رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

اعلام حکومت نظامی و منع اجتماعات به دست رژیم پهلوی در جریان انقلاب.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع روحانیون و طلاب درباره اوضاع ایران و رهنمود به انقلابیون‌— ۱۳۵۷/۰۲/۲۳

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰
۱۳۵۷۱۳۶۰

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

شاهدها (۷۰ پاراگراف)

خدعه و خلاف شرع بودن اعلامیهٔ حکومت نظامی و لزوم بی‌اعتنایی مردم

… را به امید خدا می‌گیرم و مسئولیت آن با متجاسرین[1] و متجاوزین است. من از مردم شجاع تهران می‌خواهم در صورتی که قوای متجاوز عقب‌نشینی کردند، با حفظ آمادگی و هوشیاری از خدعه دشمن، آرامش و نظم را حفظ کنند ولی مجهز و مهیا برای دفاع از اسلام و نوامیس مسلمین باشند. اعلامیه امروز حکومت نظامی، خدعه و خلاف شرع است و مردم به هیچ وجه به آن اعتنا نکنند.

بی‌اثری حکومت نظامی و دولت نظامی در برابر مقاومت مردم

… السواء است. مردم دیگر نه اعتنایی به حکومت نظامی دارند، نه اعتنا به نظامی دارند. این معنا که دیدند امریکایی‌ها که حکومت نظامی که اثری نکرد و مردم همان مردم هستند، بعد آمدند دولت نظامی درست کردند که دولت نظامی باشد؛ حکومت نظامی هم باشد اما دولت هم نظامی باشد. یک مدتی هم با دولت نظامی سرکوبی خواستند از مردم بکنند؛ باز مردم مقاومت کردند، مقابل دولت نظامی هم ایستادند، همان شعارهایی که سابق می‌دادند دادند، همان کارهایی که سابق می‌کردند کردند، همان کشته‌هایی [هم‌] که سابق می‌دادند دادند. این هم اثر نکرد.

شکست حکومت نظامی و دولت نظامی با حضور گستردهٔ مردم

… شد که بچه کوچک و پیرمردش هر دو فریاد می‌کنند، توی خیابانها، داد می‌زنند به اینکه مرگ بر ... شاه و بر این سلطنت پهلوی. این تبدیل الآن شده است. یعنی یک مملکت سر تا پایش عوض شده است؛ یکوقت یکجوری بوده، حالا شده یک چیز دیگر. این را نمی‌شود با سرنیزه خاموشش کرد. سرنیزه همچو قدرتی ندارد و لهذا ما دیدیم حکومت نظامی کردند، باید دو نفر بیشتر، به حَسَب حکومت نظامی و اعلام حکومت نظامی از دو نفر بیشتر نباید با هم باشند، مردم هم گوش کردند به این حرف! پنجاه هزار [خنده حضار]، صد هزار، دویست هزار، سیصد هزار هر گوشه مملکت [راه افتادند] همان جایی که حکومت نظامی بود! بعد از آن، حکومت نظامی را بالاترش کردند- اگر بالاتری داشت- و نخست‌وزیرِ نظامی آوردند و دولت شد دولتِ نظامی، باز همان مساله است. دیگر نظامی را مردم دیدند و سنجیدند و شکستند نظامی را. قدرت ملت- یعنی قدرت مشت بر تانک غلبه کرد. قدرت دین، قدرت ایمان غلبه کرد بر تانک و توپ. این قدرتْ قدرتِ الهی است. قدرت الهی با همین مشتها غلبه کرد بر تانکها و بر توپها و بر مسلسلها و اینها. و لهذا نظامی‌اش، حکومت نظامی‌اش شکست و دولت نظامی آمد. دولت نظامی‌اش …

بی‌اثر بودن نظامی کردن حکومت و دولت در برابر مردم

در هر صورت، الآن مردم دیگر گوش به این حرفها نمی‌دهند. حکومت را نظامی کنی، همین است که هست. دولت هم نظامی کنی، خوب همین است که هست. نظامی هست الآن دیگر؛ حالا تو تغییرش بده اسمش را دولت بگذار. الآن مدتهاست که ایران با حکومت نظامی دارد می‌گذراند. چند تا شهرش رسماً نظامی است، بقیه‌اش هم مِنْ غیرِ رسم نظامی است. خوب، غیر نظامی در کار نیست. مگر تو می‌توانی بدون سرنیزه زندگی کنی؟ تو یک روز …

