برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیبیم برخاسته از درک عظمت خدا و اثر آن در دل و عمل.
امام خمینی
خوف تنها از خدا، نه از تبلیغات خارجی و قدرتها
و ان شاء الله خداوند به همه شما توفیق عنایت کند و هیچ وقت از این های و هویها و از این تبلیغات خارجیها خوف به خودتان راه ندهید، آن خوفی که باید باشد از خدای تبارک و تعالی باید باشد. از دیگر قدرتها خوف نداشته باشید، برای اینکه، قدرتی در کار نیست غیر قدرت حق تعالی. قدرت حق تعالی است که جلوهاش، جلوه ضعیفش در سرتاسر عالم طبیعت پیدا شده است. و شما هیچ وقت نترسید. و مستقیم و پای برجا بایستید و در مقابل همه قدرتها استقامت کنید. و خداوند با شماست و شماها را ان شاء الله حفظ میکند از شرّ اشرار و مملکت شما را نجات میدهد، و …
سرلوحه ساختن سوز و خوف معصومین در ادعیه
… جلَّ و علا»[19] و گاهی تعبیر شود از آن به بسط و قبض فیض علی سبیل الاستمرار، در هر حال حضور او را فراموش مکن و مغرور به رحمت او مباش، چنانچه مایوس نباید باشی. و مغرور به شفاعت شافعان- علیهم السلام- مباش که همه آنها موازین الهی دارد و ما از آنها بیخبریم. مطالعه در ادعیه معصومین- علیهم السلام- و سوز و گداز آنان از خوف حق و عذاب او سرلوحه افکار و رفتارت باشد. هواهای نفسانی و شیطان نفس امّاره ما را به غرور وامیدارد و از این راه به هلاکت میکشاند.
خداترس نباید از کس دیگری بترسد
… است! سینماهای آن روز، تئاترهای آن روز، هنرهای آن روز، اینها هم دست به هم داده بودند که اسلام را از اینجا بیرون کنند و امریکا را وارد کنند. این خدا به ما تفضل کرد، ترحم کرد و این تحول حاصل شد و تا این مطلب هست، این تحول هست و باقی هست، شما از هیچ چیز نترسید. کسی که از خدا میترسد، از کس دیگر نباید بترسد. بین شما و آنها، همین بود که شما برای خدا، فی سبیل الله دارید جهاد میکنید، آن وقت، اصلًا صحبت از خدایی در کار نبود؛ «اعلیحضرت فرمودند، چه فرمان یزدان چه فرمان شاه» این منطق این بود.
لزوم ترس از خدا پس از رهایی از ترس سازمان امنیت
… رفتار کرد، باید با اینها با برادری رفتار کرد؛ گرانفروشی را کنار بگذارند و احتکار نکنند، نگهداری نکنند برای یکوقتی که جنس گران بشود و بفروشند. احتکار در غذاها جایز نیست. و همین طور باید با برادری با برادران خودشان رفتار کنند و این پیروزی را از آنها بدانند. شما حالا از قید آزاد شدید، از قید و بندها آزاد شدید؛ شما حالا ترس اینکه مثلًا سازمان امنیت بیاید شما را چه بکند- و اینها- ندارید لکن ترس از خدا باید داشته باشید، ترس از اسلام باید داشته باشید؛ باید مراعات بکنید اشخاص ضعیف را، باید همراهی بکنید با اشخاص ضعیف، نه اینکه گرانفروشی بکنید و کالاهای خودتان را بالا ببرید و مردم را در زحمت [بیندازید]. این هم راجع به این طبقه؛ که البته باز مسائل دیگری هست ولی طولانی میشود.
