محدود بودن دید و تربیت رژیمهای غیرالهی به حدود طبیعت
تمام رژیمهای غیر الهی که به دست غیر انبیا تحقق پیدا کردهاند، حدود دیدشان همین طبیعت است. احتیاجات طبیعی را میتوانند آنها برآورند؛ میتوانند احتیاجات طبیعی را هم خیلی خوب برآورده کنند. سابق، مسافرتها با الاغ و اسب بود، حالا با طیاره است؛ سابق طبابت ناقص بود، حالا کامل است و از این هم کاملتر خواهد شد؛ سابق علوم طبیعی ناقص بود، حالا کامل است و کاملتر هم خواهد شد؛ همه اینها حدود طبیعت است. تمام این چیزهایی که دست بشر به آن میرسد، همین حدود …
بیاعتنایی حکومتهای غیروحیانی به باطن و اعتقادات انسان و اکتفا به نظم ظاهری
و لهذا میبینیم که تمام رژیمهای غیر وحیای، رژیمهایی که مربوط نیستند به مبدا وحی، کاری به انسان ندارند. راجع به آن چیزهایی که مربوط به باطن انسان است حکومتها هیچ کار ندارند که شما پیش خودتان چه فکر میکنید، پیش خودتان چه اعتقاد دارید، پیش خودتان چه ملکاتی دارید، هیچ کاری به این ندارند؛ آن قدری که آنها کار دارند، این است که نظام این عالم طبیعت را، آنهایی که مردم صحیح هستند، آن حکومتهای «عادلِ نظام»، این طبیعت را به طوری کنند که محفوظ باشد، بازارشان یک بازار منظم باشد، مملکتشان یک مملکت منظم باشد، دزدیها را جلویش را بگیرند، بیعدالتیها را جلویش را بگیرند، آن قدری که رژیمها به آن نظر دارند همین مقدار است، اما هیچ کاری به این ندارند که شما توی منزلتان، چه خودتان چه میکنید. چه کار دارند به اینکه توی منزل؛ شما بیرون که آمدید باید نظام را حفظش کنید، اما در داخل منزل بین خودت و خدای خودت [است که] چکاره هستی. هیچ ابداً این نظامها، قانونی هم برایش ندارند و کاری هم به آن ندارند.
اکتفای بهترین حکومتهای غیرالهی به نظم مادی و بیاعتنایی به معنویات
… و با یک بینش واقعی اسلامی به مسائل نظر بکنیم، و از این اشتباهاتی که گاهی میشود احتراز کنیم و همهمان با هم مجتمع- همه با هم یکصدا- این نهضت را نگذاریم خاموش بشود. این را پیش ببریم تا ان شاء الله یک حکومت اسلامی که حکومت نمونه است. اسلام غیر سایر حکومتهاست. همه حکومتهای عالم- غیر حکومتهای انبیا- همه حکومتهای عالم، خوبهایشان- آنهایی که خیلی هم مردم خوبی هستند- بیش از این کار ندارند که این نظام طبیعت درست انجام بگیرد؛ دزدی نشود- عرض میکنم که- خرابکاری نشود، خوب شود وضع مادی. به معنویات- حکومتها- کار ندارند. به من چه که تو مهذب النفس هستی یا نیستی؟ به من چه که تو آدم صحیحی نیستی بلکه اگر پنهانی هم دزدی بکنی که هیچ کس نفهمد! او کاری ندارد. تو [ی] صندوقخانه شما را کاری ندارد: «بیرون نیا عربده بکش، توی خانهات هر کاری میخواهی بکن»! فرض کن در خانه فحشا هم بکند، به …
ارعاب مردم برای حفظ خود به سبب نداشتن امنیت از سوی مردم
… همه قشرهای انتظامی، برای رفاه مردم است. الفاظش نباید باشد؛ واقعش باید باشد. نظام برای این است که رفاه مردم را تهیه کند. بله، قشرهای نظامی باید اشخاصی را که تعدی میکنند با آنها با شدت رفتار کنند؛ اما اشخاص عادی و مردم را باهاشان به دوستی و رفاقت رفتار کنند. اما درست بر عکسِ حکومتهای غیر اسلامی [یعنی] آنها با همه مردم، با شدت باید رفتار کنند. میخواهند ایجاد رعب کنند در دل آنها. برای چه؟ برای اینکه اینها با مردم آن طور رفتار نکردند که مامون باشند از سوی مردم؛ وقتی مامون نباشند از مردم، میخواهند با این ترساندنِ مردم، خودشان را حفظ کنند! به خلاف یک نظامی، ... یا حکومتی که مردم دوست او هستند؛ این وقتی در بین مردم میرود، مردم همه دورش را میگیرند و دستش را میبوسند، صورتش را میبوسند. این دیگر ترسی ندارد از مردم.