تشدید نهضت و نزدیک شدن رفتن شاه با آمدن دولت نظامی

جواب: آمدن دولت نظامی تاثیری در امور ندارد، بلکه نهضت را تشدید می‌کند و کار شاه را سختتر می‌نماید، و رفتنش را نزدیکتر. گرفتن هویدا و امثال او که در دزدی و فساد، شریک شاه بوده‌اند، برای فریب مردم است، اینها هم تاثیری ندارد[1].

بی‌اثری دولت نظامی و نقش آن در تشدید اعتصابات و تظاهرات

جواب: دولت نظامی تاثیری در مسائل ایران ندارد، بلکه در ازدیاد ناراحتیها و اعتصابات و تظاهرات، نقش اساسی دارد. لذا پس از تشکیل حکومت نظامی، مسائل بدین صورت که ملاحظه می‌کنید تشدید شده است. چنانچه توقیف هویدا هم اثری ندارد. این هم یک مانوری است که خیال می‌کنند برای اسکات مردم این گونه امور تاثیر دارد. چیزی که بلااشکال تاثیر فی الجمله دارد، این است که خود شاه و سلسله او بروند و آن وقت یک آرامش نسبی حاصل خواهد شد. و اما روش ما، در مبارزه، عجالتاً …

حکومت نظامی و نطق شاه ابزار اغفال و سرکوب ملت و بی‌اثری آن

- حکومت نظامی جدید همزمان با نطق شاه،[1] یکی برای اغفال و دیگری برای سرکوبی ملت است. نه آن اغفال اثری دارد و نه این سرکوبی مردم. همه بپاخاسته و حق مشروع خودشان را مطالبه می‌کنند. و این قیام تا اینکه مردم حق خودشان را گرفته و این سلسله را منقرض کنند ادامه دارد.

بی‌تأثیری دولت نظامی جدید، ادامهٔ مقاومت مردم و قطعی‌تر شدن شکست رژیم

جواب: دولت جدید چیز تازه‌ای نیاورده؛ ایران مدتهاست با حکومت نظامی اداره می‌شود و حالا هم نخست‌وزیر نظامی است و وضع جدیدی پیش نمی‌آید و مردم به مقاومت خود ادامه می‌دهند و شکست دستگاه قطعی تر شده است.

رفتار مردم با حکومت نظامی تازه همانند حکومت‌های نظامی پیشین و بی‌فایدگی آن برای شاه

جواب: با این حکومت نظامی، مردم همان رفتار را می‌کنند که با حکومتهای نظامی دیگر کردند. و این دست‌وپا کردنها در ایران دیگر هیچ رنگی ندارد، و فایده‌ای برای شاه ندارد. شاه باید برود و چاره‌ای جز این نیست.

ناکارآمدی حکومت نظامی در برابر مردمی که از جان گذشته‌اند

… است که- یا اعلام کردند به اینکه- بیش از دو نفر نباید اجتماع کنند، اگر اجتماع بکنند چه خواهد شد، در همان پشت سر اعلامیه و پشت سر این حرفها، هفتاد هزار نفر، صد هزار نفر، سیصد هزار نفر مردم حرکت می‌کردند و از این طرف و آن طرف می‌رفتند و حرفهایشان را می‌زدند! این حکومت نظامی نتوانست در مردم تاثیر بکند. یک مردمی که از جان خودشان گذشتند، دیگر این را نمی‌شود با حکومت نظامی اینها را جلوگیری کرد. یک مردمی که جوانشان را می‌دهند و بعد هم افتخار می‌کنند، یک زنی که اولادش را- جوانش را- فدا می‌کند و بعد هم می‌گوید که من مفتخرم به اینکه یک همچو خدمتی به اسلام کردم، این نمی‌شود دیگر با سرنیزه. مگر سرنیزه غیر از این است که می‌کشد آدم را، آن هم می‌گوید من می‌خواهم بکشند مرا! این را نمی‌شود با سرنیزه. این راه‌حلهای احمقانه است که یکوقت حکومت نمی‌دانم «آشتی» می‌آورند و آن بساط را درست می‌کنند، حالا هم حکومت نظامی آوردند. حکومت نظامی! مگر شما تا حالا …

