمیکند. ما به کسی احتیاج نداریم. این ملت، ملتی با شصت میلیون نیروی انسانی و با ذخیره بسیار باارزشی از تجربه‌ها و سرمایه‌ها - سرمایه‌های مادّی، سرمایه‌های انسانی، سرمایه‌های معنوی و دانش و تجربه است. این ملت، خیلی چیزها را در درون خود دارد. ما اگر همه‌ی دروازه‌هایمان را هم ببندیم، از پا نخواهیم افتاد. ما به خودکفایی نسبىِ کاملی در همه جوانب رسیده‌ایم. اگر این ملت، یک وقت مصلحتش ایجاب کند که همه درها را هم ببندد، میتواند. بدانید که اگر چنان روزی برای ملت ایران پیش آید، روز فَرَج است. چرا؟ برای این که ما همیشه آن وقتی که احساس کرده‌ایم باید از خودمان استفاده کنیم، درخشیده‌ایم. دیدید که در جنگ، به مجرّد این …

بی‌نیازی از خارج در تهیهٔ ابزار مورد نیاز نیروهای مسلح

بعد، مسأله ابزار است. کاری کنید که در تهیه ابزارهایی که در درون نیروهای مسلّح به آنها احتیاج دارید، در بیرونِ این مرزها به کسی محتاج نباشید. نیّتتان این باشد. کمااین‌که الان، بحمداللَّه، خبرهایش داده شد. وسایل زرهی بسازید. کارهای مهمتری هم در نیروی هوایی انجام شده است که در وقتِ خود، رسماً گفته خواهد شد. بروید به سراغ کارها و سازندگیهای بزرگ و بدانید که میتوانید. مبادا خیال کنید که نمیتوانید. شما میتوانید همه …

اتکا به خود و احیای منابع داخلی

سعی کنیم به خودمان متّکی باشیم و منابع خودمان را زنده و احیا کنیم. ملت ایران ملتی بزرگ و نیرویی عظیم است. منابع ایران نیز همین طور است. به خدای متعال توکّل کنیم.

کاهش وابستگی دفاعی به خارج و ساخت داخلی

… با تاریخی درخشان، با انسانهایی بزرگ، با حکومتی مردمی و با تجربه مجاهدتی که چشم انسانها را در همه جای دنیا خیره کرده، این است که بتواند از خود دفاع کند، که البته میتواند. آری؛ ما قدرتِ دفاع از خود را در مقابل سگهای هرزه‌گرد و گرگهای خون‌آشام تقویت میکنیم؛ اما به کوری چشم قدرتها و کمپانیهای صهیونیستی عالم، وابستگیمان را به خارج کم میکنیم. خودمان میسازیم و خودمان پدید میآوریم و به فضل پروردگار، خوبش را هم پدید میآوریم. آنها سالهای متمادی ضعفهای خود را در زیر شعارهای دروغین پنهان کردند.

استفاده از توانایی‌های خود و قرض موقت ابزار تا ساخت آن

این یک نظر و طرز فکراست. یک نظر و طرز فکر دیگر هم وجود دارد که میگوید: «ما ملتی هستیم که تواناییهایی داریم و باید اصل را بر این بگذاریم که از این تواناییها استفاده کنیم. البته هر جا گیر کردیم و دیدیم دیگری ابزار بهتری دارد، میرویم از او ابزارش را قرض میکنیم؛ آن گاه میآییم کارمان را راه میاندازیم. بعد هم سعی میکنیم خودمان آن ابزار را بسازیم.» این یک کار عاقلانه است. نمیشود که شما هر وقت اتومبیلتان، اجاق گازتان یا یخچالتان خراب شد به سراغ همسایه بروید و بگویید: «بیزحمت بیایید این وسیله را برای ما تعمیر کنید.» این کار، عین وابستگی است. البته یک وقت هم لازم است؛ یعنی طرف خبرویّتی دارد و شما باید از او یاد بگیرید. این اشکالی …

گشوده شدن درهای علم و فناوری با نشان دادن استغنا از دشمن، نه با لبخند

… را برای خودت نگهدار و حرف نظام را بگذار برای کسانی که مسؤولند حرف نظام را بیان کنند. من بارها عرض کرده‌ام، الان هم عرض میکنم که نظام جمهوری اسلامی، با دشمنان انقلاب، هرگز دلش صاف نخواهد شد. نگویند که ما امروز به فنآوری فلان‌جا یا علم فلان‌جا احتیاج داریم. من عرض میکنم که اگر دشمن درصدد دشمنی و ضربه زدن است، فنآوری و علم را با روی خوش نشان دادن و لبخند زدن، به شما نخواهد داد. دشمن، آنچه را که مورد نیاز شماست، آن وقتی به شما خواهد داد که در درون خودتان نشان بدهید میتوانید با استغنای از او، زندگی را پیش ببرید. اگر این را نشان دادید، درها به روی شما باز خواهد شد. امّا اگر نشان دادید که چشمتان به دست اوست، بدانید درها به روی شما بسته خواهد ماند.