امام شهید سید علی خامنهای
تفاوت خشیت با خوف و نشئت آن از درک عظمت خدا
البتّه خشیت با خوف فرق دارد. خشیت عبارت است از آن حالتی که ناشی از فهم عظمت طرف مقابل است که به انسان دست میدهد؛ به این حالت میگویند خشیت. خشیت در مقابل پروردگار عالم ناشی از درک عظمت حضرت حق (جلّ و علا) است که «اِنَّما یَخشَی اللهَ مِن عِبادِهِ العُلَمَاءُ»؛[31] آن کسانی که معرفتشان بیشتر است، داناییشان بیشتر است، خشیت از پروردگار مال آنها است. البتّه خطا نشود در فهم معانیِ خوف و خشیت و این چیزها که به معنای ترساننده بودن ذات مقدّس پروردگار فهمیده بشود؛ نه، اِنَّما تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکرَ وَ خَشِیَ الرَّحمٰنَ بِالغَیب؛ خشیت هست، امّا رحمانیّت محفوظ است؛ همان رحمان، آن که مظهر لطف و عنایت به …
ترس ناشی از معرفت به عظمت خدا و حقارت خویش، نه ترس از مجازات
… که آن ناشی از معرفت است. انسان درمقابل اشیای بزرگ، ذوات عظیم، حقیقتهای باشکوه، قهراً احساس دهشت[7] و حیرت میکند. خاصیت وجودیِ انسان این است، ترکیب روحی و جسمی انسان این را ایجاب میکند؛ درمقابل هرچیزِ باعظمتی، هر انسانی حالت دهشتی را در خود احساس میکند. این حالت دهشت، نه از باب این است که از او میترسد، ممکن است او هیچ ترسی نداشته باشد، بهاینمعنا که تعرّضی[8] بکند، ترس ناشی از گناه نیست اینجا؛ بلکه این دهشت و بیمناکی، ناشی از احساس عظمت او و احساس حقارتِ خویشتن درمقابل اوست. اینچنین ترسی از خدا جا دارد، مطلوب است، لازم است، مفید است. آنکسیکه درمقابل پروردگار، خود را کوچک و ناقص و حقیر میبیند و خدا را بهتمام شئون امور خویش مسلط و مهیمن و مسیطر[9] مشاهده میکند، اینچنین انسانی سعی میکند جز از آن خطِ سیر مستقیمی که خدای عالم برای او معین کرده، از راه دیگری سیر نکند، حرکت نکند. این …
ترس از خدا یعنی مراقبت از دل و عمل و تقوا و استقامت
بنابراین هیچگونه مشکلی دیگر وجود ندارد و کفار مأیوسند. «فَلا تخَشَوهُم» پس دیگر از کفار نترسید؛ «وَاخشَونِ» از خداى خود بترسید. (63/6/23) ترس از خدا یعنی چه؟ یعنی حالا مواظب خودتان، مواظب دل و جان و عمل خودتان، مواظب تقوای خودتان و ثبات و استقامتی که از هر انسانی در این راه، متوقع است، باشید. (78/1/16) «اَلیَومَ اَكمَلتُ لَكُم دینَكُم» امروز دین شما را کامل کردیم، «وَاَتمَمتُ عَلَیکُم نِعمَتی» و نعمتمان را بر شما تمام کردیم، «وَ رَضیتُ لَكُمُ الاِسلامَ دینًا» و اسلام را بهعنوان دین و آیین، و شکل واقعیِ امت اسلامی، و جهتدهندۀ به تاریخ اسلامی، …
لزوم خوف از خدا بهعنوان لازمهٔ معرفت
از آنطرف هم خوف لازم است؛ خوف از خداى متعال لازم است که لازمهى آن، معرفت است؛ کسى که معرفت داشته باشد، خوف پیدا میکند. هرچه معرفت انسان بیشتر باشد، خوف بیشتر است. یک بچّهى دوساله، هیچ خوفى از یک آدم قدرتمند ندارد؛ چون نمیداند، قدرت او را نمیفهمد، اصلاً درک نمیکند، لذا هیچ خوفى هم ندارد؛ یک آدم بزرگتر چرا، میفهمد که این آدم قدرتمند است، باید از او ترسید؛ همچنانکه یک بچّهى کوچک براى یک استاد دانشگاه، براى یک عالِم، …
لزوم یادآوری سخط الهی در کنار رحمت، نخست به خود و سپس به مردم
… مکی را نگاه کنید؛ در درجهی اول، ذکر قیامت، ذکر عذاب الهی، ترساندن از نقمت الهی برای کافران و دُوران و کوران است؛ اینها بود که آن تکان اول را به مردم داد. ما از این نکته نباید غفلت کنیم. شفاعت به جای خود محفوظ، محبت به جای خود محفوظ، ولایت به جای خود محفوظ؛ اما خدای متعال، هم رحمت دارد، هم سخط دارد. سخط الهی را هم به یاد خودمان بیاوریم؛ اول به یاد خودمان، بعد به یاد مردم. این است که دلهای ما را تکان میدهد، این است که ما را از اعماق جهالتها و مادیگریها و گرفتاریها بیرون میکشد؛ اینها جزء نیازهای ماست. دنیا را بشناسیم، آخرت را بشناسیم، وظیفه را بشناسیم، جهاد را بشناسیم.