رد راه‌حل بودن حکومت نظامی و کودتای نظامی

کسی خیال کند که این راه حل است، حکومت نظامی راه حل است، یا دنبال این- مثلًا- امریکا خیال بکند به اینکه کودتای نظامی می‌شود، کودتای نظامی می‌شود و این رژیم را می‌برد و نظامی را می‌آورد، مگر می‌شود؟ یعنی در مردم مگر تاثیر دارد این؟

از میان رفتن ترس مردم از حکومت و رژیم نظامی

… بکند، کسی نبود که بگوید نه. اما حالا اگر خودش هم بیاید وسط میدان، می‌ریزند تکه تکه‌اش می‌کنند! حالا غیرِ آن وقت است، این ملت غیرِ آن ملت است. این تحول که حاصل شده از برای این ملت، مردم را عوض کرده؛ یک چیز دیگرند اینها. یک موجودات دیگری شده‌اند اینها. اینها دیگر خوف اینکه حکومت نظامی بشود یا مثلًا یک رژیم نظامی روی کار بیاید، اینها خوف این را دیگر ندارند برای اینکه نظامی همین است که اینها دیده‌اند و همراه‌اش مبارزه و معارضه کرده‌اند و ازش کتک هم خورده‌اند و آدم هم ازشان کشته‌اند- آنها کشتند- همه اینها را مردم دیده‌اند. وقتی بنا شد که آدم را بخواهند بکشند، چه رژیم نظامی باشد، چه حکومت نظامی باشد، چه عادی باشد. خوب، مردم تن داده‌اند به کشته شدن. بنا بر این اینها راه حل نیست که کسی بخواهد حل کند یک قضیه‌ای را، یعنی درد مردم را دوا بکند.

شکست حکومت نظامی با راه‌پیمایی صدها هزار نفری مردم

… کرده است، مثل «دولت آشتی» پیش آوردن، و حالا هم دیدند که آن آشتی از جنگهای دولتها با هم مثل اینکه بدتر بود! و آن ملایمت، به خیال خودشان، به صورت یک حکومت نظامی خشن درآمد و بعد هم در حکومت نظامی شان شکست خوردند. حکومت نظامی! حالا خودشان ماندند و اعلامیه‌هاشان! اعلام می‌دهند که- اعلامیه نمره چند که- مردم دو نفر هم همراه هم، بیشتر از دو نفر نباید همراه هم در خیابانها راه بروند. در مقابل این، در همان جایی که حکومت نظامی است پانصد هزار، سیصد هزار بلکه گاهی بیشتر از اینها راه می‌افتند در خیابانها و شعار می‌دهند و هر چی دلشان می‌خواهد می‌گویند! حکومت نظامی هم شکست خورد. با شکست خوردن حکومت نظامی و مقابله مشت و تانک، فهمیدند که مشت بر تانک مقدم است؛ اراده ملت بر توپ و مسلسل پیشی دارد.

شکست حکومت نظامی با ادامهٔ تظاهرات و نافرمانی مردم

… خطرش زیاد است. و من در همان وقتهای اول- همان اولی که اعلام حکومت آشتی شد- من مطالب را آن طور که می‌توانستم به مردم رساندم. این حکومت آشتی شکست خورد، شد حکومت نظامی در همه ایران و در دوازده شهر عظیم ایران- به طور رسمی! و همین حکومت نظامی هم شکست خورده هست. الآن هم حکومت نظامی است اما یک حکومت نظامی شکست خورده است. باید به حَسَب ترتیب حکومت نظامی، کسی شبها بیرون نیاید- از قراری که گفته‌اند دو ساعت عقب انداختند، دوباره برگشتند به اینکه جلو انداختند که باید دو ساعت هم جلوتر چه بکنید- مردم در دکانهایشان نشستند و باز کردند و شروع کردند به قرآن خواندن. ملزم شدند به اینکه برگردانند و باز به همان مقدار. تظاهرات هم در همه اینجاهایی که حکومت نظامی هست‌ و غیر نظامی- یعنی آنهایی که نظامی رسمی است و نظامی غیر رسمی- تظاهرات هم در همان جا به قوت خودش باقی است! پس این هم شکست خورد؛ از شکست خوردن این، باز یک کودتای نظامی یا یک نخست وزیر نظامی هم شکست خورده است. اگر بی‌عقلی کنند و یک حکومت نظامی سرتاسری- یعنی یک نخست وزیر نظامی- بیاورند و بخواهند مردم را با آن حکومت نظامی بترسانند، مردم ترسشان ریخته است دیگر، اعتنا به …

