به عرض میرساند، مرقوم شریف که حاکی از سلامت مزاج محترم و حاوی تفقد از این جانب بود موجب تشکر گردید. امید است ان شاء الله تعالی موفق به خدمت به حوزههای اسلامی باشید و افاضل از برکات شما بهرهمند شوند. ما خواه ناخواه باید این راه را طی کنیم چه بهتر در خدمت به اسلام و مسلمین و خدمت [به] علم و هدایت، عمر صرف شود و در «لا یعنی»[2] هدر نرود. از خداوند تعالی مسالت مینمایم که همه ماها را در این راه پر خطر از شرور انسانهای صوریِ شیطان حقیقت، و وساوس نفس اماره حفظ فرماید. از جنابعالی امید دعای خیر برای حُسن عاقبت دارم و از همه افاضل و اعلام و عموم محصلین حوزه علمیه از شرکت در این حادثه تشکر میکنم. …
صرف عمر کوتاه دنیا در خدمت به اسلام و مسلمین
مرقوم محترم آقایان که حاکی از عواطف کریمه و احساسات دینیه بود موجب تشکر شد. باید از تحمل مشاق و زحمات طاقت فرسای افاضل حوزههای علمیه عموماً و حوزه علمیه قم بالاخص حضرات آقایان تشکر و تقدیر کنم. این دنیا چه خوش و چه ناخوش خواهد گذشت و همه به سوی دار جزا خواهیم رفت، چه بهتر که عمر کوتاه را در راه خدمت به اسلام و مسلمین صرف کنیم تا در پیشگاه مقدس حق تبارک و تعالی سرافراز و در سلک خدمتگزاران درآییم. وظیفه شما طبقه فضلای جوان که در آینده پاسداران احکام اسلام هستید سنگین است؛ هم اکنون خود را مجهز برای پاسداری و خدمت به اسلام و مسلمین فرمایید. از خداوند تعالی عظمت اسلام و مسلمین و علمای اسلام و عزت دارَیْن شما افاضل معظم را خواستارم. و السلام علیکم و رحمه …