لزوم ایستادن ملت بر پای خود با استعدادهای درونی بدون التماس به دیگران

… هنگامی که سپاه ما به نوعی، ارتش ما به نوعی، جهاد سازندگی ما به نوعی، و دستگاههای دیگر ما به نوعی، از اطراف راه افتادند و در صحنه استعدادهای خود حرکت کردند، آن وقتْ دنیا هم پاره‌های جگر خودش را که به ما نمیداد، روی دست گرفت و به سراغ ما آمد که مشتری پیدا کند! ملت ما به این‌که برود پیش کسی التماس کند و به او رشوه بدهد تا چیزی بگیرد، احتیاج ندارد. ما به این احتیاج نداریم. ملت ما باید با استعدادهای خود، با نیروهای درونی خود و با تواناییهای مادّی و بشری خود، روی پای خود بایستد، که بحمداللَّه، تا امروز هم ایستاده است.

تکیهٔ اصلی بر جوانان و توان درونی کشور برای تجهیز خود

جمهوری اسلامی ایران، آنچه را که امروز دارد، با همّت فرزندان خود به دست آورده است. ما گردنمان زیر بار منّت هیچ‌کس در دنیا خم نیست. البته از تجهیزات مدرن جهانی استفاده کرده‌ایم؛ امابا عزّت. باز هم استفاده خواهیم کرد؛ امّا با عزّت. درعین حال، بیشترین امید، اعتماد و تکیه ما به‌نیروهای ذاتی و درونی ایران اسلامی عزیز است. جوانان ما و مغزهای متفکّر و دستهای ماهر و روحهای بزرگِ سازنده و مبتکر خودِ ما هستند که‌ باید ما را مجهّز کنند. من امروز به‌ شما فرزندان شجاع‌ این آب و خاک عرض‌ میکنم: به خودتان متّکی باشید. ما، در را و راه را به روی خودمان نمیبندیم که از امکانات جهان و فناوری جدید استفاده نکنیم. علم و فناوری متعلّق به همه بشریت است و هیچ‌ کس نمیتواند آن را منحصر به خود بداند و منّت آن را برسرکسی بگذارد. همه بشر در تکوین موجودی امروز مدنیّت بشری، باهم سهیم …

ابتکارات نیروی هوایی مرهون روحیهٔ خودکفایی پدیدآمده در جنگ

بسیارى از این ابتکاراتى که امروز شما دارید در داخل نیروى هوایى انجام میدهید، مرهون همان روحیه‌ى خودکفائى است که در دوران جنگ به وجود آمد؛ وَالّا روز اوّل جنگ که ما این‌جور نبودیم. روز اوّل جنگ، ما هواپیما بسیار داشتیم، قطعات یدکى خیلى داشتیم، هواپیماى آماده هم داشتیم، [امّا] آنچه نداشتیم، خودجوشى بود و این خودجوشى بمرور به‌ وجود آمد.

تکیهٔ بیشتر بر ابتکار و توان داخلی با وجود امکان تأمین از خارج

ما امروز بحمدالله‌ با موقعیّتى که جمهورى اسلامى در جهان دارد، قادریم امکانات خودمان را از اکثر بخشهاى عالم تأمین کنیم. در این زمینه مشکلات سابق به آن شکل وجود ندارد و بعضى هیچ وجود ندارد امّا با وجود این، تکیه‌ى بیشتر باید بر خود، بر ابتکار خود، بر ثروت خود، بر قدرت دستان پُرهنر خود و مغزهاى فعّال و پُرابتکار خود باشد. در همه‌ى بخشها این را یک دستور کلّى به حساب بیاورید و بر اساس آن برنامه‌ریزى کنید؛ و در کنار آن، نگهدارى و بازسازى نیروهاى انسانى و استخراج سرچشمه‌هاى استعداد در آنها در همه‌ى بخشها سرآمد همه‌ى کارها است.