ناتوانی حکومت نظامی و سرنیزه در خاموش کردن قیام ملت برای آزادی و استقلال

اگر ملتی همگی قیام کردند و همه چیزشان را دارند می‌دهند؛ برای اینکه آزادی و استقلال خودشان را به دست بیاورند، نمی‌شود این را با سرنیزه و حکومت نظامی و دولت نظامی، این آتش را خواباند. این جزء اشتباهاتی است که اینها می‌کنند. اگر بخواهند اینها، فرض کنید که یک حکومت نظامی [سر] کار بیاورند، خوب الآن دوازده تا شهر رسماً نظامی است؛ همه ایران هم به غیر رسمی نظامی است. الآن حکومت ایران حکومت نظامی است، لکن مع ذلک مردم زیر بار حکومت نظامی نمی‌روند؛ کسی که گذشته از همه چیزش، دیگر اعتنا به …

ناممکن بودن نگه‌داشتن همیشگی ملت با حکومت نظامی و سرنیزه

یک ملت را نمی‌شود همیشه به این حال نگه داشت که بدون حکومت نظامی نتوانند زندگی کنند. حالا هم با حکومت نظامی‌اش هم [که‌] دارند، نمی‌توانند؛ یک مملکت را نمی‌شود همیشه حکومت نظامی سرش گذاشت و همیشه با سرنیزه نگهش داشت. این چاره نیست جز اینکه به هم بخورد این وضع. هیچ چاره نیست. هر چه هم می‌خواهد آقای کارتر، [بگوید] او دارد می‌گوید، هر چه می‌خواهد بگوید: خیر، برای خاطر آزادی است [که‌] این کار دارد می‌شود! برای خاطر اینکه می‌خواهد رشد بدهد مردم را، این کار می‌شود! این هر چه …

کشتار کودکان دبستانی و دانشگاهیان به دست حکومت نظامی

… نباشد. ایشان می‌فرمایند که آخوندها می‌گویند که ما نمی‌خواهیم این مظاهر تمدن را؛ ما می‌خواهیم حالا هم با الاغ سوار شویم و برویم! یک آدمی است که [سر سپرده است‌]؛ انسان چه بگوید به او. ما که این قدر فریاد می‌زنیم می‌گوییم که ما همه مظاهر تمدن را قبول داریم؛ اما مظاهر تمدن این است که حکومت نظامی این کار را به‌ مردم بکند؟ آقا، بچه‌های کوچک ما را، دختر بچه‌های هشت ساله و نُه ساله را، این چند روز کشتند. حالا کارشان را از دبیرستانها [شروع کرده‌اند]- خون دانشگاهیها را که ریختند و آن قدر [جنایت‌] کردند که الآن همه شان در اعتصاب هستند آنها حالا- از آنجا آمده‌اند سراغ دبستانها؛ آن بچه‌های کوچک دبستان را اینها دارند می‌کشند. اینها الآن دارند خرابکاری می‌کنند. آن خرابکاری‌ای که ملت را می‌خواهند بکشند و بروند.

