اندوه از اشغال خرمشهر و محاصرهٔ آبادان در هفتههای نخست جنگ
آن روزهاى اوّلِ جنگ و هفتههاى اوّل جنگ، بَعد از آنکه خرّمشهر به وسیلهى دشمنان اشغال شده بود و آبادان در محاصره بود و سرتاسرِ جزیرهى آبادان زیر آتش دشمن بود، بنده وقتى به نقشهى جزیرهى آبادان و شهر خرّمشهر نگاه میکردم، مثل اینکه یک دست قوى و یک پنجهى قوىای این قلب من را بشدّت میفشرد. داخل اتاقِ کار ما ــ اتاق جنگ، در آن محلّ جنگهاى نامنظّم ــ نقشههاى گوناگونى بود؛ چون عملیّات نامنظّم و چریکى نسبت به آن منطقهى آبادان انجام میشد، نقشهى جزیرهى آبادان به طورکامل آنجا وجود داشت؛ هر وقت چشم من به این نقشه مىافتاد، تمام روحم زیر فشار قرار میگرفت از تصوّر اینکه خرّمشهر عزیز و این خانهها و این کوچهها و این خیابانها و این نخلستانها، زیر پاى دشمن غاصب و متجاوز است. تمام فشارى که ما آن روز براى تجهیزات مىآوردیم، به مناسبتِ امیدى بود که داشتیم. متأسّفانه هر چه از آنهایى که اختیارات دست آنها بود مىشنیدیم، آیهى یأس بود. عدّهاى باورشان شده بود که ما خرّمشهر را از دست دادهایم و معتقد بودند که باید بنشینیم با دشمنى که …