لزوم آبادی کشور به دست خود ایرانیان به‌عنوان یک راه و روش

و مطلب اصلى که مورد نظر من است که امروز عرض کنم، آن‌ هم به مناسبت اینکه جمعى از برادران فنّى[3] در این جلسه‌ى ما هستند، این است که کشور ایران باید به دست ایرانى‌ها آباد بشود. این یک تفکّر است، این یک راه و روش است. نیّت و همّت ملّت ایران باید این باشد که کشور را خودشان بسازند.

فراگیری علم و فن از بیگانه همراه با ادارهٔ کار و انتخاب صنعت به دست خود

یک طرز فکر، طرز فکر درست است و آن، این است که ما ممکن است علم را و فن را و صنعت را از بیگانه‌اى که دارد و ما نداریم بگیریم، امّا اداره‌ى آن کار را خودمان به دست خواهیم گرفت؛ انتخاب صنعت را خود ما خواهیم کرد؛ آنچه براى کشور ما لازم است، خودمان به ‌وجود خواهیم آورد. علم را انسان از هر کسى که دارد باید یاد بگیرد، امّا نه اینکه یاد بگیرد تا مزدور او باشد ــ غربى‌ها این را میخواستند براى ملّت ایران و ملّتهاى مسلمان دیگر ــ علم را یاد بگیریم براى اینکه خودمان کشور را بسازیم.

استفاده از دانش و فناوری دیگران به‌عنوان پلی برای جوشش استعداد داخلی

… ما بود، به ما ملّت تفهیم کردند که ما میتوانیم خودمان کار کنیم، خودمان تلاش کنیم، خودمان بسازیم، خودمان قاعده‌ى سازندگى و تولید و مصرف را ــ که همان فرهنگ ما است ــ بنیان‌گذارى کنیم و ما باید این را در سازندگى کشور، در همین دوران سازندگى هم به کار بگیریم. ما هرگز پشت نمیکنیم به داشت‌اى دیگران؛ هر کسى هرچه دارد، ما اگر بتوانیم آن را در خدمت هدفهاى خودمان قرار بدهیم، و آن وقتى که ناگزیر باشیم، لحظه‌اى دریغ نخواهیم کرد؛ چه علم او، چه امکانات او، چه تکنولوژى او، چه موجودىِ فنّى او؛ امّا همه‌ى اینها را بایستى ما وسیله و پلى قرار بدهیم براى جوشیدن استعداد سازندگى از درون کشور. هر جایى میتوانیم در داخل کشور تولید کنیم، بایستى این را ترجیح بدهیم بر استفاده‌ى از مصنوعات خارجى. هر چیزى که در داخل کشور تولید میشود براى ما مبارک‌تر است از مشابه آن؛ حتّى اندکى بهتر از آنچه از دست دیگرى و از درواز‌اى کشور وارد بشود.

آباد کردن کشور با همت و اراده و سرمایهٔ خود

ما میخواهیم روى پاى خودمان بِایستیم. ما میخواهیم کشور را خودمان آباد کنیم. ما میخواهیم همّت خودمان، اراده‌ى خودمان، پول خودمان این کشور را آباد کند. مسئولین دلسوز کشور مشغول تلاشند، با تدبیر و اراده‌ى صحیح و با کمک ملّت خواهند توانست ان‌شاءالله‌ این ویرانى‌ها را جبران کنند، [امّا] مقدارى طول میکشد. جنگْ سختى داشت، دوران بازسازى هم سختى دارد؛ این هم جزو سختى دوران جنگ است. امروز مبارزه‌ى شما در راه بازسازى …