ادارهٔ سراسر ایران با حکومت نظامی

الآن من گمان نمی‌کنم که هیچ مملکتی شبیه به مملکت ایران باشد. یک مملکتی باشد که همه‌اش حکومت نظامی. خوب، همه شهرها، تقریباً دوازده شهر بزرگ ایران که‌ اساس شهرهای ایران است، حکومت نظامی قرار دادی؛ باقی آن هم حکومت نظامی؛ یعنی الآن نظامی، ایران را دارد اداره می‌کند. حالا هم از قراری که گفتند بناست که یک نظامی نخست وزیر بشود؛ فریدون جم را می‌گویند می‌خواهد نخست وزیر بشود، این هم یک نظامی است. اینها نمی‌توانند ادامه حیات بدهند. شاه نمی‌تواند ادامه حیاتش را بدهد الّا زیر پرچم نظام و زیر سرنیزه نظامیها که دنبالش سرنیزه …

ناتوانی رژیم از برداشتن حکومت نظامی به سبب ایستادگی مردم

… چه مانده؟ این ملت برایش همین [مانده‌] که تو سرش بزنند و نظامی باشد. اصلش، تمام حکومت، هر جا هست حکومت نظامی باشد. هر کس سرش را از خانه‌اش در می‌آورد بزنند بکشند. این وضع یک وضع خاصی است که ایران این وضع را دارد. مطالعه کنید ببینید اصلًا در دنیا شبیه دارد؟ یک همچو شبیهی ما در دنیا داریم که همه مملکت حکومت نظامی باشد و نتوانند حکومت نظامی [را] بردارند؟ خوب، نمی‌توانند هم بردارند، برای اینکه مردم ایستاده‌اند؛ مقابلشان ایستاده‌اند. حالا هم که حکومت نظامی است مردم ایستاده‌اند؛ اما ایستاده‌اند چه چیزی می‌گویند؟ ایستاده‌اند آن حرفی که آقای کارتر دیروز گفته است می‌گویند؟ آقای کارتر می‌فرمایند که شاه آزادیِ خوب می‌خواهد بدهد، آزادی مطلق می‌خواهد بدهد، و شاه می‌خواهد که یک مملکت مترقی- یک اجتماع مترقی- درست کند، و این مردم با آن …

اعلام بی‌مجوز قانونی حکومت نظامی در دوازده شهر و به رگبار بستن مردم

مرقوم مورخ 18 شهر رمضان المبارک 98 توسط نماینده مخصوص شما واصل شد. از اظهار محبت و پشتیبانی انقلاب فلسطین و آن حضرت از ملت ایران در موقعی که ایران در آتش و خون غوطه‌ور است سپاسگزارم. شاه که از قیامهای بحق مردم در سراسر ایران به ستوه آمده بود، شاه که در صحنه حبس و تبعید و شکنجه و اختناق و قتل و غارت شکست خورده بود، در این روزها به دنبال تظاهرات آرام و منطقی مردمی که برای رسیدن به حقوق اولیه خویش ترتیب داده بودند، بدون مجوز قانونی در دوازده شهر بزرگ، اعلام حکومت نظامی نمود و مردم بیدار و آزاده و بی‌دفاع ایران را چون گذشته به رگبار گلوله بست که تعداد کشته‌شدگان را تا کنون بیش از چهار هزار نفر گزارش داده‌اند.

نشانهٔ بی‌پایگاهی شاه و اقدامی غیرقانونی و مجرمانه در محیطی آرام

بار دیگر شاه با دستور حکومت نظامی در تهران و سایر شهرستانهای بزرگ ایران، ثابت کرد که پایگاهی در میان ملت ندارد. اعلام حکومت نظامی در محیطی آرام- به اقرار رادیو و مطبوعات ایران که راهپیمایی با کمال آرامش در آن انجام می‌گرفت- نه تنها قانونی نیست بلکه جرم است و دستور دهنده آن مجرم. شاه برای به رگبار بستن مردم بی‌دفاع و مظلوم هیچ بهانه‌ای را بهتر از حکومت نظامی ندید. روزهای اخیر، تهران و سایر شهرستانهای مهم ایران برای اظهار مظلومیت و مخالفت با مجرمی که 35 سال بر مقدرات آنان سلطه دارد و جنایات و خیانتهای او در کشور و مخالفتهای او با قانون …

