یا در زمینهی آئین حکمرانی اسلامی؛ یکی از موضوعاتی که بسیار مهم است و میتوان این را مطرح کرد، مسئلهی حکمرانی اسلامی است. حکمرانی در منطق اسلام از بن و بنیاد با حکمرانیهای رایج جهان متفاوت است؛ نه شبیه سلطنت است، نه شبیه ریاستجمهوریهای امروز دنیا است، نه شبیه فرماندهیها است، نه شبیه رؤسای کودتاگر است؛ شبیه هیچ کدام از اینها نیست؛ یک چیز خاصّی است متّکی به مبانی معنوی. سبک حکمرانی اسلامی این است: مردمی بودن، دینی بودن، اعتقادی بودن، اَشرافی نبودن، مسرف نبودن، ظالم نبودن؛ نه ظالم [و نه مظلوم]: لا اُظلَمَنَّ وَ اَنتَ مُطیقٌ لِلدَّفعِ عَنّی وَ لا اَظلِمَنَّ وَ اَنتَ القادِرُ عَلَى القَبضِ مِنّی.[12] در این دعاهای صحیفهی سجّادیّه [هست]؛ اینها هر کلمهکلمهاش مبانی مهمّ معرفتی است؛ اینها چیزهایی است که سلاحهای جدید ما است، باید از اینها استفاده کرد.حکمرانی اسلامیاصطلاح
نامهای دیگر: حکمرانی دینی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ادارهٔ جامعه بر پایهٔ منابع و هدفهای دینی و پیوند آن با عقلانیت.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در سخنرانی تلویزیونی به مناسبت عید مبعث— ۱۳۹۹/۱۲/۲۱
سیر زمانی
از ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳۱۳۹۹۱۴۰۳
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
تعریف در کلام رهبر
در نظام اسلامی، حکمرانی، بَشَری و هدفها الهی است. هدفها، عدالت و کرامت انسان و آبادی زمین و پُربار کردن زمان، و در نهایت، زندگی توحیدی و عروج آدمی به مرتبت قرب خدا است؛ و شیوهها، بهرهگیری از خِرد و تجربهی جمعی، و به کار گرفتن فکرها و زبانها و بازوهای کارآمد و گامهای استوار آحاد مردم است.شاهدها (۸ پاراگراف)
بشری بودن حکمرانی و الهی بودن هدفها از عدالت تا قرب الهی
در نظام اسلامی، حکمرانی، بَشَری و هدفها الهی است. هدفها، عدالت و کرامت انسان و آبادی زمین و پُربار کردن زمان، و در نهایت، زندگی توحیدی و عروج آدمی به مرتبت قرب خدا است؛ و شیوهها، بهرهگیری از خِرد و تجربهی جمعی، و به کار گرفتن فکرها و زبانها و بازوهای کارآمد و گامهای استوار آحاد مردم است.تفاوت بنیادین با حکومتهای رایج و اتکا به مبانی معنوی
یا در زمینهی آئین حکمرانی اسلامی؛ یکی از موضوعاتی که بسیار مهم است و میتوان این را مطرح کرد، مسئلهی حکمرانی اسلامی است. حکمرانی در منطق اسلام از بن و بنیاد با حکمرانیهای رایج جهان متفاوت است؛ نه شبیه سلطنت است، نه شبیه ریاستجمهوریهای امروز دنیا است، نه شبیه فرماندهیها است، نه شبیه رؤسای کودتاگر است؛ شبیه هیچ کدام از اینها نیست؛ یک چیز خاصّی است متّکی به مبانی معنوی. سبک حکمرانی اسلامی این است: مردمی بودن، دینی بودن، اعتقادی بودن، اَشرافی نبودن، مسرف نبودن، ظالم نبودن؛ نه ظالم [و نه مظلوم]: لا اُظلَمَنَّ وَ اَنتَ مُطیقٌ لِلدَّفعِ عَنّی وَ لا اَظلِمَنَّ وَ اَنتَ القادِرُ عَلَى القَبضِ مِنّی.[12] در این دعاهای صحیفهی …در هم تنیدن و همجهت ساختن شریعت و عقلانیت و غیب و شهود