بی‌نیازی از بیگانگان در آموزش خلبانی و دانش‌های نظامی

… و ممتاز ملّى خود، با همه‌‌ى ذخیره‌‌هاى فرهنگى انباشته‌‌ى بى‌‌نظیر خود، باید براى گذراندن این دوره‌‌ها به‌‌ خانه‌‌ى دیگران و به نیاز به ‌‌سمت دیگران ــ آن هم کسانى که خیر ایران و ایرانى براى آنها مطرح نبود ــ حتّى به ‌‌سمت خانه‌‌ى دشمنان این ملّت کشیده میشد. امروز خلبانان ما، افسران برجسته‌‌ى فنّى ما، دانشوران ممتاز ما در رشته‌‌هاى گوناگونِ مورد نیاز ارتش جمهورى اسلامى ایران، محتاج آن نیستند که براى گذراندن این دوره‌‌ها به آمریکا و اروپا و حتّى به کشورهایى که از لحاظ دانش چندان امتیازى هم ندارند و در گذشته میرفتند، بروند؛ این یک پیروزى است. این پیروزى هم مثل دیگر پیروزى‌‌ها ناشى از انقلاب بزرگ ملّت ایران و اعتماد به ‌‌نفْسى است که این ملّت در سایه‌‌ى این انقلاب و در سایه‌‌ى قدرت‌‌نمایى ایمان عمیق خود به ‌‌دست آورد.

لزوم حرکت جدی به‌سوی خودکفایی در نیروهای مسلح

بنا به لزوم حرکت جدی بسمت خودکفائی در نیروهای مسلح ارتش جمهوری اسلامی ایران، به فرماندهان نیروهای سه گانه ابلاغ فرمائید، که در هر نیرو جایگاه معاونتی تحت عنوان معاونت جهاد خودکفائی ایجاد و کلیه نیروهای مفید و واجد شرایط را در آن معاونت سازمان دهند.

پر شدن فاصلهٔ نیاز دفاعی با توان دانشمندان، کارگران و جوانان داخلی

… ــ که [وقتی] ما به توان دفاعی نیاز داشتیم و حاضر بودیم پولش را هم دو برابر یا چند برابر بدهیم، صریح میگفتند: «نمیفروشیم»! اجازه هم نمیدادند افرادی که مایل به فروش هستند بفروشند. میگفتند: «به ایران نمیفروشیم». امروز همان زورگویان به ایران میگویند: «نفروشید»! از آن مرحله‌ی «نمیفروشیم» تا این مرحله‌ی «نفروشید»، فاصله خیلی زیاد است؛ دانشمندان ما، فعّالان ما، کارگران ما،‌ دستهای ریزه‌کار ما، ذهنهای ورزیده‌ی جوانان ما و مردان ما توانستند این فاصله را پُر کنند. امروز ما از لحاظ دفاعی وضعمان خوب است؛ این نمایشگاه هم بیشتر از آنچه میدانستیم، به ما چیزهایی را نشان داد، یا آنچه را شنیده بودیم، در مقابل چشم ما قرار داد. و مهم این است که همه‌ی اینها در دوران تحریم اتّفاق افتاده. این پیشرفتها در همان دوره‌ای اتّفاق افتاده …

اهمیت خودکفایی در گندم برای امنیت غذایی

مسئله‌ی امنّیت غذایی جزو اولویّتهای مهم است. به مناسبت امنیّت غذایی، مسئله‌ی خودکفایی در گندم خیلی مهم است، مسئله‌‌ی نوع استفاده‌ی از آب در کشاورزی خیلی مهم است. بعضی‌ها شیوه‌های نویی دارند؛ شنیدم بعضی‌ها هم رفته‌اند با آقای دکتر پزشکیان مطرح کرده‌اند. ممکن است اوّلِ کار یک مقداری مشکلاتی داشته باشد، گران تمام بشود، لکن یقیناً آینده‌دار است؛ اینها را باید ما دنبال کنیم، اینها کارهای زیرساختی است، اولویّتهای ما اینها …

ساخت و تعمیر قطعات و گشودن رموز فناوری آمریکایی در نیروی هوایی

… ــ این حالت جرئت، این حالت توانایی روحی و قدرت روحی ــ همین روحیه در یک میدان دیگری که میدان سازندگی است، باز هم جلو می‌افتد و جهاد خودکفائی را تشکیل میدهد. اوّلین جایی که جهاد خودکفائی تشکیل شد نیروی هوایی بود. این هم یک حادثه است که حادثه‌ی مهمّی است؛ اینکه در داخل نیروی هوایی به فکر بیفتند که عناصر، تجهیزات و امکانات را خودشان درست کنند، قطعه بسازند، قطعه‌های خراب‌شده را تعمیر کنند، اسرار و رموز در‌هم‌پیچیده‌ی فنّاوری آمریکایی را در اینجا برای خودشان روشن کنند ــ که تا آن روز اجازه‌ی این کار را نداشتند ــ و خلاصه مشغول کار بشوند، این یک گام بزرگ بود.