نقد هجوم به خانه‌های مردم و تفتیش آن‌ها به نام حکومت نظامی

الآن قم حکومت نظامی است، از قراری که گفته می‌شود؛ تبریز حکومت نظامی است؛ مشهد حکومت نظامی است یا بدتر از نظامی است. حکومت نظامی این طور نیست که! حکومت نظامی یک نظامی هست، یک نظامی می‌آید حاکم می‌شود و بعضی رفت و آمدها و بعضِ اجتماعات را جلو می‌گیرد. اما بریزند توی خانه مردم، حکومت نظامی است؟! بریزند تو خانه مردم تفتیش کنند؟ همه محله‌های قم را می‌گویند همین طور احاطه کرده‌اند و مشغول تفتیش هستند؛ دنبال اسلحه می‌گردند. اینها از سایه خودشان می‌ترسند بیچاره‌ها! خیال نکنید این اشْتُلُمْها را هیچ چیز؛ هیچ خیال نکنید اینها چیزی است. اینها الآن از سایه خودشان می‌ترسند. همچو خوفْ اینها …

اعلام نشدن آن در انقلاب ایران؛ ابزار سرکوب ملت

… بشوند؛ توجه کنند که عزت مال اسلام است. و اگر آنها دست بردارند از شیطنتهایی که به آنها تعلیم می‌دهند و برگردند به دامن ملتهای خودشان- اگر امکان برگشتن برایشان باشد- برگردند و به ملتهای خودشان بپیوندند تا محتاج به سرنیزه نباشند و محتاج به حکومت نظامی نباشند. شما دیدید که با این انقلاب عظیمی که در ایران واقع شد، یک روز حکومت نظامی اعلام نشد، یک روز وضع غیر عادی در هیچ جای این کشور اعلام نشد؛ برای اینکه حکومت نظامی برای سرکوبی ملت است و ما کسی را نداشتیم که از ملت جدا باشد و بخواهد ملت را سرکوب کند.

لزوم بی‌اعتنایی ملت مصر و شکستن حکومت نظامی برخلاف موازین

… آنها هم بشکنند و به خیابانها بریزند و این تفاله‌های امریکا را بیرون بریزند. ملت مصر ننشینند تا این قدرت از بین رفته دوباره دست و پای خودش را جمع کند و نفوذ خودش را بر ملت تحمیل کند. امروز روزی است که ملت مصر باید قیام کند. امروز روز ضعف دولت است و قدرت ملت. باید قدرت را نشان دهد و اعتنای به این حکومت نظامیِ بر خلاف همه موازین نکند و بشکند این حکومت نظامی را و به خیابانها بریزد و این دولتی [را] که می‌خواهد با سرنیزه با اسلام مخالفت کند و به صراحت می‌گوید که هر کس که به اسلام وفادار باشد او را سرکوب می‌کنیم، [از بین ببرد.] این تکلیفی است برای ملت مصر، برای علمایی که وابسته به حکومت نیستند. این تکلیفی است برای علما. علمای مصر بپاخیزند و برای خاطر خدا، از اسلام دفاع کنند. چه عذری است برای علمای مصر که اعلام ضدیت با اسلام را- این حکومت قبل از آمدنش به سرکار اعلام کرده است که هر چه با اسلام ربط داشته باشد ما او را سرکوب می‌کنیم- چه عذری است برای …

شکسته شدن حکومت نظامی با بیرون ریختن مردم

… خارج بشود که نمی‌شود بر خلاف فلان قدرت حرف زد. کم کم مردم این معنا را حس کردند که نه، آن طورها نیست که تصور می‌شد که اگر یک کلمه راجع به آن درجه اولیها صحبت بشود، عالَم به هم می‌خورد. لهذا، دیدید که وقتی که صحبت از خود آن مردک هم شد، هیچ اشکالی پیش نیامد. اگر هم اشکالی پیش آمد، اشکالی بود که رفع می‌شد و دیدید که وقتی که اعلام حکومت نظامی در روز هم کردند، مردم ریختند بیرون و شکستند حکومت نظامی را و هیچ چیز نشد. عمده این است که این خوفهایی که اینها ایجاد کردند در دل ملتها، این شکسته بشود.