قوانین ساختهٔ بشر و هدف غالب سلطه بر مردم
شما میدانید که در رژیم سابق و رژیمهایی که در طول تاریخ، رژیم سلطنتی بوده یا در اقلیمهای دیگر، رژیم غیر الهی، غیر توحیدی بوده. اصل رژیم و قوانینی که در آن رژیمها بوده است و مقاصدی که در آن رژیمها، چه رژیم سلطنتی و چه رژیمهای به طرزهای دیگر؛ قوانین، قوانین بشری و با دِماغ بشر تاسیس شده است و رژیمها هم رژیمهای همان فرم قوانینشان بوده است و مقاصد هم اکثراً سلطه بر مردم بوده و گاهی هم پیدا میشده است که روی قوانین عمل میکردند، مقاصدشان اجرای قوانینی که حدودش عبارت از نظم جامعه و آزادی دادن به مردم و امثال اینها. اما آن رژیمی که توحیدی بوده است و رژیم تابع قوانین الهی بوده است که آنکه ما میتوانیم ارائه بدهیم، اسلام است. شاید در قبل از اسلام یک چنین رژیمی که رژیم دولتی باشد و قوانین الهی باشد، یا کم بوده است یا نبوده است. کم بوده است رژیمهایی که رژیم توحیدی باشد. غیر …
توجه صرف به نظم و بیاعتنایی به تهذیب نفس مردم
و تفاوت بزرگی که بین همه رژیمهای دنیا، به هر قِسمی که میخواهد باشد، تمام رژیمهای بشری با هر فرمی که میخواهد باشد و آن رژیمی که الهی است و تابع قوانین الهی است، تفاوت بزرگ این است که تمام رژیمها، آنی که دیگر عدل و داد و خوب است فقط در حدود طبیعت است. شما شاید در هیچ رژیمی پیدا نکنید که حکومت دنبال این باشد که تهذیب نفس مردم را بکند، کاری به آن نداشتند. حکومت دنبال این بوده است که بینظمی نشود. یک کسی در خانه خودش هر کاری بکند تعرضی به آن ندارد. بیرون نیاید توی خیابان عربده بکشد، و نظم را به هم نزند، تو خانه خودش هر کاری میخواهد بکند آزاد هست، فقط حکومتهای الهی است که برای اصل مقصد، این بوده است که انسان را آن طور که باید باشد، درست کند. انسان اولش …
بیتوجهی به انسانسازی و تقویت جهات حیوانی انسان
… کنند. همه قدرتهایشان را روی هم میگذارند که نجات بدهند این انسانی که باید یک موجود الهی باشد. یک موجود ملکوتی باشد، و حالا از حیوان پستتر شده است. آنها برای این خدمت آمدهاند. برای خدمت به انسان آمدهاند. انسان اصلش بحث آنهاست، و ساختن انسان بحث آنهاست. دیگر رژیمها اصلًا به این مطلب توجهی ندارند، و نمیدانند قصه چیست. نمیفهمند اینجا را. آنها همان جهات حیوانی را تقویت میکنند. جهت سبعی[1] را تقویت میکنند. آدمخوری را، آدمکشی را. انبیا میخواهند مردم را از این ظلمتها، از این گرفتاریها، از این ظلمها، از این ستمگریها بیرون بیاورند.
بیاعتنایی قوانین مادی به انسانسازی و دامن زدن به مفاسد عیش و نوش
… این نیست که چه زنی انتخاب کن و چه مردی انتخاب کن. هیچ در قوانینشان نیست که ایام حمل بچه، مادر چه کارهایی را بکند، ایامی که بچه را شیر میخواهد بدهد چه کار بکند؛ ایامی که بچه در دامن مادرش است، مادرش چه وظیفهای دارد؛ آن وقتی که تحت تربیت پدرش هست پدر چه. ابداً به این کارها قوانین مادی و طبیعی و رژیمهای غیر انبیا، هیچ کاری به اینها ندارند. آنها فقط وقتی که انسان، انسانی شد که آمد توی جامعه، جلوی مفسدههایی که اینها میخواهند، آن مفسدههایی که مضر به نظم باشد و الّا مفاسدی که عیش و نوش و عشرت باشد، هیچ کاری به آن ندارند، بلکه دامن هم به آن میزنند. کاری به اینکه بخواهند یک انسان بسازند، آدم درست کنند، هیچ کاری به این ندارند. در نظر آنها انسان با حیوان فرقش همین مقدار است که در طبیعت این بیشتر پیشرفت دارد. حیوان نمیتواند طیاره درست کند، انسان میتواند؛ حیوان طبیب نمیتواند بشود، انسان میتواند؛ اما حدود، حدود طبیعت است. آنکه به همه چیز کار دارد، آنکه انسان را از قبل از ازدواج، …
خضوع در برابر قدرتهای مورد نیاز و شدت با زیردستان
… در مقابل غیر میایستادند، آن طور شدت؛ لکن حکومتهای غیر اسلامی این طور نیستند. میبینند احتیاج چقدر دارند! آنکه میبیند که حالا به او محتاج است، پهلویش میرود! شاه یک مملکت است؛ لکن مثل یک فرّاش پیش او میرود! من عکسش را خودم دیدم. مثل یک فرّاش ایستاده بود! او وقتی که میآمد توی مملکت خودش و بین مردمی که به اصطلاح رعیت خودند، بین سربازهای خودش، آن طور شدت میورزید. این عکسِ آنی که آنها بودند. این، شدت را در بین خود، قشر زیردست خودش، میکرد، و در مقابل آنها خاضع بود. اما به حسب منطق قرآن اَشِدَّاءُ عَلَی الْکفَّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُمْ[3]؛ بر کفار شدید، بین خودشان رحیم و دوست.
وحشت مردم از ورود به وزارتخانه و کلانتری
این، یکی از فرقهایی است بین حکومتهای اسلامی و حکومتهای غیر اسلامی است. این طور نبوده که وقتی وارد بشود یک کسی در محیط حکومت اسلامی، وحشت بَرَش دارد! اگر یک کسی میخواست آن وقت وارد بشود در یک حکومتی، در یک وزارتخانهای، خیر، در یک کلانتری وقتی وارد میخواست بشود، وحشت داشت از اینکه چه خواهد شد؟!