دستیابی به پیشرفت در تسلیحات و ماهواره در پی تحریم

… امنیّت برسیم. این نکته‌ی درستی است؛ اگرچه تحریم ضربه‌زننده است و بدون تردید مشکل‌درست‌کن است، امّا از آن به عنوان یک فرصت هم میشود استفاده کرد؛ همین‌طور که کشور ما، جوانهای ما، مردم ما، فعّالان اقتصادی ما در یک جاهایی استفاده کردند و پیشرفت علمی پیدا کردیم. اگر به ما سلاح میفروختند، ما امروز در باب تسلیحات به اینجایی که رسیده‌ایم نمیرسیدیم. اگر ماهواره‌های ما را از فضا یکی‌یکی جدا نمیکردند و ما را از ماهواره‌ی فضائی محروم نمیکردند، ما امروز مثلاً فرض کنید که «ماهواره‌ی ثریّا» را به فضا نمیفرستادیم؛ یعنی دیگر احتیاج نداشتیم، آنجا بود. آن تحریم موجب شد که ما بتوانیم این کارها را انجام بدهیم. ان‌شاءالله بتوانیم از این فرصتها روزبه‌روز و بیش‌ازپیش استفاده کنیم. خداوند ان‌شاءالله به شماها توفیق بدهد. من برای شماها دعا هم خواهم کرد.

خرید بیش از ده میلیون تن گندم داخلی و بی‌نیازی از واردات گندم

… دیگر این است که ما نیازهای داخلی کشور را بهنگام تشخیص بدهیم. گاهی اوقات هست که ما نیاز کشور را در وقت خودش تشخیص نمیدهیم، بعد که نزدیک به آن مرحله‌ی بحرانی شدیم، دستپاچه و باعجله رو میکنیم به واردات و از اینجا و آنجا وارد میکنیم و طبعاً دچار مشکل میشویم. تولیدکننده‌ی داخلی میتواند نیاز داخلی ما را در عمده‌ی مسائل کشور تأمین کند، همچنان که جنابعالی[8] اشاره کردید ما امسال بالای ده میلیون تُن گندم توانستیم [از داخل] بخریم؛ خب مصرف کشور هم تقریباً همین است ــ حالا خیلی دقیق نمیشود گفت، امّا مصرف گندم کشور تقریباً در همین حدود است ــ یعنی به واردات گندم هیچ احتیاج نداریم و خودکفایی است؛ خب این چیز خیلی خوبی است. همه چیز همین‌جور است؛ اگر در باب کشاورزی، در باب صنعت، در باب معدن، در باب خدمات گوناگون کمک بشود، حمایت بشود، همه چیز همین‌جور است، میتواند در داخل تأمین بشود؛ مشروط بر اینکه نیازها در هنگام لازم و بهنگام تشخیص داده بشود.

تجربهٔ خودکفایی ناوگروه در سوخت، برق و بهداشت و درمان

… است؛ این کار را شماها انجام دادید؛ بدون حادثه توانستید از این تنگه‌ها و راه‌های دشوار عبور کنید. مواجهه با عوارض دریایی در راه‌های دور؛ آنجایی که هزاران کیلومتر با خانه‌ی خودتان فاصله دارید، مسائل گوناگونی برایتان پیش آمد، مواجهه پیدا کردید و مقابله کردید. تجربه‌ی خودکفایی در سوخت، در برق، در امکانات بهداشتی و درمانی؛ یعنی شما در این سفر پُرماجرا، توانستید هم در سوخت خودکفا باشید، هم در برق و انرژی خودکفا باشید، هم در سلامت ــ چه بهداشت، چه درمان ــ خودکفا باشید، عمل جرّاحی بکنید؛ اینها تجربه‌های خیلی ارزشمندی است. در ارتباط با مرکز هم توانستید تجربه‌های جدیدی را به دست بیاورید. آنچه اتّفاق افتاد، خود این ارتباط، یک نقطه‌ی خیلی مهمّی است؛ توانایی ارتباط‌گیری. این تجربه‌های شما بود؛ اینها ذخیره‌های علمی است؛ این چیزهایی که عرض کردم، این …