شکستن حکومت نظامی به دست مردم و ناکامی رژیم در نابودی آنان

… تمام را بگیرند؛ تمام خیابانها و اینها را قوای انتظامی و آلاتی که آنها دارند؛ تانکها را بیاورند مستقر کنند. و بنا بر این بود که در همان شب بریزند و هر کس را که احتمال بدهند که این یک مثلًا چیزی هست از بین ببرند و بعد هم چه بکنند. ما هیچ اطلاع نداشتیم. مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبْ[2] قضایا واقع شد، مثلًا گفته شد که بشکنید این اعتصاب را، این نظام را، این حکومت نظامی را. خوب، مردم شکستند؛ و آنها نتوانستند که بیاورند نابودشان بکنند. بعد آن درگیریها پیدا شد. مرحوم قرنی،[3]- خدا رحمتش کند- اینجا بود. به من گفت که مقاتله و جنگ ما بین مردم و قوای دولتی در آن شب سه ساعت و نیم بود. با سه ساعت و نیم، دستهای خالی بر تانک و توپ و مسلسل و اینها غلبه کرد! این غلبه، غلبه الهی بود. این نظر خدا بود. …

بی‌اعتنایی مردم به دولت و حکومت نظامی به‌دلیل عمق جنبش

… کاری نمی‌توانند بکنند، مگر بخواهند به زور، نیرو پیاده کنند. ما ضعیف هستیم و از نظر نظامی نمی‌توانیم با آنها مقابله کنیم؛ و گر نه آنها با دست دولتها، با کودتای نظامی، با دولت نظامی و غیره- حتی با کودتای نظامی و از بین بردن خود شاه هم- نمی‌توانند موفق بشوند. عمق جنبش به حدی است، که این مسائل حل شده است؛ دولت نظامی و حکومت نظامی حل شده است؛ مردم اعتنایی ندارند. امروز مردم برای اسلام فریاد می‌زنند، آن روز برای نفت بود؛ فرق است وقتی که مردم برای منفعت، جنبش می‌کنند یا برای خدا. جنبش در آن روز مادی بود، و جنبش امروز معنوی است؛ لذا کاملًا شبیه صدر اسلام است، و ما به موفقیت آن امیدوار هستیم.

حل‌نشدن مشکلات و آرام‌نگرفتن ملت در صورت روی کار آمدن نظامیان

- نظامیها اگر روی کار بیایند همین هست که هست و حل مشکلات نمی‌شود و ملت هم آرام نخواهد گرفت. و اگر دولت اسلامی تشکیل شود که خواهد شد، روسیه به هیچ وجه در ایران قدرت پیدا نخواهد کرد و دولت اسلامی به روسیه اجازه نخواهد داد که در مملکت دخالت کند. چنانچه به هیچ مملکتی اجازه نخواهد داد.

ناتوانی حکومت و دولت نظامی و ناچاری آن به اجازهٔ راهپیمایی

… در این دهات هم راه‌روی هر روز است صبح و عصر؛ می‌گفت صبح و عصر در همه این دهات آن، اهل علم آن ده جلو می‌افتد و رعیتها و مردم دیگر دنبالش پیاده‌روی می‌کنند. در یک همچو موقعیتی که همه مردم قیام کرده‌اند دیگر من نمی‌توانم بگویم که من نمی‌توانستم! نخیر، می‌توانی؛ چنانچه می‌بینید که می‌توانید، چنانچه می‌بینید که نه حکومت نظامی توانست کار بکند نه دولت نظامی. همین دولت نظامی که آن قدر هیاهو برای خودش به جا آورده بود، حالا دید که وقتی همه مردم می‌خواهند پیاده‌روی کنند، هر کس از یک گوشه‌ای می‌خواهد پیاده‌روی کند، سران قوم دید که نمی‌شود، رها کرد گفت مجازند مردم! خیال کرد اگر این اجازه را ندهد نمی‌روند! «مجازند» چیست؟ مگر دیوانه‌اند اینها! مجازند مردم که بروند! اجازه دادند! در یک جای دیگر هم گفتند «اعلیحضرت» اجازه داده‌اند! آخر اینها مضحک است دیگر.

وقوع کشتارها در پی حکومت نظامی و ظلم‌های شاه

- وقایع اخیر ایران را می‌گویید، همین دو- سه روزه تظاهرات و کشتار؟ بله، وقایعی است که دنبال این حکومت نظامی و دولت نظامی و ظلمهای شاه پشت سر هم واقع می‌شود و مردم از هر فرصتی برای اظهار حق خود استفاده می‌کنند. مطلب همان است که تا شاه هست این وقایع هست‌