حقوق بسیار بر خانواده و اختصاص منافع منزل قم به ایشان
3- منزل معروف که در قم دارم، مال شخصی است که پس از من به ورثه میرسد. و وصیت من آن است که منافع آن مادامی که مادر فرزندانم[6] حیات دارند از ایشان است و امید است فرزندان من و ایشان این وصیت را اجازه دهند که این مخدّره محترمه به همه ما حقوق بسیار دارند. خداوند تعالی جبران فرماید و به ایشان عوض دهد.
تأکید بر بازگشت پیش از گذشتن مهلت و گوش ندادن به دیگران
به همه اقوام و بستگان سلام برسانید، خصوصاً صدیقه[2] و فاطی خانم.[3] حسن[4] را میبوسم. شما بدانید که اگر از وقت رجوع بگذرد معلوم نیست ما بتوانیم تقاضا کنیم و آنها بدهند. حتماً تعجیل کنید که وقت نگذرد. به حرف هیچ کس گوش ندهید و الّا در ایران ماندنی خواهید شد.
مشخصات و نسب همسر امام خمینی (ره)
نام عیال این جانب خدیجه ثقفی معروف به «قُدس ایران» متولد 1292 شمسی، صبیه حضرت آقای حاج میرزا محمد ثقفی تهرانی. تاریخ ازدواج 1308، فرزند اول: مصطفی، متولد 1309 شمسی، سه دختر در قید حیات با یک پسر: احمد متولد 1324، دختران به ترتیب سن: صدیقه، فریده، فهیمه، سعیده و بعد از احمد: لطیفه، آخرین فرزند در حیاتِ احمد.
تعلق کلیهٔ اثاث منزل قم و تهران به ایشان
2- کلیه اثاث منزل که در قم و یا تهران دارم، متعلق به مادر محترمه فرزندان من است.
ویژگیهای خاص مادر سید احمد در خاطرات زندگی مشترک
… که با این تعبیر لطیف آمده است برای بزرگی عظمت آن است و هشیاری به فرزندان است که سعادت و جنّت را در زیر قدم آنان و خاک پای مبارک آنان جستجو کنید و حرمت آنان را نزدیک حرمت حق تعالی نگهدارید و رضا و خشنودی پروردگار سبحان را در رضا و خشنودی مادران جستجو کنید. مادران گرچه همه نمونهاند لکن بعض آنان از ویژگیهای خاصّی برخوردارند و من در طول زندگی با مادر محترم تو و خاطراتی که از او- در شبهایی که با اطفال خود میگذراند و در روزها نیز- دارم، او را دارای این ویژگیها یافتم. اینک به تو ای فرزند و
واگذاری حق سکنی و منافع منزل به همسر تا پایان حیات
3- منزل شخصی که در قم دارم- نزدیک باغ قلعه- و جزئی مِلکی که در کَمَره[6] دارم و نمیدانم چی است و چقدر است و آقای پسندیده اطلاع دارند، بین ورثه- کما فَرَضَه الله[7]- تقسیم شود ولی ورثه موظفند مادامی که مادرشان[8] در قید حیات است، اگر مایل باشد در آنجا اقامت کند، با او مزاحمت نکنند؛ و به عبارت دیگر سُکنی و منافع آن تا زمان حیات، حق ایشان و واگذار به ایشان نمودم و کسی حق مزاحمت ندارد.
واگذاری اثاثالبیت پس از مرگ به همسر
4- اثاث البیت- غیر از کتاب که ذکر شد- واگذار نمودم پس از موت به مادر فرزندانم؛ و کسی حق مزاحمت ندارد.
وظیفهٔ فرزندان به اطاعت از او و فراهم کردن زندگی مستقلش
7- فرزندان من عموماً و احمد خصوصاً موظفند از مادر خود اطاعت کنند و با احترام با او رفتار کنند، و رضای او را به دست آورند که خیر دنیا و آخرت آنها در آن است. و اگر خواست مستقلًا زندگی کند، در صورت امکان، اسباب آن را فراهم کنند.
گلایه از دیر رسیدن نامه و درخواست خبر منظم از سلامتش
مرقوم شما پس از مدتها انتظار واصل شد.[1] مثل اینکه شما از نجف که خارج شدید دیگر از فکر ماها بیرون رفتید و خیال نکردید از دیر آمدنِ کاغذ، ما نگران میشویم. در هر حال ان شاء الله تعالی خوش و سالم باشید. ماها بحمد الله تعالی سلامت هستیم و میگذرانیم، به همان نحو که دیدید، هوای اینجا مختلف است ولی روی هم رفته خوب است. از سلامت خودتان و لو به دو کلمه ما را در هر هفته یا لا اقل در هر دو هفته مطلع کنید. اینجا تازهای نیست؛ همان مسائل است که موجب نگرانی است، و باز معلوم نیست چه شود. ان شاء الله خداوند اصلاح کند.
اجازهٔ سفر همسر امام به عراق به همراه فرزندش سید مصطفی
این جانب سید روح الله مصطفوی شناسنامه 2744 صادره از شعبه 2 کمره فرزند سید مصطفی به موجب این ورقه اجازه میدهم که عیال این جانب خدیجه ثقفی شناسنامه شماره 4910 صادره تهران فرزند محمد ثقفی به اتفاق فرزندشان سید مصطفی مصطفوی به عراق مسافرت نمایند، و این ورقه اجازه این جانب جهت مسافرت مشارٌ الیها نافذ و معتبر است.[1]
ابراز محبت و دلتنگی نویسنده برای همسرش در سفر
تصدقت شوم؛ الهی قربانت بروم، در این مدت که مبتلای به جدایی از آن نور چشم عزیز و قوّت قلبم گردیدم متذکر شما هستم و صورت زیبایت در آئینه قلبم منقوش است. عزیزم امیدوارم خداوند شما را بسلامت و خوش در پناه خودش حفظ کند. [حالِ] من با هر شدتی باشد میگذرد ولی بحمد الله تا کنون هر چه پیش آمد خوش بوده و الآن در شهر زیبای بیروت هستم؛[2] حقیقتاً جای شما خالی است فقط برای تماشای شهر و دریا خیلی منظره خوش دارد. صد حیف …