مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «حکومتهای پیش از انقلاب»
برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیحکومتها و حاکمان گذشتهٔ ایران پیش از انقلاب اسلامی و رفتارشان با مردم.
امام خمینی
ظلم با تشریفات و کتک زدن تاجری متدین در گلپایگان
من خیلی از حکومتها را یادم هست، حکومت یک خمین که یک قصبه بود، حکومت ولایت ثلاث که مرکزش، مبداش گلپایگان بود، این حکومتها وقتی که راه میافتند، جلوشان یک کسی بود که یک عصایی هم دستش بود و اشخاصی هم اطراف و هرجا میرفتند آن طور یال و کوپال داشتند، لکن در عمل همهاش ظلم بود، همهاش تعدی به مردم، یال و کوپالها را درست میکردند برای اذیت مردم. من بچه بودم که حکومت گلپایگان یک نفر آدم شر هم بود، یکی از بالاترین افراد در بین تجّار و از متدین ترین افرادی که سراغ داشتم، این را از توی اتاقی که نشسته بودند وقتی که حکومت با آنها با خشونت صحبت میکرد و ما بیرون بودیم، نمیدانم حالا آنجا صحبت چه بود، ایشان میدیدند، کشیدند آن مرد محترم را آوردند توی حیاط پایش را بستند به چوب و کتک زدند به او، وضع این طور بود. وضع زمان بعد هم که به آن طور نبود به طور بدتر بود.
نبودن احساس مسئولیت دولتمردان و دانستن کشور ملک خود
آنچه ملت ما در طول دهها سال قبل از انقلاب، بلکه پیش از آن به آن دچار بود، نبودن این دو عامل بود: یکی نبودن احساس مسئولیت در میان دولتمردان، که دولتمردان در قبال آحاد مردم، هیچ احساس مسئولیتی نداشتند؛ رؤسای کشور، کشور را ملک خودشان میدانستند و برای استفادهی از این ملک به دنبال این بودند که ببینند کجا چه کاری برای آنها فایدهی بیشتری دارد؛ آنچه برایشان مطرح بود، فایدهی مردم نبود. این عرفِ «دورافتاده» و «نزدیک»، از آنجا به وجود آمد. اینکه فلان شهر دورافتاده است. دورافتاده یعنی چه؟ معنایش این بود که از مرکز کشور، از تهران دور است. این کافی بود برای محرومیت؛ چون چشمشان همین مناطق دور خود را میدید و دلشان به دنبال کارها و مراکز و مناطقی …
جدایی مردم از حکومتها و حاکمیت منافع بیگانگان و فاسدان
… و خواست مردم است.شما به حکومتهایى که در طول این چند صد سال در ایران بودهاند، از حکومت منحوس و وابسته و فاسد پهلوى، تا حکومت ضعیفِ وابستهی بیعرضهی بیلیاقتِ قاجارى، تا حکومتهاى قبل از قاجار -که بعضى نامونشان هم دارند، عنوان فاتح هم دارند- نگاه کنید؛ ببینید در کدامیک از این حکومتها مردم ایران و آحاد ملّت ایران نسبت به اولیاى حکومت، احساس علقه و رابطه میکردند؟ خواهید دید در هیچکدام چنین وضعى وجود نداشته؛ مردم جدا بودند، آنها هم جدا بودند؛ سیاست خارجى را تنظیم میکردند، مردم خبر هم نداشتند و علاقهاى هم به آن نداشتند و برطبق مصالح مردم هم نبود. حتّى کارهایى که بهوسیلهی حکومتها بهعنوان خدمت در این کشور انجام میشد، غالباً -مگر موارد خیلى معدودى- به نفع و صلاح یا بیگانگان یا همان اولیاى حکومت فاسد بود؛ همین راهآهن سرتاسرى که در زمان رضاخان کشیده شد، هم تحقیقات بیگانگان، هم خودیها نشان میدهد که …