این تدبیری است هوشمندانه که معرفت قرآنی و اسلامی به پیروان خود هدیه داده و در آن، شریعت و عقلانیّت، و غیب و شهود را در هم تنیده و همجهت ساخته است.جذابیت فزاینده در برابر واقعیتهای تلخ نظامهای دینستیز یا دینگریز
این، پدیدهی شگفتآور و جذّابی در عرصهی سیاستهای کلان است، و تأمّل در واقعیّتهای تلخِ نظامات دینستیز یا دینگریز، روزبهروز بر جذابیّتِ آن خواهد افزود.دعوت وجدانهای بیدار جهان به تأمل در طرح جامع و گرهگشای حکمرانی اسلامی
دعوت عامّ ما از وجدانهای بیدار در سراسر جهان آن است که به تجربهی شکستخوردهی نظامهای مدّعیِ عدالت یا آزادی ولی بیگانه از معنویّتِ دینی بنگرند؛ ظلم و تبعیض و فساد فزاینده را، و نابودی امنیّت اخلاقی را، و سستی بنیان خانواده و فروکاستن از شرافت زن و از جایگاه همسری و مادری را، و غلبهی جهتگیریِ مغرضانه بر آگاهسازی صادقانه در رسانهها را، و بسیاری از گرههای کور دیگر در گسترهی نفوذ این نظامهای منافق و ریاکار و ستمگر را ببینند؛ و آنگاه در طرح جامع و استوار و گرهگشای حکمرانی اسلامی تأمّل کنند.فرصت تازه برای نشان دادن حقیقت آن به مشتاقان حقیقت در جهان
امروز فرصت تازهای است که کارگزاران نظام جمهوری اسلامی و همهی دلبستگان آن، حقیقت این پدیدهی بزرگ را در گفتار و عمل، به مشتاقان حقیقت در سراسر جهان نشان دهند.کتاب الهی، منبع و منشأ آیین و برنامههای حکمرانی
… کند بین مردم در آنچه باید انجام بدهند، و حاکم او است در همهی تنظیمهای اجتماعی. این در سورهی بقره است، در سورهی مائده [میفرماید]: وَلیَحکُم اَهلُ الاِنجیلِ بِما اَنزَلَ اللهُ فیهِ؛[7] انجیل حاکم است؛ یعنی دستور حکمرانی از انجیل گرفته میشود برای اهل انجیل؛ و همچنین در [مورد] پیغمبران دیگر که در آیات «وَ مَن لَم یَحکُم بِما اَنزَلَ اللهُ فَاُولئٰکَ هُمُ الکافرون»[8] و «اُولئٰکَ هُمُ الظٰلِمونَ»[9] و «اُولئٰکَ هُمُ الفسِقونَ»[10] هست، در همهی اینها آن چیزی که منبع و منشأ حکمرانی است و دستور حکمرانی و برنامههای حکمرانی از آن گرفته میشود، عبارت است از کتاب الهی که به پیغمبر نازل شده است؛ این اصول و اساس در آن [کتاب] است؛ و همهی برنامههای بشری در چهارچوبِ این اصول بایستی گذاشته بشود.نیاز اجرای دستور حکمرانی الهی به مدیریت و فرماندهی
خب این، دستور حکمرانی است لکن این دستور حکمرانی را چه کسی عمل بکند؟ بدون وجود یک مدیریّت و یک فرماندهی که این دستور عملیّاتی نخواهد شد؛ پس یک مدیریّتی لازم است و این مدیریّت و این راهبریِ اساسی مربوط به خود شخص پیغمبر است؛ یعنی پیغمبر اکرم و همهی پیغمبران -نبیّ مکرّم اسلام و قبل از او پیامبران دیگر- مدیران و فرماندهانی هستند که موظّفند حکمرانیِ دینی و الهی در جامعه را که محصول بعثت پیغمبران …