یکی از بهترین کارها و شریفترین کارها بخصوص در روزگار ما، بزرگداشت شهدا است؛ بخصوص در بعضی از مناطق -که گرایش عمومی مردم به سمت مسائل دینی و انقلابی است- این کار، رونق و شکوه بیشتر و بهتری میگیرد؛ استان شما از این قبیل است بحمدالله. بنده البتّه با بیرجند و آن استان مؤمنخیز و عالِمخیز از قدیم آشنا هستم؛ استان خراسان جنوبی اینجور بوده؛ هم مردم مؤمنی در آن استان بودهاند -چه در خود بیرجند، چه در قائن و چه در بقیّهی شهرهای استان- هم علمای برجستهای و بزرگی در این استان بودهاند که حالا در زمان ما و آنچه خود ما از نزدیک دیدهایم، مرحوم آقای تهامی، مرحوم آقای آیتی، مرحوم آقای عارفی، این سه نفر ملّای بزرگ که دو نفر از اینها تحصیلکردههای نجف بودند. مرحوم آقای آیتی شاگرد مرحوم آقاضیاء بود؛ مرحوم آقای تهامی شاگرد آقای نائینی بود؛ آقای عارفی هم شاگرد مرحوم حاج شیخ[2] در قم بود، از فضلای قم بود.
تلاش در دفاع مقدس و تقدیم بیش از دو هزار شهید
و دینداری مردم را هم آنجا دیده بودیم. سال ۴۲ که هیچ خبری در آنجا از مسائل نهضت وجود نداشت، بنده آمدم آنجا و مسائل نهضت را روی منبر مطرح کردم، یک استقبالی و جوشش درونیای از مردم مشاهده شد که واقعاً تعجّبآور بود! نشاندهندهی علاقهمندی اینها بود. خب بحمدالله در دوران دفاع مقدّس هم خیلی تلاش کردند، کار کردند و دو هزار و اندی شهید؛ غیر از جانبازها و آزادگان و مفقودالاثرها و مانند اینها، بیش از دو هزار نفر، این استان شهید داده؛ آن شهدایی که مشخّصند؛ و امیدواریم که انشاءالله برکات این شهدا شامل حال مردم استان و آیندهی استان و روحیهی استان بشود.