تأکید همیشگی بر خودکفایی در گندم، ذرت و نهاده‌های دامی

در مسئله‌ی کشاورزی، مسئله‌ی امنیّت غذائی خیلی اهمّیّت دارد. حالا اوضاع امروز دنیا را نگاه کنید؛ یک گوشه‌ی دنیا یک جنگی اتّفاق افتاده[14] و مسئله‌ی امنیّت غذائی برای همه‌ی دنیا مطرح شده؛ یعنی مسئله‌ی امنیّت غذائی این قدر مهم است. ما که راجع به خودکفائی گندم، خودکفائی ذرّت، خودکفائی نهاده‌های دامی همیشه تأکید میکردیم، بعضی‌ها بودند به عنوان متخصّص، به عنوان کارشناس که میگفتند باید رفت دنبال صنعت؛ خب بله، ما که با صنعت مخالف نیستیم، ما بیشتر از بعضی‌های دیگر دنبال این بودیم که صنعت کشور پیش برود، منتها مسئله‌ی امنیّت غذائی مسئله‌ی درجه‌ی یک است؛ نباید از آن غفلت کرد. و ببینید امروز در دنیا دیگر کاملاً واضح است که چقدر مهم است.

خودکفایی و نوآوری در موارد متعدد، نشانهٔ پیشرفت ملت

… ــ که آقای رئیس‌جمهور هم گفتند ــ دارد واکسن تولید میشود؛ این ‌یک افتخار است برای ملّت ایران، یک شرف است برای ملّت ایران. بله، از واکسن‌های دیگران هم استفاده کردیم، باید هم میکردیم، اشکالی هم نداشت، امّا اینکه خود ما توانستیم حرکت کنیم [یک موفّقیّت است]. در موارد متعدّد زیادی ما به این خودکفائی رسیده‌ایم و به نوآوری رسیده‌ایم. در تلویزیون موارد زیادی را نشان میدهند که چهار پنج جوان مثلاً‌ دُور هم جمع شدند، یک چیزی را تولید کردند، یک چیزی را که ارزبریِ زیاد داشته در داخل به وجود آوردند، کیفیّتش هم بهتر از آن خارجی‌ها است، دارند نشان میدهند، جلوی چشم همه است، داریم می‌بینیم؛ اینها موفّقیّت یک ملّت است، اینها پیشرفت یک ملّت است. همین هم در زمینه‌ی اقتصاد و در مورد اقتصاد است.

بی‌نیازی کشور از دراز کردن دست حاجت برای واکسن

فعّالیّتهای علمی مورد نیاز کشور همین‌ طور است. فرض کنید در این قضیّه‌ی کرونا، دانشمندان جوان کشور بلافاصله مشغول فعّالیّت شدند؛ خب ما از نزدیک مطّلع بودیم که چه کار دارند میکنند. به مجرّد اینکه این مسئله مطرح شد که یک واکسنی برای این باید تولید بشود، از جاهای مختلف، در بخشهای مختلف، مشغول کار شدند که حالا می‌بینید محصولش انواع واکسن‌ها در داخل کشور است که مردم استفاده کردند و کشور بی نیاز شد از اینکه دست حاجت به سمت این و آن دراز کند و دیگران منّت بگذارند چند عدد واکسن را یا بدهند یا ندهند، که نمیدادند اگر چنانچه خودمان تولید نمیکردیم. این همان نیاز نقد است که احساس میکنند نیاز کشور است، آن را تولید میکنند.

خودکفایی در تولید بسیاری کالاها و اعتماد به نفس تولیدکنندهٔ ایرانی

… ضعیف و امثال اینها، بنده در گفتارهای گوناگون انتقاد دارم؛ لکن در همین مقوله‌ی اقتصاد هم قضاوت مراکز اقتصادی معروف دنیا این است که ایران در شاخصهای مهمّی از شاخصهای اقتصاد، نسبت به قبل پیشرفتهای مهمّی کرده، گامهای بزرگی را برداشته و حرکات بزرگی انجام گرفته. علاوه‌ی بر اینها، خودکفائی ما در تولید بسیاری از چیزها و اعتماد به نفْس تولیدکننده‌ی ایرانی [هم حاصل شده] که اینها بایست منعکس بشود. البتّه رسانه‌ی ملّی در این زمینه تکلیف بزرگی دارد که اینها را منعکس بکند، [امّا] آن چنان که باید و شاید منعکس نکرده‌اند؛ باید بکنند؛ این جزو کارهای لازمی است که بر دوش رسانه‌ی ملّی است. همه‌ی فعّالانی که در این بخشها کار کرده‌اند به استمرار انقلاب کمک …