رفتن به محتوای اصلی

خط قرمز

نام‌های دیگر: خطوط قرمز نظام

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

حدود غیرقابل عبور در سیاست و مطبوعات نسبت به اساس نظام.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار مدیران و مسئولان مطبوعات کشور— ۱۳۷۵/۰۲/۱۳

سیر زمانی

از ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۵
۱۳۷۵۱۳۹۵

فقط سال ۱۳۷۵همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

زیر سؤال بردن انقلاب و نفی نظام خط قرمز تحمل‌ناپذیر ملت

اینها خطوط قرمز یک ملت است. شما، انقلاب را زیر سؤال ببری، اصل انقلاب را نفی کنی و در نفی نظام جمهوری اسلامی بکوشی؟! خوب؛ این خطّ قرمز است و قابل تحمّل نیست.

وجود خط قرمز برای همهٔ مطبوعات حتی در دموکراتیک‌ترین کشورها

البته همه مطبوعات باید توجّه داشته باشند که خطّ قرمزی وجود دارد و از این خطّ قرمز، هیچ کس نباید عبور کند. نه این‌که ما اجازه نمیدهیم؛ در هیچ جای دنیا اجازه نمیدهند. در به اصطلاح دمکراتیک‌ترین کشورها هم اجازه نمیدهند. شما ببینید آن وقتها که در امریکا خبری از موج چپ بود - حالا که دیگر این خبرها نیست - چپهای امریکا -اعم از گروههای کمونیست یا سوسیالیست - و اجتماعاتشان تحت چه شرایطی زندگی میکردند! شما رمانهایی را که بعضی از نویسندگان دارای گرایش به چپ، مثل «هواردفاست» …

دولتی نبودن مجوز زیر سؤال بردن اساس نظام نیست

… مطبوعات خود، گاه با شعر، گاه با نثر، گاه با قصّه و گاه با گزارشهای نامربوط، موضوع را به جاهایی میکشانند. اگر چه دستگاه تاکنون حرفی نزده و برخوردی نکرده است، ولی خوب؛ اینها خطّ قرمز است. باید توجّه داشته باشند. جالب این‌جاست که بعضاً از ما طلبکار هم میشوند! میگویند «چون ما دولتی نیستیم، پس حق داریم چنین مواردی را مطرح کنیم»! اصلاً بحث دولتی و غیر دولتی نیست! بحثِ اساسِ یک نظام است. کدام نظام اجازه میدهد که شما اساسش را زیر سؤال ببری و از آن، تسهیلات هم بگیری؟!